Tibetan
་རིག་པ་ལས་ཀྱི་རླུང་ལྡོག༔ ཤེས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་གཏད་པས་རྣམ་རྟོག་གི་འགྲུལ་ཆོད༔ རིག་པ་མིག་ཏུ་བཅུག་པས་ངོ་བོ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད༔ དབྱིངས་ཕྱི་ནང་འདྲེས་པས་རིག་པ་ལ་འགྲོས་མེད༔ དེ་ཉིད་དབྱིངས་དང་མ་བྲལ་བས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཆོད༔ ཁ་རིག་པ་དབྱིངས་དང་འདྲེས་པས་འཁྲུལ་པ་གཞི་ལ་སངས་པའོ༔ ༣ ་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་དང་༔ དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་དང་༔ སྣང་བ་སྒྲིབ་གཡོགས་དང་བྲལ་བ་དང་༔ ཐིག་ལེ་སྤྲོ་བསྡུ་དང་བྲལ་བ་དང་༔ འོད་སྣང་གསལ་འགྲིབ་བྲལ་བ་དང་༔ ལུ་གུ་རྒྱུད་འགྲོ་འོང་དང་བྲལ་བ་ལ་རང་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཏད་པའོ༔ ༤ ་ལུས་མི་འགུལ་བས་སྣང་བ་བཞི་ལ་བཞག་པ་དང་༔ མིག་མི་འགུལ་བས་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་གཟེར་ཐེབས་པ་དང་༔ རིག་པ་མ་འགུལ་བས་སྣང་སྲིད་ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བ་དང་༔ དེ་ཉིད་མ་འགུལ་བས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་༔ དེ་ལྟར་ཆོས་སྐུ་འགུལ་བ་མེད་པས་ཡེ་ཤེས་ངོས་ཟིན་པ་དང་༔ སྟོང་པ་ལས་འགུལ་བ་མེད་པས་འགྱུ་བྱེད་རང་སར་དྭངས་པའོ༔ སྣང་སྲིད་རིག་སྟོང་གསལ་བར་ཤར་བས་བེམ་པོ་ལས་གྲོལ་བ་དང་༔ ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་ཆོས་ཉིད་མ་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་དང་༔ ཅིར་སྣང་འོད་སྣང་ལས་མ་འདས་པས་འབྱུང་བ་ལྔའི་བདུད་ལས་གྲོལ་བ་དང་༔ འཁོར་འདས་རང་ངོ་ཤེས་པས་ལྟོས་པའི་ཆོས་ལས་གྲོལ་བ་དང་༔ སྟོང་པ་གསལ་བ་རིག་པ་འདྲེས་པས་རྒྱུད་ལུང་གི་ཚིག་ལས་གྲོལ་བ་དང་༔ དག་པའི་དབྱིངས་རྒྱ་བསྐྱེད་པས་རིག་པ་རང་ཐོག་ཏུ་སྤར་གྱིས་ཟིན་པ་ཅེས་བྱའོ༔ འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚེ་འོད་ཟེར་གྱི་ཕུང་པོ་དང་བཅས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་གཤེགས་པས་ཤྲཱི་སིཾ་ཧ་བརྒྱལ་ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར་ཏེ་ཀྱི་ཧུད་ཀྱི་སྒྲ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་བཅུར་འབོད་ཅིང་གནས་པ་ལས༔ ནམ་མཁར་སྒྲ་ཆེན་པོ་ཞིག་གྲགས་པར་གྱུར་ཏེ༔ དེ་ཉིད་ཀྱིས་བརྒྱལ་སངས་ནས་བལྟས་པས་ནམ་མཁའ་འོད་ཕུང་གི་དཀྱིལ་ནས༔ མཉྫུ་ཤྲཱིས་ཕྱག་གཡས་པ་ཕྱུངས་ཏེ་བརྒྱལ་བ་བསླང་བའི་དོན་དུ༔ ཤྲཱི་སིཾ་ཧའི་ཕྱག་མཐིལ་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཟ་མ་ཏོག་གི་ནང་དུ་་མཐིང་ཁ་ཞུན་མས་རང་ནན་དུ་བྲིས་པ་གཅིག་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་སོ་ས་གླིང་དེ་ཉིད་དུ་བབས་སོ༔ ་དེ་ཉིད་བབས་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་གདིང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ༔ འདི་ནི་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཞལ་ཆེམས་སྒོམ་ཉམས་དྲུག་གིས་སྐྱེ་མེད་སྟོང་པའི་ཀློང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པའི་མན་ངག་གསང་བབས་ཀྱང་ཆེས་གསང་བར་གྱུར་པ
Chinese
觉性从业之风中返回，觉知托付于虚空，念头的行旅止息。觉性置于眼中，于自性不迷。界内外融合，觉性无有行迹。其自性与界不离，心的念头止息。语觉性与界融合，迷乱于基位清净。3、虚空离云，界完全清净离垢，显现离遮障，明点离放收，光明离明暗，命脉离来去，托付于自之如是性。4、身不动摇，安住于四种显现，眼不动摇，钉住命脉，觉性不动摇，轮回涅槃解脱于法身，其自性不动摇，迷乱的显现断绝，如是法身无动摇，认识本觉，从空性中无动摇，运行者于自位清净。 显有觉空清晰显现，从物质中解脱，虚空界中命脉遍布，法性原始解脱，所显现皆不离光明，从五大魔中解脱，轮涅认识自面目，从依赖之法中解脱，空性光明觉性融合，从续部教言之语中解脱，扩大清净之界，觉性于自位如量而得。 文殊友（公元7世纪末-8世纪初）圆寂时，以光蕴之身前往虚空，吉祥狮子昏厥倒地，发出“吉呼”巨响，响彻十方。虚空中发出巨响，他从昏厥中醒来，看到虚空光蕴之中，文殊师利伸出右手，为了唤醒昏厥者，在吉祥狮子的手掌中，一个以蓝色熔化的金属书写的自生文字的珍宝盒，降落在索萨大尸陀林中。仅仅是降落，就具有了证悟的把握。这是文殊友的遗嘱，以六种禅修体验，在无生空性的境界中趋入寂灭的窍诀，也是最为秘密的。
