Tibetan
ཀྱི་དབྱིངས་ན་འགྲོ་དྲུག་ཞིང་སྣང་དུ་ཤར་བ་སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཟླུམ་པ་ནི། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་འགྲོ་དྲུག་གྲོང་ཁྱེར་ཀྱང་། །ཆོས་དབྱིངས་ངང་ནས་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ཙམ། །སྐྱེ་ཤི་ བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཡང་། །སེམས་ཉིད་ཀློང་འདིར་སྤྲུལ་པའི་ལྟད་མོ་བཞིན། །མེད་ལ་ཡོད་ལ་སྣང་ལ་གཞི་མེད་པས། །མཁའ་ལ་སྤྲིན་བཞིན་གློ་བུར་རྐྱེན་འབྱུང་ཙམ། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་རང་བཞིན་མཐའ་འདས་པས། །སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེའི་ངང་དུ་འུབ་ཆུབ་བོ། །སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་དང་། ཁྱད་པར་དུ་འཁྲུལ་སྣང་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་རང་བཞིན་འདི་དག་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་གཟུགས་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ན་སྒྱུ་མའི་ལྟད་མོ་མཐོང་བ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཉིང་འཁྲུལ་དུ་སྣང་བ། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤར་བ་སྟེ། མེད་པ་གསལ་སྣང་གློ་བུར་བའི་རང་བཞིན་འདི་མ་རྟོགས་པའི་རྐྱེན་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཤར་ཡང་། ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ། མིག་སྔགས་ལས་མིག་འཕྲུལ་དུ་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། མ་བརྟགས་གཅིག་པུར་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད། བརྟགས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ་ནི། ཁྱུང་ཆེན་ལས། རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་རང་སྣང་སྒྲིབ་མེད་ཉིད། །རྩོལ་བྲལ་ཉག་གཅིག་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི། །ཡེ་རྫོགས་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ། །སྒྱུ་མའི་ཆུ་སྟེ་གཟུགས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །སྙིང་པོ་བརྒྱ་དང་བརྟག་དཔྱད་ཡིད་ཟད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། འགྲོ་བ་དྲུག་ཅེས་མིང་ཙམ་བཏགས་པས་སྟོང་། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཅན་དུ་འཇོག་པའང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དཔྱད་ན་གཞི་མེད་པས་ གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་དང་བྲལ་ཞིང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། གཞི་ནས་འདོད་པ་མི་སྲིད་སེམས་འདི་ལ། །རྣམ་སྨིན་བག་ཆགས་གཞི་མེད་སུ་ལ་བརྟེན། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་སྐྱེ་བའི་གནས་མེད་རྟེན་བྲལ་ལྟར། །ལུས་ལ་སེམས་ཀྱི་གནས་མེད་བག་ཆགས་རྟེན་མི་སྲིད། །ཅེས་པ་དང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་ལྔ་ཉིད་ནི། །དོན་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་སྤྲིན་བཞིན་དུ། །གློ་བུར་རྐྱེན་དང་བཅས་པ་ཉིད། །སྤྲིན་དེ་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལས་བྱུང་། །དེ་བཞིན་ནམ་མཁར་ཐིམ་ཤེས་ན། །དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་ངང་ཞེས་བྱ། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་དྲི་མ་ཉིད། །རང་བྱུང་རང་ཞི་ཉིད་ཤེས་ན། །སེམས་ཅན་འཆིང་བར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །
Chinese
