Tibetan
་ལ་དབང་བསྒྱུར་ནས་འདོད་པ་བསྒྲུབས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིའི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་ན་སྨྱོན་པ་རྡོལ་ཐབས་སུ་སྨྲ་བ་དང་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དུས་ཐམས་ཅད་པ་ན་རང་གནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡུལ་ལ་མི་ལྟོས་པ་དང་། རིག་བྱེད་རྩལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་བ་ཡུལ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་ཏེ། གློད་མ་ཤེས་ན་རྐྱེན་རྟོག་པ་རང་ག་མ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་ན། ནང་རང་བྱུང་ལ་ངོས་ཟིན་ནས་རྩལ་གཞི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཀ་དག་ཆོས་ཟད་ཀྱི་ངང་དུ་ལ་བཟླ་ལ། མ་ཟིན་ན་རང་བྱུང་ གི་ཆ་དེ་ལུང་མ་བསྟན་ལས། རྩལ་རྟོག་པ་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དགོངས་པ་བར་མཚམས་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་བཅས་པ་རང་ངོ་ཤེས་པ་གཅེས་སོ། །འདིའི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་ནི་ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ། །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཤེས་པ་ཡིན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཤེས། །ཡུལ་ལ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཡུལ་ལས་བྱུང་བའི་རང་བྱུང་མིན། །ཡུལ་མེད་ཙམ་ན་གསལ་མི་བྱེད། །དེས་ན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེས། །ཡེ་ནས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་ནི་དེ་ལ་བྱ། །འཁོར་གྱི་སྟོན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཡུལ་ལ་བརྟགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས། །གང་དུ་ཡུལ་ལ་རྟོག་བྱེད་པ། །དེ་ནི་རིག་བྱེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །རིག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དེ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཡུལ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཡེ་ཤེས་རང་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་མི་བྱེད། །ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པ་མི་བྱེད་པས། །ཏིང་འཛིན་བག་ཆགས་སོག་མི་འགྱུར། །བག་ཆགས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དགོངས་པར་བཤད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དགོངས་པ་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་སྟེ། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་གནས། །ཞེས་སོ། །རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པ་དེ་ལ་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་ལ། ཡུལ་ རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཞི་ལྷག་འཇིག་རྟེན་བྱིས་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་པས། བག་ཆགས་སོག་མི་སོག་གི་ཁྱད་ཡོད་དོ། །རིག་པ་རང་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུལ་ལ་འཆར་བའི་ཤེས་པ་ནི་འཁོར་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བས། འཛིན་པ་དང་གཟུང་བའི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཡང་ངོས་ཟིན་ནས་ངང་ལ་གློད་ཤེས་དུས་རང་བྱུང་གི་རྩལ་གཞི་ལ་ཐིམ་པས། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་
Chinese
就像控制了（感官）之后实现了愿望一样。如果不区分这些差异，就和疯子胡言乱语没有什么区别。自生智慧在任何时候都不依赖于外境，其自性是自住任运；而明觉之力的智慧显现在外境上，是依赖于外境的。如果不知道如何放松，那么因缘念头和自主念头之间的差别就非常大。因此，认识到内在的自生智慧，就会在根本上解脱。在原始清净、法尽的状态中反复练习。如果不能认识，自生的部分就成了无记，因为明觉之力的念头会执着于外境。无间断的意念，与自性禅定相结合，认识自我是非常重要的。关于它的自性和特点，《普作续》中说： “嗟！大菩萨谛听！ 智慧智慧之所言， 智慧本来自性知。 自生智慧本自知， 缘境所生之智慧， 非由外境所生起， 无境之时不显现。 是故自生之智慧， 本来自知之智慧， 是名为之真智慧。 轮回导师之智慧， 乃是缘境所生慧， 于何境上起分别， 是名明觉之智慧。 所应明了之外境， 由菩提心所生故， 是故无境菩提心， 由智慧自生之故， 于彼不修诸禅定， 不修禅定之因故， 禅定习气亦不增， 无有习气之法性， 三世诸佛之意趣。 三世一切诸佛之， 意趣不缘于外境， 平等性中本安住。” 如是说。自生智慧不缘外境，不对其进行自住禅定，任运存在本身就是瑜伽士的禅定。而对外境一心一意地进行止观，则是世间凡夫的禅定。因此，习气增长与不增长之间存在差异。明觉自住的自性是菩提心，也被称为法性意趣。显现在外境上的觉知被称为轮回心，它产生于能取和所取的二元对立。因此，一旦认识到并知道如何放松，自生的力量就会融入根本，意念即是法性。
English
