Tibetan
ལྡན་པའི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟ་བུའི་མི་ལུས་ཐོབ་པ་དག་ཆུད་ཟོས་སུ་མི་བཏང་བར་དོན་ཡོད་པར་བགྱི་བའི་ཕྱིར་དུ་འཇུག་པའི་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་དག །ཐོག་མར་ཁོ་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བཙལ་ནས་རྙེད་པ་ན་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྟེན་པར་བྱའོ། ། འདི་ལ་ཕྱོགས་གསུམ། དང་པོ་ནི། སྤེལ་མར་བསྟོད་པ་ལས། བགྲོད་པ་གཅིག་དང་ཐབས་བདེ་དང༌། ། ལེགས་པར་འབྲེལ་དང་ཉེས་པ་མེད། ། ཐོག་མ་བར་དང་མཐར་དགེ་བ། ། ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་འདྲ་གཞན་ལ་མེད། ། ཅེས་ཐར་པའི་ལམ་དུ་བགྲོད་པ་གཅིག་ཅིང་འཇུག་པའི་ཐབས་བདེ་བ་ལ་ཞུགས་ནས་ལེགས་པའི་འབྲས་བུ་ཁོ་ནར་འབྲེལ་ཞིང་ཆགས་(༢བ)སོགས་ཀྱི་ཉེས་སྐྱོན་མེད་པ། ཐོག་མར་ཐོས་པ། བར་དུ་བསམ་པ། ཐ་མ་སྒོམ་པའི་དུས་ཐམས་ཅད་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པས་དགེ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཕན་བདེའི་འབྱུང་གནས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ལས། དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱ་སོགས་སྟོན་པ་གཞན་གྱི་བསྟན་པ་ལ་མེད་པས། རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷས། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྨན་གཅིག་པུ། ། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས། ། བསྟན་པ་རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་དང༌། ། བཅས་ཏེ་ཡུན་རིང་གནས་གྱུར་ཅིག ། ཅེས་སྨོན་ལམ་དུ་མཛད་པས་མཚོན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། མི་ཁོམ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་རབ་སྤངས་ཤིང༌། ། དལ་བ་ཕུན་ཚོགས་རྙེད་དཀའ་ཐོབ་གྱུར་ནས། ། བདེ་གཤེགས་བསྟན་ལ་དད་པ་རྙེད་གྱུར་པའི། ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད། ། ཅེས་དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་ཐོབ་པ་དོན་ཡོད་པར་བྱེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་ཅིང་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས། དང་པོ་ཉིད་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དག་ལ་བསྙེན་པར་བྱ། བསྟེན་པར་བྱ། བསྙེན་བཀུར་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། བཤེས་གཉེན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་འཚོལ་ཞེ་ན། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམ་ལས། དམན་པ་བསྟེན་པས་མི་དག་ཉམས་འགྱུར་ཞིང༌། ། ཐད་ཀར་བབས་པ་བསྟེན་པས་སོ་ན་གནས། ། གཙོ་བོ་བསྟེན་པས་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། དེ་ཕྱིར་བདག་བས་གཙོར་གྱུར་བསྟེན་པར་བྱ། ། བཤེས་གཉེན་དེའང་།
Chinese
那些获得了如意宝般的珍贵人身、为使其不被浪费而变得有意义、并具备投入修行的智慧者，最初应当寻找具足圆满法相的善知识，找到后如法依止。 此有三方面。 第一，从《广赞》中说： 唯一之道方便乐， 善妙相联无过失， 初中后善皆圆满， 如汝教法他无有。 意谓，进入解脱道的唯一途径、以及投入修行的快乐方便，唯与善妙的果报相联，且无贪执（2b）等过失。最初听闻、中间思惟、最终修习的一切时分，都成为了增上生与决定胜的唯一因，因此在一切方面都是善妙的，利乐的源泉唯有佛陀的教法，在仙人、黄教（注：此指古印度沙门教派，如数论、胜论等）等其他导师的教法中并不存在。 圣子寂天（Shantideva）说： 众生苦恼唯一药， 一切安乐生源地。 愿此教法得与敬， 长久住世莫衰竭。 如此发愿，以此为例。 第二，从《父子相见经》中说： 八无暇皆悉善抛弃， 难得圆满闲暇已获得， 于善逝教法生起信心者， 诸智者当行理之瑜伽。 意谓，使获得暇满人身变得有意义，唯在于对佛陀的教法生起信心并投入修行。 第三，从《圣八千颂般若波罗蜜多经》中说：如是，菩萨摩诃萨，若欲证得无上正等正觉，最初即应亲近善知识、依止善知识、承事善知识。如是所说。 那么，应当寻找怎样的善知识呢？《法句经》中说： 依止劣者人将堕， 依止中者住自位， 依止胜者得至上， 是故当依胜己者。 这样的善知识也……
English
Those who have obtained a human body like a wish-fulfilling jewel, who possess the wisdom to engage in practice in order to make it meaningful and not wasted, should first seek a spiritual master (virtuous friend) endowed with perfect qualities, and having found one, should rely upon them properly. There are three aspects to this. First, from the “Extensive Praise,” it is said: A singular path, and joyful means, Well-connected and without fault. Virtuous in beginning, middle, and end, A teaching like yours exists nowhere else. This means that embarking on the singular path to liberation and the joyful means of engaging in practice are solely connected to excellent results and are free from faults such as attachment (2b, a folio marker in the original text) and so forth. All times, from initial hearing, to intermediate contemplation, to final meditation, become the sole