在（法）界中，六道众生的净土显现，无所作为地汇聚成一个明点，即：轮回的自性，六道众生的城市，也只是从法界中显现的影像；生死、苦乐等各种显现，也如心性空间中的幻化景象。无而有，有而无，显现而无基，犹如天空中的云彩，只是突发性的因缘。非有非无，自性超越边际，在无所作为的明点中寂然安住。显现和存在的诸法，特别是错觉显现的六道众生的自性，这些无自性的空性，如同梦中见到幻术的景象一样，对于未证悟的众生来说，显现为真实的错觉，对于瑜伽士来说，仅仅显现为幻象。不存的明亮显现，这种突发性的自性，即使因未证悟的少许因缘而显现，也无本体和自性，如同眼咒所显现的幻象一样，未经观察时独自欣喜，观察时则本体空寂。如《大鹏经》所说：“无因无缘离障蔽，自显光明本性真。无勤唯一谁未作，本来圆满任运成，于此精要境界乐。幻化之水由色生，百种精要考察尽。”又如《总持经》所说：“所谓六道众生，仅仅是名称而已。”将众生安立为业和烦恼，但若加以分析，则无有根基，远离一和多的边际，本体空寂。如《大鹏经》所说：“本来无有欲念此心中，异熟习气无基依何立？如空花无生处无所依，身无心之住处习气无所依。”又如《摩尼宝鬘经》所说：“有情五种烦恼者，就其意义非有也，如若虚空之云般，乃是突发之因缘也。云乃出自虚空者，如是知晓融入空，无别一体之境也。如是烦恼垢染者，若知自生自寂灭，有情何能成束缚？”又如《释量论》中所说：“心之自性光明也。”
English
In the realm of reality, the pure lands of the six realms appear, spontaneously converging into a single, unelaborated bindu. This is: the nature of samsara, the cities of the six realms, are merely reflections appearing from the dharmadhatu. The various appearances of birth, death, happiness, and suffering are like illusory spectacles in the expanse of mind itself. Existing yet not existing, appearing yet without foundation, like clouds in the sky, they are merely adventitious occurrences. Neither existing nor not existing, their nature transcends all extremes, they rest serenely in the state of unelaborated bindu. The phenomena of appearance and existence, especially the nature of the deluded appearances of the six classes of beings, these empty forms without inherent existence, appear as utterly deluded to the unawakened, like seeing illusory spectacles in a dream. To yogis, they appear merely as illusions. This nature of non-existent, clear appearance, arising suddenly, even if it arises due to a slight cause of non-awakening, has no essence or nature. It is like the reflection appearing as a magical illusion from an eye-spell. It is delightful to experience alone without examination, but when examined, it is devoid of essence. As the Great Garuda says: "Self-appearance, free from cause and condition, is naturally unobscured. Effortless, unique, unmade by anyone, the essence of original perfection enjoys the realm of spontaneous accomplishment. The water of illusion arises from form, a hundred essences and examinations exhaust the mind." And as the All-Creating King says: "The six realms of beings are empty, merely labeled with names." Placing beings in karma and afflictions, but when analyzed, they are without basis, free from the extremes of one and many, and empty of essence. As the Great Garuda says: "Desire is impossible from the beginning in this mind. On what does the ripening karmic imprint, without basis, rely? Like a sky flower without a place of birth, without support, the mind has no place in the body, the karmic imprint is impossible to rely on." And as the Garland of Pearls says: "The five afflictions of sentient beings, in reality, do not exist. Like clouds in the sky, they are merely adventitious causes. Those clouds arise from the sky itself. Likewise, if you know they dissolve into the sky, it is called the state of indivisible oneness. Likewise, if you know that the stains of affliction are self-arisen and self-pacified, how can sentient beings become bound?" And as the Commentary on Valid Cognition says: "The nature of mind is clear light."
