Tibetan
ཡིན། །དྲུག་པ་དབང་པོ་ཐ་མའི་རྟུལ་པོ་ནི། །ཞག་གཅིག་རིག་པ་བརྒྱལ་ཐབས་གནས་པ་ལས། །དེ་སངས་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ཞག་གཅིག་འཆར། །དེ་ནུབ་སྔ་མའི་གཟུགས་སུ་ཡོད་སྙམ་ཞིང་། །དབང་པོ་ཀུན་ཚང་གར་ཡང་ཐོགས་མེད་རྒྱུ། །རྣམ་ཤེས་རྟེན་བྲལ་ཡུལ་དང་འདུག་ས་ཚོལ། །ལས་ཀྱིས་མངལ་སྒོ་ཐ་དད་འཇུག་པ་ལས། །དེ་ཉིད་མི་ལུས་ཡོན་ཏན་བདུན་ཐོབ་ནས། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ཕྲད་སྐྱེ་བ་དེས་གྲོལ་འགྱུར། །དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་སྡིག་པ་ཅན་རྣམས་ལ། །བར་དོ་མི་སྣང་ལུས་སེམས་བྲལ་མ་ཐག །རང་སྣང་འཁྲུལ་ནས་དམྱལ་བར་སྣང་བ་ཡིན། །སྡིག་པ་འབྲིང་སྤྱད་བར་དོ་ཡུན་ཐུང་གནས། །དེ་ནས་ངན་སོང་གཞན་གཉིས་མྱོང་བ་ཡིན། །དགེ་སྡིག་ཆ་སྙོམས་བར་དོ་ཡུན་རིང་སྟེ། །ཞག་གྲངས་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུ་གནས་པ་ལས། །དེ་ནས་ལས་ཀྱི་ལུས་ལེན་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་བར་དོ་ནུབ་པ་ལས། །རྟུལ་པོ་གཉིས་ལ་སྲིད་པའི་བར་དོ་འཆར། །དེ་བས་ད་ལྟ་མི་དགེ་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །དགེ་སྒྲུབ་སེམས་ཉིད་གཏན་སྲིད་ཟིན་པ་གཅེས། །ཕན་པའི་གདམས་ངག་ཡིན་ནོ་སེམས་ལ་ཞོག །མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཆོས་དྲུག་བསྟན་པ་ནི། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཀུན་བྲལ་ནས། ། འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་འཛིན་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ཡིན། །སྤྲིན་དེངས་ཉི་མཁའ་བཞིན་དུ་དག་པའི་ཚེ། །དང་པོ་ཆོས་སྐུ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ནི། །གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་སུ་ཤར། །སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོ་ཉིད། །ལྷུན་གྲུབ་ཀ་དག་ཕྱོགས་ལ་གྲོལ་བ་ཡིན། །གཉིས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་དག་པ་ནི། །དེ་ཉིད་ངང་ལས་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ལ། །འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་རིགས་ལྔ་གངས་ཆེན་མཚོ། །མཚན་རྫོགས་དཔེ་བྱད་འབར་བ་སྣང་བ་ཡིན། །གསུམ་པ་སྤྲུལ་སྐུའི་དེ་ཉིད་ཟླ་གཟུགས་བཞིན། །གདུལ་བྱའི་ཆུ་སྣོད་གང་ཡོད་དེར་སྣང་སྟེ། །བཟོ་དང་སྐྱེ་བ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པ་སོགས། །གང་ལ་གང་འདུལ་དེ་ལ་དེར་སྣང་བས། །འགྲོ་དྲུག་གནས་ན་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་བར། །སེམས་ཅན་དོན་མཛད་འཕྲིན་ལས་བསམ་མི་ཁྱབ། །སྐུ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དྲུག་ལྡན་ནི། །ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་འཕོ་འགྱུར་མེད། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་ཀུན་སྣང་གཞི། །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རོ་གཅིག་འབྱེད་པ་མེད། །ཀུན་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཇི་སྙེད་ཇི་བཞིན་གཟིགས། །བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་མཛད་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། །ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་འདུས་མ་བྱས་ཉིད་ནི། །དཔེ་བྲལ་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་བདག །ནོར་བུ་བཞིན
Chinese
是。第六，权能最弱的粗钝者， 仅能于一日间勉强维持心识不昏厥， 彼醒来时，智慧之光仅显现一日。 彼没落时，心想仍如先前之形体存在， 诸根俱全，畅行无阻。 然识已离身，遂寻觅处所与居地， 由业力之故，进入各异之胎门， 彼即获得人身七功德， 藉由值遇深奥之法，而从此生解脱。 复次，对于罪大恶极者而言， 中阴不现，身心甫分离， 即由自显迷乱而显现地狱。 造作中等罪业者，中阴住留短暂， 其后则将经历其他二恶趣。 善恶参半者，中阴住留长久， 于四十九日间安住， 其后则将取业之身。 复次，由法性中阴没落之故， 于二种粗钝者，生有中阴显现。 因此，如今应断除一切不善， 行善，守护自心，把握根本至要。 此乃有益之教诲，铭记于心！ 当究竟之果显现之时， 开显现证菩提之六法： 能取所取之错乱习气皆已断除， 错乱之显现与错乱之执取消融于法界。 如拨云见日般清净之时， 第一，具足二种清净之法身， 光明之智慧于法性界中生起， 乃无戏论、光明、遍布广大之自性， 于任运自成、原始清净之边际解脱。 第二，圆满报身之清净， 即于彼自性中，对十地之菩萨， 如彩虹般，五部如大雪山之湖， 具足相好，光辉炽燃而显现。 第三，化身之自性犹如水中月， 于所化之器情众生，随其所需而显现， 如工巧与殊胜生之化身等， 随应调伏何者，即对彼显现何者， 于六道中，尽轮回未空之际， 利益有情，其事业不可思议。 具足依于身之六种智慧： 法界智，法性无有迁变； 如镜智，自明乃一切显现之基； 平等智，无有分别，味为一体； 妙观察智，如所有性、尽所有性皆能照见； 成所作智，事业不可思议； 任运智，乃无为之自性， 无与伦比，乃诸佛智慧之主， 如珍宝般。