cause for higher rebirth and definite goodness. Therefore, in all respects, it is virtuous, and the source of benefit and happiness is only the Buddha's teaching; it is not found in the teachings of other teachers such as hermits and the Sāṃkhya (an ancient Indian philosophical school) and so on. The Bodhisattva Shantideva said: The sole medicine for the suffering of beings, The source from which all happiness arises, May this teaching, with gain and reverence, Long endure. This is exemplified by this prayer. Second, from the “Sūtra of the Meeting of Father and Son,” it is said: Having completely abandoned all eight unfree states, And having obtained the difficult-to-find perfect leisure, Those who have gained faith in the teaching of the Sugata, The wise should practice the yoga of reasoning. This means that making the precious human body of leisure and opportunity meaningful lies solely in having faith in the Buddha's teaching and engaging in its practice. Third, from the “Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra (The Perfection of Wisdom in Eight Thousand Lines),” it is said: Thus, a Bodhisattva, a great being, if they wish to attain unsurpassable, perfect and complete enlightenment, should first approach virtuous friends, rely on them, and serve them. This is as stated. If one asks what kind of spiritual master (virtuous friend) should be sought, from the “Udānavarga (Collection of Utterances)” it is said: By relying on the inferior, people will decline, By relying on the equal, one remains in their own state, By relying on the superior, one will attain the supreme, Therefore, one should rely on those who are superior to oneself. Such a spiritual master also…
Tibetan
ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་རང་ལས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱིས་དམན་པ་བསྟེན་པས་སྟེན་པའི་མི་དག་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་སྐྱོན་མང་པོ་སྐྱེད་པས་(༣ན)ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཐད་ཀར་བབས་པ་སྟེ་ཡོན་ཏན་རང་དང་མཉམ་པ་བསྟེན་པས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་རང་སོ་ན་གནས་ཤིང༌། རང་ལས་ཡོན་ཏན་ལྷག་པར་གྱུར་པའི་གཙོ་བོ་བསྟེན་པས་དམ་པ་སྟེ། འདོད་པའི་དོན་མཆོག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདག་བས་ལྷག་ཅིང་འཕགས་པ་གཙོ་བོ་བསྟེན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། ། ཤེས་རབ་ཆེས་མཆོག་ལྷག་པ་ཡི། ། གཙོ་བོ་གང་ཡིན་དེ་བསྟེན་ན། ། གཙོ་བོ་ལས་ཀྱང་ཆེས་གཙོར་འགྱུར། ། ཞེས་བཤད་དོ། ། ཅ༢ གཉིས་པ་[བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་འཐད་པ་]ནི། འཐད་པ་ལུང་རིགས་དཔེ་ཡི་སྒོ་ནས་བཙལ། ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་དགོས་པའི་འཐད་པ་ལ། ལུང་དང་། རིགས་པ། དཔེ་ཡི་སྒོ་ནས་བཙལ་བ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། སྡུད་པ་ལས། སློབ་མ་བཟང་པོ་བླ་མ་གུས་ལྡན་དེ་དག་གིས། ། བླ་མ་མཁས་པ་དག་ལ་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ། ། ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་མཁས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ལས་འབྱུང༌། ། ཞེས་དང༌། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ། ཁྱོད་ཀྱི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ་ནི་བསྐལ་པ་རྒྱ་མཚོ་ཐམས་ཅད་ནས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་དག་གིས་རྙེད་ནས་ཆོས་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ནོར་བུའི་མཆོག་རྙེད་པ་ལས་ཀྱང་ཕྲད་པར་ཤིན་ཏུ་དཀའོ། །དེའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་གུས་པས་བསྙེན་བཀུར་ལ་མི་སྐྱོ་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་ལུང་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་ངོ༌། ། གཉིས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་གང་ཟག་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་དགོས་པར་དམ་བཅའ། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་གསོག་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིག་དེའི་མཐུན་པའི་དཔེ་ནི། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་བཞིན་ནོ། །བཟློག་པའི་དཔེ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་དུ་མས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། དཔལ་འབྱུང་གི་རྣམ་ཐར་ལས།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་དུ་འཛུད་པས་ལམ་མཁན་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་དང༌། དགེ་བསྙེན་མ་མི་གཡོ་བའི་རྣམ་ཐར་ལས་ཀྱང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ནི
