Tibetan
་སུ་ཉོན་ཡིད་དང་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་དྲི་མ་མངོན་གྱུར་སྦྱངས་ནས། འདི་ཐོབ་པའི་ཚེ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོ་བདུན་དག་པས། ཕྲ་རགས་ཀྱི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་ཞིང་། ལུས་སེམས་ཀྱི་འབྲེལ་ཆོད་པས། ཕྱི་སྣང་བའི་ཡུལ་རིག་པ་ལ་སྣང་ཞིང་། དཔྱོད་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་པོས་བདག་རྐྱེན་བྱེད་པ་ནི། སྐར་མདའ་ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུག་པའི་ཚོད་ཙམ་དུ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་རང་ཤར་བ་དེ་རང་གྲོལ་བས་གཉེན་པོ་ལོགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་དག་པ་ནི། སྣང་བ་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་དུས་སུ་རླུང་ཕྱིར་འཕངས་ཤིང་ནང་དུ་མ་བཟུང་བས། རྟོག་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པའི་རྩལ་འབྱོངས་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། ལུས་ཟང་ཐལ་ལ། རྣམ་ཤེས་ཀུན་གཞིའི་ཆ་རྟོག་མེད་ཡུལ་རིག་པ་མེ་སྟག་འཕྲོ་བ་བཞིན་གསལ་དྭངས་པ། ཕྱིར་ཞིང་སྣང་དང་ནང་དུ་རང་སྣང་གི་སྣང་ཆ་གཉིས་མཐོང་བས་ལུས་སེམས་འབྲེལ་ཆོད་དེ། ཁམས་གསུམ་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་མཆོག་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་གྲུབ་པ་ནི། ཡང་ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལྟར་སྣང་བའི་དུས་རྣམས་སུ། །ལུས་སེམས་འབྲེལ་བ་ཆོད་པ་ནི། །ཟག་བཅས་ཟད་པའི་ལུས་ལས་ཀྱང་། །ཕྱིར་འབྱུང་མཚན་ཉིད་གསལ་བའི་སེམས། །སྐར་མདའ་འཕྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་། །ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་གསལ་བར་མཐོང་། །དེ་ཉིད་ཐོག་མའི་དུས་རྣམས་སུ། །རླུང་དང་བྲལ་བ་དག་ལས་ཀྱང་། ། འབད་ཅིང་དག་པ་རླུང་གི་ལས། །ལུས་ལས་ཕྱི་རོལ་འཕངས་ལས་བྱུང་། །མཐོང་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཆ་ལས་ཀྱང་། །ལུས་ནི་འོད་གསལ་དག་པ་ལ། །སེམས་ནི་མེ་སྟག་འཕྲོ་བ་བཞིན། །གཅིག་ཏུ་མི་གནས་རང་གསལ་གཞི། །སྣང་ཆ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བྱུང་། །འདིས་ནི་ལུས་སེམས་འབྲེལ་བཅད་ནས། །ཁམས་གསུམ་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དུས་སུ་མཐོང་བྱེད་ཀྱང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆ་སྐར་མདའ་འམ་མེ་སྟག་འཕྲོ་བ་ལྟ་བུ་དང་། རིག་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་གཉིས་ཡོད་པས། མཐོང་བྱ་ཕྱི་ནང་གཉིས་མཐོང་བའི་ཤེས་པའི་ཆར་བྱུང་བའོ། །འདིའི་དུས་སུ་གཉེན་པོས་ཆེད་དུ་ལྟ་སྟངས་འཆའ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་དེ། རྟག་ཏུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་མི་འདའ་བས། ཉམས་ལེན་གྱི་ཚད་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་པ་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཟད་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་ཚད་ཕེབས་ཟླ་བ་ཉ་བ་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་ལས། རང་གདངས་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་ལས་ཟླ་བ་མར་འབྲི་བ་ལྟར། ཡང་སྐུ་དེ་ཡལ་ནས་ཐིག་ལེ་ལ་ཐུག
Chinese
因此，当听者涤除了意和意识的显现污垢后，获得此时，八识中的前七识得以清净，从粗细的污垢中解脱，身心的联系断绝，外在显现的境被觉知，能辨别的意识部分，由阿赖耶识的力量作为助缘，就像流星划过天空般，刹那间辨别自生起，那自生起便自解脱，不依赖于其他的对治而得以清净，这是因为在前两个显现的阶段，气息向外呼出而未向内 удерживать，因此精通了念头不在第二个刹那停留的技巧而产生的。身体变得空明通透，阿赖耶识的部分，无念的境被觉知，如火星飞溅般清晰明澈，由于见到外在的境相和内在的自显现两种显现，身心联系断绝，成就了三界中永不退转的殊胜坛城。又如《彻底转变》中所说：“如是显现的诸时中，身心联系断绝者，从有漏灭尽之身中，向外出现自性明的心，以流星飞射之方式，亦于虚空界中明见之。彼之初始诸时中，亦从离风者之中，勤奋清净风之业，从身之外抛射而生。从能见二者之部分，身乃光明清净者，心如火星飞射般，不居一处自明基，以二显现之方式生。以此身心联系断绝后，非是三界退转者。”如是说。此时能见者也是阿赖耶识的部分，如流星或火星飞溅般，以及觉性的慈悲智慧二部分，因此，能见外内二者的识之部分便产生了。此时没有特意采取对治的观看方式等，因为恒常不离法性的轮转，所以称为修行的量已圆满。第四，法性穷尽的显现分为二：简要指示穷尽的方式，以及详细阐述自性。第一是：从先前达到圆满如满月般的显现中，自身的光芒融入法界的状况是，从那之后就像月亮逐渐亏损般，身体也消失而融入明点。
