Tibetan
།བདག་ཏུ་ལྟ་སོགས་མུ་སྟེགས་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་ཞིང་ཐར་པར་རྟོག །སེམས་འདི་ལས་རྣམས་མཐའ་ཡས་གནས་གྱུར་བག་ཆགས་མཐའ་མེད་ངེས་པ་མེད། །བག་ཆགས་བརྟས་ཤིང་སད་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཏེ། །རྐྱེན་འགས་བག་ཆགས་འགའ་ཞིག་སྨིན་ནས་མི་ཡི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་སྣང་ལ། །རྐྱེན་གཞན་དག་གིས་བག་ཆགས་གཞན་སད་བྱས་ཚེ་འགྱུར་བའི་མཐུ་མཐོང་ནས། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་བྱེད་པར་འདོད་པའི་ལམ་དེས་མེ་ཞི་གྲོལ་མི་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་ལམ་བསླད་ཐེ་ཚོམ་རྒྱུ་ཡང་རྒྱུན་འདི་ཕྲ་བ་མ་རྟོག་སྐྱེ། །སྣང་བའི་ཉེས་པ་དང་། བདག་ཏུ་བརྟག་པས་ཡོངས་སུ་བསྒྲིབས་ཏེ་འཕགས་པའི་རིགས་དང་རྣམ་པར་བྲལ། །ཆོས་སུ་བརྟགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ཞིང་ངན་སོང་སྲིད་པར་འགྱུར། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ། རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་འདུ་བྱེད་རྒྱུན་ལས་མཚན་མ་ཐ་དད་འཛིན་པས་ན། །ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་གིས་བརྒྱད་དུ་སྣང་གིས་རིགས་ལ་དུ་མ་མེད། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་དེ་དག་ཀུན་གཞི་ལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དང་། དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་ལ་ལུས་དང་ཆོས་ཀུན་གནས། །དེ་ལ་བསམ་པ་ཞེན་ཕྱིར་ཕྱི་མ་དེ་ལ་དེ་འབྱུང་དེ་ལ་སྣང་། །སྣང་བའི་གཞི་སེམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་དང་། རང་སེམས་རྒྱུན་ལས་འཕགས་པ་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ནི་གཞན་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྒྱུད་དྲུག་རིགས་ལས་དེ་ཡང་སྣ་ཚོགས་དེ་དག་རང་གི་ཏིང་འཛིན་ཏོ། །སེམས་རྒྱུན་དེ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མེད་པས་དེ་ལའང་རྟེན་མེད་དེ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་མེད་ཕྱིར་ན་མཐའ་ཡས་ཞིང་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདག་གི་ལུས། །བདག་གི་ལུས་ནི་མཐའ་ཡས་ཞིང་དང་སྐྱེ་བོའི་ལུས་སུ་རབ་སྣང་ཡང་། །སེམས་དང་བག་ཆགས་གཅིག་མིན་ཐ་དད་མ་ཡིན་བརྟག་ པར་རབ་ཏུ་དཀའ། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ཅིའི་ཕྱིར་སྣང་བ་དང་། འདི་ཀུན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཚུལ་ཏེ་སྐྱེ་རང་འགག་པར་འགྱུར་ཞེས་པ། །ཚིག་པའི་ས་བོན་བཞིན་དུ་མེད་ལས་མེད་པ་མི་འབྱུང་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །དངོས་པོར་ཞེན་ཅིང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །སྣང་བའི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་དང་། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་སྣང་སྟེ་དེ་གཉིས་མེད་ཕྱིར་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་མེད། །སྐྱེ་འཇིག་མེད་ཕྱིར་བདག་གཞན་མེད་དེ་འཆི་འཕོ་མེད་ཕྱིར་རྟག་ཆད་མེད། །དེས་ན་འཁྲུལ་འཁོར་མེད་ཅིང་མྱ་ངན་འདས་པའང་མེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན། །སྣང་བའི་གཞི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པའོ། །གནས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ནམ་ཡང་མི་འབྲལ་དེ་ཚེ་མཉམ་འགྱུར་དེ་མེད་མེད། །ཡང་དག་མ་ཡིན་རྟོག་པས་བསྐྱེད་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དང་། །སྤྱོད་ཡུལ་མེད་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་དེ་ཡང་མེད་པ་ཡིན། །ཕྱོགས་རྣམས་མེད་ཕྱིར་དམིགས་དང་གནས་མེད་རྣམ་ཤེས་རིག་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས། །དེ་ཕྱིར་སེམས་འདི་ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས་ཤིང་གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོར་བརྟགས་པ་ལ་གཉིས། །རྣམ་པར་བྱང་བ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ལ་སྣང་བར་བསྟན་པ་དང་། བདེ་གཤེགས་བྱང་ཆུབ་མེད་ཕྱིར་དེ་ཡི་རྫུ་འཕྲུལ་སྒྱུ་འདྲར་འཕྲུལ་ལ་སྣང་། །སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་དགེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ་ནི་དེ་དག་དམིགས་ཤིང་སྐྱེ་བར་བརྟགས་པ་ཡང་། །རྡོ་རྗེའི་གནས་མེད་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་མཉམ་གནས་རང་བཞིན་འདྲར་འགྱུར་དང་། །ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་དེ་དག་ཕྱོགས་ཉིད་མེད་པས་སྐད་ཅིག་མིན། །དག་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། །དག་པའི་དགེ་རྩ་གཟུགས་བརྙན་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མི་འགྱུར། །སྤྱི་དོན་དྲུག་པ་སོ་སོར་བརྟགས་ན་ངེས་པའི་ དོན་བསྟན་པ་ལ་གསུམ། བསམ་པ་མཉམ་པ། སྤྱོད་པ་མཉམ་པ། དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བདེན་པ་གཉིས་སུ་མི་རྟོག་པས་མཉམ་པ་དང་། དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མ་ཆུབ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་གཅིག་པས་བླང་དོར་མེད། །དོན་དེའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་རྣམ་གྲངས་སྐྱེ་འགག་མེད་དང་མཉམ་ཉིད་དང་། །གཉིས་མེད་བསམ་འདས་སྟོང་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་བརྗོད་དང་ཐ་སྙད་བྲལ་ལ་སོགས། །བསྟན་པ་དེ་ཀུན་ཐ་སྙད་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་མེད་ཅིང་ཀུན་སྒྲིབ་མེད། །དོན་དམ་ཚུལ་གྱིས་ལམ་ཉིད་འདི་འདྲ་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་སྒྲིབ་ཡིན། །སྡང་ཞེན་མེད་པས་བདེན་རྫུན་མཉམ་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ཡོད་མེད་ཆོས་ནི་གང་ལའང་སྤངས་ཤིང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །སྒོམ་དང་ཆོས་དབྱིངས་མེད་ཕྱིར་སོམ་ཉི་མེད་ལ་དམ་པར་བལྟ་བའང་མེད། །མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་ཞིང་མི་དམིགས་པར་མཉམ་པའོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་མཐའ་རྣམས་བརྟགས་པས་རང་བཞིན་སྒྱུ་མ་མེད་འགྱུར་ཕྱིར། །ཡོད་ལ་ལྟོས་པའི་མེད་པ་མེད་དེ་དེ་བཞིན་དེ་མེད་པ་ཡང་མེད། །མཐའ་རྣམས་མེད་ཕྱིར་དབུས་མེད་དབུས་ལའང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་སྤྱོད
Chinese
以我见等外道见解种种生起，执以为解脱。此心所作诸业无边，处所转变习气无尽无定。串习增长和唤醒习气的因缘也多种多样。有些因缘使某些习气成熟，显现为人的相续之身。其他因缘唤醒其他习气时，见到转变的力量。以大自在天等为作者的道，不能使火息灭而得解脱。瑜伽道被染污，怀疑之因也是，此细微的常续不作意而生起。显现的过患和，执著为我所完全遮蔽，与圣者种姓完全分离。执著为法的种种痛苦产生，并堕入恶趣轮回。宣说一切显现之基是阿赖耶识的体性。阿赖耶识也因行蕴的相续，执著不同的相状。以业的差别显现为八识，但体性上并非多种。种种显现于阿赖耶上以何种方式显现呢？因此，心的第一个刹那，身体和诸法都存在。因为对它生起贪执，所以在后一个刹那它就产生，它就显现。显现之基，一切都聚集在心之中。从自心相续中，圣者和凡夫的法并非在其他地方存在。六道众生也因此有种种类别，这些都是自己的禅定。心相续它连少许方向也没有，因此它也没有所依。因为它没有方向，所以是无边，一切刹土都是我的身体。我的身体虽然显现为无边刹土和众生的身体，但心和习气非一非异，极难衡量。如果一切都是心的体性，那其他因缘为何显现呢？这就是一切依缘而生的道理，生自灭亡。如词语的种子一般，无中不会生有，没有因果。执著事物，并分别思索因和果的心识，显示为未成立的显现事物。显现为因和缘，因为二者皆无，所以没有生和灭。没有生灭，所以没有自他，没有死亡和转生，所以没有常断。因此，轮回不存在，涅槃也不存在。显现之基就是心。
English
Views of non-Buddhists, such as the view of self, arise in various ways, and they are mistaken for liberation. The actions of this mind are limitless, and the habitual tendencies that change locations are endless and uncertain. The causes that strengthen and awaken habitual tendencies are also diverse. Some causes ripen certain habitual tendencies, manifesting as the body of a human lineage. When other causes awaken other habitual tendencies, the power of transformation is seen. The path that desires the creator, such as the Great自在天, does not extinguish the fire and lead to liberation. The path of yoga is corrupted, and the cause of doubt is also that this subtle continuum arises without attention. The faults of appearance and the complete obscuration of clinging to self completely separate one from the lineage of the noble ones. Various sufferings arise from clinging to dharma, and one falls into the suffering realms of existence. It is taught that the basis of all appearances is the nature of the alaya consciousness. That alaya consciousness also clings to different characteristics from the continuum of formations. Due to the differences in actions, it appears as eight consciousnesses, but in essence, it is not multiple. How do the various appearances appear on the alaya? Therefore, in the first moment of the mind, the body and all dharmas exist. Because of attachment to it, it arises in the next moment, and it appears. The basis of appearance, everything is gathered in the mind. From the continuum of one's own mind, the dharmas of the noble ones and ordinary beings do not exist elsewhere. From the six realms of beings, there are also various categories, and these are one's own samadhi. That mind continuum has not even a little direction, so it has no basis. Because it has no direction, it is limitless, and all realms are my body. Although my body appears as limitless realms and the bodies of beings, mind and habitual tendencies are neither one nor different, and it is extremely difficult to measure. If everything is the nature of mind, then why do other causes appear? This is the way that everything arises in dependence, arising and ceasing on its own. Like the seed of a word, nothing comes from nothing, and there is no cause and effect. The mind that clings to things and separately contemplates cause and effect shows that the appearing things are not established. It appears as cause and condition, and because both are absent, there is no arising and ceasing. Because there is no arising and ceasing, there is no self and other, and because there is no death and transmigration, there is no permanence and annihilation. Therefore, samsara does not exist, and nirvana also does not exist. The basis of appearance is mind.
