Tibetan
པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཕྲིན་ལས་བཙལ་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །གནས་ལ་སྤྱད་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་བསྐྱོད་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་བཅོས་སུ་མེད་པ་ཡིན། གཉིས་པ་གཞན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ལ་གསུམ། རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བལྟས་པས་དོན་མི་མཐོང་བ་དང་། རྫུན་གྱིས་བདེན་པ་བསླུས་པས་སྡིག་ཆེ་བར་བསྟན་པ། འོན་ཀྱང་དེ་དག་དྲང་བའི་ཐབས་སུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དོན་འདི་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པ་ཅན་ལ་བསྟན་གྱུར་ན། འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་བཞིན་དུ། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བས་མི་རིགས་ཟེར། །རྒྱུ་ནི་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ལས་བསྒྲུབས་ནས། །འབྲས་བུ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བར་འདོད། །རྒྱུ་ནི་ལྟ་བ་བསྒོམ་པ་བྱས་པ་ཡིས། གང་བསྒོམས་འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་འདོད་པ་ནི། །བསྒོམ་པ་དེ་ཡིས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མེད། གཉིས་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ཆོས་ཡིན་པས། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་བྱེད་པ་ནི། །བརྫུན་གྱིས་བདེན་པ་བསླུས་པས་སྡིག་རེ་ཆེ། གསུམ་པ་ནི། ལྟ་སྒོམ་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །དབང་པོ་ཡུལ་ལ་ཡེངས་པ་ཕྲལ་ནས་ནི། །དབེན་པའི་ཡུལ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་ཁྲིད་ནས་ནི། །རྟོག་མེད་མཉམ་པའི་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ལེའུའི་མཚན་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལུང་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་པའོ། ༈ གསུམ་པ་ལམ་བསྒོམ་པ་རང་སོར་བཞག་པའི་དོན་ལ་གསུམ། མཚམས་སྦྱར་བ། གཞུང་དངོས། ལེའུའི་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་དེས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་འདི་བསྟན་ཏོ། ། གཉིས་པ་གཞུང་དངོས་ལ་གསུམ། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམ་དུ་མེད་པར་གདམས་པ། བསྒོམ་མེད་ལ་བསྒོམ་བྱར་བྱས་པའི་སྐྱོན། གཞན་ནས་མི་རྩོལ་བར་གདམས་པ་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པའོ། །དང་པོ་ནི། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་ཏེ། །རིག་འཛིན་གྱི་ནི་ས་ལ་གནས་པ་དང་། །ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་དུས་ལ་བབས་པ་ཡི། །ཀུན་གྱི་དོན་ཆེན་ཀུན་བྱེད་ང་ཡིན་གྱིས། །ང་ཡི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཆོས་ཉིད་སེམས་ལ་བསྒོམ་མེད་རྟོགས་པར་གྱིས། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ
Chinese
已被揭示。事业已显示为不可寻觅。道路已显示为不可行进。处所已显示为不可修行。无分别智慧是不可动摇的。法性如其本然，是不可改造的。第二，揭示非他者之境有三：超越因果，若视其为因果则不见其义；以虚假欺骗真实，显示罪过极大；然而，这些被显示为正直之方便。第一是： 唉！大菩萨，此义若向因果乘者宣说，则世间如因果之法，说因生果是合理的。因由三界有情而成就，果则期望三世诸佛生起。因是修习见解和禅修，想要获得所修之果，但通过禅修并不能获得果。第二是： 一切皆是如是之法，对如是之法加以改造，是以虚假欺骗真实，罪过极大。第三是： 通过见、修、誓言等努力，将感官从对境的散乱中分离出来，以方便引导至寂静之处，以无分别平等之方便进行开示。如是说。第三，此章之题为：一切造作之王——菩提心，其中宣说大圆满之预言的章节，即第三十五品。 ༈ 第三，将道路的禅修保持在自身状态的意义有三：连接、正文、章节之题。第一是： 之后，一切造作之王——菩提心，宣说了这不可修习的大圆满之法性。 第二，正文有三：教导法性菩提心不可修习；将不可修习视为可修习的过患；教导不从他处努力的功德。第一是： 唉！大菩萨，金刚等，安住于持明之地者，以及安住于地的菩萨，还有三界有情时机成熟者，一切之大利益，我是一切造作者，我的自性是法性菩提心，请证悟法性心中无有修习。第二有三：总说、广说、总结。第一
English
It has been revealed. Activities have been shown to be untraceable. The path has been shown to be untreadable. The place has been shown to be unpracticeable. Non-conceptual wisdom is immovable. Dharmata, as it is, is unmodifiable. Second, revealing the non-other realm has three aspects: transcending cause and effect, not seeing the meaning by viewing it as cause and effect; deceiving reality with falsehood, showing great sin; however, these are shown as means of uprightness. The first is: Alas! Great Bodhisattva, if this meaning is taught to those of the causal vehicle, then the world, like the law of cause and effect, says that it is reasonable for the effect to arise from the cause. The cause is accomplished by the sentient