Tibetan
མས་དང་སྐལ་པ་ཆུང་ཞིང་རྟོགས་པ་དང་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པ་དག་ན་རེ། གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ངང་ནས་བྱ་བྱའི་ཆོས་སྤྱོད་བྱས་པས་ཆོག་མོད། དེའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཐོབ་པ་དེ་མི་འདོད་དམ་ཟེར་རོ། ། ལན་བཤད་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རིག་ངོར་མཉམ་ཤར་ལ་བཟང་ངན་དུ་འབྱེད་པ་ཁྱེད་རང་དེ་ལྟར་གྱིས་ལ་རེམ་ཞིག །ངེད་ནི་རྨི་ལམ་སྣང་བའི་ཆོས་ལ་གཅིག་མི་སྤོང་། གཅིག་མི་ལེན། སྤོང་ལེན་དང་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་འགལ་ཏེ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མ་ཡིན་ལ། རྩོལ་སྒྲུབ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རེ་བ་འདིའི་སྣོད་མ་ཡིན་པས། ཐེག་དམན་བྱིས་པ་དྲང་བའི་ཆོས་ལ་སྦྱར་བར་གསུངས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། དེ་ལྟར་མ་རིག་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱས་གྱུར་ན། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་དོན་དང་འགལ་གྱུར་ནས། །བྱར་མེད་བདེ་ཆེན་དེ་དང་མི་འཕྲད་དེ། །རྩོལ་སྒྲུབ་ནད་ཀྱི་མ་རིག་དེས་ཟིན་འགྱུར། །དེ་བས་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་རྫོགས་ཆེན་ལ། །སྐལ་མེད་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་དཔྱད་པར་བྱ། །ཞེས་པས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ལུང་ལས་འབྱུང་བས། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ནི་ལུང་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཡང་སྐལ་ཆུང་པོ་དེ་ན་རེ། ཐམས་ཅད་རིག་པར་མཉམ་པས་ཆེད་དུ་བྱར་མེད་པ་དང་བདེན་ན་བྱས་པས་འགྲུབ་ལ་མ་བྱས་ན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱེད་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། སྨྲས་པ། མ་གྲུབ་ན་བསྒྲུབས་ཀྱང་མི་འགྲུབ། གྲུབ་ན་བསྒྲུབ་མི་དགོས། རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་རྫོབ་པས་སེམས་ཉིད་དོན་དམ་ལ་ཅིར་ཡང་བྱར་མེད་པ་དང་། སེམས་ཉིད་ལ་ཆོས་སྐུ་གྲུབ་ཟིན་ལ། དེ་ཡང་བཞག་ན་མངོན་ལ། བྱས་ན་མི་འགྲུབ་པ་ཆུ་དྭངས་པའི་གཟུགས་བརྙན་རྙོག་ན་མི་མངོན་པ་ལྟ་བུ་ སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་ལ་མི་རྟོག་ཞོག །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གེགས་ཡིན་ཏེ། འཇོག་དགོས་པ་གཟེངས་པ་ལྟར། སེམས་ཉིད་བྱར་མེད་ལ་བྱ་བཙལ་བྱས་པས་རྒྱུ་འབྲས་དང་གཞི་ལམ་འགལ་ནས་མི་འགྲུབ་པའི་སྐྱོན་དུ་ཆེ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། བྱས་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་མ་རིག་ནས། །རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་བྱེད་བསྒོམས་ནས་གྲུབ་ལྟ་ན། །བྱང་ཆུབ་གེགས་སུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱི་ད་དུང་དེའི་སར་མ་སླེབ་པས་བྱེད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། ལན་ནི། ཀྱེ་སྐལ་མེད་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འགྲོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན། འགྲོར་མེད་པས་སླེབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། རང་ཡིན་ནས་རང་འཚོལ་བ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འདྲ་བ་ཁྱོད་ནི་མཚར་ཆེ་བ་ཞིག་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུང་ལས་ཁྱོད་ལྟ་བུ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པས། ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི་གནས་སུ་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། བདེ་བ་འདོད་པས་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། །བདེ་བས་ཟིན་ཏེ་བདེ་བས་བདེ་བ་འཚོལ། །བྱང་ཆུབ་འཁྲུལ་པ་ཡེ་རྔམས་ཆོས་ལ་ཟ། །འདི་ལྟའི་ཡུལ་ཅན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །ཕྱི་རབས་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་ལ་གསང་བར་གདམས་པ། ཡང་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལ་ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་མཐོང་ན། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་ཐེག་པ་བསྟན་མི་བྱ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་དང་སྐལ་མེད་པས། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པ་ དྲང་བའི་ལམ་ལ་གཟུད། །ང་ནི་ཡེ་ནས་སྤྱོད་ཡུལ་འདས་པ་འདི། །རྒྱུ་འབྲས་དགའ་བའི་སྐལ་པ་མེད་རྣམས་ལ། །བསྟན་ན་སྒྲོ་དང་སྐུར་པ་འོང་བའི་ཕྱིར། །བསྟན་ན་རང་གི་སེམས་ལ་སྐུར་བཏབ་པས། །དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་གཏན་དུ་འཁོར་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་བཀག་ནས། ཐ་མལ་རང་བབས་ཀྱི་ངང་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་། ཆོས་ལ་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱས་པ་རྣམས་དང་། རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཤིས་ཐོག་ནས་ཁྱད་མེད་པར་མ་ཟད། བྱ་བྱེད་ཐ་མལ་དང་། ཁོ་བོའི་ཆོས་བྱས་པ་གཉིས་མཚུངས་པར་ཡོད་དེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སུ་ཤར་ཟིན་པས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་འདོད་པས། །བཟའ་དང་བཏུང་བ་བསྙེན་པ་ལ། །ཉལ་དང་འདུག་པ་སྒྲུབ་པའོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ལྷག་གནས་ཡིན། །གླལ་དང་ལུད་པ་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ། །སྟོང་གསུམ་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །ཆར་དང་ཁུ་རླངས་ཆག་ཆག་བཏབ། །འགྲོ་བའི་ལམ་དམིགས་ཐིག་ཆེན་ཏེ། །རྐང་པའི་རྗེས་ནི་རྡུལ་ཚོན་རིས། །འགྲོ་བར་འདོད་པ་སྟངས་སྟབས་ཉིད། །ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཇི་ལྟར་སྨྲས་པ་སྔགས་ཀྱི་ཚིག །བསམ་པ་རྣམས་ནི་བསྐྱེད་རིམ་ཡིན། །ཡིད་ལ་འགྱུ་བ་མཆོད་པ་ཉིད། །གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ལྷ་ཡི་སྐུ། །སྒྲ་ཆེན་བརྗོད་པ་རོལ་མོ་ཉིད། །རང་གི་ལུས་ནི་བུམ་པ་ཉིད། །སྐྲ་ནི་ལོ་འདབ་ཁ་རྒྱན་མཛེས། །ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་ཆུ་ རྣམས་ཉིད། །དོན་སྙིང་ལ་སོགས་རྫས་ཀྱིས་གཏམས། །རང་ལ་སྣང་བའི་དབང་རྣམས་བྱིན། །མ་བསྐུར་ཉིད་ལ་རྫོགས་པའོ། །འདའ་བར་འདོད་པ་དམ་ཚིག་ལ། །བསྲུང་བར་འདོད་པ་བཅིངས་པ་ཉིད། །གྲོལ་བར་འདོད་པ་ཉམས་པ་སྟེ། །མེད་པར་འདོད་པ་ཐུབ་མཆོག་
Chinese
有根器下劣，不倾向于证悟和大法的人这样说：从证悟实相的境界中行持所作所为的法行就可以了，难道不想要获得那（法行）的果实——安乐吗？ 回答说：一切法在觉性面前平等显现，却分判好坏，你们自己那样做去吧！我们对于如梦如幻的诸法，一个也不舍弃，一个也不取受。如果作取舍和勤作，就与瑜伽士相违背。因为自性大圆满的瑜伽士，不是希求果实的人，也不是勤作因果的法器。所以说（勤作）是引导小乘孩童的法。如《普作王续》中说：如果像这样以无明而勤作，就违背了超越因果的意义，不能遇到无为大乐，会被勤作之病的无明所束缚。因此，对于超越因果的大圆满法，不是没有善缘者的行境，应当分析为因和果的法。因此，我们是从经续中这样出现的，我们不会违背经续的。 又，那个下劣根器的人说：一切在觉性中是平等的，如果无须特意造作是真实的，那么做了就能成就，不做就不能成就，所以必须要做啊！ 回答说：没有成就，即使努力也不会成就；已经成就，就不需要努力。勤作是世俗谛，对于心性胜义谛来说，什么也不用做。而且，法身已经在心性中成就了，如果安住（于此），它就会显现，如果造作，它就不会成就，就像水清澈时，影像就会显现，水浑浊时，影像就不会显现一样。 如彼续中说：成佛不是通过努力而成就的，而是不寻觅，安住于自性而任运成就的。不要寻觅，安住于自性，不要分别！因此，勤作是菩提的障碍，就像需要安放的东西却竖立起来一样。在心性无为中寻求作为，会违背因果和基础道，会产生不能成就的过失。如《普作王续》中说：已经做了，超越勤作的无明之后，如果观想勤作所作而想要成就，就没有比这更大的菩提的障碍了。虽然是这样，但如果（你）说还没有到达那个地步，所以必须要做，回答是：唉！没有善缘的人，从一个到另一个地……
