Chinese
因此，要区分它与污垢无关。第二部分有三个方面：融入法界的实际方式；安住于法界的自性；以及法界中法性的意境如何盘旋。第一，根器利、钝、中三种人在解脱时，果位没有差别。三世诸佛都在意念耗尽的不可言说的法身中合一，因此在无有相同、不同之自性，唯一的明点中成佛。无论是在今生清净有质之身，还是在中阴获得自显，或者在化身刹土中断气，道路显现之身和智慧显现之外显的部分，都以任运成就融入的方式融入法界，如光芒融入水晶中一般，此时显现解脱为空性，智慧融入法界，色身在法身的境界中涅槃，无有事物和相状，与如虚空般的法性成为一体，就像虚空融入虚空一般。例如，从法界中分离出觉性，使其安住于身体中，就像瓶子里的虚空一样，从瓶子的孔中与更大的虚空相连。四盏灯与原始清净相连接。当瓶子破碎时，内外之间的虚空无有分别，安住于一体的自性中。同样，身心分离时，觉性无有先后，安住于伟大的内法界，伟大的原始清净中。在第六境中说：当一切昆图桑波（梵文：Samantabhadra，汉语字面意思：普贤）的显现都平息下来，无与伦比地成佛时，就称为脱离一切法的眼尘。当见到一切无边无际的刹土，内外显现融为一体时，就获得了完全清净之境的意境。那时，轮回本身就被称为有了终结。如此，就像虚空相融，或者外显的自光的光芒融入法界，就像太阳落山时，光芒融入自身，或者水融入水中，或者酥油融入酥油中一样。从燃烧的遗体中说：此后于原始清净之自性中，如太阳之光芒融入，自显连同化身，融入自身之自性，变得无有分别。如水融入水中，如酥油融入酥油，如虚空融入虚空一般。二
English
Therefore, it should be distinguished as being free from defilements. The second part has three aspects: the actual way of dissolving into the Dharmadhatu; the nature of abiding in the Dharmadhatu; and how the intention of the Dharmata swirls in the Dharmadhatu. First, when the three types of beings with sharp, dull, and medium faculties are liberated, there is no difference in the result. All the Buddhas of the three times are united in the inexpressible Dharmakaya where intention is exhausted, so they attain Buddhahood in the single bindu of self-nature without sameness or difference. Whether one purifies the body with substance in this life, or attains self-appearance in the bardo, or breathes out in a Nirmanakaya pure land, all the outwardly clear aspects of the path appearance body and wisdom appearance, dissolve into the Dharmadhatu in a sequence of spontaneous accomplishment, like light being absorbed into crystal. At that time, appearance dissolves into emptiness, and wisdom dissolves into the Dharmadhatu. The Rupakaya passes into nirvana in the realm of the Dharmakaya, and without things or characteristics, it becomes one taste with the Dharmata like space, just as space dissolves into space. For example, just as when awareness is separated from the Dharmadhatu and abides in the body, like the space inside a vase, it connects with the greater space through the hole in the vase. The four lamps connect with the primordial purity. When the vase breaks, the space inside, outside, and in between becomes inseparable and abides in one essence. Similarly, when body and mind separate, awareness, without before or after, abides in the great inner Dharmadhatu, the great primordial purity. From the sixth expanse, it says: When all the appearances of Kuntu Zangpo (Skt: Samantabhadra) are pacified and one attains peerless Buddhahood, it is called being free from the dust of the eyes of all dharmas. When one sees all the infinite realms and the inner and outer appearances merge into one, one attains the intention of the completely pure expanse. At that time, samsara itself is said to have an end. Thus, just as space merges, or the rays of self-light of outward appearance dissolve into the Dharmadhatu, just as when the sun sets, the rays gather into itself, or water dissolves into water, or ghee dissolves into ghee. From the burning of the remains, it says: Thereafter, in the essence of primordial purity, like the rays of the sun gathering, self-appearance together with the Nirmanakaya, dissolves into its own essence, becoming without separation. Just as water dissolves into water, just as ghee dissolves into ghee, just as space dissolves into space. Two
Tibetan
མེད་ངོས་གཟུང་མེད་པར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཀ་དག་གི་ནང་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས་རིག་པ་རང་ས་ཟིན་ཏེ། རྒྱལ་བ་འོད་མི་འགྱུར་བའི་སངས་རྒྱས། མངའ་དབང་རྫོགས་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་མགོན་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིང་། ལམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་ཟད་ལ། འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་ཟླ་བ་ཉ་གང་བ་ན་འཕེལ་ཟད་པ་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་དེ་ལས་གོང་དུ་འགྲོར་མེད་པས་ཟད་པའི་སར་ཕྱིན་པ་ནི། རང་ཤར་ལས། རྟོགས་པའི་སྐྱེས་བུ་བློ་རྩལ་ཅན། །མི་འགྱུར་མཉམ་ཉིད་ངང་དུ་ཐིམ། །རྟོག་མེད་ཤེས་རབ་རང་ཤར་རོ། །བདེ་བྱེད་བརྩེགས་པའི་ས་ཆེན་དེར། །མ་བཀོད་ནོར་བུའི་ཕུང་པོ་ལྟར། །སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ཞིང་ངང་དུ་ཐིམ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མེས་པོ་ནི། །འོད་མི་འགྱུར་བར་ཀུན་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། དྲན་ཤེས་རྣམས་ནི་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཚེ་ན་བརྗོད་པའི་མཐའ་ཀུན་རང་གིས་རང་ཟད་པའོ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཚེ་ན་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་བདེ་བའི་ཞིང་དུ་སྣང་། །དབང་པོ་ཡུལ་རྣམས་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཚེ་ན་ཕྱག་རྒྱ་མཆོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོར་ རང་སྣང་བའོ། །སྒྲ་ཚིག་རྣམས་ནི་མྱ་ངན་འདས་པའི་དུས་ན་སྣང་བ་ཀུན་ལས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའོ། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་འདས་པའི་དུས་ན་རྩོལ་བཅས་དྲན་པ་རང་ཟད་ཡིན། །ཆོས་དང་ཤེས་རབ་མྱ་ངན་འདས་པའི་དུས་ན་ལྷའི་སྐུ་རྣམས་མི་དམིགས་རྒྱ་ཡིས་ཐེབས་པར་སྣང་། །ཉམས་མྱོང་མྱ་ངན་འདས་ཉིད་ཟད་པའི་དུས་ན་བྱུང་ཚོར་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ཡང་རང་གིས་རང་འགགས་སོ། །དྲོད་དང་རྟགས་ནི་རང་ཟད་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཚེ་ན་ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་རང་ཟད་སྟོངས་པར་བྱས་པ་ཡིན། །ཟད་པའི་ཆོས་འདི་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་བསྐྱེད་དང་རང་རྫོགས་སོ། །སྙིང་པོ་འདི་ལ་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་སྐལ་ཅན་སུས་མཐོང་བ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངོ་བོ་རང་འདུག་ཡིན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདི་ལ་སུ་གོམས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་དུའང་འགྱུར། །ཐོག་མའི་མགོན་པོ་དྲི་མེད་དག་པ་འོད་ཀྱི་སྦུབས་ནས་རང་བྱུང་ཤར་བས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མཛད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་གསང་མཆོག་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་སྟེ། །དེ་ལས་མི་ལྡོག་རྣལ་འབྱོར་བློ་རྩལ་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་སྐལ་བ་ཅན། །འབྲས་བུ་ཀུན་གྱི་ཚད་དུ་ཕྱིན་པས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་དང་མཉམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་
Chinese
将不存在视为不存在。如是说。那时，融入原始清净的内界，觉性安住于自地，成为不变光明的佛陀。圆满自在的导师，普贤王如来，智慧任运成就的怙主，名为金刚持。道的诸法因获得果而穷尽，果的诸法如满月般盈亏而圆满，因此没有比这更高的，到达穷尽之地。如自显现中所说：证悟的智者，融入不变的平等性中，无念智慧自然显现。在那增乐的大地上，如未安置的珍宝堆，种种显现并融入其中。一切佛的始祖，普遍被称为不变光明。如是说。在《六界虚空》中说：忆念和意识在涅槃时，所说的所有边际都自己消失了。蕴、界和处在涅槃时，一切显现存在都显现为安乐的净土。根和境在涅槃时，自显现为殊胜手印的大享用。声音和词语在涅槃时，超越一切显现。见、修、行、果在涅槃时，有勤作的忆念自然消失。法和智慧在涅槃时，诸天之身显现为不可思议的印记所覆盖。体验在涅槃本身穷尽时，生起和感受的门也自己关闭。暖相和证相在自灭涅槃时，烦恼都自灭而空。修持此穷尽之法的补特伽罗是生起和自圆满。谁能见到安住于此心髓的有缘者？这是诸佛之果，普贤王如来的自性安住。谁熟悉诸佛之果，也会变成吉祥金刚持。从最初的怙主，无垢清净的光明藏中自然显现，获得诸佛事业的自性，最极秘密大圆满之身。不从此退转，具有瑜伽士的智慧和力量的有缘者，到达一切果的顶点，与普贤王如来我平等。如是说。如此
English
Non-existence becomes recognized as non-existent. Thus it is said. At that time, by dissolving into the inner space of primordial purity, awareness settles in its own place, becoming the unchangingly luminous Buddha. The all-powerful perfect teacher, Samantabhadra, the spontaneously accomplished wisdom lord, becomes known as Vajradhara. The dharmas of the path are exhausted by attaining the result, and the dharmas of the result are perfected like the waxing and waning of the full moon, so there is nothing higher than that, reaching the place of exhaustion. As it says in Rangshar: "The realized being, with skillful intellect, dissolves into the unchanging equality. Non-conceptual wisdom arises naturally. In that great land of accumulating bliss, like a pile of unarranged jewels, various things arise and dissolve into it. The ancestor of all Buddhas is universally known as unchanging light." Thus it is said. In the Klong Drugpa it says: "Memories and consciousness, at the time of nirvana, all the limits of expression are exhausted by themselves. The skandhas, elements, and sources, at the time of nirvana, all appearances and existence appear as a pure land of bliss. The faculties and objects, at the time of nirvana, spontaneously appear as the great enjoyment of the supreme mudra. Sounds and words, at the time of nirvana, transcend all appearances. View, meditation, conduct, and result, at the time of nirvana, effortful memory naturally ceases. Dharma and wisdom, at the time of nirvana, the bodies of the gods appear to be covered by an inconceivable seal. Experiences, at the time when nirvana itself is exhausted, the doors of arising and feeling also close by themselves. Warmth and signs, at the time of self-exhausting nirvana, the afflictions are all self-exhausted and emptied. The person who practices this exhausted dharma is both generated and self-perfected. Who can see the fortunate one who abides in this essence? This is the fruit of all Buddhas, the nature of Samantabhadra, abiding in itself. Whoever becomes familiar with this fruit of the Buddhas will also become the glorious Vajradhara. From the primordial protector, the stainless pure light-womb, arising spontaneously, one obtains the body of the most secret great perfection, the self-nature of the deeds of all Buddhas. The fortunate one who does not turn back from this, endowed with the intellect and power of a yogi, having reached the limit of all fruits, is equal to me, Samantabhadra." Thus it is said. Thus