Tibetan
སྔལ་ལ། །རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཁོ་ནའོ། །འགལ་ན་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་བཤགས། །ཉམས་ན་རང་གི་བདོག་པས་བསྐང་། །འདས་པ་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་། །ཉེ་འཁོར་ལུས་དང་ངག་དག་དང་། །ཡིད་དང་བདོག་པར་བཅས་པས་བསྐང་། །རལ་བ་རང་གི་སྲོག་གིས་བསྐང་། །དེ་ལས་ཕྱིར་ཡང་གྱུར་པ་ན། །ཉམས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །གསོ་བར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ དམ་ཚིག་བཤད་པ་ནི། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། དེ་དུས་བསྲུང་བའི་མཚམས་འདས་པའི། །མེད་དང་གཅིག་པུ་ཕྱལ་པ་ཡིས། །དེ་ཡི་གྲོགས་སུ་དེ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། རང་གི་རྟོགས་པའི་སྟེང་ནས་ཐག་ཆོད་པར་དྲང་ཐད་དུ་བརྗོད་དོ། །འདི་ལྟར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་བསྲུང་མཚམས་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ལས་མི་གཡོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཀ་དག་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཏུ་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་སྣང་ངོ་ཅོག་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མེད་པ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་ཤེས་པས་སྣང་བ་ལ་བདེན་ཞེན་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །ཕྱི་ནང་ཡུལ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ངང་ལ་སེམས་འཛིན་གྱི་འཇུར་བུས་མ་བཅིངས་པའི་རིག་པ་ཕྱལ་པ་བར་མེད་ཆེན་པོར་སྐྱོང་ཞིང་། ཞེན་འཛིན་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་སྒོ་ལྔ་ཧར་སངས་ཡུལ་མེད་ཀྱི་རིག་པ་རྟེན་མེད་དུ་རྗེན་ལ་ཕུད་ནས་ཕྱལ་ཕྱལ་གཏོང་བ་ནི་ཕྱལ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྣང་བཏགས་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐོད་རྒལ་གྱི་དམ་ཚིག་ཏུ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཚོགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་ངོ་ཤེས་པས་འགྲུབ་པར་ཐག་བཅད་ནས། འོད་ལྔ་རང་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་སྣང་བ་བཞིའི་ཉམས་ལེན་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱས་པས། སངས་རྒྱས་རང་ཆས་སུ་གྲུབ་སྟེ། གཞན་ནས་ཚོལ་མི་དགོས་ པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །རྐྱེན་སྣང་དང་བདེ་སྡུག་བྱུང་ཚོར་དང་རྣམ་རྟོག །སྣང་བ་དང་རིག་པ་ཅི་ཤར། ཅི་སྣང་། ཅི་རིག་ཀྱང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུར་ཐག་ཆོད་པས། ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་ལྷུན་མཉམ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ལས་མི་འདའ་ཞིང་། ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་ཁྲེགས་ཆོད་དང་ཐོད་རྒལ་གཉིས་སུ་མེད་པར། ཆོས་ཉིད་ཟད་ས་ལ་ཤ་ར་ར་འོལ་ལ་ལ། ཡེ་རེ་རེ་སངས་སངས་སངས་གཏན་སྲིད་ཟིན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གསལ་ཟང་མ་རང་ཟད། རང་སངས་རང་གྲོལ
Chinese
昔瓦！ 恒常行持唯此而已，违背则于僧众之轮中忏悔，亏损则以自身之财物补偿，逝世者以子与妻，近亲以身语意及财物等补偿，若堕落则以自身性命补偿，若从彼复出者，则名为大亏损，不可救治也。如是说。第三、无上之 誓言解说：出自无字之经。彼时守护之界限已超越，无与唯一散乱者，彼即变为彼之友。如是所说之义略作解释：于自身之证悟上，决断而直言之。如是自性大圆满之誓言，觉性自生之智慧，原本即是不动摇于超越守护界限之体性。又彼于体性本净而观待，于切却之誓言中，轮回之法显现之一切，显有世间器情内外一切，原本即是无，如阳焰之水等，以幻化之八喻而知，故有解脱对显现之实执之必要。于内外无处所证悟之状态中，不以心执之网束缚之觉性，修持于广大无间之中，不作任何执着，五根门豁然坦荡，无处所之觉性，赤裸裸地卸于无依处，任其散乱，是名为散乱，故有显现解脱于法性之必要。观待自性任运成就，于妥噶之誓言中，于自生之智慧，以功德任运成就故，不观待僧众，以自识自面而成就而作决断，五光自明任运成就之体性，不离四相之修持而作，故成办自成之佛陀，故有无需从他处寻觅之必要。缘起显现与苦乐生起之感受及分别念，显现与觉性无论显现何者，无论现为何者，无论觉为何者，皆决断于唯一自生之智慧，故不超离一切自解任运平等大之见，体性法身本净与任运成就之切却与妥噶无二无别，于法性穷尽处，夏ra ra， 欧啦啦，耶瑞瑞，桑桑桑，有已得究竟之必要。彼一切亦为自明清净自尽，自醒自解脱。