Tibetan
དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ད་ནི་དེ་དག་གི་དོན་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་སུ་བསྡུ་བ་ནི། སེམས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །མཁའ་ལྟར་དག་པས་སྐྱེ་ཤི་བདེ་སྡུག་མེད། །དངོས་པོ་རིས་མེད་འཁོར་འདས་ཆོས་ལས་གྲོལ། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་མཁའ་ཀློང་རབ་ཡངས་པས། །མི་འགྱུར་མི་འཕོ་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས། །འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོར་སངས་རྒྱས་པས། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ཀྱང་རང་བྱུང་བདེ་བའི་ཞིང་། །ལྷུན་མཉམ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ངང་ཉིད་དོ། །རིག་ པའི་ངོ་བོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ནི་ཇི་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེའི་ངང་དུ་འཁོར་འདས་ཡེ་ནས་གྲོལ་ཟིན་པས། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོར་སངས་རྒྱས་ཏེ། ལྷུན་མཉམ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག །འདི་ལ་སུ་ཡང་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །མ་བཅོས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ནི། །མི་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་པ་དང་། སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་སྒྲུབས་ཤིག །བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་དགོས། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པས་ད་སྒྲུབ་མ་བྱེད་པར། །མི་རྟོག་ཅིར་མི་དགོངས་ལ་མཉམ་པར་ཞོག །ཅེས་སོ། །རྒྱུད་འདིར་ནི་སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟེར་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བསྡེབས་པའི་ངོར་སེམས་ཞེས་ཀྱང་བཤད་དེ། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཡི་སངས་རྒྱས་ནི། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡིས་བསྟན་པར་གྱུར་པ་མེད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བའི་སེམས་ནི་རིག་བྱེད་རྩལ་ལམ་རོལ་པའི་སེམས་ཞེས་བྱའི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དངོས་མ་ཡིན་པས། འདི་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པ་གལ་ཆེའོ། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། སྣང་སྲིད་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་ བ་སྟེ། ལེའུ་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། གཉིས་པ། སྣང་སྲིད་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་བའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ།
Chinese
就像说“污垢是突发的”一样。现在将这些意义汇集到大平等性的金刚界中：心性是菩提心的自性，如虚空般清净，没有生、死、苦、乐。事物没有分别，从轮回和涅槃的法中解脱。无法用“这个”来表示，因为虚空广大无边。不变异，不移动，自然成就，非造作。光明金刚藏中成佛，一切万有皆是自生安乐的净土，是自然平等菩提的至高境界。觉性的体性是如虚空般不变的自性，是如实性的体性。在其境界中，轮回和涅槃本来解脱，在金刚藏中成佛，被揭示为自然平等菩提的至高自性。如《普作续》所说：显现为何，即是如实性一。于此，谁也不要改造。于未改造的平等之王，不思之法身的境界自然成就。又说：心是如实性的体性，一切法皆在如实性中成就。不要改造如实性，不要在自性之外寻求。若寻觅，诸佛亦无法从法界中寻得。过去已完成，现在无需再做。过去已成就，现在不要再修，不思任何事物，安住于平等中。如是说。此续中，心性是指远离戏论边际的自生智慧，称为菩提心。在诗句的表达中，也称为心，如：除了心之外的佛，普作我未曾开示。如是说。向外境投射的心，称为能作的技艺或嬉戏之心。不是真正的菩提心。了解这两者的区别非常重要。《法界宝藏论》中，显现为有情世间的，第二品之释。第二，显现为有情世间的品之释。
English
It is like saying, "Defilements are adventitious." Now, to gather the meaning of these into the Vajradhatu of Great Equality: The nature of mind is the nature of bodhicitta, like the sky, it is pure, without birth, death, happiness, or suffering. Things are without distinction, liberated from the dharma of samsara and nirvana. It cannot be indicated by "this," because the space is vast and boundless. It does not change, it does not move, it is spontaneously accomplished, uncreated. Having become enlightened in the radiant Vajra Essence, all things are naturally arising fields of bliss, the very state of spontaneously equal supreme enlightenment. The essence of awareness, the unchanging nature like the sky, is the essence of suchness. In that state, samsara and nirvana are primordially liberated, having become enlightened in the Vajra Essence, it is revealed as the supreme nature of spontaneously equal enlightenment. As the Kunjed Gyalpo Tantra says: Whatever appears, is one with suchness. Here, let no one alter it. In the uncorrected king of equality, the state of non-conceptual dharmakaya is spontaneously accomplished. And: Mind is the essence of suchness, all dharmas are accomplished in suchness. Do not alter suchness, do not seek other than the essence. If you search, even the Buddhas will not find it from the dharmadhatu. It has already been done in the past, so there is no need to do it now. Since it has already been accomplished in the past, do not cultivate it now, do not think of anything, rest in equality. So it is said. In this tantra, mind-essence refers to the self-arisen wisdom that is free from the extremes of elaboration, which is called bodhicitta. In the expression of verses, it is also called mind, as in: Buddhas other than mind, I, Kunjed, have not taught. So it is said. The mind that projects towards objects is called the mind of skillful activity or play. It is not the actual bodhicitta. It is important to know the difference between these two. From the Dharmadhatu Precious Treasury: Appearing as the realm of existence, Commentary on the Second Chapter. Second, Commentary on the Chapter on Appearing as the Realm of Existence.