English
Awareness turns back from the winds of karma. Consciousness entrusted to the sky, the journey of thoughts ceases. Awareness placed in the eyes, there is no delusion about its essence. When the inner and outer realms merge, awareness has no movement. Since that itself is inseparable from the realm, the mind's thoughts cease. When speech-awareness merges with the realm, delusion is purified at its base. 3. Just as the sky is free from clouds, and the realm is completely pure and free from impurities, and appearances are free from obscurations, and bindus are free from emission and gathering, and light is free from clarity and dimness, and the life-force is free from coming and going, entrust yourself to your own suchness. 4. When the body does not move, it rests in the four appearances. When the eyes do not move, the life-force is nailed down. When awareness does not move, samsara and nirvana are liberated into the Dharmakaya. When that itself does not move, the appearances of delusion cease. Thus, when the Dharmakaya is without movement, primordial wisdom is recognized. Since there is no movement from emptiness, the moving agent is purified in its own place. When phenomenal existence dawns as clear awareness and emptiness, one is liberated from materiality. When the life-force pervades the realm of space, the nature of reality is primordially liberated. Since whatever appears does not go beyond light, one is liberated from the demons of the five elements. When samsara and nirvana are known as one's own face, one is liberated from dependent phenomena. When emptiness, clarity, and awareness are mixed, one is liberated from the words of tantras and agamas. By expanding the pure realm, awareness is said to be fully grasped in its own place. When Manjushrimitra (late 7th-early 8th century) passed into complete nirvana, he went to the sky with a mass of light rays, Shri Singha fainted and fell to the ground, making a loud "Ki hut" sound, which resounded in all ten directions. A loud sound arose in the sky, and when he awoke from his faint and looked, from the center of the mass of light in the sky, Manjushri extended his right hand, and for the purpose of awakening the one who had fainted, in the palm of Shri Singha's hand, a jewel box with a self-arisen letter written in molten blue metal fell in the great charnel ground of Sosa Ling. As soon as it fell, he became endowed with the certainty of realization. This is the testament of Manjushrimitra, the secret instruction for passing into nirvana in the realm of unborn emptiness through six meditative experiences, and it is also extremely secret.
