Tibetan
་དེའི་རང་ངོ་ལ་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་སྟེ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། གཞི་སྣང་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ལ། །མ་རིག་པ་ཞེས་བཏགས་མེད་པས། །འཁྲུལ་པར་གྲུབ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །བློ་ཞེས་ཀུན་ཏུ་མ་བཏགས་པས། །དྲི་མ་འཁྲུལ་པའི་མིང་ཡང་མེད། །མིང་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་མེད་པས། །བཏགས་པའི་འཁྲུལ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་ཞེས་མིང་དུ་མ་གྲགས་པས། །བློས་བཏགས་འཁྲུལ་པའི་མིང་ཡང་མེད། །སེམས་དང་ཡིད་དུ་མ་གྲུབ་པས། །འགྱུ་བྱེད་འཁྲུལ་པ་ངང་གིས་མེད། །ཕྲ་རགས་དྲི་མ་གཉིས་མེད་པས། །འབྱུང་རྐྱེན་འཁྲུལ་པ་ངང་གིས་མེད། །བྱ་དང་བྱེད་པོ་གཉིས་མེད་པས། །ཡུལ་འཛིན་འཁྲུལ་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །འོན་ཀྱང་རང་ངོ་ཤེས་པའི་གྲོལ་རྐྱེན་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་གྲོལ་གཞི་ཞེས་བཏགས་ལ། མ་ཤེས་ན་འཁྲུལ་རྐྱེན་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་འཁྲུལ་གཞི་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཞི་ སྣང་འདི་གྲོལ་གཞི་ཡིན་ལ། ཀ་དག་ནི་གྲོལ་ས་ཡིན་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པའང་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ་ལེགས་པར་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་ངོ་། །འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྲུལ་རྐྱེན་བྱེད་པས་འཁྲུལ་པར་བཏགས་པ་ནི་དུང་དཀར་པོ་ལ་སེར་པོར་འཁྲུལ་རྐྱེན་བྱས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་དངོས་མ་ཡིན་ཡང་རྐྱེན་བྱས་དུས་བཏགས་པ་ནི། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཁྱད་པར་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་ལས། །ཡོད་དང་མེད་པ་གཉིས་བྱུང་སྟེ། །སྤྱི་ལ་འཁྲུལ་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། །མ་རིག་ཉིད་དང་སྤགས་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་བྱ་ཉིད་ཀྱང་དྲི་མར་སྣང་། །ཞེས་དང་། དུང་ཡིག་ཅན་ལས། དེ་ལ་མ་ངེས་ལྷུན་གྲུབ་གཞི། །མ་རིག་གསུམ་དང་རྐྱེན་བཞི་དང་། །ཤེས་པས་སྤགས་པའི་འཁྲུལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཞི་སྣང་དེ་ལ་རང་ངོ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་ནམ་མཁའི་མཐའ་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་རིག་མ་རིག་ལས་འཁོར་འདས་འབྱུང་བས་དབྱིངས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་མེད་པའི་རང་སྣང་ཤོང་ཆེ་ལ་མཚར་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། གསལ་བ་མངོན་སྣང་བརྗིད་རེ་ཆེ། །སྣང་བ་ཉིད་ནི་ལྷུན་རེ་སྟུག །ཆོས་སྐུ་ངོ་སྤྲོད་དང་རེ་སྤྲོ། །ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་སྦུབས་རེ་ཡངས། །རང་བཞིན་ཀུན་ཁྱབ་གདལ་རེ་ཆེ། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་འབྱུང་སྐྱིད་རེ་ཆེ། །ཁྱབ་པ་ཡེ་གདངས་བཀྲག་རེ་གསལ། །གནས་པ་ཐོགས་མེད་བང་རེ་མགྱོགས། །རིག་པའི་རང་གདངས་འོད་རེ་གསལ། །སྟོང་པ་ཀུན་འབྱུང་ངོ་རེ་མཚར། ། མ་བཙལ་བཞག་པས་རྒྱུན་རེ་རིང་། །མ་བཀག་རང་འབྱུང་གདལ་རེ་ཆགས། །སྣང་སྲིད་གཞི་བཞེངས་
Chinese
雖然那樣顯現其自性，但並未成立為錯覺或非錯覺。如《摩尼寶鬘》中說：「基顯大者彼性中，未曾安立名為無明，故無成立為錯謬者。未曾普遍安立為心，故亦無有垢染錯謬名。名與文字之聚既無，故無安立之錯謬。未曾稱名為法，故無以心安立錯謬名。未曾成立為心與意，故無有動搖之錯覺。細粗垢染二者既無，故無產生之錯覺。能作與所作二者既無，故何來有境執之錯覺。」如是說。然而，從了知自性而成為解脫之緣的角度而言，安立為解脫之基；若不了知，則從成為錯覺之緣的角度而言，安立為錯覺之基。再者，此基 顯是解脫之基，而本淨是解脫之處，因此辨別此二者之差別也極為重要，但能善加辨別者極為稀少。由於依此而成為錯覺之緣，故安立為錯覺，如同將白色海螺誤認為黃色之緣一般。雖非真實之錯覺，然於成為緣時則安立之。如《摩尼寶鬘》中說：「從廣大之顯現中，生起有與無二者，總體名為錯覺基，以其為無明與和合故，所知本身亦顯為垢染。」又如《海螺文字》中說：「彼為不確定任運成之基，三無明與四緣，以及由識和合之錯覺。」如是說。如是之基顯，其自性任運成之顯現，如虛空之邊際般廣大，並且由於從明與無明中產生輪迴與涅槃，故以其廣大之界而稱為前所未有之自顯廣大且奇妙。如《摩尼寶鬘》中說：「明朗顯現極為莊嚴，顯現本身極為圓滿，法身指示且欣悅，本質通透空隙寬，自性周遍廣大，大悲普生極為安樂，周遍本初光輝極為明亮，安住無礙速度極快，覺性自光極為明亮，空性普生本性奇妙。 不尋自置故恆常，不遮任運故廣大，顯有之基建立
