Tibetan
དག་མཛད་ནས་བསྡུས་པའི་འོག་ཏུ། རྩ་བའི་སྡེ་བཞིར་གྱེས་པའི་རྩོད་པ་ལས། སླར་ཡང་སྡེ་བཞི་བསྟན་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་བྱས་སོ། །སྡེ་བཞི་ནི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ། གནས་བརྟན་པའི་སྡེ། མང་པོས་ བཀུར་བའི་སྡེའོ། །བསྡུ་བ་གསུམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། ལོ་སུམ་བརྒྱ་ལྷག་བཞི་བརྒྱར་ཉེ་བ་ན། ཁ་ཆེ་ཛ་ལནྡྷ་རའི་གནས། མེ་ཏོག་བརྩེགས་པའི་ཀུན་དགའ་ར་བར། གཟུངས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ། དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དགེ་སློང་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་འདུས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཀ་ནི་ཀས་སྦྱིན་བདག་བྱས་ཏེ། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བ་སུ་མི་ཏྲ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཆེན་པོ་པུརྞི་ཀས་བསྡུས་ཏེ། གསོལ་བ་འདེབས་པའང་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་ནས། གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཆོས་ཆོས་སུ་གཅིག་པར་བྱས། དེ་ལ་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ནི། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། དེ་ལས་གྱེས་པ་འོད་སྲུངས་པའི་སྡེ། ཆོས་སྲུངས་པའི་སྡེ། ས་སྟོན་པའི་སྡེ། མང་དུ་ཐོས་པའི་སྡེ། གོས་དམར་ཅན་གྱི་སྡེ། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་བདུན་ནོ། །འདི་དག་རྒྱལ་རིགས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན། ཤཱཀྱ་པའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་རྒྱུད། སྐད་ནི་སཾ་སྐྲ྇་ཏ་ལེགས་པར་སྒྱུར་བ་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་གྱི་སྣམ་ཕྲན་ནི་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་མན་ཆད་དེ་ཟུང་མ་གཏོགས་པ་ཡར་འབྱུང་ལ། རྟགས་ནི་ཨུཏྤལ་དང་། པདྨ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་བྲིས་པའོ། ། ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་དང་། དེ་ལས་གྱེས་པ་ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། གངས་རིར་གནས་པའི་སྡེ། བཏགས་པ་སྨྲ་བའི་སྡེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་ལྔའོ། །འདི་དག་གི་རྩ་བའི་མཁན་པོ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་རྒྱུད་དོ། །སྐད་ནི་པྲ་ཀྲ྇་ཏ་ཡུལ་སྡེ་སོ་སོའི་སྐད་དོ། །འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་སྣམ་ཕྲན་ནི་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་མན་ཆད་ཟུང་མ་གཏོགས་ཡར་བྱུང་བ་ལ། རྟགས་སུ་གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པ་དང་། དཔལ་བེའུ་བྲིས་པའོ། །གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་ལ། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ན་གནས་པའི
Chinese
在清净之后进行汇集之后。从根本的四部派别分裂的争论中，再次将四部派别汇集为一个教义。四部是：说一切有部，大众部，上座部，大众敬奉部。第三次汇集是，在佛陀涅槃后，三百年多接近四百年时，在克什米尔（Kashmir）的扎烂达拉（Jalandhara）的地方，在鲜花堆砌的寺院里，五百位获得陀罗尼的菩萨，五百位阿罗汉，以及六万位凡夫僧人聚集，国王迦腻色迦（Kanishka）作为施主，由最后的有部菩萨婆须蜜多（Vasumitra）和伟大的阿罗汉 पूर्णिक (藏文：པུརྞི་ཀ།，梵文天城体：पूर्णिक，梵文罗马拟音：pūrṇika，汉语字面意思：满的)汇集，祈请也由国王亲自进行，将分裂的十八部在教义上统一。这十八个分裂是：说一切有部，从它分裂出的饮光部，法护部，地论部，多闻部，赤衣部，分别说部等七部。这些人中，被称为罗睺罗跋陀罗的王子，如果没有出家，就会成为释迦族的国王，因为出家而成为对世尊的教诲恭敬的人中的佼佼者，是受到授记的那位的弟子传承。语言是梵语(संस্কৃত，saṃskṛta， संस्कृत，完善的)，翻译得很好，与三十三天神一致。缝制僧裙的布片是九块以上，二十五块以下，除了成双的以外向上增加，标志是乌 উৎপལ་（藏文：ཨུཏྤལ་，梵文天城体：उत्पल，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花），莲花(पद्म，padma， पद्म，莲花)和珍宝的图案。 大众部，以及从它分裂出的东山部，雪山部，假名部，出世部等五部。这些部的根本堪布是从婆罗门种姓出家的，被称为大饮光上座，是精通学问功德的人中的佼佼者，是受到授记的那位的弟子传承。语言是俗语(प्राकृत，prākṛta， प्राकृत，自然的；粗俗的)，各个地方的方言。与光明天的神一致。缝制僧裙的布片是九块以上，二十三块以下，除了成双的以外向上增加，标志是卍（藏文：གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པ།，梵文天城体：स्वस्तिक，梵文罗马拟音：svastika，汉语字面意思：吉祥的）和吉祥结的图案。上座部，住在胜林