Chinese
戒律、多闻、禅定等，如果依止功德劣于自己的人，那么那些依止者也无法生起任何功德，反而会生起许多过失，从而衰败。如果依止功德与自己相等的人，则功德没有增减，保持原样。如果依止功德胜过自己的人，则为殊胜，能获得所求的殊胜义利。因此，无论何时都应当依止功德胜于自己且更为殊胜的主尊。 \t\t\t彼中亦云： \t\t\t戒律近寂静， \t\t\t智慧最胜上。 \t\t\t若依止是主， \t\t\t胜主亦成主。 \t\t\t如是说。 \t\t\t卷二，第二部分 [依止善知识的道理]： \t\t\t道理需从教证、理证、譬喻之门寻求。 \t\t\t依止善知识的必要性，从教证、理证、譬喻三个方面来探求。 \t\t\t第一，引自《摄大乘论》： \t\t\t具足恭敬之上师， \t\t\t善妙弟子当恒依。 \t\t\t何故如是依止耶？ \t\t\t智者功德从彼生。 \t\t\t如是说。 \t\t\t引自《华严经》（“树庄严”）中说：“善男子，你的一切善法皆从善知识处生起。那位善知识，是经过无量劫积累福德与智慧资粮而得遇，从而获得佛法。否则，比得到最胜珍宝还要难以值遇。因此，应当恒常恭敬承事，永不厌倦。”如是等无量教证。 \t\t\t第二，理证：欲求遍知佛果者，誓当依止善知识。因为自身不能积累资粮、清净障垢。此理论之相应譬喻，如同三世诸佛。反之之譬喻，如同独觉佛等，以众多譬喻所阐明。 \t\t\t第三，譬喻：引自《吉祥生传》中说：“善知识如同引导入波罗蜜多道之向导。” \t\t\t又引自《优婆夷不动传》中说：“善知识们则……
English
By relying on those whose virtues, such as discipline, extensive learning, and meditative concentration, are inferior to one's own, those who rely on them will not develop any virtues; instead, many faults will arise, leading to decline. By relying on those whose virtues are equal to one's own, there will be no increase or decrease in virtues, and one will remain as one is. By relying on a master whose virtues surpass one's own, it is excellent, as one will attain the supreme desired objective. Therefore, one should always rely on a venerable master who is superior and more exalted than oneself. \t\t\tFrom that very text it is said: \t\t\tDiscipline, near tranquil, \t\t\tWisdom, most supreme. \t\t\tIf one relies on such a master, \t\t\tEven from a master, one becomes supreme. \t\t\tThus it is stated. \t\t\tVolume 2, Part Two [The Rationale for Relying on a Virtuous Friend]: \t\t\tThe rationale should be sought through scriptural citations, reasoning, and analogies. \t\t\tThe necessity of relying on a virtuous friend is examined through three approaches: scriptural citations, reasoning, and analogies. \t\t\tFirst, from the *Summary of the Great Vehicle* (Mahāyānasaṃgraha) it says: \t\t\tExcellent disciples, endowed with reverence for their gurus, \t\t\tShould always rely on learned gurus. \t\t\tWhy is this so? \t\t\tBecause the virtues of the learned arise from them. \t\t\tThus it is stated. \t\t\tFrom the *Gaṇḍavyūha Sutra* (or *Flower Garland Sutra*, "Array of Trees") it says: "Son of noble family, all your virtuous dharmas arise from the virtuous friend. That virtuous friend is encountered after accumulating collections of merit and wisdom throughout ocean-like eons, and thereby one obtains the Dharma. Otherwise, it is extremely difficult to encounter, more so than finding a supreme jewel. Therefore, one should always respectfully serve them without weariness." Thus, endless scriptural citations arise. \t\t\tSecond, reasoning: Whoever desires to attain omniscience (the state of a Buddha), you must pledge to rely on a virtuous friend. This is because one cannot accumulate merits and purify obscurations by oneself. The corresponding analogy for this reasoning is like the Buddhas of the three times. Conversely, the analogy is like Pratyekabuddhas (solitary Buddhas), as illustrated by numerous such analogies. \t\t\tThird, analogy: From the *Biography of Paljung* (Śrībhava) it says: "The virtuous friend is like a guide who leads one onto the path of the perfections." \t\t\tAnd also from the *Biography of the Immovable Upāsikā* (Mi Gyowo'i rnam thar) it says: "The virtuous friends are...