Tibetan
་འདབ་གཤོག་རྫོགས་པའི་གདེང་ གིས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལ་འཕྱོ་ཞིང་གཡང་ས་ཞར་ལ་གཅོད་པ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་གྲོལ་བར་རྟོགས་པའི་གདེང་གིས་བསྐྱར་ནས་འབད་པས་འགྲོལ་མི་དགོས་པར་ཤེས་ཏེ། གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་སྡོད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་ལྟར་རྟོགས་པས་གཉེན་པོ་གཞན་མི་བསྟེན་པར་ཁོང་ཡངས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་སྣང་ཅེར་ས་དེར་གྲོལ་བར་རྟོགས་པས་མཐོང་ཡལ་གཏད་སོ་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་གྲོལ་ཕྱམ་ཕྱལ་ལ་སོང་ནས་བར་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་རྟོགས་ནས་འབད་རྩོལ་གང་ཡང་མེད་པར་བློ་བདེ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་གནད་མཐོང་བས་གཉེན་པོའི་རྩོལ་བ་ཞིག །སྤང་བྱའི་ཡུལ་ལས་འདས། དྲན་བསམ་གྱི་འཆིང་ཞེན་མེད། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་མཁར་པོ་འགྱེལ། ཕྱམ་ཕྱམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་ལ་ཟློས་པས་ཆོས་ཟད་བློ་ཟད་ཀྱི་རིག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀློང་དུ་གྱུར་ཏེ། ངང་ཡངས་བློ་བདེའི་མཁའ་ལ་བདེ་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་པ་ནི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་དུས་ན་སྤང་བླང་གི་ཆོས་དང་གཟུང་འཛིན་ཀུན་མ་སྤངས་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བས་རང་སངས་རྗེས་མེད་དུ་དག་པ་ནི། ནམ་ལངས་ཉི་མ་ཤར་བའི་དུས་ན་མདང་གི་མུན་པ་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ལ་སོང་ཡང་འདི་དང་འདིར་སོང་བྱ་བ་མེད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དོན་ལ་ཆོས་རྣམས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ལ་བློས་བཟོས་པ་ཙམ་གྱིས་སྤང་བླང་གི་ཆོས་སུ་ཡོད་ཡོད་ལྟར་ཤར་བ་དེའི་དོན་རྟོགས་པས། བྱ་བྱེད་ཀྱི་བློ་ཡལ་བས་བཟོ་བྱའི་ཆོས་ཡལ་ཏེ། མེད་པས་མེད་པ་སངས་པའི་རང་གྲོལ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཙམ་བརྗོད་ཀྱང་། གཞི་རྩ་མེད་པའི་རིག་པ་སྟོང་གསལ་རང་མལ་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་སེམས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། །གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སོང་བ་མེད། །གང་གིས་བཀྲོལ་བ་མེད་པའི་སེམས། །གཞི་ནས་རྫོགས་པས་འགྲོ་འོང་མེད། །བརྟགས་པས་མ་རྙེད་རྒྱུ་མཚན་མེད། །གཞི་རྩ་མེད་པས་སྟོང་གསལ་གནས། །རང་གསལ་གནས་པའི་སེམས་དེ་ནི། །གནད་ཀྱིས་གྲོལ་བས་ཕྱོགས་རིས་མེད། །དུས་ཀྱིས་གྲོལ་བས་ལྟོས་གཞི་མེད། །འབད་མེད་གྲོལ་བས་བརྩོན་འགྲུས་མེད། །གདེང་གིས་གྲོལ་བས་འབད་རྩོལ་མེད། །དེ་ལ་གདེང་གིས་གྲོལ་བར་བཤད། །ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་བསྐྱར་གཞི་མེད། །རང་གིས་གྲོལ་བས་གཉེན་པོ་མེད། །ཅེར་གྱིས་གྲོལ་བས་མཐོང་སར་ཡལ། །ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་འབད་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཆོས་མེད་མཁའ་མཉམ་གདལ་བར་ཕུ་ཐག་བཅད་པ་ནི། མ་གྲོལ་ཡེ་གྲོལ་རང་གྲོལ་ཆོས་མེད་པས། །ཕྱམ་གཅིག་གཏད་མེད་ལ་བཟླའི་ཆོས་ལས་འདས། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་མཉམ་ཡོངས་གྲོལ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་དེ་ཡང་ལ་བཟླ་བྱའི་ཆོས་དང་། བཟླ་སའི་ཡུལ་དང་། ལ་བཟླ་བའི་མཁན་པོ་མེད་པས། མིང་དོན་གྱི་གཏད་སོ་གང་ཡང་བྱར་མེད་པས། འདིར་འདུག་དང་། མཐའ་སྐྱེལ་སྐྱེལ་སོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། རིག་པ་རང་ གྲོལ་ལས། ལྟ་བའི་ཞེ་འདོད་འཛིན་པ་ཡང་། །མཚན་མའི་ཆོས་མེད་རང་སར་གྲོལ། །རང་བྱུང་སྒྲ་ཡི་ཐ་སྙད་ཉིད། །ཡོད་པའི་ཕྱོགས་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས། །ཐ་སྙད་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ལྟ་དང་བྲལ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། སེམས་ལ་ངེས་འབྱུང་གཏན་ལ་འབེབས་པ་མེད། །སྒྲོ་སྐུར་འདས་པས་མན་ངག་ལ་བཟླར་མེད། །ཅེས་སོ། །མ་བྱས་དོན་གྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པར་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཀློང་ཡངས་ཀློང་ཡངས་ཀློང་ཆེན་ཡངས་པའི་ངང་། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀློང་གསལ་ཀློང་འབྱམས་པས། །ཀློང་གཅིག་གཉིས་མེད་བདེ་ཀློང་འཁྱིལ་པ་ནི། །སྣ་ཚོགས་རང་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་ཕྱིན། །མི་འགྱུར་ལྷུན་གྲུབ་འདུན་མ་ལེགས་པའི་རྩེ། །ཕྱི་སྣང་བའི་ཀློང་གཞི་མེད་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོར་ཡངས་པ་དང་། ནང་འགྱུ་བའི་ཀློང་རང་སངས་རྗེས་མེད་ཆེན་པོར་ཡངས་པ་དང་། གསང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་ཡངས་པ་གསུམ་མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པ་ཉིད། ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱིས་རང་གསལ་རྗེན་པར་རྟོགས་ཏེ། མ་སྤངས་པར་འཁོར་བ་ཀ་ནས་དག་པ་དང་། མ་བསྒྲུབས་པར་འདས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཀློང་འབྱམས་གདལ་ཡངས་ཆེན་པོར་ཤར་བས། འཁོར་འདས་རིག་པའི་ཀློང་གཅིག་ཏུ་ངོ་བོ་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་བདེ་ཀློང་འཁྱིལ་པ་ནི། སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲོལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁོ་བོ་དགོངས་པ་ བློ་འདས་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་སླེབ་པས། ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་ས་ལ་རྟོགས་པ་ཚད་དུ་ཕྱིན་པས། ད་རེས་ཀྱི་མི་ཚེ་འདི་ལ་ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་པོའི་གཏན་སྲིད་ཟིན་པས་འདུན་མ་ལེགས་པའི་རྩེ་མོར་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡི། །དོན་ཀུན་བློ་ཡི་དཀྱིལ་དུ་ཚུད། །མི་སྣང་ཡུལ་མེད་རྟོག་པ་ཡང་། །མ་བཅད་རང་ས་ཉིད་དུ་ཆོད། །འཁྲུལ་མ་མྱོང་བའི་མ་རིག་རྩད། །མ་བརྟགས་ཡེ་ནས་ཆོད་ནས་འདུག །ཅེས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། འདི་ལྟར་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །སངས་རྒྱས་པས་ཀྱང་སྔར་སངས་རྒྱས། །རིག་སྔགས་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་འགྱུར། །དཔལ
Chinese
如同凭借着丰满的羽翼，在天空的广阔中翱翔，悬崖峭壁也轻易飞过一般。瑜伽士也同样，凭借着了悟一切法本自解脱的把握，明白无需再次努力去解脱，从而安住于无所作为的状态。了悟一切法如蛇结般自然解脱，因此不依赖其他对治，心胸开阔。了悟一切法于显现之处即是解脱，因此毫无执着，无所依傍。了悟一切法彻底解脱，归于平等一味，从而证悟无间大平等性，无需任何努力，内心安乐。如此这般，通达要点，对治的努力便会止息，超越了所断之境，没有了念头和执着，破除了是非的堡垒。在平等广阔的境界中反复体验，直至法尽、念尽，觉性如虚空般广大。在开阔自在的虚空中，安乐与空性融为一体，这就是自性大圆满的瑜伽士。此时，舍取之法和能取所取都已不舍自解脱，自生清净，不留痕迹。如同黎明时分，太阳升起，昨夜的黑暗自然消散，不留痕迹，却无法说它去了哪里一样。实际上，诸法从未存在过，只是由于虚妄分别，才显现为需要舍取的法，当了悟此理时，能作所作的念头消失，所造之法也随之消失。虽然只是用“无即是佛的自解脱”这样的词语来表达，但实际上，无根的觉性安住于空明自性之中。甚深中观派论典中说：“自心解脱，并非从一处到另一处。无有能解脱之心，从本初即是圆满，无有来去。无法通过分析找到，没有原因。因为没有根基，所以安住于空明。那安住于自明的觉性，通过要点而解脱，所以没有偏颇。通过时间而解脱，所以没有依赖。无需努力而解脱，所以没有精进。凭借把握而解脱，所以没有勤作。因此说凭借把握而解脱。本自解脱，所以没有再次的基础。自己解脱，所以没有对治。当下解脱，所以在所见之处消失。完全解脱，所以无需努力。”现在，下定决心，将无有诸法的觉性扩展至与虚空同等广大，未解脱的，本自解脱，自
English