English
Thus, when the listener has cleansed the manifest defilements of mind and consciousness, and obtains this, the first seven of the eight consciousnesses are purified, liberated from subtle and gross defilements, and the connection between body and mind is severed. The external appearing realm is perceived, and the part of the discriminating consciousness is supported by the power of the alaya consciousness. Just as a shooting star streaks across the sky, the discriminating self-arising arises in an instant, and that self-arising is self-liberated, purified without relying on other antidotes. This is because in the previous two stages of appearance, the breath is exhaled outward and not held inward, thus mastering the skill of not dwelling on the second moment of thought, resulting in the body becoming empty and transparent. The part of the alaya consciousness, the non-conceptual realm is perceived, clear and bright like sparks flying. Because of seeing the two appearances of the external realm and the internal self-appearance, the connection between body and mind is severed, and the supreme mandala of non-regression in the three realms is accomplished. Furthermore, as it is said in the 'Complete Transformation': 'In all such times of appearance, the connection between body and mind is severed. From the body of exhausted contaminations, the mind of clear nature emerges outward, in the manner of a shooting star flying, it is also clearly seen in the realm of space. In the initial times of that, also from those devoid of wind, diligently purifying the activity of wind, it arises from being thrown outside the body. From the part of the two that see, the body is luminous and pure, the mind is like sparks flying, not dwelling in one place, the self-luminous base, arises in the manner of two appearances. After this severance of the connection between body and mind, it is not a regression of the three realms.' Thus it is said. At this time, the seer is also a part of the alaya consciousness, like a shooting star or sparks flying, and the two parts of the compassion and wisdom of awareness. Therefore, the part of consciousness that sees both the external and internal is produced. At this time, there is no deliberate adoption of antidotal ways of seeing, etc., because it constantly does not deviate from the wheel of the dharma nature, therefore it is called the completion of the measure of practice. Fourth, the appearance of the exhaustion of dharma nature is divided into two: briefly indicating the manner of exhaustion, and elaborately explaining the nature. The first is: from the previous appearance of reaching fullness like a full moon, the state of one's own radiance dissolving into the expanse is, from that, like the moon gradually waning, the body also disappears and merges into the bindu.