English
Previously! Constantly practicing only this. If violated, confess in the wheel of the Sangha. If deficient, compensate with one's own possessions. For the deceased, compensate with son and wife. For close relatives, compensate with body, speech, mind, and possessions. If fallen, compensate with one's own life. If one turns away from that, it is called a great loss, and cannot be remedied. Thus it is said. Third, the unsurpassed vow explained: From the wordless scripture. At that time, the boundary of protection is surpassed. The non-existent and the solitary scattered one, that becomes a friend to that. Explaining the meaning of what was said: From the top of one's own realization, speak directly with determination. Thus, the vow of the Great Perfection of Naturalness, the wisdom of self-arising awareness, from the beginning, does not waver from the nature of surpassing the boundary of protection. Moreover, in relation to the essence of original purity, in the vow of Trekchö, all that appears as the Dharma of Samsara, all that appears in existence, the outer and inner contents of the vessel and essence, are originally non-existent, like the water of a mirage, etc. Knowing them as the eight similes of illusion, there is a need to liberate from the attachment to the truth of appearances. In the state of realizing that there is no place inside or outside, the awareness that is not bound by the net of mental grasping is cultivated in the great space without interruption. Without making any attachment, the five sense doors are wide open, and the awareness without a place is stripped naked in a place without support, letting it scatter. This is called scattering, so there is a need to liberate appearances into Dharmata. In relation to the self-existing perfection, in the vow of Tögal, in the self-arising wisdom, because the qualities are spontaneously accomplished, without relying on the assembly, it is decided that it is accomplished by recognizing one's own face. The nature of the five lights, self-luminous and spontaneously accomplished, is made inseparable from the practice of the four visions. Therefore, the Buddha is accomplished spontaneously, so there is a need not to seek from elsewhere. Whatever arises as conditioned appearances, feelings of happiness and suffering, and conceptual thoughts, whatever appears and whatever is aware, is decided as the sole self-arising wisdom. Therefore, it does not go beyond the view of the Great Equality of Self-Liberation, and the essence of Dharmakaya, original purity, and spontaneous accomplishment, Trekchö and Tögal, are inseparable. At the exhaustion of Dharmata, Shara Ra, Olala, Yerere, Sang Sang Sang, there is a need to have attained the ultimate state. All of that is also self-luminous, pure, self-exhausted, self-awakened, and self-liberated.
