Tibetan
་པ་ཡི་གཏེར་ནི་ཡོད་གྱུར་ལ། །མི་དེས་དེ་མ་ཤེས་ཤིང་གཏེར་དེས་ཀྱང་། །དེ་ལ་ང་འདིར་ཡོད་ཅེས་མི་སྨྲ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡིད་ཀྱི་ནང་ཆུད་རིན་ཆེན་གཏེར། །དྲི་མེད་བསལ་དང་བཞག་མེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་པ་ན་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། །རྣམ་མང་རྒྱུན་དུ་སྐྱེ་དགུ་འདིས་མྱོང་ངོ་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དཔེ་དགུ་དོན་དགུ་དང་། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། སྟོང་གསུམ་དར་ཡུག་ཆེན་པོའི་དཔེ་ལ་སོགས་པ་དུ་མས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྤང་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་དགོད། དེ་སྤང་། ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་སྤྲོ་དགའ་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསྐྲུན། ད་ལྟ་ཡང་དག་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་མ་མཇལ། ངེས་པ་དོན་གྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་མ་ཐོས་པ་རྣམས་ན་རེ། སེམས་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་སྙིང་པོ་ཟེར་གྱི། མཚན་དཔེ་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་ཡོད་པ་ག་ལ་སྲིད། གནས་ལུགས་བདག་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ སྟོང་པ་ལྟ་བུར་ཡུམ་བར་མ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་མདོ་རྣམས་དྲང་དོན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་མུ་སྟེགས་པའི་བདག་རྟག་པ་དང་ཁྱད་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ངེས་པ་དོན་གྱི་ཆོས་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པས་རེ་ཞིག་ལུང་ཉིད་ཚད་མར་བྱས་ཏེ་སྤང་བ་ནི། ཅི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་འཁོར་ལོ་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་ལས་གནས་འདི་ནི་ཐ་མ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གསུངས་པ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཤེས། སྟོང་ཉིད་རྐྱང་པ་དོན་དམ་ཡིན་ན། འཁོར་ལོ་གསུམ་ལ་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པའང་ཇི་ལྟར་འཐད་དེ། སྟོང་ཉིད་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་ཀྱི། དེ་ཡང་གནས་ལུགས་ཀྱིས་སྐྲག་པ་དང་། ལས་དང་པོ་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དགག་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། འཕགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས། བུད་མེད་བུ་ཁ་མྱགས་གསོ་བའི་དཔེ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་གསུངས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་པའི་ནན་ཏན་བྱེད་པ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པས་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སེམས་མེད་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླའོ། །དེ་ལའང་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པའི་ངན་པར་བལྟ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ རྒྱང་ཕན་པའི་ཆོས་ལས་འདས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱི
Chinese
如若珍宝蕴藏于地下， 其人不知，宝藏亦不语， “我在此处”不向其宣扬。 如是珍宝蕴藏于心中， 无垢净除，无立之法性亦然， 若未证悟，贫乏之苦难， 芸芸众生恒时受用之。 如是等等九喻九义，及《华严经》中，以三千大千世界如绸缎之喻等诸多譬喻，宣说了众生相续中具有如来藏。二、遣除对此之怀疑分三：立疑、遣除彼疑、以殊胜定解生起欢喜。初者，昔未造善根，今亦未遇真善知识，未闻甚深决定义之法者云：心性空性乃名佛性或如来藏，具足相好力等功德之法，岂能有耶？法性无我犹如虚空，如《般若母经》等一切经中所说，故说如来藏之经典皆为不了义。若不如是，则与外道之常我无有差别矣，如是似于背弃决定义之法。二者，如是之理不善，故暂且以圣教量而遣除之：何故世尊于三转法轮中，此处说为最后究竟决定之法轮，汝亦不知耶？若唯空性为究竟义，于三法轮中作差别之说，亦有何道理耶？故说空性乃不了义，彼亦为令畏惧法性者，及为初学者遮止我执而作意也。如《圣大般涅槃经》之法类中，先引母熊舔舐其子之喻而宣说：种姓之子，如来亦如是，为度脱一切有情故，于一切有情作无我之殷重，于彼作殷重故，则无我之念生起，而得涅槃也。于此亦为遣除视世间为可厌之邪见故，为显示已超胜世间可厌之法故。
English
