Tibetan
་པར་མེད་ལ། གདུལ་བྱའི་མོས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་། དུས་སུ་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་གསུམ་འཛོམ་པ་ལས། སྒྲ་བརྙན་བཞིན་སྣང་བ་ཉིད་དེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྲ་བརྙན་གྱི་ནི་སྒྲ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་བཟོ་མེད་པ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །ཕྱི་དང་ནང་ན་གནས་མ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །ཚུལ་འདིའི་དབང་དུ་མཛད་དེ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་གང་གིས་མཚན་མོ་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། གང་གི་མཚན་མོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ། ངས་ཆོས་ ཚིག་འབྲུ་གཅིག་ཙམ་ཡང་བསྟན་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་ཤེས་པ་ཁ་ཅིག་དོན་དམ་དུ་མ་བསྟན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན་ཟེར་བ་ཡང་གསུང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ལས་འདས་པ། འགྲོ་བའི་སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ལྟར་སྣང་བ་འབྱུང་བའི་དེ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པར་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་འདིར་གདུལ་བྱའི་ངོར་སྣང་བའི་བཀའ་འཁོར་ལོ་དེ་དག་ནི་གནས་རིས་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་ཐ་དད་གང་ཡིན་ཡང་འདྲ་སྟེ་གདུལ་བྱའི་རིས་ཁམས་མོས་པ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་ཡོད་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་དུ་སྣང་བ་དེའི་དུས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ཆོས་ཐ་དད་དུ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཕན་པ་ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་གཅིག་ལས། །མོས་པ་ཐ་དད་བཞིན་དུ་སྒྲ་འབྱུང་སྟེ། །རྒྱལ་བས་བདག་ལ་སྟོན་སྙམ་སོ་སོར་སེམས། །གང་གི་སླད་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་འཛུམ་མཛད་སྟོན། །ཅེས་དང་། མདོ་དགོངས་པའི་ལུང་སྟོན་ལས། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་འཁྲུག་མེད་པ། །ཡིད་འོང་རྡོ་རྗེའི་གསུང་གཅིག་ལ། །གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ན། །བྱེ་བྲག་མང་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །འདི་ལྟར་དུས་ཐ་དད་དུའང་འཁོར་ལོ་གསུམ་རིམ་གྱིས་གསུང་བར་ཁ་ཅིག་ལ་སྣང་ལ་དེའི་རྣམ་གཞག་ཡོད་དེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། ཨེ་མ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་བ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས། ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་རོ་ཞེས་སོ། །ཡང་དུས་གཅིག་གནས་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་གཅིག་གི་གསུང་ལྟར་སྣང་བས་གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་སྣང་བ་ལ་ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་ཡོད་དེ། ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྒོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཐོས་ལ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་རྣམ་གྲངས་ཐོས་སོ་ཞེས་སོ། །དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། ཆོས་ཐ་དད་པ་གསུངས་ཀྱིས། གནས་ཐ་དད་པ་དང་དུས་ཐ་དད་པ་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པས། རིམ་པར་གསུངས་པ་ལ་མི་གནོད་དམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གཅིག་ལའང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པར་སྨོས་པ་རྣམས། དུས་དང་གནས་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆད་པར་གསུངས་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི། རྣམ་གྲངས་གཞན་དུས་དང་གནས་གཞན་དུ་མ་གསུངས་ཞེས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དགུང་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་ན་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་སྣང་བས་དོན་བྱ་བའི་སྣོད་དུ་མི་འགྱུར་བར་གཟིགས་ནས། དགོངས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བསྟན་པ་ནི། འཕགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ལས། བརྒྱ་པའི་དུས་འདིར་བརྒྱད་ཅུ་ལ། །མྱ་ངན་འདའ་བ་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། །བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དུ་ནི། །ང་ཡིས་གཉིས་བསྲིངས་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད། །ཅེས་སོ། །དེའང་ཐུན་མོང་པའི་གཞུང་ལས། ལོ་བརྒྱད་ཅུར་བསྟན་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་ སུ་བསྟན་པ་དག་བརྩི་ལུགས་ཐ་དད་ཀྱང་མདོ་མཐུན་པར་འདོད་དེ། སློབ་དཔོན་བྷ་ཝ་ལྷ་ནི་ལོ་དངོས་བརྩིས་ན་བརྒྱད་ཅུ་ལ་བལྟམས་པ་ནས་རྩི་བས་མངལ་ཟླ་བཅུ་ངོར་བཤོལ་ཟླ་རྣམས་བསྡོམས་ན་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་བཞེད་པ་ལྟར་ལེགས་སོ། །དེའང་ལོ་གསུམ་གསུམ་ཟླ་བ་རེ་རེ་བཤོལ་དོར་བས་བརྒྱ་བཅུ་ལ་ཟླ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལ་ལོ་གཉིས་ཏེ་བརྒྱད་བཅུ་རྩ་གཉིས། ཟླ་བ་གཉིས་ནི་སྐུ་ཚེ་བསྲིངས་པའི་ཆའི་ཟླ་བ་གཉིས་སོ། །ལྷག་མ་ལོ་གཉིས་ཀྱི་ཆའི་ཞག་ཉི་ཤུ་ནི་སྐུ་བལྟམས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལོ་གཉིས་པོ་ལོ་ངོ་ཡིན་པས་བཅུ་བཅུ་རང་ཞ་བའོ། །དེས་ན་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་གྱད་སྟོབས་པོ་ཆེ་འབྱུང་བའི་གནས་ཤིང་སཱ་ལ་ཟུང་ཅིག་གི་དྲུང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། ཞུགས་རང་འབར་ནས་སྐུ་གདུང་སིལ་བུ་ཆ་བརྒྱད་དུ་བགོས་པ་ལས། ཆ་གཅིག་རྩྭ་ཅན་གྱི་གྱད་རྣམས་ལ་བྱིན། ཆ་གཅིག་ཡུལ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་གྱད་ལའོ། །ཆ་གཅིག་ཡུལ་རྟོག་པ་གཡོ་བའི་རྒྱལ་རིགས་བུ་ལུག་ཆེན་པོ་ལའོ། །ཆ་གཅིག་ཁྱབ་འཇུག་གླིང་གི་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལའོ། །ཆ་གཅིག་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་ཤཱཀྱ་རྣམས་ལའོ། །ཆ་གཅིག་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ལི་ཙ་བཱི་རྣམས་ལའོ། །ཆ་གཅིག་མ་ག་དྷཱའི་བྲམ་ཟེ་དབྱེར་འབྱེད་ཀྱིས་མཆོད་པའོ། །གདུང་བཅུག་པའི་བུམ་པ་ནི་བྲམ་ཟེའི་རིགས་བྲེ་བོ་དང་མཉམ་པ་རྣམས་ལ་བྱིན་ནོ། །གདུང་བསྲེགས་པའི་སོལ་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་ནྱ་གྲོ་ཏས་བླངས་ཏེ་སོ་སོར་ཁྱེར་ནས་མཆོད་
Chinese
没有局限性。是由于所化众生的意乐，佛陀的加持，以及时机成熟的因缘三者聚合，才如声音和影像般显现。如《宝性论》所说：“犹如声音和影像的声音，从他者的心识中产生，没有分别念且非造作，如是如来之语，从他者的心识中产生，不在内外安住。”像这样，在这样的情况下，《宝积经》中说：“寂静慧，从哪个夜晚证得圆满正觉，到哪个夜晚涅槃之间，我连一句法也没有宣说。”有些不明白的人说，没有在胜义谛中宣说，但在世俗谛中宣说。这也是对超越言语和文字，与众生的显现相符，如言语和文字般显现的实相感到迷惑。因此，此处所化众生面前显现的法-轮，无论是处所相同还是不同，都是一样的。如果有三种不同的所化众生的根器和意乐，那么如来所显现的说法，在时间上没有先后，而是宣说不同的法。如《三摩地王经》所说：“世间利益者，从您的一句话中，如意乐不同般出现声音。各自心想，佛陀为我宣说。为了谁您才展现微笑？”以及《经部意趣释》中说：“没有分别念且无有错乱，悦意金刚之语唯一句，然由所化众生之意乐，转变成众多差别。”像这样，在不同的时间里，有些人认为依次宣说了三个法-轮，并且有这样的分类。如《中观宝鬘论》中说：“唉玛，在赡部洲将出现第二次法-轮。”以及《七百般若波罗蜜多经》中说：“重复三次，宣说了十二种法-轮。”此外，在同一时间和地点，显现为一位导师的说法，但由于每个所化众生的显现不同，所以有不同的见解。如《须弥顶经》中说：“当时，有些菩萨听到了大悲之门的法类，有些听到了无相之法。
English
There are no limitations. It is due to the confluence of the disciples' inclinations, the blessings of the Buddha, and the timely gathering of causes, that it appears like sound and images. As stated in the Uttaratantra, "Just as the sound of sound and images arises from the consciousness of others, without conceptualization and without fabrication, so too the speech of the Tathagata arises from the consciousness of others, not abiding within or without." In this way, under these circumstances, the Ratnakuta Sutra states, "Shantamati, from the night in which I attained complete and perfect enlightenment, until the night in which I passed into nirvana, I have not taught even a single word of Dharma." Some who do not understand say that it was not taught in the ultimate sense, but in the conventional sense. This is also being bewildered by the reality that transcends words and letters, that accords with the appearances of beings, and that appears as words and letters. Therefore, here, the Dharma-wheels that appear to the disciples, whether the places are the same or different, are all the same. If there are three different types of disciples with different inclinations, then the teachings that appear as the speech of the Tathagata, without any temporal sequence, teach different Dharmas. As stated in the Samadhiraja Sutra, "Benefactor of the world, from your one word, sounds arise according to different inclinations. Each one thinks, 'The Buddha is teaching me.' For whose sake do you show your smile?" And as stated in the Sutra Intention Explanation, "Without conceptualization and without confusion, the pleasing vajra speech is but one phrase, yet due to the inclinations of the disciples, it transforms into many distinctions." In this way, at different times, some think that the three wheels are taught in sequence, and there is such a classification. As stated in the Madhyamakavatara, "Emaho, in Jambudvipa, the second turning of the Dharma-wheel will occur." And as stated in the Seven Hundred Prajnaparamita Sutra, "Repeating three times, the twelve aspects of the Dharma-wheel were turned." Furthermore, at the same time and place, it appears as the teaching of one teacher, but due to the different appearances of each disciple, there are different views. As stated in the Zamatog Vyakarana Sutra, "At that time, some Bodhisattvas heard the Dharma categories of the gate of great compassion, and some heard the Dharma of no characteristics.