Tibetan
་པ་ལ་སོགས་པ་དང་པོའི་ས་ལ་ངེས་པར་སྣང་བའོ། །དེ་ནི་སྣོད་བཅུད་ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོངས་བཞིའི་རིམ་པས་སྣང་བ་བཞིའི་དག་ཚུལ་ལ་གོ་རིམ་གྱིས་སྦྱར་ཏེ། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་བཞིའི་འཕེལ་ཟད་པ་དང་ཡང་མཚུངས་ཤིང་། ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་ཆགས་ལུགས་ཞིག་པ་ དང་། ནང་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚེའི་ཚད་ཡར་སྐྱེ་བ་དང་། མར་འགྲིབ་པ་ཟད་པའི་རྟགས་སོ། །དེ་དག་མ་ཟད་ན་བདག་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་གྲོལ་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཟད་པས། རྟེན་ས་མེད་པས། ལྡོག་པའི་ས་མེད་པའི་གནད། ནང་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཟད་པས་སྐྱེ་རྒྱུན་ཆད་པས། ད་རིག་པ་ཉིད་འཆི་བ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ནས་སྣང་བ་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་དེ། འདི་ཡིན་འདི་མིན་གྱིས་བརྗོད་པར་དཀའ་བས། ཆོས་ཉིད་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དོན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །འབྲས་བུ་ནི་གང་ཟག་གིས་འདི་ཡིན་འདི་མིན་བརྗོད་པར་དཀའ་སྟེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ཆོས་ཟད་པ་ནི་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་ཚེ་ཕྱི་ཡུལ་ནང་ལུས་ཀྱི་ཆོས་རྡོས་བཅས་པ་ཡིན་པ་ཟད་ལ་འདིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་པའི་ཆོས་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཟད་ནས། ཀུན་གཞིའི་ཆ་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་པ་རྩ་བའི་མ་རིག་པ་དེ་ཟད་པར་སྦྱོང་བ་དང་། འཁྲུལ་པའི་ཆོས་ལ་ལྟོས་ན། སྣང་བའི་འོད་གསལ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་དུ་གནས་པ་ལས། ཆོས་ཉིད་གཉིས་པོ་དེ་ཟད་པར་སྦྱོང་བས་ཆོས་ཉིད་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། སྣང་བ་ནི་དེ་སྔ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཡོད་པ་ནང་ཐིམ་ལ་ཆ་ཆ་ནས་སོང་དུས། ཀ་དག་གི་སྣང་བ་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ངང་གིས་དག་པ་ལ་དར་ཅིག་གནས་པས་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་སྣང་བའི་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་དུས་ན་ཆོས་ཙམ་དུ་ཡང་ དམིགས་པ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་ཟད་པ་སྟེ། ཆོས་ཅན་ཡུལ་དང་། ཆོས་ཉིད་དེའི་སྟོང་པ་འཛིན་ཆ་ཡུལ་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པ། ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཀུན་གཞི་དང་བཅས་པ་ལྡོག་པའི་དུས་སོ། །ཟད་ལུགས་ནི། རིམ་གྱིས་དང་། ཅིག་ཅར་གཉིས་ལས། རིམ་གྱིས་ཟད་པ་ནི་སྣང་བ་བཞི་ཚད་དུ་ཕྱིན་པའི་དུས་སོ། །ཅིག་ཅར་ཟད་པ་ནི་དང་པོ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་མཐོང་ནས་གོམས་པར་བྱས་པས། ཉམས་གོང་འཕེལ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་མ་སྐྱེས་པར་ཟད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། འདི་ནི་བློ་མཆོག་ཅིག་ཅར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་སྔོན་དུ་སྦྱངས་པའི་ལས་འཕྲོ་ཅན་བླ་མ་ལ་གུས་པ་གཞན་ལས་ཆེ་བ་རེ་རེ་ཙམ་གྱི་ཟད་ལུགས་ཏེ་སྲིད་པ་ཙམ་མོ། །གཉིས་
Chinese
等，在第一地 निश्चित 必然显现。那是将外器世界和内情众生形成、安住、 разрушение 毁灭这四个阶段，按顺序对应于四种显现的清净方式。这与生老病死四者的增长和衰减相同。外在器世界的形成方式被破坏，内在情众生的寿命增长，然后减少，这是衰竭的迹象。如果这些没有耗尽，就无法从我（人我，补特伽罗我）、三界中解脱。这样，由于外器世界耗尽，没有了依托的土地，这是没有返回之地的关键。由于内在情众生耗尽，断绝了出生的延续，现在智慧本身就远离了死亡。之后，显现也不成立为任何事物的本质，因为难以用“是”或“不是”来表达，这被称为法性耗尽，是意义的果。果是难以被个体表达为“是”或“不是”的，因为它是不可思议的。此外，法耗尽是指在达到极限时，外在环境和内在身体的有形之法耗尽，而这里是指阿赖耶识的法，即被心所包含的那些耗尽后，阿赖耶的部分安住于三门的法性中，净化根本无明，相对于错觉之法，显现的无生无灭的光明安住于法性胜义中，通过净化这两种法性，被称为法性耗尽。显现是指之前存在的任运成就的显现融入内部，逐渐消失时，原始清净的显现像无云的虚空一样自然清净，暂时安住，所以称为显现，它不像显现为事物和相的显现。在这个时候，甚至没有对法的执着，所以是法性耗尽，包括有法所摄的境，以及法性的空性执着部分，包括有境所摄的三界的心和心所，以及阿赖耶识的退转之时。耗尽的方式有：次第和顿然两种。次第耗尽是指四种显现达到极限之时。顿然耗尽是指首先现见法性并习惯之后，没有产生增长等显现就耗尽，这被称为最上智慧的顿然者。这也是先前具有串习的业，对上师的恭敬心比其他人更大等个别的耗尽方式，仅仅是存在而已。二