Just as with the confidence of complete wings, one soars into the expanse of the sky, effortlessly traversing cliffs, so too, the yogi, with the confidence of realizing that all dharmas are primordially liberated, understands that there is no need to exert effort to liberate them again, and thus abides in a state of non-action. Realizing that all dharmas are self-liberated like a snake's knot, one does not rely on other antidotes, and the mind becomes vast. Realizing that all dharmas are liberated right where they appear, there is no clinging, no dependence. Realizing that all dharmas are completely liberated, gone into equality, and realizing the great equality without separation, one is at ease without any effort. Thus, seeing the key point, the effort of antidotes ceases, transcending the realm of what is to be abandoned. There is no clinging to thoughts and concepts. The fortress of affirmation and negation collapses. Repeatedly experiencing the vastness of equality, until the exhaustion of dharmas and thoughts, awareness becomes vast like the sky. In the vast, relaxed sky, bliss and emptiness merge into one, and this is called the yogi of the Great Perfection of Naturalness. At this time, the dharmas of abandoning and adopting, and the grasped and the grasper, are all self-liberated without being abandoned, and self-purified without a trace. It is like when the sun rises at dawn, the darkness of the previous night naturally dissipates without a trace, yet there is no saying where it went. In reality, dharmas have never existed, but due to mere conceptual fabrication, they appear as dharmas to be abandoned and adopted. When this is understood, the mind of doing and acting vanishes, and the dharmas to be created also vanish. Although one merely expresses it with words like "non-existence is the self-liberation of the Buddha," in reality, rootless awareness abides in its own state of emptiness and clarity. The Prasangika Madhyamaka says: "Self-mind liberation is not going from one place to another. There is no mind that liberates, from the beginning it is complete, there is no coming and going. It cannot be found through analysis, there is no cause. Because there is no basis, it abides in emptiness and clarity. That awareness that abides in self-clarity, is liberated through the key point, so there is no bias. It is liberated through time, so there is no dependence. It is liberated without effort, so there is no diligence. It is liberated through confidence, so there is no effort. Therefore, it is said to be liberated through confidence. It is primordially liberated, so there is no basis for repetition. It is liberated by itself, so there is no antidote. It is liberated in the present moment, so it vanishes in the place of seeing. It is completely liberated, so there is no effort." Now, having made the firm decision to extend the awareness without dharmas to be as vast as space, the unliberated is primordially liberated, self-
Chinese