Tibetan
། རྗེས་མེད་དུ་བུ་ནུ་ནུ། ཕྱོད་དོ་དོ། གཏད་མེད་ཡེ་སངས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་ལ་སླེབ་པས། ཆོས་ཟད་བློ་ཟད་ཡེ་ཟད་ཆེན་པོ། སུ་ཡང་འཁོར་མ་མྱོང་སྟེ། འཁོར་བ་ཡེ་ཟད། སུ་ཡང་འདའ་མ་མྱོང་སྟེ། མྱང་འདས་ཡེ་གྲོལ། རིག་པས་ཆོག །མ་རིག་པས་ཆོག །ཡོད་པས་ཆོག །མེད་པས་ཆོག །འཁོར་བས་ཆོག །འདས་པས་ཆོག །བཟང་བས་ཆོག །ངན་པས་ཆོག །རྟོགས་པས་ཆོག །མ་རྟོགས་པས་ཆོག །ཆོས་ཡོད་མ་མྱོང་། སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མེད། བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད། མེད་པ་ལ་བློ་གཏད་མི་འཆའ་བར་རང་ཤར་ཏེ། སྐྱ་སང་སང་སངས། རྗེས་ཡལ་ལ་ལ། རང་རྗེན་ནེ་ནེ། ཟང་ཐ་ལ་ལ། ཕྱད་མ་ཕྱོད། ཡལ་མ་ཡོལ། བན་མ་བུན། སང་མ་སེང་། ཁྲལ་མ་ཁྲོལ་དུ་ཤར་བ་ནི། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་གྲོལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་རང་གྲོལ་ གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། མ་བྱས་པར་ཟིན། མ་ཕྱིན་པར་སླེབ། མ་བཙལ་བར་རྙེད། མ་བསྒྲུབས་པར་གྲུབ། མ་སྤངས་པར་དག །ཕྱ་སངས་སངས་སངས། བླ་མ་དམ་པའི་དགོངས་པ་དང་མཉམ་མོ། །རྗེས་སྙེགས་སོ། །ལས་ཟིན་ནོ། །བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དགོངས་པ་ལ་སླེབས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་བཟང་པོར་ད་རེས་གྱུར་ཏོ། །ཨ་ལ་ལ། གནད་ཡིན་ཏེ་མ་གོ། རྟོགས་པས་ཆོག་སྟེ་འབད་དགོས། བཞག་པས་ཆོག་སྟེ་སུ་ལས་བྲེལ། ཐོས་ཀྱང་ཚིག་རོ། གོ་ཡང་རྣམ་རྟོག །རྟོགས་ཀྱང་ཕོ་ཚོད། བསྒོམས་ཀྱང་བློས་བྱས། དཔྱད་ཀྱང་གཉིས་འཛིན། བསྒྲུབས་ཀྱང་འཁོར་བ། ད་རུང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱ་འབྱམས་རང་ག་ན་ཡོད་དེ། འཁོར་བ་ལས་སྔ་འདྲེས་གཅིག་གིས་མ་འཕགས་པའི་སློབ་མ་ལ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལས་འབྲེལ་གཅིག་ཀ་འོང་གི། ཆོས་ཟད་པོ་བདག་གི་སྣང་བ་ལ་བལྟས་པས། བློ་ཟད་པོ་གཅིག་པུར་དགོད་མོ་ཤོར་ནས། བྱར་མེད་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཏན་སྲིད་ཟིན་པས། རེ་དོགས་གཉིས་འཛིན་གྱི་འཕྲང་ལས་གྲོལ་ཏེ། བསྒོམས་པས་ཆོག །བཞག་པས་ཆོག །བྱས་པས་ཆོག །བོར་བས་ཆོག །འདི་ཡིན་གཏད་སོའི་ཆོས་མེད་པོ་བདག་ལ། རང་བབས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆུ་འོ་དང་འདྲ་ཡང་། གཅིག་གིས་ཀྱང་ཁོ་བོའི་དགོངས་པ་མ་ལོན་པ་ཡ་ཆ། ཐམས་ཅད་ཡེ་ཟིན་དུ་འདུག་སྟེ་ཡང་བྱེད། ཡེ་གྲོལ་དུ་འདུག་སྟེ་ཡང་འགྲོལ། ཡེ་བཞག་ཏུ་འདུག་སྟེ་ཡང་འཇོག །ཡེ་བསྒོམས་སུ་འདུག་སྟེ་ཡང་བསྒོམ། ཡེ་ལྟས་སུ་འདུག་སྟེ་ཡང་ལྟ། ཡེ་བགྲོད་དུ་འདུག་སྟེ་ཡང་བགྲོད། བྱར་མི་འདུག །བྱེད་མི་དགོས། བྱས་པས་ཟིན་པ་མེད། བྱ་བ་ལས་འདས། བྱ
Chinese
沒有蹤跡地，布努努。 拋朵朵。 無所依託，本初清淨普賢王如來的意境得以抵達，法盡、心盡、本盡廣大。 無人曾輪迴，輪迴本盡。 無人曾逝去，涅槃本解脫。 以覺知足夠，以無明足夠，以存在足夠，以不存在足夠，以輪迴足夠，以超脫足夠，以善良足夠，以邪惡足夠，以證悟足夠，以未證悟足夠。 從未有過法，沒有任何人造作，造作沒有必要，不執著於不存在而自然顯現，明亮澄澈。 蹤跡消失了，啦啦。 自然赤裸，內內。 桑塔啦啦。 不拋棄。 不迷失。 不班。 不桑。 無需徵稅而顯現，是為大圓滿本解脫任運成就的瑜伽士。 安住於這樣的誓言，是多樣自解脫的瑜伽士，未作而得，未去而至，未尋而得，未修而成，未捨而樂。 恰桑桑桑。 與至尊上師的意境無別。 隨之而行。 業已完成。 抵達了無作任運成就的意境。 如今已轉變為廣大無垠的善。 阿啦啦。 關鍵在此卻不明白。 證悟足夠卻需努力。 安住足夠卻忙於何事？ 聽聞亦是詞句殘渣，理解亦是分別念，證悟亦是臆測，禪修亦是心造，觀察亦是二取，修持亦是輪迴。 如今法性之海浩瀚自在，對於沒有以一絲一毫超越輪迴的學生，自性大圓滿的業緣終將到來。 我觀看著法盡者的顯現，孤身一人心盡者不禁失笑，無可作為者已把握法性的究竟，從希冀與恐懼的二取險境中解脫，禪修足夠，安住足夠，作為足夠，捨棄足夠。 對於我這樣一個沒有所謂「這是」、「依託」等法的，自現任運的意境雖如水乳交融，卻沒有一人領會我的意境，真是遺憾。 一切皆在本得中卻又造作，一切皆在本解脫中卻又解脫，一切皆在本安住中卻又安住，一切皆在本禪修中卻又禪修，一切皆在本觀看中卻又觀看，一切皆在本行進中卻又行進。 無需作為，無需造作，造作無法獲得，超越了作為。