Chinese
亦未成立而宣说也。处之刹那何时亦不离，彼时平等转变彼无无。非真分别所生故，习气非有，行境无故，阿赖耶亦无，且彼现识亦是无。方分皆无故，所缘与处皆无，现识觉性如何生？是故此心超脱有无边，且离一与多。于清净之事物作观察有二。宣说清净乃于错乱本身显现，无有善逝菩提故，彼之神变如幻术般显现为幻变。彼显现本身亦未成立而宣说也。此有二，宣说不分别之智慧未成立，如是清净之智慧彼等乃极善之因，且亦观察彼等于法界本身缘及生。金刚处无有，是故转变成平等安住自性之相似，法界金刚顶彼等，以无方分故非刹那。宣说清净超世智慧未成立也。清净之善根无有色相故，世间智慧不转变成有。第六总义若个别观察，则决定之义宣说有三，意乐平等，行持平等，义总摄而宣说也。初者有三，不分别二谛故平等，是故未成佛与已成佛无有体性，以一故无有取舍。以彼义之方式，胜义异名无生灭与平等性，二无、超思、空性、法界、离言说与名相等。彼等所说皆是名言，然胜义无有且皆无有遮障。以胜义之方式，道路即是如此之说，彼即是皆遮障。无有嗔恚故，真假平等，于有无疑惑之法，任何亦不舍弃且不住留。无有禅修与法界故，无有犹豫，亦无有视为殊胜。远离四边且无所缘而平等也。如是观察事物之边际，以自性如幻无有转变故，无有待有之无，如是彼无亦无有。以无有边际故，无有中央，亦不住于中央也。二者行
English
It is also declared that it is not established. The moment of dwelling never separates, at that time, equal transformation is non-existent. Since it arises from untrue distinctions, there are no habitual tendencies. Since there is no field of activity, there is no Alaya, and that present consciousness is also non-existent. Since there are no directions, there is no object of focus and no place to dwell. How does the awareness of present consciousness arise? Therefore, this mind transcends the extremes of existence and non-existence, and is free from one and many. Considering the pure object, there are two aspects. It is declared that purity appears in the very delusion itself. Since there is no Sugata Bodhi, its miraculous powers appear as illusions, like magic. It is also declared that even that appearance is not established. There are two aspects to this: declaring that non-discriminating wisdom is not established, and similarly, those pure wisdoms are the very cause of great virtue. Moreover, it is also considered that they are focused on and arise within the very Dharmadhatu. Since the Vajra place is non-existent, it transforms into a likeness of equal abiding nature. Those Dharmadhatu Vajra peaks are not momentary because they lack direction. It is declared that pure, transcendent wisdom is not established. Since pure virtuous roots lack form, worldly wisdom does not transform into existence. If the sixth general meaning is examined individually, there are three aspects to explaining the definitive meaning: equality of intention, equality of conduct, and summarizing the meaning. The first has three aspects: equality because of not discriminating between the two truths. Therefore, there is no characteristic of not being enlightened and being enlightened. Because of oneness, there is no acceptance or rejection. In the manner of that meaning, ultimate synonyms are without arising and ceasing, and are equality. Non-duality, beyond thought, emptiness, Dharmadhatu, free from expression and names, and so on. All those teachings are nominal, but there is no ultimate truth and no obscurations. In the manner of ultimate truth, saying that the path itself is like this is itself all obscurations. Since there is no hatred or attachment, truth and falsehood are equal, and one does not abandon or dwell on any dharma, whether it is doubt or certainty. Since there is no meditation or Dharmadhatu, there is no hesitation, and there is no viewing as supreme. It is equal by being free from the four extremes and without an object of focus. Thus, by examining the limits of things, since the nature is illusory and without change, there is no non-existence dependent on existence, and similarly, that non-existence is also non-existent. Since there are no limits, there is no center, and one does not dwell in the center either. Second, conduct