Tibetan
གྱི་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་ཡོད་དེ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་སྒོ་ནས་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ། །ལྷ་སྔགས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ནི་རིག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཐབས་ཟབ་མོས་འཛིན་པས་རིག་འཛིན་གྱི་སྡེ་སྣོད། ཡང་ན་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཆོ་གས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་རིག་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་བྱེད་པས་རིག་པ་འཛིན་པའི་ཐེག་པ། ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ལམ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་སོགས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་མཚན་ཉིད་ལ་རྒྱུའི་ཐེག་པ་དང༌། གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ལྷ་དང་དེ་དག་གི་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་ད་ལྟ་ནས་ལམ་དུ་བྱེད་པས་སྔགས་ལ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། ཡང་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་ལ་དེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པས་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྒྱུའི་ཐེག་པ་དང༌། འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འབྲས་བུའི་ཚུལ་དུ་གནས་པས་དེ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པས་གཙོ་བོར་སྟོན་པས་དེ་ལ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཐབས་ཆེ་ཞིང་མང་བས་ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ། ཉན་ཐོས་སོགས་སྣོད་མིན་ལ་སྦ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསང་བའི་ཐེག་པ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དུ་རྒྱུན་ཆགས་པས་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་སྔགས་དང་རྒྱུད་རྣམས་ནི་སྔགས་རྒྱུད་ཙམ་པོ་བ་ཡིན་པས་ཐེག་པ་དང་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ནང་འདིར་མི་བསྡུའོ། །གསུམ་པ་རང་བཞིན་ནི། རང་བཞིན་རིགས་སྔགས་ལམ་འབྲས་གཙོ་བོར་སྟོན། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་རང་བཞིན་ནི་རིག་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ཡིན་པས་སྔགས་ཀྱིས་ལམ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ན་སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྟེན་པས་ཁྱབ་པོ། །བཞི་པ་དབྱེ་བ་ནི། དབྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་གཉིས། །བཏགས་དངོས་ཁྱད་ཡོད་འཇིག་རྟེན་སོ་སྐྱེས་བྱས། །ངེས་འཇུག་ཁམས་གསུམ་མཆོག་སྒྲུབ་སེམས་ཀྱི་རྟེན། །ཚོགས་སྦྱོར་ལམ་སྟེ་སྟོན་བྱེད་སྡེ་སྣོད་བཅས། །སྔགས་རྒྱུད་ལ་སྤྱི་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ན། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐེག་པ་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ནི་གོ་འཕང་མི་གཡོ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ངེས་པར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡུལ་དུས་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཏགས་པ་བ་དང༌། ཕྱི་མ་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པ
Chinese
其名目繁多，以咒语和手印之门成就悉地，故有咒语之藏和咒语之乘。本尊咒语大乐之智慧等是明，以甚深方便执持彼，故有持明之藏。又以行持咒语之仪轨，于此生即能获得持明之果，故有持明之乘。以方便智慧无二之金刚道，现证金刚三身，故有金刚乘。以三十七道品等圆满成佛之因道，故于体性为因之乘，以及宫殿、本尊及其受用等果之相，从现在起即作为道用，故咒语称为果之乘。或者说，具足一切殊胜之空性为因，且为般若波罗蜜多乘所主要宣说，故彼为因之乘；无变大乐安住于果之体性，且为密咒乘所主要宣说，故彼称为果之乘。且较之波罗蜜多，方便更为广大，故为方便之乘。为对非器之声闻等隐秘，故为秘密之乘。 以基、道、果三者相续不断，故称为续等等。世间咒语和续部仅仅是咒语和续部而已，故不包括在此乘和藏之中。第三、自性：自性明咒道果为主显。咒语乘之自性，是明咒结合之道，以及由此产生之果为主所宣说，因此，若以咒语修持道，则普遍依赖于咒语和续部之结合。第四、
English
Its categories are many. In order to accomplish siddhis through the means of mantras and mudras, there are the collections of mantras and the vehicle of mantras. The wisdom of deities, mantras, and great bliss are vidya. Because it is held by profound methods, there are the collections of vidyadharas. Or, because the rituals of practicing mantras cause the attainment of the fruit of vidyadhara in this very life, there is the vehicle of vidyadharas. Because the three vajras are manifested through the indivisible vajra path of skillful means and wisdom, there is the vajra vehicle. Because the thirty-seven factors of enlightenment and so forth are made into the causal path for attaining perfect Buddhahood, it is called the causal