Tibetan
ས། རྗེ་བདུན་པས་ཚད་མ་རིག་གཞུང་རྒྱ་མཚོ་མཛད་ཅིང་གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམས་སྨྲ་བའི་སློབ་མ་དུ་མ་བྱུང༌། ཁྱད་པར་ས་ཀར་གཉིས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་དྭགས་པོ་རབ་འབྱམས་པ་གསུམ་པ་ཀརྨ་ཕྲིན་ལས་པ་དང་པོ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་རྒྱལ་བའི་ལྷ་ལ་རྗེ་བརྒྱད་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཆེན་པོ་མི་བསྐྱོད་དགའ་བས་གཞུང་ལུགས་མཐའ་ཡས་པ་གསན་ཅིང༌། གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་གསར་དུ་ཕྱེས་ཏེ། འདུལ་བའི་རྣམ་འགྲེལ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར། མཛོད་འགྲེལ་གྲུབ་བདེའི་དཔྱིད་འཇོ་ལེགས་བཤད་ཡོངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ། མངོན་རྒྱན་འགྲེལ་པ་རྗེ་བཙུན་ངལ་གསོ། འཇུག་ཊཱིཀ་དྭགས་བརྒྱུད་གྲུབ་པའི་ཤིང་རྟ་བདེ་བར་འདྲེན་པའི་ཤུལ་ལམ། ཚད་མ་རིག་གཞུང་གི་འགྲེལ་སོགས་མཛད་ཅིང་གཞུང་ཆེན་བཀའ་བཞིའི་ལམ་གསལ་བར་མཛད་པ་ནས་མི་བསྐྱོད་རྒྱལ་བ་ཁོ་ན་ལ་བཤད་པའི་བཀའ་བབས་པ་ལྟར་གྱུར་ཏེ་དྭགས་པོ་ལེགས་བཤད་གླིང་སོགས་བཤད་གྲྭ་རྣམས་རིམ་པར་བྱུང་ཞིང༌། སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་རྒྱལ་བ་དཀོན་མཆོག་ཡན་ལག །(༡༧༤བ)དཔའ་བོ་གཙུག་ལག་ཕྲེང་བ། ཀརྨ་ཕྲིན་ལས་གཉིས་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་བཤད་ཉི་མའི་འོད་སྣང་རབ་ཏུ་བརྡལ་བར་མཛད་ལ། ཁྱད་པར་རྗེ་དགུ་པས་མངོན་མཛོད་དང་འཇུག་ཊཱིཀ། གར་དབང་ལྔ་པས་མངོན་རྒྱན། དྲུག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གིས་འདུལ་ཊཱིཀ་བཅས། ཀར་ཊཱིཀ་ཆེན་མོ་རྣམས་ལས་སྙིང་པོ་བསྡུས་པའི་ཚུལ་དུ་མཛད་ཅིང་ཟ་དམ་ཉིན་བྱེད་གླིང་སོགས་སུ་འཆད་རྩོད་ཀྱི་སྲོལ་རྒྱ་ཆེ་བ་བྱུང་བ་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་འགྲེལ་པ་དེ་དག་གི་བཤད་ལུང་གི་རྒྱུན་བཞུགས་པས་དེང་སང་གི་སྐབས་ནའང་བཤད་གྲྭ་དམིགས་སུ་གསལ་བ་མེད་ཀྱང་བཤད་རྒྱུན་དེ་དག་དོན་གྱིས་མ་ཆད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། ། དེས་ན་ཀར་ལུགས་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་འདི་དག་གི་ཁུངས་ཕལ་ཆེར་ས་ལུགས་དང་དེ་ལས་རོང་སྟོན་ཆེན་པོའི་བཤད་སྲོལ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ནས་རང་ལུགས་འབུར་དོད་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་བཏོད་པ་ཡིན་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཉ༣ གསུམ་པ་[གཞན་ལུགས་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་]ནི། འདུལ་བསྟན་རྒྱ་མཚོར་འཆད་རྩོམ་རླབས་ཕྲེང་ཅན། ། འཇམ་དཔལ་དབྱངས་དངོས་སྙིང་པོའི་མཚན་གྱིས་བསྐྱིལ། ། ཐུབ་བསྟན་སྒྲོན་མེ་འཕགས་ཞབས་གཉིས་པའོ། ། དེ་ལྟར་བཤད་རྒྱུན་སྒོ་དུ་མ་ནས་བྱུང་ཡང་ཐུབ་བསྟན་ལྔ་བརྒྱ་པའི་ཐ་མ་འདིར། དམ་ཆོས་འདུལ་བའི་བསྟན་པ་རྒྱ་མཚོ་ལ་གནས་བཅས་ཤིང་འཆད་རྩོམ་གྱི་རླབས་ཕྲེང་མཐའ་ཡས་པ་གཡོ་བ་ཅན།
Chinese
萨。第七世法王（热迥多杰）撰写了《量理学说大海》，培养了众多精通各种论典的弟子。尤其，萨迦和噶玛两大派系（的）大持律者，第三世达波·拉冉巴（达波·热迥巴）——噶玛·赤列巴（Karma Trinley Pa）向八世法王大遍知不动欢喜（米觉多杰）听闻了无数论典。他不依靠他人，以遍知的智慧开创了新的宗派传承，撰写了《毗奈耶别解（律部广释）·日月曼陀罗》（འདུལ་བའི་རྣམ་འགྲེལ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར།）、《俱舍释·成就安乐之春》（མཛོད་འགྲེལ་གྲུབ་བདེའི་དཔྱིད་འཇོ་ལེགས་བཤད་ཡོངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ།）、《现观庄严论释·尊者憩处》（མངོན་རྒྱན་འགྲེལ་པ་རྗེ་བཙུན་ངལ་གསོ།）、《入中论释·达波传承成就者的马车通往安乐之路》（འཇུག་ཊཱིཀ་དྭགས་བརྒྱུད་གྲུབ་པའི་ཤིང་རྟ་བདེ་བར་འདྲེན་པའི་ཤུལ་ལམ།）、《量理学说注疏》等，阐明了四大论典（律、俱舍、现观、中观）的道路。从此，如同只有不动胜者（米觉多杰）才能阐释的传承降临一般，达波·列谢林（Dvagspo Legshad Ling）等讲学院（寺院）也相继兴起。他的主要弟子，如嘉瓦·衮却彦拉（Gyälwa Könchog Yenlag，174b）、巴沃·祖拉准瓦（Pawu Tsuglag Trengwa）、第二世噶玛·赤列巴（Karma Trinleypa），都使善说（佛法）的日光普照。尤其，九世法王（旺秋多杰）对《俱舍论》和《入中论》作了注疏，第五世嘎旺（噶玛·嘎旺）对《现观庄严论》作了注疏，第六世却吉旺秋（曲吉旺秋）对《毗奈耶》作了注疏。这些都是从噶玛大注疏中提炼精华而作。从萨丹·尼杰林（Zadam Nyinjé Ling）等地广兴讲辩之风以来，直到现在，这些注疏的讲授和传承依然存在。因此，即使现在没有专门的讲学院（寺院），这些讲授的传承实际上也从未间断。 因此，噶玛巴派的这些讲说传承，其来源大部分是萨迦派的传承，以及萨迦派中绒顿（Rongtön）大师的讲说传承。其后，他们又创立了突出自身宗派特点的讲说传承，这一点也应当了解。 3. 第三（部分）：[赞叹他宗] 毗奈耶教法如海，讲著浪潮层层涌。 文殊菩萨真身，以心要之名摄持。 佛陀教法之明灯，第二世圣者（足下）。 尽管讲说传承通过多种途径传承下来，但在佛法五百年的末期，神圣的毗奈耶教法如大海般扎根，讲著的无尽波浪涌动。