Tibetan
༔ ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཕྱོགས་སུ་བསྟན་པ་རྫོགས་སོ༔ ༈ ཤྲཱི་སིཾ་ཧའི་ཞལ་ཆེམས་གཟེར་བུ་བདུན་པ་བཞུགས་སོ༔ སརྦ་སནྟྭི་ཀ༔ སྟོང་གསལ་ཤེས་རབ་རྫོགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་ཅིང་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཡི༔ རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་ཡན་ཕྱོགས་མེད་དེ༔ མི་འགྱུར་བ་ལ་གཟེར་ཆེན་བཏབ་པའི་ཕྱིར༔ འཁོར་འདས་འཕྲང་ལ་གཟེར་ཆེན་བདུན་བཏབ་པས༔ མི་འགྱུར་བདེ་ཆེན་བདག་གི་བློ་ལ་ཤར༔ དེ་དོན་མན་ངག་ ཉི་མའི་ཟེར་འདྲ་བ༔ བརྒྱལ་བ་བསླང་ཕྱིར་དགོངས་དོན་གསང་བ་འདི༔ གསལ་བའི་ཤེས་རབ་མཛོད་ཀྱི་སྒོ་ཕྱེ་ལ༔ ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་དོན་འདི་རྟོགས་པར་གྱིས༔ གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་གྱི་གཟེར་གྱིས་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་མཚམས་སུ་ཐོབ་ཅིག༔ སྒྲོན་མ་རང་སྣང་གི་གཟེར་གྱིས་ཡུལ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཐོབ་ཅིག༔ ངོ་བོ་རང་དག་གི་གཟེར་བློ་དངོས་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཐོབ་ཅིག༔ ལྟ་བ་གྲོལ་ཡན་གྱི་གཟེར་རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཐོབ་ཅིག༔ རིག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟེར་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཐོབ་ཅིག༔ སྒོ་ལྔ་རྒྱ་ཡན་གྱི་གཟེར་བྱིང་རྒོད་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་ཐོབ་ཅིག༔ ཆོས་སྐུ་ཡེ་རྫོགས་ཀྱི་གཟེར་སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་ཐོབ་ཅིག༔ ༔ གསལ་བ་རང་ངོས་མ་སྒྲིབ་པ་ཤེས་རབ་རང་གྲོལ་གཞན་ངོ་ལ་བཞག་པ་ནི་རྩྭ་དང་མེ་འཕྲད་པ་ལྟ་བུའོ༔ སྣང་བ་གཅེར་གྲོལ་དུ་ཤེས་པས་དྲན་བསམ་ལ་བྱན་ཚུད་པ་ནི་མུན་ཁང་དང་སྣང་བ་འཕྲད་པ་ལྟ་བུའོ༔ རིག་པ་ཡེ་དག་གི་དགོངས་པ་གཞི་མངོན་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཡིད་མཐུན་པའི་ཕོ་མོ་འཕྲད་པ་ལྟ་བུའོ༔ རང་ངོ་ཕྱོགས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རང་རྐྱེན་དུ་ཤར་བས་ཡིན་མིན་གྱི་རྩིས་ལས་འདས་པ་བཞིན་དང་མེ་ལོང་འཕྲད་པ་ལྟ་བུའོ༔ ལྟ་སྒོམ་ལས་གྲོལ་བའི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་རོལ་པར་ཤར་བས་བ་མོ་དང་ཉི་མ་རེག་པ་ལྟ་བུའོ༔ སྣང་སྲིད་སོར་བཞག་གི་དགོངས་པ་ཡེ་རྒྱས་བཏབ་པས་ཡུལ་ཅན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་བུ་གཅིག་པོ་དང་འཕྲད་པ་ལྟ་བུའོ༔ ཆོས་སྐུ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ཡེ་ནས་རང་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཡིན་པས་སྣོད་བཅུད་རང་སར་གྲོལ་བ་ནི་དབུལ་པོ་གཏེར་མཛོད་དང་འཕྲད་པ་ལྟ་བུའོ༔ ༔ ཤྲཱི་སིཾ་ཧ་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚེ་འོད་ཟེར་གྱི་ཕུང་པོ་དང་བཅས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་གཤེགས་པས༔ ཡེ་ཤེས་མདོ་བརྒྱལ་ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར་ཏེ་ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ཀྱི་སྒྲ་བསྒྲགས་པས༔ ནམ་མཁའ་ལ་སྒྲ་ཆེན་པོ་གྲགས་ཏེ༔ དེ་ཉིད་ཀྱིས་བརྒྱལ་སངས་ནས་བལྟས་པས༔ འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་ནས་ཕྱག་གཡས་པ་ཕྱུངས་ཏེ༔ ཡེ་ཤེས་མདོ
Chinese