因为没有造作之法，超越了一切执着，超越了念诵的法。一切法皆为本初平等，于大解脱中念诵，然此念诵亦无念诵之法，无念诵之处，亦无念诵之导师。名与实皆无所系缚，故无须安住于此，亦无丝毫的终结与送别，于觉性自解脱中，执着于见解之欲求亦于无相之法中，于自性处解脱。自生音声之名相，存在之方与不存在之方，以二名相，一切诸法，皆离于如实之见。如是说。于《普作续》中云：心无决定之生起，超越增益与损减，故无须念诵口诀。如是。于未作而成之意中，总摄其义：于广阔，广阔，大广阔之境中，于大广阔无边，明朗广阔之境中，于一味无二之安乐境中，种种自解脱，已至法性之尽头。不变任运，善妙之顶峰。外显现之境，于无基之本初大空中广大，内流动之境，于自成无迹之大空中广大，秘密菩提心之境，于通透赤裸中广大，此三者安住于未作任运之中。胜乘之瑜伽士龙钦饶绛（无垢光尊者）于自明赤裸中证悟，未舍弃而轮回自始清净，未修证而涅槃任运成就之境，于广大无边中显现，轮回涅槃觉性之境，于一味中，于体性无二中证悟之安乐境，种种法性中，自性解脱之瑜伽士我，证悟已超越心识之法身，于法性穷尽之地，证悟已至究竟，故于今生已得法身国王之永恒统治，故称为成就善妙之顶峰。于《珍宝积聚》中云：自性大圆满，一切义皆入于智慧之中心，无显现，无处所，纵有念头，亦不遮断，于自处解脱。未曾错乱之无明之根，未经观察，本初即已断除。是故，于《六界续》中云：如是获得之士夫，较诸佛陀更早成佛，成为一切明咒之主，具吉祥。
English
Because there is no contrived Dharma, it transcends all attachments and the Dharma of recitation. All Dharmas are primordially equal, and recitation occurs within the great liberation. However, this recitation also lacks a Dharma to be recited, a place for recitation, and a guide for recitation. There is no attachment to name and reality, so there is no need to dwell here, nor is there any end or farewell. In the self-liberation of awareness, even clinging to the desire for views is liberated in its own place, without the Dharma of characteristics. The very designation of self-arisen sound, the side of existence and the side of non-existence, with these two designations, all Dharmas are free from seeing reality as it is. As it is said. In the Kunjed Gyalpo Tantra: There is no definite arising in the mind, transcending addition and subtraction, so there is no need to recite the oral instructions. So it is. Summarizing the meaning in the intention of accomplishment without effort: In the vast, vast, great vastness, in the great vast expanse, in the clear vastness, in the one taste non-duality of bliss, various self-liberations have reached the end of Dharmata. Unchanging, spontaneous, the pinnacle of aspiration. The outer appearing realm is vast in the groundless, primordial great emptiness, the inner moving realm is vast in the self-perfected, traceless great emptiness, and the secret realm of Bodhicitta is vast in the transparent nakedness. These three abide in effortless spontaneity. The yogi Longchen Rabjam (Longchenpa), the supreme vehicle, realizes self-clarity nakedly, without abandoning samsara, which is pure from the beginning, and without cultivating nirvana, which is spontaneously accomplished. The realm appears in vast expanse, and the realm of samsara and nirvana awareness, in one taste, in the non-duality of essence, is the bliss realm. The yogi, who is self-liberated in various Dharmatas, having realized the Dharmakaya that transcends mind, and having reached the ultimate realization in the exhaustion of Dharmata, has now attained the eternal dominion of the Dharmakaya King in this lifetime, and is therefore called the accomplishment of the pinnacle of goodness. In the Heap of Jewels it is said: The Great Perfection of self-nature, all meanings are contained in the center of wisdom, without appearance, without place, even if there are thoughts, they are not cut off, but liberated in their own place. The root of ignorance, which has never been confused, is cut off from the beginning without examination. Therefore, in the Sixth Space Tantra it is said: The person who has thus attained, is enlightened even before the Buddhas, becomes the lord of all Vidyas, is glorious.