beings of the three realms, and the effect is expected to arise from the Buddhas of the three times. The cause is the practice of view and meditation, wanting to obtain the fruit of what is meditated, but the fruit is not obtained through meditation. The second is: Since everything is the Dharma of suchness, to modify suchness is to deceive reality with falsehood, and the sin is very great. The third is: Through efforts such as view, meditation, and vows, separating the senses from the distraction of objects, leading them to a solitary place by means, and teaching by means of non-conceptual equality. Thus it is said. Third, the title of the chapter is: The All-Creating King of Bodhicitta, the chapter on the prophecy of the Great Perfection, which is the thirty-fifth. ༈ Third, the meaning of keeping the meditation of the path in its own state has three aspects: connection, main text, and the title of the chapter. The first is: Then, the All-Creating King of Bodhicitta taught that the Dharmata of the Great Perfection is not to be meditated upon. Second, the main text has three aspects: advising that Dharmata Bodhicitta is not to be meditated upon; the faults of considering the unmeditated as something to be meditated upon; advising not to strive from elsewhere, along with its merits. The first is: Alas! Great Bodhisattva, Vajra and others, those who abide on the ground of Vidyadharas, and the Bodhisattvas who abide on the ground, and the sentient beings of the three realms whose time has come, the great benefit of all, I am the All-Creator, my nature is Dharmata Bodhicitta, please realize that there is no meditation in Dharmata mind. The second has three aspects: summary, detailed explanation, and conclusion. The first
Tibetan
་ནི། ། རྒྱུ་འབྲས་སྟོན་པའི་སྐུ་གསུམ་སྟོན་པས་ནི། །ང་ཡི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་མེད་ལ། །འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས་དང་དོན་མཐུན་པར། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་ལུང་བསྟན་ནས། །སྒོམ་པའི་ལུགས་ནི་འདི་ལྟར་སོ་སོར་བསྟན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱངས་པའི་སྐྱོན། བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྦྱངས་པའི་སྐྱོན། ཀྲི་ཡོག་གི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་བསྒོམ་པའི་སྐྱོན། ནང་པ་གཉིས་སམ་མ་ཧཱས་བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཅིག་ངོ་བོ་ལ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞིས། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ངན་སོང་རྒྱུ་ཟེར་ནས། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་སྤོང་བར་བྱེད། །དེ་ཡིས་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་སྤོངས་པ་ཡིན། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུས། །ས་བཅུ་ལམ་ལ་སྦྱངས་ཏེ་བགྲོད་པ་ཡིས། །ཆོས་ཉིད་མ་མཐོང་སྦྱོང་བའི་ས་ལ་གནས། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་དུས་ཚིགས་བཟང་སྒོ་ནས། །བྱང་ཆུབ་ལྔ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བཞིས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལྷ་ཡི་སྐུར་བསྒོམ་པ། །དེ་ཡིས་རང་སེམས་བསྒོམ་མེད་མཐོང་བ་མིན། །བཞི་པ་ནི། ཆོས་གཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་དང་ཆོ་ག་རྣམ་པ་ལྔས། །རང་རྒྱུད་དག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོ་ལ། །བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་ལྷ་བསྒོམ་ནས། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི། །བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབས་ནས་རང་སེམས་ལྷར་བཅོས་པས། །དེས་ཀྱང་རང་སེམས་བྱར་མེད་མཐོང་བ་མིན། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། རང་གི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ནི། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་སྟོན་པའི་སྟོན་པས་ཀྱང་། །རང་སེམས་ཡེ་ནས་ཆོས་ཉིད་རང་གྲོལ་བ། །སྟོན་པ་གསུམ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལུང་མ་བསྟན། །བསྒོམ་སྒྲུབ་བཙལ་ན་རང་སེམས་སྤངས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་གཞན་ནས་མི་རྩོལ་བར་གདམས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ དང་། དེའི་ཆེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རང་སེམས་གྲུབ་འདོད་ན། །འདོད་པ་མེད་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་མི་བྱེད། །བླང་དང་དོར་མེད་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས། །གཡོས་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་ངང་གིས་གནས། །སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་དེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན
Chinese
是。以示现因果的三身导师，开示我之自性法性无修，世间因果与法义相符，预言从因生果之后，如此分别开示修持之理。 第二，分二：声闻之修习过失，菩萨之修习过失，克里瑜伽之加持后修习过失，内教二者或大瑜伽寻觅而修之过失。初者：法性菩提心一自性上，以痛苦集谛四相，说痛苦集谛为恶趣之因，从而舍弃法性菩提心，彼因此不见法性而舍弃。二者：法性菩提心之自性上，以胜义世俗二谛，以布施、持戒、十波罗蜜多，于十地道上修习而行，不见法性，住于修习之地。三者：法性菩提心之自性上，以星宿、时节良辰吉日，以五菩提与四大神通，如是显现之诸法上，加持后观想为天神之身，彼因此不见自心无修。四者：一法菩提心之自性上，以三摩地与五种仪轨，于自续清净之金刚身，修习亲近修、根本修等四种本尊，使显现无自性，是寻觅修习后将自心改造为天神，彼亦不见自心无为。三、总结义：于自之法性菩提心上，一切作为之王所示之导师亦，自心本来自性自解脱，未曾开示对三身导师之修习，若修习寻觅，则是舍弃自心。如是说。 第三、教诫不从他求，分二：正文，及其功德。初者：嗟！大菩萨，若欲成就自心，以无欲而成就之故，不住于无分别平等性，无取舍，于境自性安住，于不动摇之状态自然安住，心乃如是之自性，诸法一切皆如是。
English
It is. The teacher of the three bodies, who shows cause and effect, teaches that my own nature, the Dharma nature, is without practice. The worldly cause and effect are in accordance with the Dharma and meaning. After prophesying that the fruit arises from the cause, he separately teaches the method of practice in this way. Second, there are two: the fault of the Sravakas' practice, the fault of the Bodhisattvas' practice, the fault of practicing after the empowerment of Kriya Yoga, and the fault of the two inner teachings or the Great Yoga searching and practicing. The first is: on the one nature of Dharma nature and Bodhicitta, with the four aspects of the truth of suffering and origin, saying that the truth of suffering and origin is the cause of evil destinies, thereby abandoning the Dharma nature and Bodhicitta, thereby not seeing the Dharma nature and abandoning it. The second is: on the nature of Dharma nature and Bodhicitta, with the two truths of ultimate and conventional, with generosity, ethics, and the ten Paramitas, practicing and proceeding on the ten Bhumi paths, not seeing the Dharma nature, and dwelling on the ground of practice. The third is: on the nature of Dharma nature and Bodhicitta, with the auspicious days of planets, stars, and seasons, with the five Bodhis and the four great miracles, on all the phenomena that appear in this way, empowering and visualizing as the body of a deity, thereby not seeing one's own mind without practice. The fourth is: on the nature of the one Dharma Bodhicitta, with the three Samadhis and the five rituals, on the Vajra body of purifying one's own lineage, practicing the four types of deities such as approaching practice and fundamental practice, making the appearance without self-nature, is transforming one's own mind into a deity after searching and practicing, thereby also not seeing one's own mind without action. Third, the summary of the meaning: on one's own Dharma nature Bodhicitta, even the teacher who shows the King of All Actions, one's own mind is originally self-liberated in Dharma nature, has not taught the practice of the three body teachers, if one practices and searches, then one is abandoning one's own mind. Thus it is said. Third, the instruction not to strive from others is divided into two: the main text and its merits. The first is: Alas! Great Bodhisattva, if you want to accomplish your own mind, because it is accomplished by desirelessness, do not dwell in non-discrimination and equality, without acceptance or rejection, the self-nature dwells in the realm, and naturally dwells in the state of immobility, the nature of the mind as it is, all phenomena are as they are.