English
Sa. The 7th Karmapa (Rölpé Dorjé) composed the 'Ocean of Valid Cognition' treatise, and numerous disciples emerged who were extensively learned in various doctrines. In particular, the great Vinaya holder of both Sakya and Karma traditions, the third Dvagspo Rabjampa Karma Trinleypa, listened to countless treatises from the 8th Karmapa, the great omniscient Mikyö Dorjé, who was the deity victorious over all directions. Without relying on others, with omniscient wisdom, he established a new tradition (of teachings), composing works such as 'The Explanation of Vinaya: Sun Mandala' (འདུལ་བའི་རྣམ་འགྲེལ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར།), 'The Commentary on Abhidharma-kośa: Spring of Accomplished Bliss, King of All Excellent Explanations' (མཛོད་འགྲེལ་གྲུབ་བདེའི་དཔྱིད་འཇོ་ལེགས་བཤད་ཡོངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ།), 'The Commentary on Abhisamayālaṃkāra: The Venerable's Rest' (མངོན་རྒྱན་འགྲེལ་པ་རྗེ་བཙུན་ངལ་གསོ།), 'The Commentary on Madhyamakāvatāra: The Path Leading Happily to the Attained Chariot of Dagpo Lineage' (འཇུག་ཊཱིཀ་དྭགས་བརྒྱུད་གྲུབ་པའི་ཤིང་རྟ་བདེ་བར་འདྲེན་པའི་ཤུལ་ལམ།), and commentaries on the teachings of Valid Cognition. He illuminated the path of the four great treatises (Vinaya, Abhidharma-kośa, Abhisamayālaṃkāra, Madhyamakāvatāra). From then on, it was as if the authority to teach belonged solely to Mikyö Dorjé, and numerous teaching centers like Dagpo Legshed Ling gradually emerged. His principal disciples, such as Gyälwa Könchog Yenlag (174b), Pawu Tsuglag Trengwa, and the second Karma Trinleypa, profusely spread the radiant light of excellent explanations (Dharma). In particular, the 9th Karmapa (Wangchuk Dorjé) composed commentaries on the Abhidharma-kośa and Madhyamakāvatāra, the 5th Garwang (Karma Garwang) on the Abhisamayālaṃkāra, and the 6th Chökyi Wangchuk on the Vinaya. These were compiled by extracting the essence from the great Karma commentaries. Since the widespread tradition of teaching and debate emerged in places like Zadam Nyinjé Ling, the lineage of these commentaries' explanations and transmissions continues to this day. Therefore, even if there are no explicitly designated teaching centers at present, these teaching lineages have not, in essence, been interrupted. Therefore, the sources of these Karma Kagyu teaching traditions are mostly from the Sakya tradition, and particularly the teaching tradition of the great Rongtön. It should also be understood that later, they established their own distinctive teaching traditions. 3. The third (section): [Praise for other traditions] The Vinaya teachings are like an ocean, with waves of exposition and composition. The actual Mañjughoṣa, sustained by the name of the heart essence. The lamp of the Buddha's teachings, the second noble one (Acharya). Although the teaching lineage has come down through many doors (ways), in this final period of the five hundred years of the Buddha's teachings, the sacred Vinaya doctrine has established itself like an ocean, with endless waves of exposition and composition.