Tibetan
་ལོ། །ཅིས་ཀྱང་དགོས་མེད་བསམ་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །ལམ་སྣ་མ་ཟིན་ གང་བྱས་དགོས་པ་མེད། །དགེ་བ་མ་བསྒྲུབས་ཅིས་ཀྱང་དགོས་པ་མེད། །ཆོས་ལ་མ་སྤྱད་ཚེ་རིང་དགོས་པ་མེད། །ཆོས་མིན་གཞན་གྱིས་ཕན་བཏགས་དགོས་པ་མེད། །ཚོགས་གཉིས་མ་བསགས་ཡོ་བྱད་དགོས་པ་མེད། །བྱང་ཆུབ་མ་བསྒྲུབས་ཅིས་ཀྱང་དགོས་མེད་བསམ། །ཐར་ལམ་དེད་དཔོན་བླ་མའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །མུན་པར་འཁྱམས་ལ་ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མེ་སྦོར། །གཡང་སར་འཁྱམས་རྣམས་ཡང་དག་ལམ་ལ་འཛུད། །ཆུ་བོས་ཁྱེར་བ་བདེ་ཆེན་གཟིངས་ཀྱིས་འཛིན། །བཙོན་རར་ཚུད་རྣམས་རྣམ་གྲོལ་ས་ལ་འདྲེན། །སྡུག་བསྔལ་འདམ་བྱིང་ཐར་པའི་སྐམ་སར་འདོན། །གཟུང་འཛིན་བཅིངས་རྣམས་ཡེ་ཤེས་རལ་གྲིས་གཅོད། །དེ་ཕྱིར་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བསམ། །འདུས་བྱས་མི་རྟག་འཇིག་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་ཕྱིར་འཇིག་པ་ཉིད་དང་ནི། །སྔར་སྐྱེས་མ་ལུས་ཤི་བས་འཇིག་ངེས་དང་། །སྣོད་བཅུད་མི་རྟག་འགྱུར་བས་འཇིག་ངེས་དང་། །ཚེ་ལ་ངེས་མེད་འཆི་བས་འཇིག་པ་དང་། །ཉིན་མཚན་སྐད་ཅིག་འགྲོ་བས་འཇིག་པ་དང་། །སྐྱེས་མཐའ་འཆི་བར་ངེས་ཕྱིར་འཇིག་པ་བསམ། །དེ་ནས་ཆོས་ལ་སྦྱར་བའི་ཕན་ཡོན་དྲུག །མོས་དང་རྣ་བར་ཐོས་དང་ཡི་རང་དང་། །བསྟོད་དང་ཞུགས་དང་ཅུང་ཟད་སྤྱད་རྣམས་ཀྱང་། །འཁོར་བ་མཐའ་ཅན་ཐར་པའི་ས་བོན་བསྐྲུན། །ཚུལ་བཞིན་སྤྱད་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་དྲུག །ཀུན་གྱིས་བཀུར་དང་བསྟོད་དང་ལྷས་བསྲུང་དང་། །ཚེ་འདིར་བདེ་མང་ཤི་འཕོས་མཐོ་རིས་འགྲོ། ། མཐར་ཐུག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པའོ། །ཆོས་དང་མི་ལྡན་ཉེས་པ་རྣམ་དྲུག་ནི། །མ་རིག་གིས་བསྒྲིབས་རྒན་མོ་ལོང་མ་འདྲ། །སྲིད་པར་སླུ་མཁས་སྨད་འཚོང་བུ་མོ་འདྲ། །དོན་མེད་གཡེང་བས་ཚོང་འདུས་ལྟད་མོ་འདྲ། །སྣང་བ་འབྲིད་མཁས་བུ་ཆུང་འཚོ་བ་འདྲ། །རིག་པ་ཅོལ་ཆུང་བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་འདྲ། །འཁྲུལ་སྣང་བཅད་དཀའ་ཉ་མོ་རྒྱས་ཟིན་འདྲ། །དོན་ཆུང་ལས་ལ་མི་ཚེ་ཟད་པར་བྱེད། །ཆོས་ལས་ཉམས་པའི་ཉེས་པ་རྣམ་དྲུག་ནི། །རང་བས་དམན་པས་བརྙས་པར་འགྱུར་བ་དང་། །ལྷ་མིའི་གནས་སུ་གཏམ་ངན་གྲགས་པ་དང་། །མི་གཙང་སྣོད་བཞིན་དམ་པས་སྤང་བ་དང་། །བསྲུང་བའི་ལྷས་འདོར་བར་ཆད་མང་བ་དང་། །བསམ་པ་མི་འགྲུབ་བསོད་ནམས་དཔལ་ཉམས་དང་། །ཕྱི་མར་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའོ། །ཕྱི་དུས་རེ་བའི་ཉེས་པ་རྣམ་དྲུག་ནི། །དལ་འབྱོར་ཐོབ་དུས་ཆོས་ལམ་མ་བསྒྲུབས་ན། །ཡེང་མའི་ལམ་ལ་མི་ཚེ་ཟད་པ་དང་། །འཆི་བ་ངེས་མེད་ཐོག་རྫིས་འོ
Chinese
唉！無論如何，認為不必要的六法是：如果沒有掌握正道，做什麼都沒有必要。如果沒有行善，無論如何都沒有必要。如果沒有用於佛法，長壽沒有必要。如果不是佛法，他人施予幫助沒有必要。如果沒有積累二資糧，財物沒有必要。如果沒有成就菩提，無論如何都認為沒有必要。引導解脫道的導師的六法是：為在黑暗中徘徊者點燃智慧明燈。引導在懸崖邊徘徊者走上正道。用大樂之船拯救被洪水沖走者。引導被囚禁在監獄中的人到達解脫之地。將沉溺於痛苦泥潭中的人救到解脫的旱地。用智慧之劍斬斷被能取所縛者。因此，應將上師視為佛。有為法無常，壞滅的六法是：因為因緣聚合，所以本性就是壞滅。先前出生的所有事物，必定因死亡而壞滅。器情無常，因變化而必定壞滅。壽命無常，因死亡而壞滅。日夜剎那流逝，所以會壞滅。出生之終必定是死亡，因此應當思維壞滅。然後是應用於佛法的六種利益：信心、聽聞、隨喜、讚頌、進入和稍微實踐，也能夠創造輪迴有邊際的解脫種子。如理修行的六種利益是：被眾人尊敬和讚頌，被天神守護，今生安樂增多，死後轉生到天界，最終成就圓滿菩提。不具佛法的六種過患是：被無明遮蔽，如同盲眼老婦。擅長欺騙輪迴，如同妓女。因無意義的散亂，如同集市的戲劇。擅長引誘表象，如同幼童的生計。智慧淺薄，如同孩童的遊戲。難以斬斷的錯覺，如同長大的魚。一生都浪費在微不足道的事情上。從佛法中退失的六種過患是：被不如自己的人輕蔑，在天人和人類的處所中名聲不好，如同不淨的容器般被聖者拋棄，被守護神拋棄而障礙增多，願望不能實現，福德衰敗，來世感受惡趣的痛苦。期待來世的六種過患是：獲得閒暇之時，如果沒有修持佛法，一生都將浪費在散亂的道路上，死亡無常，如同被雷擊。
English