Chinese
据说听到了这些类别的门。在《深密解脱经》中说：“因为说了不同的法，但没有说不同的处所和不同的时间。”如果这样说，那么对依次宣说没有妨碍吗？这是因为，即使是对一种法的类别，也说了不同的区分，这是指在时间和处所没有间隔的情况下宣说的。并不是说其他的类别在其他的时间和处所没有宣说。因此，当他八十二岁时，看到自己不会成为实现目标的容器，就示现了涅槃。《圣者大涅槃经》中说：“在百岁之时，八十岁时，涅槃的特征也是。婆罗门，为了你的缘故，我延长了两年，生起了精进。”这也是共同的论典中说，示现八十岁，以及不共同的论典中示现八十二岁，虽然计算方法不同，但都认为与经典相符。导师婆瓦拉认为，如果按照实际年龄计算，从出生时算起八十岁，加上怀孕的十个月和闰月，总共是八十二岁，这样是很好的。也就是说，每三年放弃一个月，一百一十年就有二十四个月，也就是两年，所以是八十二岁。两个月是延长寿命的部分的两个月。剩下的两年中的二十天，是出生和涅槃这两年，因为是整年，所以各自减少十天。因此，在拘尸那揭罗城（Kushinagar）大力士出现的地方，在一对娑罗双树下涅槃，火自然燃烧，遗体被分成八份。一份给了拘尸那揭罗的力士们。一份给了罪恶之地的力士。一份给了思考摇摆不定的大羊种姓的国王。一份给了遍入洲的婆罗门们。一份给了迦毗罗卫城的释迦族。一份给了广严城的离车族。一份给了摩揭陀的婆罗门，他们用区分来供养。盛放遗骨的瓶子给了婆罗门种姓的布雷沃等人。焚烧遗体的灰烬被婆罗门尼拘律陀拿走，各自带回去供养。
English
It is said that these categories of doors were heard. In the Sutra Unraveling of Intent, it says, "Because different dharmas were spoken, but different places and different times were not mentioned." If this is the case, then is there no harm to sequential teaching? This is because, even for one category of dharma, different distinctions are mentioned, which refers to those spoken without interruption by time and place. It is not that other categories were not spoken at other times and places. Therefore, when he was eighty-two years old, seeing that he would not become a vessel for accomplishing goals, he manifested nirvana. The Sutra of the Great Nirvana of the Noble One says, "At the time of one hundred, at eighty, the characteristic of nirvana is also. Brahmin, for your sake, I extended two years and generated diligence." This is also what the common treatises say, showing eighty years, and the uncommon treatises showing eighty-two years, although the calculation methods are different, they are considered to be in accordance with the sutras. The teacher Bhava Lha believes that if calculated according to actual age, from birth it is counted as eighty years, plus the ten months of pregnancy and the intercalary months, totaling eighty-two years, which is good. That is, by abandoning one month every three years, one hundred and ten years have twenty-four months, which is two years, so it is eighty-two years. The two months are the two months of the part of extending life. The remaining twenty days of the two years are the two years of birth and nirvana, because they are full years, so each is reduced by ten days. Therefore, in the city of Kushinagar, the place where the great strongmen appeared, he passed into nirvana under a pair of sala trees, the fire burned naturally, and the relics were divided into eight parts. One part was given to the strongmen of Kushinagar. One part was given to the strongmen of the land of sin. One part was given to the king of the great sheep lineage who thought of wavering. One part was given to the Brahmins of the pervading continent. One part was given to the Shakyas of Kapilavastu. One part was given to the Licchavis of Vaishali. One part was given to the Brahmins of Magadha, who offered with distinction. The vase containing the relics was given to the Brahmins of the Brevo lineage and others. The ashes of the cremation were taken by the Brahmin Nyagrodha, and each took them back to offer.