Chinese
哦提藏玛即是那样的本性，名为“切却”，名为“赤坚巴”，名为“藏脱”，名为“耶卓”，名为“噶达”，也名为“任运成就”。虽然名称各异，但意义上，却只是一个精华点，即藏玛赤坚巴。这个要点已经非常清楚地阐述了，心髓的究竟意旨就是这个。证悟这个要点时，不需要特意做什么或努力，即使根器上等者，也能不经修习而成就佛果，因为没有所修和能修，没有所护持和能护持等等。这个意义超越了一切尚未从专注内住和向外散发的训练、观修、能取所取中解脱出来的东西。这是自生智慧，远离戏论。如雄钦所说：“诸法皆离戏论且无染，无作自解脱之要点甚深。”同样，在《同时》中也说：“种种自性非二元，部分亦离戏论。如实不思议，遍照普贤王。既已掌握，舍弃勤作之病，任运安住即是安放。”《作一切》中说：“显现如何，其自性即如何唯一。对此，谁也不应改造。于未改造平等之王，安住于不思议法身之意。”慈悲的妙用和能取所取的分别念之间的差别是：从妙用生起的明觉是戏论之识，由此产生能取所取的各种习气。无境执为有境，故有五境；无我执为有我，故有五烦恼。外内情器世间的一切错觉，都是从妙用中生起的。由于不理解而错误地执着，所以才会有显现。明觉是慈悲的体性，藏脱赤坚巴，如明镜般自然显现。由于不理解从显现中产生的慈悲妙用藏玛，从妙用中，在境上，刹那刹那生起，生起后又消失的两种念头。从光明和不灭的微细部分中，错误地认为是一个，如果明觉生起时不执着，就是智慧；如果执着，就称为分别念。因此，放开或观看生起之物，就是不见任何方向的广大空性，名为大象伸展。在此，将二者区分开来。
English
Oti Zangma is that very nature, called Trekchö, called Jenpa, called Zangthal, called Yédrol, called Kadak, and also called Lhündrub. Although the names are different, in meaning, it is just one essential point, which is Zangma Jenpa. This key point has been explained very clearly, the ultimate intention of Nyingtik is just this. When this key point is realized, there is no need to deliberately do anything or make effort. Even those with superior faculties can attain Buddhahood without practice, because there is no object to be practiced and no practitioner, no object to be protected and no protector, and so on. This meaning transcends everything that has not been liberated from the training of focusing inward and radiating outward, meditation, grasping and being grasped. This is self-born wisdom, free from elaboration. As Khyunchen said: "All dharmas are free from elaboration and without impurity, the key point of effortless self-liberation is very profound." Similarly, in "Simultaneous": "Various natures are non-dual, parts are also free from elaboration. As it is, without thinking, the all-illuminating Samantabhadra. Having grasped it, abandon the disease of effort, abiding spontaneously is placement." In "The All-Creating": "How it appears, its nature is just how it is, one. To this, no one should modify. In the unmodifed, equal king, abide in the intention of the inconceivable Dharmakaya." The difference between the play of compassion and the distinction of grasping mind is: the awareness that arises from the play is the mind of elaboration, from which arise various habitual tendencies of grasping and being grasped. Grasping the non-object as an object, hence the five objects; grasping the non-self as self, hence the five afflictions. All the illusions of the outer and inner world arise from the play. Because of not understanding and wrongly clinging, there is appearance. Awareness is the nature of compassion, Zangthal Jenpa, naturally clear like a spotless mirror. Because of not understanding the play of compassion Zangma that arises from manifestation, from the play, on the object, the two thoughts of arising and ceasing in an instant. From the subtle part of clarity and non-cessation, mistakenly thinking they are one, if awareness arises without grasping, it is wisdom; if grasping, it is called thought. Therefore, releasing or viewing that which arises is the great emptiness without seeing any direction, called the elephant stretching out. Here, distinguish the two separately.