Alas! The six dharmas considered unnecessary are: If you have not grasped the right path, there is no need to do anything. If you have not accumulated merit, there is no need for anything. If you have not used it for Dharma, there is no need for longevity. If it is not Dharma, there is no need for others to offer help. If you have not accumulated the two accumulations, there is no need for possessions. If you have not attained enlightenment, you think there is no need for anything. The six dharmas of the guru who guides the path of liberation are: Light the lamp of wisdom for those wandering in the darkness. Guide those wandering on the edge of a cliff onto the right path. Save those carried away by the flood with the boat of great bliss. Lead those imprisoned in prison to the land of liberation. Rescue those drowning in the mud of suffering to the dry land of liberation. Cut off those bound by grasping with the sword of wisdom. Therefore, the guru should be regarded as the Buddha. The six dharmas of impermanence and destruction of conditioned phenomena are: Because causes and conditions come together, its nature is destruction. All things born earlier are sure to be destroyed by death. The environment and beings are impermanent and sure to be destroyed by change. Life is uncertain and destroyed by death. Day and night pass in an instant, so it is destroyed. The end of birth is sure to be death, so one should contemplate destruction. Then there are the six benefits of applying to the Dharma: faith, hearing, rejoicing, praising, entering, and even a little practice can create the seeds of liberation from the cycle of existence. The six benefits of practicing properly are: being respected and praised by all, being protected by the gods, having more happiness in this life, being reborn in the heavens after death, and ultimately attaining perfect enlightenment. The six faults of not having Dharma are: being obscured by ignorance, like a blind old woman. Being skilled at deceiving samsara, like a prostitute. Being distracted by meaningless things, like a drama in a market. Being skilled at enticing appearances, like a child's livelihood. Having shallow wisdom, like a child's game. The illusion that is difficult to cut off, like a grown fish. One's life is wasted on trivial matters. The six faults of falling away from the Dharma are: being despised by those inferior to oneself, having a bad reputation in the places of gods and humans, being abandoned by the holy ones like an impure vessel, being abandoned by the guardian deities and having many obstacles, wishes not being fulfilled, merit and glory declining, and experiencing the suffering of evil destinies in the future. The six faults of hoping for the future are: When you have the opportunity of leisure, if you do not practice the Dharma, your life will be wasted on the path of distraction, death is uncertain, like being struck by lightning.
