Tibetan
ངོ་བོ་སྟེ། །ཇི་བཞིན་གཉིས་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་འདས་གཅིག་ཅེས་བགྲང་དུ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བགྲང་ཞིང་མཚོན་མེད་ན། །སེམས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་རྣམ་གྲངས་བྱུང་། །སེམས་ཀྱིས་བྱས་པ་གང་དང་གང་ཞེ་ན། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་རྣམས། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་དེ་ལས་བྱས། །བྱས་ནས་མངོན་དུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྟན་པ་ནི། །ཆེན་པོ་ལྔ་དང་རིགས་དྲུག་སྣང་བ་དང་། །དེ་ཡི་དོན་མཛད་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ནི། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ནི་ཕྱུང་ནས་བགྲང་། །ཞེས་སོ། །རིག་པའི་རང་ངོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་སྣང་སྟོང་ལས་འདས་ཏེ་མཚོན་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་གནད་ལས། དེའི་ངང་དུ་ཤར་བ་རྫུན་སྣང་ཡོད་མ་མྱོང་དུ་བསྟན་པ་ནི། ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་གཟུགས། །སྐྱེ་བ་མེད་ལས་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་སྟེ། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྐྱེས་པ་འགའ་ཡང་མེད། །འགག་པ་མེད་ལས་འགག་པར་སྣང་ན་ཡང་། །འགག་པ་མེད་ དེ་སྒྱུ་མ་སྟོང་པའི་གཟུགས། །གནས་པ་ཉིད་ནས་གནས་པའི་ཆོས་མེད་དེ། །གནས་མཁན་གཞི་མེད་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་ངང་། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པས། །རང་བཞིན་མེད་ཅེས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད། །སྣང་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་དེ་སྒྱུ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བར་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། གནས་པར་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་གནས་པ་མེད་པ་དང་། འགག་པར་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་འགག་པ་མེད་པ་དང་། འགྲོ་འོང་དུ་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་མདོ་ལུང་ལས། ཨེ་མའོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་། །སྐྱེ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །སྐྱེས་པ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད། །ཨེ་མའོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་། །འགག་པ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་འགག །འགག་པ་ཉིད་ནས་འགག་པ་མེད། །ཨེ་མའོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་། །གནས་པ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་གནས། །གནས་པ་ཉིད་ནས་གནས་པ་མེད། །ཨེ་མའོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་། །འགྲོ་འོང་མེད་ལས་འགྲོ་དང་འོང་། །འགྲོ་འོང་ཉིད་ནས་འགྲོ་འོང་མེད། །ཅེས་པ་དང་། རང་ཤར་ལས། སྐད་ཅིག་ངང་ལས་ཆོས་རྣམས་ ཐམས་ཅ
Chinese
其自性是，如实无二大乐中，具足一切相，又完全没有相，离戏如虚空般本来存在，超越所缘境，不可数说为一。如果菩提心可以数说和诠释，那么由心所造的法就会有种种名相。由心所造的是什么呢？就是显现的世间、器情世间、佛和有情众生，都是由心的自性本体所造。造了之后显现出来并加以说明的是，五大和六道显现，以及成办其利益的色身二种，都是从心的自性中显现出来并加以数说的。如是说。由于觉性的自性在任何地方都不成立，超越了显现和空性，因此从不是诠释言说的对境的关键在于，在那样的状态中显现的虚假显现从未存在过，这说明：显现的当下即是自性空性的色，从无生中显现为生，显现之时没有任何生。虽然从无灭中显现为灭，但无灭是幻化空性的色。安住的当下即没有安住的法，安住者没有基础，处于无去无来的状态。因为无论如何显现，都不会成立，所以只是安立为无自性而已。因为显现的缘故，所以没有自性，就像幻化一样，因为以法性的道理确定了这一点。所以在显现为生的时候，要知道其自性为无生；在显现为住的时候，要知道其自性为无住；在显现为灭的时候，要知道其自性为无灭；在显现为去来的时候，要知道其自性为无去来。在汇集了一切佛陀密意的经文中说：唉玛吙，稀有奇妙之法！圆满佛陀的一切秘密！从无生中生出一切，生的当下即是无生。唉玛吙，稀有奇妙之法！圆满佛陀的一切秘密！从无灭中灭尽一切，灭的当下即是无灭。唉玛吙，稀有奇妙之法！圆满佛陀的一切秘密！从无住中安住一切，住的当下即是无住。唉玛吙，稀有奇妙之法！圆满佛陀的一切秘密！从无去来中去和来，去来当下即是无去来。以及，《自显》中说：一瞬间的自性中，一切法
English
Its essence is, in the great bliss of indivisibility as it is, possessing all aspects, yet completely without aspects, free from elaboration, eternally abiding like the sky, beyond the object of focus, uncountable as one. If Bodhicitta can be counted and described, then the dharmas created by the mind will have various names. What are the things created by the mind? They are the appearing world, the container and contents of the world, Buddhas and sentient beings, all created from the essence of the mind's nature. What is manifested and explained after being created is that the five great elements and the six realms appear, and the two forms of the body that accomplish their benefit are manifested and counted from the mind's nature. Thus it is said. Because the self-nature of awareness is not established anywhere, transcending appearance and emptiness, the key to not being an object of expression is that the false appearance that arises in that state has never existed, which explains: The moment it appears, it is the form of emptiness by nature. It appears to arise from the unborn, but there is no arising at the time of appearance. Although it appears to cease from the unceasing, the unceasing is the form of illusory emptiness. The moment it abides, there is no dharma of abiding, the abider has no basis, and is in a state of no going and coming. Because no matter how it appears, it is not established, it is merely designated as without self-nature. Because of appearance, there is no self-nature, just like illusion, because this is determined by the reason of Dharma-nature. Therefore, when it appears to arise, know that its self-nature is unborn; when it appears to abide, know that its self-nature is un abiding; when it appears to cease, know that its self-nature is unceasing; when it appears to go and come, know that its self-nature is no going and coming. In the sutras that gather the intentions of all Buddhas, it is said: Emaho, wonderful and amazing Dharma! The secret of all perfect Buddhas! From the unborn, all are born, the moment of birth is unborn. Emaho, wonderful and amazing Dharma! The secret of all perfect Buddhas! From the unceasing, all cease, the moment of cessation is unceasing. Emaho, wonderful and amazing Dharma! The secret of all perfect Buddhas! From the un abiding, all abide, the moment of abiding is un abiding. Emaho, wonderful and amazing Dharma! The secret of all perfect Buddhas! From no going and coming, going and coming, the moment of going and coming is no going and coming. And, in "Self-Arisen," it says: In the nature of a moment, all dharmas