English
It is. Sixth, the dullest of the least powerful, Can only barely keep consciousness from fainting for one day, When he awakens, the light of wisdom appears for only one day. When it sets, he thinks he still exists in his previous form, With all faculties complete, he travels unimpeded. But the consciousness has left the body, so he seeks a place and dwelling, Due to the force of karma, he enters different wombs, He then obtains the seven qualities of a human body, And through encountering the profound Dharma, he is liberated from that birth. Furthermore, for those who have committed extremely evil deeds, The bardo does not appear, and as soon as body and mind separate, They are deluded by their own perceptions and see hell. Those who have committed moderate sins remain in the bardo for a short time, Then they will experience the other two lower realms. Those with equal amounts of merit and sin remain in the bardo for a long time, Residing for forty-nine days, After which they will take a karmic body. Furthermore, due to the setting of the Dharmata bardo, The Sridpa bardo appears to the two dull ones. Therefore, now one should abandon all non-virtue, Practice virtue, guard one's own mind, and grasp the essential point. This is beneficial advice, keep it in mind! When the ultimate fruit manifests, The six Dharmas of Manifest Enlightenment are taught: The habitual tendencies of grasping and being grasped are all severed, Deluded appearances and deluded grasping dissolve into the Dharmadhatu. When it is as clear as the sun shining through the clouds, First, the Dharmakaya, possessing two purities, The wisdom of clarity arises in the Dharmadhatu, It is the nature of non-elaboration, luminosity, and vast expanse, Liberated into the realm of spontaneous perfection and primordial purity. Second, the purity of the Sambhogakaya, That is, from that nature, to the Bodhisattvas of the ten bhumis, Like a rainbow, the five families are like a great snow mountain lake, Endowed with perfect marks and signs, blazing with light, it appears. Third, the nature of the Nirmanakaya is like the moon in water, Appearing to the vessels of those to be tamed, wherever they may be, Such as the Nirmanakayas of crafts and supreme birth, Appearing to each according to what needs to be tamed, In the six realms, as long as samsara is not empty, Benefiting sentient beings, its activities are inconceivable. Possessing the six wisdoms based on the body: The Dharmadhatu wisdom, the Dharmata is immutable; The mirror-like wisdom, self-illuminating, the basis of all appearances; The wisdom of equality, without separation, the taste is one; The discriminating wisdom, seeing all that exists as it is; The accomplishing wisdom, activities are inconceivable; The spontaneous wisdom, the nature of non-action, Incomparable, the lord of all the wisdoms of the Buddhas, Like a jewel.