English
Those with inferior faculties, who do not incline towards realization and the Great Dharma, say: It is sufficient to practice the Dharma of actions from the state of realizing the nature of reality. Do you not desire to obtain the fruit of that (Dharma practice), which is happiness? The answer: You yourselves divide all dharmas that arise equally in the face of awareness into good and bad. As for us, we do not abandon one of the dream-like dharmas, nor do we take one up. To abandon and take up, and to strive, is contrary to the yogi. For the yogi of the Great Perfection of Naturalness does not hope for results, nor is he a vessel for hoping for the cause and effect of striving. Therefore, it is said that (striving) is a Dharma to guide inferior vehicles and children. As it says in the *All-Creating King Tantra*: If you strive with ignorance in this way, you will contradict the meaning of transcending cause and effect, and you will not encounter the Great Bliss of Non-Action. You will be seized by the ignorance of the disease of striving. Therefore, the Great Perfection that transcends cause and effect is not the domain of those without fortune. It should be analyzed as the Dharma of cause and effect. Therefore, we arise from the scriptures in this way, and we will not contradict the scriptures. Again, that person of inferior faculties says: Since everything is equal in awareness, if it is true that there is no need to deliberately act, then doing it will accomplish it, and not doing it will not accomplish it, so it must be done! The answer: If it is not accomplished, it will not be accomplished even if you strive. If it is already accomplished, there is no need to strive. Striving is conventional truth, so for the ultimate truth of mind-essence, there is nothing to do. Moreover, the Dharmakaya is already accomplished in mind-essence. If you rest (in it), it will manifest. If you act, it will not be accomplished, just as an image appears when the water is clear, and does not appear when the water is turbid. As it says in that very tantra: Buddhahood is not accomplished by striving, but is spontaneously accomplished by abiding in the natural state without seeking. Do not seek, rest in the natural state, do not conceptualize! Therefore, striving is an obstacle to enlightenment, like erecting something that needs to be laid down. Seeking action in the non-action of mind-essence contradicts cause and effect and the ground and path, resulting in the great fault of not being accomplished. As it says in the *All-Creating King Tantra*: Having already acted, after the ignorance of transcending striving, if you contemplate striving and acting and expect to be accomplished, there is no greater obstacle to enlightenment than that. Although it is so, if (you) say that you have not yet reached that point, so you must do it, the answer is: Alas! People without good fortune, from one to another...