Tibetan
བྱེད་པ་ནི། མེ་ལོང་དུ་གཟུགས་བརྙན་ཚུར་སྣང་བ་ལྟར། ཡུལ་སྣང་རིག་པ་ལ་སྣང་དུས་ཤེས་པ་རྗེན་སང་ངེ་བ་རྟོག་པར་མ་འཕྲོས་པ་དེ་ཐུགས་རྗེའི་འཆར་གཞི་རྩལ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ངོ་མ་ཤེས་པ་ལས། ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཤེས་པ་ཕར་འཕྲོ་བ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་དུ་འཛིན་པ་ལ་གོམས་པས་ཕྱི་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་མཐུ་བརྟས་ཏེ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་སྟེ། ནང་སེམས་སུ་འཛིན་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་དུག་ལྔར་ཤར་ཏེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་འཁྲུལ་སྣང་གི་འཁོར་བ་སོ་སོར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རིག་པ་རང་གསལ་མལ་ལས་མ་གཡོས་པ་དང་། ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཤོར་བའི་ཁྱད་ཡོད་པས་ན། འདྲ་གཞི་གཅིག་ལ་གོལ་ས་ཆེ་སྟེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རང་སྣང་ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ། །སྟོབས་ཀྱི་རིག་པ་མ་འགགས་པས། །རང་གི་ཤེས་རབ་ཉིད་ལ་དྲིས། །དམིགས་པ་མེད་ པའི་ཏིང་འཛིན་ནི། །བྱ་བརྩལ་བྲལ་བའི་ངང་དུ་དྲིས། །ཡུལ་གསལ་ཐོག་མ་མེད་པའི་སེམས། །རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ལ་དྲིས། །དེ་ནི་དགོངས་པའི་དོན་དུ་བསྟན། །ཀུན་གཞི་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་དང་། །རང་རིག་ཡུལ་གྱི་རྩ་བ་གཉིས། །འདྲ་བའི་གཞི་ལ་གོལ་ས་ཆེ། །མ་རིག་སེམས་སུ་སྣང་བ་དང་། །རིག་པ་རྟོག་མེད་སྣང་བ་གཉིས། །འདྲ་གཞི་གཅིག་ལ་གོལ་ས་ཆེ། །ཞེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་རིག་བསམ་པ་བྲལ་བ་དང་། །སེམས་ཀྱི་བྱུང་ཚོར་སྣ་ཚོགས་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །ཤེས་རབ་རང་རྩལ་རྫོགས་པ་དང་། །ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཕྱིར་ཤོར་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །ཞེས་སོ། །གནད་འདི་ནི་གལ་པོ་ཆེ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཕྱེད་པ་ནི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་དང་ལྡན་པ་འགའ་དང་འགའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུའི་གསལ་བར་བཀོད་ཀྱང་། མ་གོ་བ་དག་གམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད་ན། དཔལ་ས་ར་ཧས། བྱོལ་སོང་འཇིག་རྟེན་མི་གོ་ཇི་ལྟར་བྱ། །ཞེས་གང་གསུངས་པའི་ཐོག་ཏུ་བབས་པར་ངེས་སོ། །ད་ནི་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་འགྱུ་འཕྲོར་སྣང་བ་དང་ཡུལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་རྩེད་མོ་ཙམ་ལས་གོས་པ་མེད་པའི་གནད་ནི། གང་ནས་མ་འོངས་གང་དུ་མ་སོང་ལ། །གར་ཡང་མི་གནས་ཆོས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་དུ། །རྟོགས་པས་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་དགོངས་པ་ཞེས། །ཨ་ཏི་ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ལུང་། །ཀུན་བཟང་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ནས་ཤར། །རྫོགས་པ་ཆེན་ པོ་འདིའི་དོན་རྗེན་པར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ། རིག་པ་ཟང་མ་རྗེན་པར་སོང་བས། ཡུལ་སྣང་རིག་པའི་ངོ་ལ་ཚུར་སྣང་ཡང་
Chinese