Tibetan
ང་བ་དང་། །ཤི་ནས་འཁོར་བ་ངན་སོང་ལྟུང་བ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་ལུས་སེམས་གདུངས་པ་དང་། །འགྱོད་པ་དྲན་ཡང་ཤིན་ཏུ་མནར་བ་དང་། །ཐར་བའི་དུས་མེད་ཡུན་རིང་གནས་པའོ། །འཁོར་བའི་གནས་ལ་འཇིགས་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །མི་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བསམས་ན་ཡིད་རེ་སྐྱོ། །ལྷ་མིན་སྡུག་བསྔལ་བསམས་ན་སྐྱི་རེ་གཡའ། །ལྷ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་བསམས་ན་གཡང་རེ་ཟ། །བྱོལ་སོང་སྡུག་བསྔལ་བསམས་ན་ངུ་རེ་བྲོ། །ཡི་དྭགས་སྡུག་བསྔལ་བསམས་ན་ སྐྱི་རེ་བུང་། །དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམས་ན་སྙིང་རེ་འདར། །དེ་བས་འགྲོ་དྲུག་གནས་ནས་འབྲོས་རེ་རན། །རན་པ་བས་ཀྱང་ཕྱིས་པར་གྱུར་པ་ཙམ། །དེ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །རྟག་ལྟ་ཡུལ་ཕྱུང་ཕྱི་དུས་ལེ་ལོ་བོར། །སང་ཕོད་བཅས་ཞོག་ཅི་ཡོད་ཆོས་ལ་ཐོང་། །ཐ་མལ་སྤྱོད་བོར་བསྟན་པའི་སྲོལ་དུ་ཞུགས། །སྟོབས་བཞིའི་གཉེན་པོས་ལས་ངན་སྡིག་པ་སྦྱོངས། །ཆོས་སྤྱོད་རྣམ་བཅུས་ཚོགས་གཉིས་ཅི་ནུས་སོགས། །སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་ལམ་དུ་ཆུག །དེ་ཡིས་འཁོར་བའི་གནས་ལས་མྱུར་དུ་ཐར། །ཆོས་ཀྱི་བར་གཅོད་ནོར་བ་རྣམ་དྲུག་ནི། །ཆེ་བཙན་དྲེགས་པས་གཡེངས་པའི་ཆེན་པོ་ནོར། །མི་ཆོས་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་བཙུན་པ་ནོར། །ཐ་སྙད་མི་ཚེ་འདའ་བའི་སྟོན་པ་ནོར། །དུག་ལྔས་རང་རྒྱུད་བསྲེག་པའི་སྔགས་པ་ནོར། །བླུན་རྨོངས་ལོག་འཚོ་བསྒྲུབ་པའི་སྒོམ་ཆེན་ནོར། །བློ་ལྟོས་འཁྲུལ་སྣང་འཆའ་བའི་སྐྱེ་བོ་ནོར། །ནོར་བ་སྤངས་ནས་ཆོས་ལ་བརྩོན་པ་གཅེས། །མ་ནོར་ཕན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །བརྩེ་བའི་གདམས་ངག་བླ་མའི་གསུང་ལ་ཉོན། །ཡིད་ཆེས་གཏད་ས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལུང་ལྟོས། །ཉིན་མཚན་ཐུན་མཚམས་དགེ་སྡིག་བསྔོ་བགྲང་གྱིས། །ཕྱི་མ་གར་འགྲོ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་སོམས། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གཅེས་འཛིན་ཆགས་ཞེན་སྤོངས། །རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་སེམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕོབ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་འགྲུབ། །ཚུལ་བཞིན་ལེགས་པར་ བལྟ་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །འཇིག་རྟེན་བྱ་བས་ཕན་པ་འདུག་གམ་ལྟོས། །བསགས་པའི་ནོར་རྫས་བཞག་ནས་སོང་བ་ལྟོས། །ཕན་བཏགས་ལན་དུ་གནོད་པ་སྐྱེལ་ལ་ལྟོས། །མང་པོའི་ནང་ནས་གཅིག་པུར་སོང་བ་ལྟོས། །སོ་ནམ་གསོག་བྲུན་རང་ཤི་རང་དབང་ལྟོས། །ཆེ་བཙན་སྙན་གྲགས་བོར་ནས་སོང་བ་ལྟོས། །དེ་ལྟར་བལྟས་ནས་རང་ལ་ནང་དུ་སྦྱོར། །ཡང་དག་དོན་ཆེན་འགྱོད་མེད་རྣམ་དྲུག་ནི། །ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་སྤྱད་ཤི་ཡང་འགྱོད་པ་མེད། །དམན་པའི་ས་བཟུང་ཁ
Chinese
我慢和，死后堕入恶趣轮回，剧烈痛苦折磨身心，追忆后悔极其难熬，没有解脱之时长久安住啊。 轮回之处的六种怖畏之法是：思及众人之苦，心中沮丧；思及非天之苦，毛骨悚然；思及天人之苦，令人晕眩；思及旁生之苦，令人想哭；思及饿鬼之苦，令人战栗；思及地狱之苦，令人心惊胆战。因此，理应从六道居处逃离，比起逃离，更应彻底断除。从中解脱的六法是：抛弃常常见，舍弃乡土，抛弃拖延懈怠，把明天后天的事都放下，有什么都投入佛法，抛弃庸常行为，进入教法传统，以四力对治忏净恶业罪障，以十种修行等尽力积累二资粮，使加行、正行、后行三者都纳入佛法之道，以此迅速从轮回之处解脱。阻碍佛法的六种错谬是：傲慢自大，心怀散乱的大人物错谬，从事世间俗事的僧人错谬，虚度人生的导师错谬，被五毒焚烧自心的密咒师错谬，愚昧无知，以邪命维生的修行人错谬，执着妄念幻相的凡夫俗子错谬。断除错谬，精进修法最为重要。不谬有益的六法是：听闻上师慈悲的教诲，信赖依靠诸佛的教言圣旨，日夜座间，回向念诵善恶，思考来世去处，因果缘起，抛弃对身体和受用的珍爱执着，将续部、教言、窍诀融入于心。如此行持，迅速成就佛果。如理如实观察的六法是：观察世间俗事是否有益，观察积攒的财物留下而逝，观察施恩反受其害，观察从众人中独自离去，观察耕种储藏，生死不由自主，观察权势名声，舍弃而逝。如此观察后，在内心加以运用。真正意义重大的六种无悔是：为法精进，即使死去也无怨无悔，安于卑微之地，
English