English
Although that appearance is how its own nature appears, it is not established as either delusion or non-delusion. As the "String of Pearls" says: "In the very great ground appearance, there is no designation called 'ignorance,' therefore there is no establishment as delusion. Since 'mind' is not universally designated, there is also no name for the impurity of delusion. Since there is no collection of names and letters, there is no imputed delusion. Since it is not known as 'dharma,' there is also no name for delusion imputed by mind. Since it is not established as mind and intellect, there is naturally no moving delusion. Since there are no subtle or coarse impurities, there is naturally no arising cause of delusion. Since there are no agent and object, where is there a grasping delusion?" So it says. However, from the aspect of knowing one's own nature and becoming a condition for liberation, it is designated as the basis of liberation; if one does not know, then from the aspect of becoming a condition for delusion, it is designated as the basis of delusion. Furthermore, this ground appearance is the basis of liberation, and primordial purity is the place of liberation, so distinguishing the difference between these two is extremely important, but very few can distinguish it well. Because it becomes a condition for delusion by relying on this, it is designated as delusion, like mistaking a white conch shell for yellow. Although it is not a real delusion, it is designated when it becomes a condition. As the "String of Pearls" says: "From the appearance of great distinction, the two, existence and non-existence, arise. The general is called the basis of delusion, because it is ignorance and combination. Knowledge itself also appears as impurity." And as the "Conch Shell Script" says: "That is the uncertain, spontaneously present ground, the three ignorances and four conditions, and the delusion combined by consciousness." So it says. Such a ground appearance, the appearance of its own nature being spontaneously present, appearing as vast as the expanse of the sky, and because samsara and nirvana arise from awareness and non-awareness, it is called the unprecedented, self-appearing, vast, and wonderful because of its vast expanse. As the "String of Pearls" says: "Clarity, manifest appearance, is very majestic. Appearance itself is very complete. Dharmakaya introduction and joy. Essence transparent, cavity wide. Nature all-pervading, expanse great. Compassion all-arising, bliss great. Pervasion primordial radiance, very clear. Abiding unobstructed, speed very fast. Awareness's own radiance, light very clear. Emptiness all-arising, nature wonderful. Not sought, left as is, therefore constant. Not obstructed, self-arising, therefore vast. The basis of existence established.