修持方面的教导到此结束。 希利僧诃的遗教七钉。 萨瓦桑提嘎。 顶礼空明圆满智慧。 遍布一切，显现种种现象的，觉性智慧广大无边，为了不改变，钉下大钉，轮回涅槃的岔路口上钉下七个大钉，不改变的大乐在我心中显现。 其意义的诀窍，如太阳的光芒一般，为了唤醒昏厥，此秘密的意旨，开启明智智慧的宝藏之门，领悟如意宝般的此意义。 以明智智慧的穿透钉，获得轮回涅槃的界限。 以灯光自显的钉，获得境与心之间的距离。 以自性清净的钉，获得心与事物之间的距离。 以见解脱的钉，获得常断二边的距离。 以觉性法性的钉，获得有法与法性之间的距离。 以五门广大的钉，获得沉掉与掉举二者的距离。 以法身本初圆满的钉，获得显现与空性二者的距离。 光明自性不被遮蔽，智慧自解脱，安住在其他面向上，就像草和火相遇一样。 知晓显现赤裸解脱，熟悉于忆念和思维，就像暗室和光明相遇一样。 觉性本初清净的密意，知晓基础显现，就像心意相投的男女相遇一样。 自性离边的智慧，显现为自因，超越是非的计算，就像镜子相遇一样。 从见修行解脱的各种念头，显现为嬉戏，就像冰雹和太阳接触一样。 安住显有世间的密意，树立本初广大，知晓所知与能知平等，就像唯一的儿子相遇一样。 法身不需勤作，本来就和自己不分离，因此器情自解脱，就像穷人和宝藏相遇一样。 希利僧诃尊者圆寂时，伴随着光芒之蕴，前往虚空，智慧金刚昏厥倒地，发出哀嚎之声，虚空中发出巨大的声音，他因此从昏厥中醒来，看到，从光芒中伸出右手，智慧金
English
The teachings on the aspect of practice are complete. The Seven Nails, the Testament of Shri Singha. Sarva Santika. Homage to the complete wisdom of emptiness and clarity. The wisdom of awareness, which pervades everything and manifests various appearances, is vast and without limit. Because a great nail has been hammered into the unchanging, seven great nails have been hammered into the crossroads of samsara and nirvana, and the unchanging great bliss has dawned in my mind. The essential instructions on that meaning, like rays of the sun, this secret intention for reviving from fainting, open the door to the treasury of clear wisdom, and realize this meaning like a wish-fulfilling jewel. Obtain the boundary between samsara and nirvana with the piercing nail of clear wisdom. Obtain the space between object and mind with the nail of self-appearing light. Obtain the space between mind and object with the nail of self-purifying essence. Obtain the space between permanence and annihilation with the nail of view liberation. Obtain the space between phenomena and dharmata with the nail of awareness dharmata. Obtain the space between dullness and agitation with the nail of the five senses' vast expanse. Obtain the space between appearance and emptiness with the nail of dharmakaya's primordial perfection. Clarity, whose own nature is unobscured, wisdom, which is self-liberated, placing it on another's face, is like grass meeting fire. Knowing appearance as nakedly liberated, becoming familiar with memory and thought, is like a dark room meeting light. Knowing the intention of awareness's primordial purity as the manifestation of the ground, is like a man and woman of one mind meeting. The wisdom of self-nature free from bias, arising as its own cause, transcending the calculations of right and wrong, is like meeting a mirror. Various thoughts liberated from view and meditation, arising as play, is like hail meeting the sun. The intention of leaving samsara as it is, establishing primordial vastness, knowing the knowable and the knowing as equal, is like meeting one's only child. The dharmakaya, without effort, is primordially inseparable from oneself, therefore the vessel and essence are self-liberated, like a poor person meeting a treasure. When Shri Singha completely passed into nirvana, he went to the sky with a mass of light rays, Yeshe Do fainted and fell to the ground, uttering cries of woe, a great sound resounded in the sky, and when he awoke from his faint and looked, from the midst of the light, he extended his right hand, Yeshe