Tibetan
་དུ་མི་རྟོག་དོན་ཀུན་འབྱུང་། །བཞི་པ་ཐུགས་རྗེ་འགྲོ་ལ་འབྱུང་ཚུལ་ནི། །སེམས་བསྐྱེད་སྨོན་ལམ་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་དང་། །ལྷུན་གྲུབ་ངང་ལས་ཡེ་ཤེས་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་། །ལྔ་པ་ཐུགས་རྗེ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཚུལ་ནི། །རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱིས་ཐུགས་རྗེ་སྐྱེ་བ་དང་། །ཡུལ་དང་ཕྲད་པའི་ཐུགས་རྗེ་སྐྱེ་བ་དང་། །བསྐུལ་ ཞིང་གསོལ་བ་གདབ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །དྲུག་པ་དེ་ལས་འགྲོ་དོན་མཛད་ཚུལ་ནི། །རྟེན་ཅན་རྟེན་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སྟེ། །ཕྱོགས་ཆར་ཆད་རྣམས་འདི་བཞི་ངེས་བྱ་བ། །ཆོས་སྐུས་གོ་འབྱེད་རྟེན་མེད་དོན་མཛད་ཅིང་། །སྨོན་ལམ་སེམས་བསྐྱེད་ནུས་པས་སྒྲིབ་སྦྱངས་ཏེ། །འགྲོ་ལ་གཟུགས་སྐུ་སྣང་བར་མཛད་པའོ། །ལོངས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེ་རང་སྣང་བས། །རྟེན་ཅན་དོན་མཛད་ས་བཅུའི་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་མཛད་དབྱིངས་ཀྱི་སྐུ། །ཡོད་མེད་སྒྲོ་སྐུར་ཞི་བའི་ངང་ཉིད་ལས། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་གང་འདོད་དེར་སྣང་བས། །སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པས་དོན་ཀུན་མཛད་པ་ཡིན། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་རྟེན་ཅན་དོན་མཛད་པ། །མཐར་ཐུག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ས་དེ་ན། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པས་དོན་མཛད་འདོད། །རྟེན་མེད་དེ་ལྟར་གྲུབ་པས་འགག་མེད་དེ། །འོན་ཀྱང་དྲང་སྲོང་མཆོད་སྡོང་བསྒྲུབས་པ་བཞིན། །སྨོན་ལམ་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྣང་བར་འདོད། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་གཉིས་མཛད་པ་ཡང་། །དེ་དག་གཉིས་ལྟར་ཡོད་མེད་སྒྲོ་སྐུར་གྲོལ། །དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལས། །ཇི་ལྟར་འཚམས་པར་བཞག་ནས་དོན་བྱེད་འདོད། །འདི་དག་གསུམ་ཡང་དོན་ལ་གཅིག་དགོས་པས། །སྔ་མ་ལྟ་བུར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། །དེ་ཡིས་ཕྱོགས་འཛིན་ཡོད་མེད་གཟེབ་ལས་གྲོལ། །དེ་ལྟར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་པ་ནི། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མོས་པ་ཕུན་ཚོགས་ལ། །ཐུན་མོང་ཁྱད་པར་མཆོག་གི་ལམ་གསུམ་ལ། །བརྟེན་ནས་འབད་པས་རིམ་གྱིས་གོང་བགྲོད་དེ། ། ཡོན་ཏན་ཡིད་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ན། །ཐར་ལམ་བསྒྲུབ་ལ་རང་བཞིན་འབད་པ་གཅེས། །དེང་སང་དུས་ངན་བསམས་ཤིང་སྐྱོ་བ་འཕེལ། །ཚེ་ལ་ལོང་མེད་ཡེང་མའི་ལམ་ལ་འཛད། །ཤེས་བྱ་ཐུག་མེད་སྤྲོས་ལ་ཟད་པ་མེད། །དེ་བས་ཉིན་མཚན་སྙིང་པོའི་ཆོས་སྒྲུབས་ཤིག །ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ཤི་ཤིར་ཟིན་དུས་མེད། །གཅིག་གིས་གཅིག་ཁྲིད་ཆུ་ཡི་གཉེར་མ་འདྲ། །འཆི་དུས་བསྟོངས་སམ་ལེགས་པར་སེར་ཐོབ་ལ། །དེ་རིང་ཉིད་ནས་ཐར་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབས། །གར་འགྲོ་ཅིར་འགྱུར་བདག་ལ་ཆ་ཡོད་པ། །སུས་བསྟོངས་འདི
Chinese
不思议中万事生。第四慈悲生起之理是，发心愿文二资粮，任运之中以智慧力生。第五慈悲如何生起之理是，自性力生慈悲，与境相遇生慈悲，劝请祈祷而生。第六由此作利生事业之理是，有依无依自性三者，方分断等此四决定知。法身开悟作无依之义，以愿文发心力净除障碍，为众生作色身显现。报身智慧慈悲自显现，作有依之义净除十地之障碍。自性作义法界之身，于有无诽谤寂灭之性中，为所化诸众生随其所欲而显现，以种种化身作一切义。成就之边作有依之义，最终圆满之佛地，以身与智慧成就作义。无依如是成就无有阻碍，然如仙人供养之宝塔般，以愿力之故如是显现。自性作二义亦是，彼等二者如是有无诽谤解脱。无别自性之身中，如何相应安住而作义耶。此等三者于义需为一，如前者般领会。由此从执着有无之牢笼中解脱。如是获得无上菩提者，于各自凡夫信欲圆满者，依共同差别殊胜之三道，依靠精进而次第向上，功德如意任运成就故，于修持解脱道自性精进甚为重要。如今恶世思虑增忧伤，无有空闲耗于散乱道。所知无边散漫无有尽，因此日夜修持精要之法。今生之事忙忙碌碌无止时，一领一引如水之波纹。临终之时是空耗抑或善得果，从今日起修持解脱之菩提。去往何处变成什么我有所知，谁来告之此