做法是：如镜中显现影像一般，境相显现于觉性时，了知赤裸鲜明而不散入分别念，这称为大悲的显现之游舞。若不认识此，则知觉向外散入于境上，这称为能取所取的分别念。由于习惯于执着于境，外境的错觉力量增长，从而显现为各种各样。由于执着于内心，烦恼显现为五毒，从而由业和烦恼各自形成了错觉的轮回。如此，觉性未从自明本位移动，与散入于境上，二者有差别。相似的基础上有很大的错谬之处。如狮子圆满力用中所说：自显有法之王啊，力量的觉性不间断，询问自己的智慧吧。无有对境的禅定是，在无有勤作的自性中询问。境光明本始无有的心，询问于清净的法界中。这被宣示为密意的意义。阿赖耶识心的根本和，自明境的根本二者，相似的基础上有很大的错谬之处。无明显现为心和，觉性无分别念的显现二者，相似的基础上有很大的错谬之处。如是说。于《六界》中说：自明离思和，心的生起感受种种二者，相似啊相似啊，是错谬啊。智慧自力圆满和，意的念头向外散失二者，相似啊相似啊，是错谬啊。如是说。此要点非常重要，区分差别是具有智慧之眼者少许和少许的行境。像这样清楚地阐述，若有不理解者，或依赖于颠倒的方面，那么，尊者萨惹哈说：禽兽世间如何能理解？必定落入他所说之处。现在对于证悟的瑜伽士，显现为动摇散乱和境相只是幻化的游戏而没有沾染的关键是：从何处未来，向何处未去，于何处不住，法性大虚空中，以证悟而三界皆解脱，是为胜观。阿底无为金刚藏的教言，从普贤浩瀚大界中显现。对于赤裸证悟此大圆满之义的瑜伽士，觉性纯真赤裸显现，境相在觉性的面上回照也
English
The way to do it is: Just as images appear in a mirror, when objects appear to awareness, the knowing is naked and clear, not scattered into conceptual thoughts. This is called the play of compassion's manifestation. If this is not recognized, then the knowing scatters outward onto objects, which is called the conceptual thought of grasping subject and object. Because of the habit of clinging to objects, the power of the illusion of external objects increases, and they appear in various ways. Because of clinging to the inner mind, afflictions appear as the five poisons, and thus karma and afflictions each form the cycle of illusion. Thus, there is a difference between awareness not moving from its self-luminous state and scattering onto objects. There is a great error on a similar basis. As it says in the Lion's Complete Power: O King of Self-Appearing Dharma, the power of awareness is uninterrupted, ask your own wisdom. The samadhi without an object is, ask in the nature of non-effort. The mind of object-clarity, primordially non-existent, ask in the pure realm of reality. This is shown as the meaning of the intention. The root of the Alaya consciousness and, the root of self-knowing objects, two, there is a great error on a similar basis. Ignorance appearing as mind and, awareness, the appearance of non-conceptual thought, two, there is a great error on a similar basis. So it is said. In the Six Spaces it says: Self-knowing, free from thought and, the various arising feelings of the mind, two, similar, similar, it is an error. Wisdom's self-power complete and, the mind's thoughts scattering outward, two, similar, similar, it is an error. So it is said. This key point is very important, distinguishing the difference is the domain of practice for a few who possess the eye of wisdom. Even though it is explained clearly in this way, if there are those who do not understand, or rely on the reversed aspect, then, the venerable Saraha said: How can animals and the world understand? It is certain to fall into what he said. Now, for the realized yogi, the key point that the appearance of movement and scattering and object-appearance are just a play of illusion without contamination is: From where it has not come, to where it has not gone, where it does not abide, in the vast space of Dharma-nature, by realization, the three realms are completely liberated, it is called superior seeing. The words of Ati Spontaneous Vajra Essence, arise from the space of Samantabhadra's vast expanse. For the yogi who nakedly realizes the meaning of this Great Perfection, awareness is purely naked, the object-appearance reflects back on the face of awareness.