English
etc., definitely appear in the first ground. That is, the four stages of formation, abiding, destruction, and emptiness of the container and contents are sequentially applied to the purification methods of the four appearances. This is also similar to the increase and decrease of the four: birth, old age, sickness, and death. The way the outer container is formed is destroyed, and the lifespan of the inner sentient beings increases and then decreases, which is a sign of exhaustion. If these are not exhausted, one cannot be liberated from the self (personal self, Pudgala self), and the three realms. In this way, because the outer container world is exhausted, there is no land to rely on, which is the key to having no place to return to. Because the inner sentient beings are exhausted, the continuation of birth is cut off, and now wisdom itself is free from death. After that, appearance does not establish as the essence of anything, because it is difficult to express with "is" or "is not," this is called the exhaustion of Dharmata, which is the fruit of meaning. The fruit is difficult for an individual to express as "is" or "is not," because it is inconceivable. Furthermore, the exhaustion of Dharma refers to the exhaustion of tangible Dharma of the outer environment and inner body when reaching the limit, while here it refers to the Dharma of Alaya consciousness, that is, after those contained by the mind are exhausted, the part of Alaya abides in the Dharmata of the three doors, purifying the fundamental ignorance. Relative to the Dharma of illusion, the unborn and unceasing luminosity of appearance abides in the ultimate Dharmata. By purifying these two Dharmatas, it is called the exhaustion of Dharmata. Appearance refers to the spontaneous appearance that existed before merging internally, and when gradually disappearing, the original pure appearance is naturally pure like a cloudless sky, abiding temporarily, so it is called appearance. It is not like the appearance that appears as things and signs. At this time, there is not even attachment to Dharma, so it is the exhaustion of Dharmata, including the object included by the Dharma, and the emptiness grasping part of Dharmata, including the mind and mental factors of the three realms included by the subject, and the time of the reversion of Alaya consciousness. The ways of exhaustion are: gradual and sudden. Gradual exhaustion refers to the time when the four appearances reach their limit. Sudden exhaustion refers to first directly seeing Dharmata and becoming accustomed to it, and then exhausting without generating appearances such as increase, which is called the sudden one of supreme wisdom. This is also the individual way of exhaustion, such as previously having habitual karma, and having greater respect for the lama than others, it is merely existence. Two