Tibetan
དཔངས་རེ་མཐོ། །འབད་མེད་རང་གྲོལ་རྒྱ་རེ་ཆེ། །ཡེ་ཐོག་ཆེན་པོ་འཁོར་རེ་མཁས། །ཁ་དོག་ལྔ་ལྡན་བྲིས་རེ་ལེགས། །སྣང་སྲིད་རྣམ་དག་ཁོད་རེ་སྙོམས། །རང་བྱུང་འོད་གསལ་བཀོད་རེ་ལེགས། །གཞི་སྣང་ཆེན་པོ་ཤོང་རེ་ཆེ། །འཁོར་འདས་གཉིས་པོ་འབྲེལ་རེ་མཁས། །སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་བརྩེགས་རེ་ལེགས། །ཞེས་སོ། །དོན་གསུམ་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གྲོལ་ལུགས་ནི་གཞི་ལས་འཕགས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་གཞི་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྒོ་བརྒྱད་རང་སྣང་དུ་ཤར་བ་སྟེ། གཞན་དུ་མ་བཟུང་བར་གཟུ་བོའི་བློས་རང་གདངས་སུ་ངོ་ཤེས་པས་འགྱུ་བ་རང་ཐོག་ཏུ་ཆོད་དེ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་རང་སྣང་དུ་ཤར་བ་རང་ངོ་ཤེས་པས་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། གཉིས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་སངས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པས་གཞི་འབྲས་བུར་སྨིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཡེ་སངས་རྒྱ་ལ་རྟོགས་པས་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ། རང་སྣང་ཀ་དག་ཏུ་ཐིམ་ནས་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཀུན་གྱི་སྔོན་རོལ་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་ཐོག་མཐའ་ལས། །སངས་རྒྱས་འཁྲུལ་པར་མ་གྱུར་པ། །གཞི་ལས་འཕགས་པའི་དབང་པོ་ཡིས། །རང་སྣང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས། །རྟོག་དཔྱོད་ཡིད་རྣམས་ཕྱིར་མ་ཤོར། །འགྱུ་བ་རང་ཐོག་ཆོད་པའོ། །དེ་ཡང་གནས་ལུགས་ཆེན་པོ་ ལས། །འཁྲུལ་ཞེས་ཀ་ནས་དག་པ་ལ། །མ་འཁྲུལ་ཉིད་དུ་བཅོས་སུ་མེད། །མེད་སྣང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཆོས། །བྱས་བྱུང་རྟོག་པ་རང་འགགས་སོ། །འཁྲུལ་ནས་དམིགས་པར་སྣང་བ་ཡིན། །རང་བཞིན་ཡེ་གདངས་མི་དམིགས་པས། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་གོ། །མི་མཛད་རྟོགས་བྲལ་ཡེ་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པ་དང་། རང་བྱུང་བདེ་བ་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། ཉུག་ཙམ་ལས་ནི་རིག་བྱུང་ནས། །ཝལ་གྱིས་གསལ་ནས་སྒྲོ་སྐུར་བྲལ། །ཞེས་པ་དང་། མཚན་བརྗོད་ལས། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་གཞི་ནས་འཕགས་པའི་རིག་པ་ས་བོན་ལྟ་བུ་གྲོལ་འཁྲུལ་གང་བྱེད་མ་ངེས་པས་མ་སྨིན་པའི་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱས་ཏེ། སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། འབྲས་བུར་སྨིན་བྱེད་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཤེས་རབ་སྐུ་རུ་སྨིན་པ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དེ། །ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་སྨིན། །དེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མི་འཆད། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་གསལ། །ཞེས་སོ། །དཔྱོད་བྱེད་ཕྱིར་མ་ཤོར་བས་རང་དུ་རྟོགས་པའི་ཚེ་གཟུ་བོའི་བློ་ཅན་
Chinese
高耸入云。毫不费力，自然解脱，广阔无垠。原始本初，伟大无比，周匝贤妙。五彩缤纷，书写精妙。显现世间，清净无染，平坦均匀。自生光明，陈设精妙。基显广大，包容万象。轮回涅槃，二者相连，周匝贤妙。五身五智，层层叠叠，精妙无比。如是说。第三个意义是普贤王如来的解脱方式，即从基位显现的刹那间，基显任运成就的八门显现为自显。不执著于他，以公正之心认识自声，动摇便在自身止息。第一个刹那，自显显现，认识自性，生起证悟，从而区分开来。第二个刹那，迷惑消除，智慧增长，基成熟为果，认识到本体本来成佛，因此称为再次成佛。自显融入本初清净，在基位上，成为一切之先成佛的导师，称为普贤王如来。在《顿悟经》中说：如此轮回涅槃无始无终，佛陀未曾陷入迷乱，从基位显现的自在者，了知自显无自性，分别念和意识不外散，动摇在自身止息。此外，在《大圆满法性》
English
Soaring high. Effortless, self-liberation, vast and boundless. Primordial, great, perfectly skilled. Five colors, writing is excellent. Phenomenal existence, pure and undefiled, even and balanced. Self-arisen luminosity, arrangement is excellent. Great ground appearance, vast in capacity. Samsara and nirvana, the two are connected, perfectly skilled. Five Kayas, five wisdoms, layered, supremely excellent. Thus it is said. The third meaning is the liberation method of Kuntuzangpo, which is that in the moment arising from the ground, the eight doors of spontaneous accomplishment of the ground appearance appear as self-appearance. Without grasping at other, recognizing the self-sound with an impartial mind, the movement is cut off in itself. In the first moment, self-appearance arises, recognizing its own nature, realization arises, and thus distinctions are made. In the second moment, delusion is cleared and wisdom increases, the ground matures into the fruit, and recognizing the essence as originally enlightened, it is called becoming enlightened again. Self-appearance dissolves into primordial purity, and on the ground, becomes the teacher who is enlightened before all, called Kuntuzangpo. In the Thallgyur it says: Thus, samsara and nirvana have no beginning or end, the Buddha has not fallen into delusion, the自在者 arising from the ground, knows that self-appearance has no self-nature, discriminating thoughts and mind do not go outward, movement ceases in itself. Moreover, in the Great Perfection of Reality