It is like achieving desires after gaining control over (the senses). If these differences are not distinguished, it is no different from a madman talking nonsense. The self-born wisdom, at all times, does not depend on external objects, its nature is self-abiding and spontaneously accomplished; while the wisdom of awareness manifests on external objects and is dependent on external objects. If you do not know how to relax, then the difference between causal thoughts and autonomous thoughts is very great. Therefore, recognizing the inner self-born wisdom, one will be liberated at the root. Practice repeatedly in the state of original purity and exhaustion of phenomena. If one cannot recognize it, the self-born aspect becomes non-committal, because the thoughts of awareness cling to external objects. The uninterrupted intention, combined with the meditation of self-nature, is very important to recognize oneself. Regarding its nature and characteristics, the *All-Creating King* says: "O great Bodhisattva, listen! What is called wisdom, wisdom, Wisdom is known from the beginning. Self-born wisdom is known from the beginning, The wisdom that contemplates objects, Is not self-born from objects. It does not manifest when there are no objects. Therefore, this self-born wisdom, The wisdom that is known from the beginning, Is called true wisdom. The wisdom of the guide of samsara, Is the wisdom that arises from contemplating objects, On whatever object it arises, Is called the wisdom of awareness. The object to be known, Because it arises from bodhicitta, Therefore, objectless bodhicitta, Because it arises from wisdom itself, One does not meditate on samadhi on it, Because one does not meditate on samadhi, The habits of samadhi do not increase, The nature of reality without habits, Is said to be the intention of the Buddhas of the three times. The intention of all the Buddhas of the three times, Does not contemplate external objects, It abides from the beginning in equality." Thus it is said. The self-born wisdom does not contemplate external objects, not doing self-abiding meditation on it, the very existence of spontaneous accomplishment is the meditation of the yogi. While focusing the mind one-pointedly on external objects, the *shamatha* and *vipashyana* is the meditation of worldly children. Therefore, there is a difference between the increase and non-increase of habits. The self-abiding nature of awareness is the mind of enlightenment, and it is also called the intention of the nature of reality. The awareness that manifests on external objects is called the mind of samsara, which arises with the duality of grasper and grasped. Therefore, once recognized and knowing how to relax, the self-born power dissolves into the root, intention is the nature of reality.
Tibetan
དུ་འཆར་བའོ། །དོན་འདི་གཉིས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་ཆེ་བས་ཡང་བཤད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་དེ་ལ། །ཡེ་ནས་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མི་མཛད་དེ། །རྟོག་པའི་ཡུལ་ནི་ཀུན་དང་བྲལ། །ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གང་ཟག་གང་། །སུ་ཡང་རུང་བ་དེ་ཡིས་ནི། །རྟོག་པ་མེད་ལ་གནས་གྱུར་ན། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མཛད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པས། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་གོས་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དབྱིངས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དགོངས་པ་རིག་པའི་གཏན་ཡུལ་ངེས་པ་ནི། མི་གཡོ་བསམ་བརྗོད་འདས་པའི་ངང་ཉིད་ལས། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀུན་ལ་མངའ་དབང་བསྒྱུར། །ཆོས་དབྱིངས་ཡངས་པའི་ཡུལ་ཁམས་རྒྱ་ཆེའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་བསྡུ་བ་སྟེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་ཀྱི་ངང་ དང་། ངང་ལས་ཤར་བའི་དབང་པོ་ལྔའི་ཤེས་པ་རང་སངས་རང་གྲོལ་ལ་སོང་བ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས། སྣང་སྲིད་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་བ་སྟེ། འདས་རྗེས་ལས། ཡིན་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་རིག་པ་འདི། །རང་སྣང་འཆར་ཚུལ་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་པས། །སྣང་སྲིད་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་དུ་ཤར། །ཤར་བ་དེ་ཉིད་རང་གི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། མི་རྟོག་པ་ཡི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབང་པོ་སྒོ་ལྔར་བཤད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་འགག་པ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མངོན་སྣང་