Chinese
不在行程中，因为没有行程所以无法到达。从自身出发寻找自身，像行走一样，你真是太奇妙了。在我们的经典中，像你这样变成外道，被视为极其可鄙之处，正如经续中所说：贪图安乐却背离安乐，被安乐所困却用安乐寻找安乐，将菩提误认为可怕之事而沉迷于世俗，这样的人无法见到佛。因此，后世也告诫要对此类人保密，经续中又说：如果他们没有见到我的自性，就不要向他们宣讲普贤我的法门。因为他们与大圆满的意义无缘，让他们走上因果乘的正道。我本是超越一切行境的，对于那些没有因果喜悦之缘分的人，如果向他们宣讲，就会产生诽谤和诋毁。如果宣讲，就等于诽谤了自己的心，将堕入六道轮回，永远沉沦。因此，即使禁止了与佛法相关的行为，安住于平凡自然的本性中，也与那些努力修行佛法的人，在觉性的本质上没有丝毫差别。不仅如此，平凡的行为和我所做的佛法之事是相同的，因为瑜伽士的所有行为都已显现为佛法，自然而然地成就了法性的游戏。如《珍珠鬘》中所说：如果想要证悟大手印，那么饮食起居都是修行，一切行为都是殊胜的境界。吐痰和呕吐都是坛城，三千世界都是坛城，雨水和水汽淅淅沥沥。行走的道路是伟大的目标，脚印是粉末彩绘，想要行走时的姿态本身就是，肢体的运动是手印。所说的话语就是咒语，所有的想法都是生起次第，心中所想的就是供养，显现的形象是本尊的身相，大声的言说是乐器，自己的身体是宝瓶，头发是美丽的树叶装饰，血液和脓液都是水，心脏等充满了物质，将自己所见的景象都布施出去，无需迎请，自身就已圆满。想要超越就是誓言，想要守护就是束缚，想要解脱就是毁坏，想要无有就是至胜者。
English
It is not in the itinerary, and because there is no itinerary, it is impossible to arrive. Starting from oneself to find oneself, like walking, you are truly wonderful. In our scriptures, becoming an outsider like you is regarded as an extremely despicable thing, as it is said in the tantras: Desiring happiness turns away from happiness, trapped by happiness yet seeking happiness with happiness, mistaking Bodhi for a terrible thing and indulging in worldliness, such people cannot see the Buddha. Therefore, later generations also warned to keep it secret from such people, and the tantras further say: If they have not seen my own nature, then do not preach to them the vehicle of Samantabhadra. Because they are not destined for the meaning of Mahā-Ati, let them embark on the right path of the causal vehicle. I am originally beyond all realms of activity, and for those who have no affinity for the joy of cause and effect, if I preach to them, slander and defamation will arise. If preached, it is equivalent to slandering one's own mind, and one will fall into the six realms of reincarnation, forever sinking. Therefore, even if activities related to Dharma are prohibited, and one abides in the ordinary and natural state, there is no difference in the essence of awareness from those who diligently practice Dharma. Moreover, ordinary actions and the Dharma activities I do are the same, because all the actions of a yogi have already manifested as Dharma, and the play of Dharmata is naturally accomplished. As it is said in the Garland of Pearls: If you want to realize Mahāmudrā, then eating, drinking, sleeping, and sitting are all practice, and all actions are a supreme state. Spitting and vomiting are mandalas, the three thousand worlds are mandalas, and rain and water vapor patter. The path of walking is a great target, footprints are powder paintings, the posture when wanting to walk is itself, and the movement of limbs is mudra. The words spoken are mantras, all thoughts are the generation stage, what is thought in the mind is offering, the image that appears is the body of the deity, loud speech is music, one's own body is a vase, hair is a beautiful leaf ornament, blood and pus are all water, the heart and so on are filled with substances, giving away all the visions one sees, without invitation, one is already complete. Wanting to transcend is the vow, wanting to protect is bondage, wanting to be liberated is transgression, wanting to be non-existent is the supreme conqueror.