English
From non-thought, all things arise. Fourth, the way compassion arises for beings is: through generating the mind of enlightenment, aspiration prayers, and accumulating the two accumulations, it arises from the spontaneously present state through the power of wisdom. Fifth, the way compassion arises is: compassion arises from the force of its own nature, compassion arises from encountering an object, and it arises from being urged and supplicated. Sixth, the way of accomplishing the benefit of beings from this is: the three, namely, that which has a basis, that which has no basis, and the nature itself; these four, namely, divisions, parts, and cessation, should be definitely understood. The Dharma Body opens understanding and accomplishes the meaning of that which has no basis, and through the power of aspiration prayers and generating the mind of enlightenment, it purifies obscurations and causes the Form Body to appear to beings. The Enjoyment Body, through the self-appearance of wisdom and compassion, accomplishes the meaning of that which has a basis and purifies the obscurations of the ten grounds. The Nature Body accomplishes the meaning, the Body of the Realm of Space, from the state of pacifying imputation of existence and non-existence, appears to disciples as they wish, and accomplishes all meanings through various emanations. From the ultimate of accomplishment, accomplishing the meaning of that which has a basis, in that ground of the ultimate, complete Buddha, it is desired to accomplish the meaning through the accomplishment of Body and Wisdom. That which has no basis, having been accomplished in that way, is without obstruction, but nevertheless, like a stupa offered by a hermit, it is desired to appear in that way through the power of aspiration prayers. The Nature Body also accomplishes two meanings, and from those two, imputation of existence and non-existence is liberated. From that indivisible Nature Body, how is it appropriate to abide and accomplish meaning? These three must also be one in meaning, so understand them as in the former. Through this, one is liberated from the prison of clinging to existence and non-existence. Thus, obtaining unsurpassed enlightenment, for those ordinary beings who have abundant faith and desire, relying on the three paths of common, special, and supreme, and progressing upwards gradually through effort, since qualities are spontaneously accomplished as desired, self-nature effort is very important for accomplishing the path of liberation. Nowadays, thinking of the degenerate times, sorrow increases, and there is no time to spend on the path of distraction. Objects of knowledge are endless, and elaboration is without end, therefore, practice the essential Dharma day and night. The activities of this life are busy and never finished, one leading another like ripples in water. At the time of death, is it wasted or is a good result obtained? From this very day, practice the enlightenment of liberation. Where to go, what to become, I have some idea, who will tell this