vehicle in terms of characteristics. And because the aspects of the result, such as the celestial palace, the deities, and their enjoyments, are made into the path from now on, mantras are called the resultant vehicle. Alternatively, because emptiness, which possesses all supreme aspects, is the cause, and because it is mainly taught by the Paramita vehicle, it is called the causal vehicle. And because immutable great bliss abides in the nature of the result, and because it is mainly taught by the mantra vehicle, it is called the resultant vehicle. Moreover, because skillful means are greater and more numerous than the Paramitas, it is the vehicle of skillful means. Because it is to be concealed from unworthy Shravakas and so forth, it is the secret vehicle. Because the ground, path, and result are continuous, it is called Tantra and so forth. Worldly mantras and tantras are merely mantras and tantras, so they are not included in this vehicle and collection. Third, Nature: Nature mainly shows the path and result of vidya mantras. The nature of the mantra vehicle is mainly the path of the union of vidya mantras and the result arising from it. Therefore, if the path is practiced with mantras, it is generally dependent on the union of mantras and tantras. Fourth, Division: Division: two, mundane and supramundane. Hypothetical and real, with differences, done by worldly ordinary beings. Definite entry, three realms, accomplishment of the supreme, support of the mind. Accumulation, union, path, the means of expression, including the collections. If we classify mantra tantras in general, there are two vehicles: mundane and supramundane. The former is not an unwavering state, nor is it a definite entry, and because the place and time are short-lived, it is hypothetical. The latter is the opposite of that.
Tibetan
འི་ཕྱིར་ཐེག་པ་དངོས་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅིང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐེག་པ་ལའང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི། ཕྱུགས་བདག་དང༌། དྲང་སྲོང་དང༌། ལྷ་དང༌། འབྱུང་པོ་དང༌། གསང་བ་པ་དང༌། སྔགས་མཁན་སོགས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་བྱས་ པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པ་དངོས་སོ། །གཉིས་པ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་ནི། འདོད་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་རིག་པ་འཛིན་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་མཆོག་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་བགྲོད་བར་བྱེད་པ་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལས་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །སེམས་ཀྱི་རྟེན་འཇིག་རྟེན་པ་ནི། །ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་སྟེ། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྡེར་ཡང་གཏོགས་ཤིང་དེ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱང་དེའི་སྡེ་སྣོད་དུ་གཏོགས་སོ། །འཕགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་རང་དགར་བྱས་པ་ཡང་དེའི་སྡེར་གཏོགས་མོད་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་ནི་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཞིབ་པར་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ། འཕགས་ཡུལ་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་དགོད་ཅིང་དེ་དག་མདོར་དྲིལ། མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་མུ་བཞི་དབྱེ། བོད་ཀྱི་བཤད་ཚུལ་གྱི་གཙོ་བོ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་སྔགས་ཁྱད་པར་མཐར་ཐུག་གཉེར་བྱའི་དོན། །གཅིག་ཀྱང་རྨོངས་མེད་ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད། །དབང་རྣོན་དབང་བྱས། །ཞེས་པ་སྟེ། མདོ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཡོད་ཅེ་ན། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཙམ་དུ་གཅིག་ཀྱང༌། ལམ་གྱི་འཇུག་སྒོ་དབང་བསྐུར་བ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་སྒོ་ནས་ལྷ་སྒོམ་ཞིང་སྔགས་བཟླ་བ་སོགས་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལ་མ་རྨོངས་པ་དང༌། མ་རྨོངས་པ་དེ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་གཅིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་གདུལ་བྱའི་དབང་པོའི་འཇུག་པ་དང་མཐུན་པའི་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་སྡེའི་དབྱེ་སྒོ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཐབས་མང་བ་དང༌། ཐབས་མང་བ་ཙམ་ཐེག་པ་དང་པོ་ལའང་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་རྣམས་ནི་དཀའ་ཐུབ་དང་སྡོམ་པ་སོགས་ལམ་དཀའ་བས་བགྲོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཚེགས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཕྱི་མའི་ཐབས་ཆ་རྣམས་ནི་ རང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་སྤྱོད་པས་བདེ་བས་བདེ་བ་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཚེགས་ཆུང་ཞིང་དཀའ་བ་མེད་པར་བགྲོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་ལ། འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ལ་མ་རྨོངས་ཤིང་མང་བ་དང་དཀའ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྟོན་པས་གདུལ་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སྟོན་པ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། སྟོན་པ་ནི་རང་
Chinese
之故，具有是真实乘的差别。世间乘也有三种，第一，世间本身之乘是：牧主、仙人、天、鬼、秘密者、咒师等各自凡夫所造，是为真实世间。第二，趣入决定的世间是：欲界和色界之持明者，以及无色界，即以三界之殊胜咒语之结合而行进者，皆出自持明者之律藏。心的所依世间是：资粮道和加行道，后二者也属于出世间之部，且彼等之显示者续部也属于彼之律藏。圣者随心所欲所造也属于彼部，但不称为律藏。二、详细区分显密之特点有三： 记载印度圣者之观点并概括之，区分经续之四句，记载藏地说法之主要内容。第一是： 显密差别，究竟所求义，一也无迷，方便多无难，根利灌顶。 意思是说，显宗和密宗二乘有什么差别呢？ 究竟的果位所求，仅是不住涅槃也为一，道的入门，以灌顶为先导，观修本尊，念诵咒语等，不迷惑于方便之分，而且不迷惑的那部分，不是仅有一种方便，而是为了与所化众生根器之趣入相符，事业和行为等续部的分类无边无际，因此方便众多，仅仅是方便众多，初乘也有，但那些都需要以苦行和戒律等艰难之道而行进，因此是辛苦的，后乘的方便之分是，自己想怎么样就怎么样行持，以安乐而获得安乐，因此，以轻松且无难而行进，因此成为差别。那么，像那样不迷惑于方便，众多且无难的那些，为什么导师不向所有所化众生宣说呢？ 导师是自己
English
Therefore, it has the distinction of being the actual vehicle. There are also three types of worldly vehicles. First, the vehicle of the worldly itself is: masters of livestock, sages, gods, spirits, secret ones, mantra practitioners, etc., created by individual ordinary people, which is the actual worldly. Second, the worldly that enters into certainty is: holders of knowledge of desire and form, and the formless, that is, those who proceed through the combination of the supreme mantras of the three realms, all of which come from the Vinaya Pitaka of the knowledge holders. The worldly that is the basis of mind is: the path of accumulation and the path of joining. The latter two also belong to the category of transcendence, and the tantras that reveal them also belong to its Vinaya Pitaka. What is done freely by noble beings also belongs to that category, but it is not called Vinaya Pitaka. Second, there are three ways to distinguish the characteristics of Sutra and Tantra in detail: Record the views of Indian masters and summarize them, distinguish the four phrases of Sutra and Tantra, and record the main content of Tibetan explanations. The first is: The difference between Sutra and Tantra, the ultimate meaning to be sought, is one and without confusion, many methods without difficulty, sharp faculties, empowerment. It means, what is the difference between the two vehicles of Sutra and Tantra? The ultimate result to be sought, even if it is only non-abiding Nirvana, is one, the entrance to the path, with empowerment as the guide, meditating on the deity, reciting mantras, etc., without being confused about the part of the method, and that part without confusion is not just one method, but in order to match the entry of the faculties of the disciples, the classification of tantras such as activities and behaviors is boundless, therefore there are many methods, and there are many methods in the first vehicle, but those all need to proceed through difficult paths such as asceticism and precepts, therefore it is laborious, the part of the method of the later vehicle is, one can practice as one wants, and obtain happiness with ease, therefore, it proceeds with ease and without difficulty, therefore it becomes a difference. Then, why doesn't the teacher teach all disciples those that are not confused about the method, are many and without difficulty? The teacher is self