If a treasure is hidden in the ground, That person does not know it, and the treasure does not say, "I am here" to proclaim it. Likewise, a precious treasure is contained within the mind, The stainless purification and the unestablished Dharma-nature as well, If not realized, the suffering of poverty, Is constantly experienced by all beings. Such are the nine similes and nine meanings, and in the Avatamsaka Sutra, with the simile of the three thousand great thousand worlds like silk, and many other metaphors, it is said that the essence of the Sugata is present in the minds of sentient beings. Second, dispelling doubts about this has three parts: establishing doubt, dispelling that doubt, and generating joy with special conviction. The first is: those who have not created roots of virtue in the past, and who have not met a true spiritual friend now, and who have not heard the profound Dharma of definite meaning, say: the nature of mind, emptiness, is called Buddha-nature or Tathagatagarbha, but how could there be qualities such as marks, examples, powers, etc.? The nature of reality is selfless, like empty space, as stated in all the Prajnaparamita Sutras, etc., therefore the sutras that teach the Tathagatagarbha are of provisional meaning. If it is not like that, then it is no different from the eternal self of the Tirthikas, and it seems to turn its back on the Dharma of definite meaning. The second is: such a way is not good, so for the time being, relying on scripture as a measure, dispelling it: why did the Blessed One speak in the three turnings of the wheel of Dharma, and you do not know that this place is said to be the last wheel of Dharma of ultimate and definite meaning? If only emptiness is the ultimate meaning, then how is it reasonable to show differences in the three wheels of Dharma? Therefore, emptiness is said to be of provisional meaning, and that is also intended to make those who are afraid of the nature of reality, and to prevent beginners from grasping at self. As in the category of Dharma of the Great Nirvana Sutra, first giving the example of a mother bear licking her cub and saying: son of the lineage, the Tathagata is also like that, in order to liberate all sentient beings, he shows the diligence of selflessness to all sentient beings, and because of diligence in that, the thought called self does not exist, and Nirvana is attained. Also, in order to dispel the evil view of seeing the world as repulsive, in order to show that it has transcended the repulsive Dharma of the world.
Tibetan
ར། གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་དག་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད་པའི་ཆོས་བསྒོམས་པས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལུས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བུད་མེད་དེས་བུའི་ཕྱིར་མཁྲིས་པས་ནུ་མ་ལ་བསྐུས་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་བུད་མེད་དེས་ནུ་མ་ཕྱིར་བསྐྲུས་ནས་བུ་བོས་ཏེ་ནུ་ཞོ་བླུད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་དུ། ངས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པའང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱང་མ་སྐྲག་པར། ཇི་ལྟར་བུ་དེ་ལ་མས་བོས་ཏེ་ནུ་ཞོ་བགས་ཀྱིས་འཐུངས་པ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱང་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་མེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། སྔོན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་བརྗོད་པ་ལས། ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་དྲང་བའི་ཕྱིར་བཤད་ཀྱི་ཡང་དག་པར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉག་གཅིག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མུ་སྟེགས་ཀྱི་བདག་བརྟག་པ་དང་མི་མཚུངས་ཏེ་སྙིང་པོ་ནི་ཡེ་ནས་འོད་གསལ་ཞིང་ལུས་ལ་གནས་ཀྱང་རྟག་མི་རྟག་ལས་འདས་པས་རྟག་ པ་ཁོ་ནར་མི་འདོད་པ་དང་། འོད་གསལ་བ་དེ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་མཐོང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སུས་ཀྱང་མི་མཐོང་བའི་ལྐོག་གྱུར་ཏུ་མི་འདོད་པ་དང་། ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་མཐའ་བྲལ་ཡིན་པས་མཐེ་བོང་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རང་མཚན་དང་ཆོས་མི་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མེད་པས་ལུས་ཆེ་ཆུང་ལ་སྙིང་པོ་ཆེ་ཆུང་དང་བཟང་ངན་དུ་མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །མུ་སྟེགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྨྲས་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དང་ཀུན་ཏུ་མི་མཚུངས་ཀྱང་མིང་ཙམ་མམ་ཚིག་གི་བརྗོད་པ་ལས་འདྲའོ་སྙམ་དུ་འཁྲུལ་པས་ཁྱོད་ཅག་བློ་གྲོས་བླུན་པོར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མཐོང་བ་ནི། སྔོན་རྒྱལ་པོའི་རལ་གྲི་སྟོར་བ་ལས་དབུལ་པོ་ཞིག་གིས་རྨི་ལམ་དུ་རལ་གྲི་རྨིས་པ་བླ་རྡོལ་དུ་ཤར་བ་ལ་རལ་གྲི་བརྩད་པས་མིང་ཙམ་ལས་དོན་མ་མཐོང་བས་རལ་གྲི་མ་མཐོང་བར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་བུས་པ་གླེན་པ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་མི་དབུལ་པོ་གཞན་གྱི་ཁྱིམ་ན་གཉིད་ལོག་པ་ལས་རལ་གྲི་རལ་གྲི་ཞེས་བླ་བརྡོལ་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་སོ། །ཉན
Chinese
复次，为了显示那些世间外道执著于我的见解是不正确的，通过修习无我的法，会转变为完全清净的身体。就像妇女为了孩子，用胆汁涂抹乳房一样，如来也是如此，为了修习空性，宣说一切法无我。就像妇女挤出乳房，呼唤孩子来吮吸乳汁一样，我宣说如来藏也是如此。比丘，你也不要害怕，就像母亲呼唤孩子，让他慢慢地吮吸乳汁一样，比丘，你也应善加辨别。如来藏不是要消灭的东西。以前在宣说般若波罗蜜多经时，我说的一切法是空性，是为了引导孩子们从执著于我中解脱出来而说的，实际上，唯一的如来藏才是究竟的真谛。与外道所说的我不同，如来藏本来就是光明，虽然住在身体里，但超越了常与无常，因此不认为是恒常的。光明可以通过上师的口诀见到，因此不认为是任何人也见不到的隐蔽之物。本体是空明无二，远离一切边，因此不将它与拇指等事物及其自相和法联系起来。由于没有事物和相状，因此不认为身体的大小与如来藏的大小、好坏有关等等，有非常多的差别。外道那样说与佛陀的如来藏完全不同，只是名称或词语的表达上相似而已，你们愚蠢的人认为我们是愚蠢的，这就像以前国王丢失了宝剑，一个穷人在梦中梦到宝剑，醒来后胡言乱语，争夺宝剑，因为只看到名称而没有看到实质，所以被认为没有见到宝剑一样。又如该经中说，愚蠢的人都说一切都有我，这就像一个穷人在别人家里睡觉，梦中胡言乱语地说宝剑宝剑一样。听
English
Furthermore, in order to show that those worldly Tirthikas who cling to the view of self are incorrect, by meditating on the Dharma of non-self, one will be transformed into a completely pure body. Just as a woman smears her breasts with bile for the sake of her child, so too is the Tathagata, who, in order to meditate on emptiness, declares that all dharmas are without self. Just as a woman squeezes out her breasts and calls her child to suckle, so too is my teaching of the Tathagatagarbha. Bhikshu, do not be afraid, just as a mother calls her child and lets him slowly suckle, so too, Bhikshu, should you discern well. The Tathagatagarbha is not something to be eliminated. Previously, when expounding the Prajnaparamita Sutra, my saying that all dharmas are emptiness was spoken in order to guide children away from clinging to self, but in reality, the sole Tathagatagarbha is the ultimate truth. It is not the same as the self contemplated by the Tirthikas, for the essence is primordially luminous and, although dwelling in the body, transcends permanence and impermanence, and therefore is not regarded as merely permanent. The luminosity can be seen through the guru's oral instructions, and therefore is not regarded as a hidden thing that no one can see. Its nature is emptiness and clarity, free from extremes, and therefore it is not associated with things like the thumb and their own characteristics and dharmas. Since there are no things and no characteristics, the size of the body is not considered to be related to the size, goodness, or badness of the essence, and so on, there are very many differences. The way the Tirthikas speak is completely different from the Tathagatagarbha of the Buddha, but only the name or the expression of the words is similar, and you foolish people think that we are foolish, which is like when a king lost his sword, a poor man dreamed of a sword in his dream, and after waking up, he babbled and fought for the sword, because he only saw the name and did not see the substance, so he was considered not to have seen the sword. Again, as it says in the same sutra, foolish people all say that everything has a self, which is like a poor man sleeping in someone else's house, babbling in his dream, saying sword, sword. Listen.