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་འགག་སོ་སོར་གསལ། །ཞེས་སོ། །སྤྱིར་རིག་པའི་རང་ངོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ། གང་དུའང་མི་རྟོག་པ། གང་ལའང་མི་གནས་པ་སྟེ། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་མིང་མང་པོ་བཏགས་ཏེ། གསལ་བ་དང་། སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆའི་ལྡོག་པ་ཕྱོགས་རེ་ལ་ཕྱེ་བར་ཟད་དོ། །དོན་ལ་རིག་པ་གྲུབ་བསལ་མེད་པ་སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་རང་བཞིན་གཅིག་པུ་ལ། །འཁོར་གྱི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མིང་བཏགས་པ། །ལ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་མིང་བཏགས་ལ། །ལ་ལས་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད
Chinese
中显现。这两个意义非常不同，所以再次解说。如彼经所说： 唉，大菩萨请听！ 三世一切诸佛的， 自生智慧心性中， 本来没有分别念的缘故， 诸佛不作意， 分别念的对境与一切分离。 极其瑜伽的任何人， 任何谁， 如果安住于无分别念， 那就是诸佛作意。 自生智慧不分别对境， 所以不被分别念的习气所染。 如此，确定了无迁变的法界智慧的究竟处所是： 不动、超离思议的自性中， 对显有世间器情的一切掌握自在。 法界广阔的境域是广大的。 这叫做意义的总结，即自生智慧的自处之性， 以及从性中显现的五根识自解脱，也未从法性中移动，所以显有显现为法身刹土。如《超越后续》所说： 非是、成立不存在的这个觉性， 因为自显现的显现方式任何也不阻碍， 所以显有的一切也显现为法身刹土。 显现的那本身在自己处解脱。 以及《普作续》所说： 不分别的五种自生智慧， 说是心的自性五根门。 自生智慧于彼无有阻碍， 在菩提心之体性的显现上， 自生智慧不阻碍而各自明了。 总的来说，觉性的自性在任何处也不成立， 在任何处也不分别， 在任何处也不安住。 对此，取了菩提心、 胜义谛、 自生智慧、 法身等等许多名称， 只是对明和空等等部分的差别作了区分而已。 意义上，觉性是无成无破的。如彼续所说： 普作我之自性唯一， 被眷属的意愿们取了名称， 有的取名为菩提心， 有的也取名为虚空界， 有的也取名为自生智慧， 有的 也取名为法身， 有的也取名为圆满受用， 有的也取名为化身， 有的也取名为一切智， 有的也取名为一切相
English
appear. These two meanings are very different, so I will explain them again. As it says in that very text: O great Bodhisattva, listen! In the mind of the self-born wisdom of all Buddhas of the three times, Because there is no conceptualization from the beginning, The Buddhas do not make intentions, The object of conceptualization is separate from all. Whichever person is an excellent yogi, Whoever it may be, If they abide in non-conceptualization, That is the intention of the Buddhas. Because self-born wisdom does not conceptualize objects, The habitual tendencies of conceptualization do not stain it. Thus, the definitive place of the unchanging intention of the dharmadhatu wisdom is: In the very nature of immovability, beyond thought and expression, It wields power over all of existence, vessel and essence. The realm of the vast expanse of the dharmadhatu is immense. This is a summary of the meaning: the self-abiding nature of self-born wisdom, And the five consciousnesses of the senses that arise from that nature, going to self-liberation, are also not moved from the nature of reality. Thus, existence appears as the realm of the dharmakaya. As it says in the "Beyond the Aftermath": This awareness, which is neither existent nor established, Because the way its own appearance arises is unimpeded in any way, All of existence also appears as the realm of the dharmakaya. That very appearance is liberated in its own place. And as it says in the "All-Creating King": The five self-born wisdoms that do not conceptualize, Are explained as the five sense doors, the nature of mind. There is no obstruction to that self-born wisdom. In the manifest appearance of the essence of bodhichitta, Self-born wisdom is clear and unobstructed, each individually. In general, the self-nature of awareness is not established in anything, It does not conceptualize anything, It does not abide in anything. To this, many names are given, such as bodhichitta, ultimate truth, self-born wisdom, and dharmakaya. It is only a division into individual aspects of the reversal of qualities such as clarity and emptiness. In meaning, awareness is without establishment or negation. As it says in that very tantra: The sole nature of the All-Creating King, The desires of the retinue have given names to it. Some have given the name bodhichitta, Some have also given the name space element, Some have also given the name self-born wisdom, Some have also given the name of dharmakaya, Some have also given the name of perfect enjoyment, Some have also given the name of nirmanakaya, Some have also given the name of omniscience, Some have also given the name of all aspects.