English
Without trace, Bu Nu Nu. Pyo Do Do. Having reached the intention of the unattached, primordially pure Samantabhadra, Dharma is exhausted, mind is exhausted, the great exhaustion of the primordial. No one has ever transmigrated, transmigration is primordially exhausted. No one has ever passed away, nirvana is primordially liberated. Enough with awareness. Enough with ignorance. Enough with existence. Enough with non-existence. Enough with samsara. Enough with transcendence. Enough with goodness. Enough with evil. Enough with realization. Enough with non-realization. There has never been Dharma. No one has ever done anything. There is no need for doing. Without clinging to non-existence, it arises spontaneously, clear and bright. Traces disappear, la la. Naturally naked, ne ne. Zang ta la la. Do not abandon. Do not get lost. Do not ban. Do not sang. Appearing without taxation is called the Dzogchen yogi of primordial liberation, spontaneously accomplished. Abiding by such a samaya is a yogi of various self-liberations, attained without doing, arrived without going, found without searching, accomplished without practice, delighted without abandoning. Pya Sang Sang Sang. It is the same as the intention of the supreme guru. Follow after. The work is done. The intention of effortless spontaneous accomplishment is reached. Now transformed into the vast and boundless goodness. Ala la. The key is here, but not understood. Realization is enough, but effort is needed. Abiding is enough, but busy with what? Hearing is just the dregs of words. Understanding is just conceptual thought. Realization is just guesswork. Meditation is just made up by the mind. Examination is just dualistic clinging. Practice is just samsara. Now the ocean of dharmata is vast and free. For a student who has not surpassed samsara by even a hair's breadth, a karmic connection with the natural Great Perfection will surely come. When I look at the appearance of the one who has exhausted the Dharma, the one who has exhausted the mind laughs alone. The one who has nothing to do has grasped the ultimate state of dharmata, liberated from the perilous path of hope and fear. Meditation is enough. Abiding is enough. Doing is enough. Abandoning is enough. For me, who has no Dharma of "this is" or "reliance," the intention of self-arisen spontaneous accomplishment is like water and milk, yet not one has understood my intention, alas. Everything is primordially attained, yet still doing. Everything is primordially liberated, yet still liberating. Everything is primordially abiding, yet still abiding. Everything is primordially meditating, yet still meditating. Everything is primordially looking, yet still looking. Everything is primordially going, yet still going. There is no need to do. There is no need to make. Doing does not attain. Transcended action.