Arrogance, and after death, falling into the evil realms of samsara, intense suffering tormenting body and mind, remembering regrets being extremely unbearable, residing for a long time without a time of liberation. The six fearful aspects of the place of samsara are: Thinking of the suffering of people, the mind is discouraged; thinking of the suffering of Asuras, the hair stands on end; thinking of the suffering of gods, it is dizzying; thinking of the suffering of animals, it makes one want to cry; thinking of the suffering of pretas, it is chilling; thinking of the suffering of hells, the heart trembles. Therefore, one should flee from the abodes of the six realms, and more than fleeing, one should completely cut them off. The six dharmas that liberate from them are: Abandoning the view of permanence, abandoning one's homeland, abandoning procrastination and laziness, putting aside the things of tomorrow and the day after, giving whatever one has to the Dharma, abandoning ordinary behavior, entering the tradition of the teachings, purifying evil deeds and sins with the antidote of the four powers, accumulating the two accumulations as much as possible with the ten practices of Dharma, making the preliminary, main, and subsequent practices all enter the path of Dharma, thereby quickly liberating from the place of samsara. The six kinds of errors that obstruct the Dharma are: The great person who is arrogant and distracted by pride is mistaken, the monk who engages in worldly affairs is mistaken, the teacher who wastes his life on words is mistaken, the mantra practitioner who burns his mind with the five poisons is mistaken, the great meditator who is ignorant and lives by wrong livelihood is mistaken, the ordinary person who clings to illusory appearances is mistaken. Abandoning errors and striving in the Dharma is most important. The six non-erroneous beneficial dharmas are: Listening to the compassionate instructions of the guru, trusting and relying on the words and commandments of the Buddhas, day and night, between sessions, dedicating and reciting good and evil, contemplating where one will go in the future, the cause and effect of dependent origination, abandoning attachment to the body and possessions, placing the tantras, instructions, and pith instructions on the mind. By doing so, one quickly attains Buddhahood. The six dharmas of properly and thoroughly observing are: Observing whether worldly affairs are beneficial, observing that accumulated wealth is left behind when one departs, observing that kindness is repaid with harm, observing that one departs alone from among many, observing that farming and hoarding, life and death are not under one's control, observing that power and fame are abandoned when one departs. After observing in this way, apply it inwardly to oneself. The six kinds of truly meaningful and great non-regrets are: For the sake of the Dharma, enduring hardship, even if one dies, there is no regret, being content with a humble place,