English
After purification and collection. From the disputes of the four fundamental schools, the four schools were again collected into one doctrine. The four schools are: the Sarvastivada school, the Mahasanghika school, the Sthavira school, and the Mahasammatas school. The third collection was when, after the Buddha's Nirvana, about three hundred years and nearly four hundred years had passed, in Kashmir, at the place of Jalandhara, in the monastery of stacked flowers, five hundred Bodhisattvas who had attained dharani, five hundred Arhats, and sixty thousand ordinary monks gathered. King Kanishka acted as the patron, and the Bodhisattva Vasumitra of the last existence and the great Arhat पूर्णिक (Tibetan: པུརྞི་ཀ།, Sanskrit Devanagari: पूर्णिक, Sanskrit Romanization: pūrṇika, Chinese literal meaning: full) collected them. The prayer was also made by the king himself, and the eighteen divided schools were unified in doctrine. These eighteen divisions are: the Sarvastivada school, from which split the Kashyapiya school, the Dharmagupta school, the Hetuvada school, the Bahusrutiya school, the Mahisasaka school, and the Vibhajyavada school, making seven schools. Among these, the prince called Rahula Bhadra, if he had not renounced, would have become the king of the Shakya clan, but because he renounced, he became the best among those who revered the teachings of the Blessed One, and was the lineage of the disciple of the one who was prophesied. The language is Sanskrit (संस্কৃত, saṃskṛta, संस्कृत, perfected), well translated, and consistent with the gods of the Thirty-Three Heavens. The pieces of cloth for sewing the monastic robe are nine or more, and twenty-five or less, increasing upwards except for pairs, and the symbols are উৎপལ་ (Tibetan: ཨུཏྤལ་, Sanskrit Devanagari: उत्पल, Sanskrit Romanization: utpala, Chinese literal meaning: blue lotus), lotus (पद्म, padma, पद्म, lotus), and jewel patterns. The Mahasanghika school, and from it split the Purva Saila school, the Haimavata school, the Prajnaptivada school, and the Lokottaravada school, making five schools. The root Khenpos of these schools were ordained from the Brahmin caste, and were called the Great Kashyapa Sthavira, who was the best among those who were proficient in learning and merit, and was the lineage of the disciple of the one who was prophesied. The language is Prakrit (प्राकृत, prākṛta, प्राकृत, natural; vulgar), the dialects of each region. Consistent with the gods of the Clear Light. The pieces of cloth for sewing the monastic robe are nine or more, and twenty-three or less, increasing upwards except for pairs, and the symbols are 卍 (Tibetan: གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པ།, Sanskrit Devanagari: स्वस्तिक, Sanskrit Romanization: svastika, Chinese literal meaning: auspicious) and auspicious knot patterns. The Sthavira school, residing in Jetavana