Tibetan
ན་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་བུམ་ནང་སྒྲོན་མེ་འོད་གསལ་ཡང་། །བུམ་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་མི་མངོན་ལྟར། ། སྙིང་པོའི་ཆོས་སྐུ་རང་ལ་གནས་ན་ཡང་། །སྒྲིབ་པའི་བུམ་པས་བསྒྲིབས་ཕྱིར་ཡོངས་མི་སྣང་། །དེ་ལས་བུམ་པ་བཅག་ན་སྣང་བ་ལྟར། །ས་རྣམས་སྒྲིབ་པ་གང་ཡིན་བྲལ་བ་ན། །འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་ཀུན་དུ་སྣང་བར་བྱེད། །བུམ་ནང་གི་མར་མེ་བུམ་པས་བསྒྲིབས་པས། ཕྱི་རོལ་ཏུ་མི་སྣང་བ་བུམ་པ་བཅག་ན་སྣང་བ་ལྟར། འོད་གསལ་གྱི་སྒྲོན་མེ་རང་ལ་ཡོད་པའང་། ཉོན་མོངས་པ་ས་དང་སའི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་པས་ད་ལྟ་མི་སྣང་ན་ཡང་། ལམ་གྱིས་སའི་དྲི་མ་དག་དུས་འཇིག་རྟེན་དུ་སྒྲོན་མེ་བཀོད་པས་འགྲོ་བའི་མུན་པ་སེལ་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྟོད་པ་ལས། །ཇི་ལྟར་བུམ་ནང་མར་མེ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ཀུན་དུ་མི་སྣང་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ཡང་། །འཁོར་བར་འོད་ནི་གསལ་མ་ཡིན། །བུམ་པ་དེ་ཉིད་བཅག་གྱུར་ན། །ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་སྣང་བ་ལྟར། །གང་ཚེ་ཏིང་འཛིན་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །སྒྲིབ་པ་ཀུན་དུ་བཅོམ་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་གསལ། །ཞེས་སོ། །དཔེ་གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་པད་ནང་བདེ་གཤེགས་སྐུ་ཡོད་ཀྱང་། །པད་མས་བཏུམས་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་མེད། །དེ་བཞིན་གཟུང་འཛིན་འདབ་སྟོང་གིས་བསྒྲིབས་པས། །རང་གསལ་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་མཐོང་མི་ནུས། །ནམ་ཞིག་འདབ་མ་ཁ་བྱེ་གསལ་བ་ལྟར། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་སྣང་འདབ་མ་ལས་ གྲོལ་ཚེ། །བྱང་ཆུབ་སྐུ་གསུམ་རང་ལ་སྣང་བར་འགྱུར། །པདྨའི་ཁོང་ན་སྐུ་གཟུགས་ཡོད་པ་འདབ་མ་ཁ་བྱེ་བ་ན་མཐོང་བ་ལྟར། རང་བྱུང་གི་སྙིང་པོ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་གྲོལ་དུས་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་པད་ནང་བདེ་གཤེགས་དབང་པོ་ནི། །ལྷ་མིག་དག་པའི་མི་ཡིས་དེ་མཐོང་ནས། །ཆུ་སྐྱེས་འདབ་མའི་སྦུབས་ནས་འབྱིན་པ་ལྟར། །དེ་ཡི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སེལ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་དོན་བསྡུ་བ། དེ་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་དོན་དམ་འོད་གསལ་ནི། །རང་ལ་ཡོད་པའི་གནས་ལུགས་མཁྱེན་པར་མཛོད། །སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོས། དབྲི་བསྣན་མེད་པར་ཁྱབ་པས་གྲོལ་གཞི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་དགོངས་པ་དྲང་དོན་དུ་བྱེད་པས་སྟོང་པ་སྤྲོས་བྲལ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དག་ཆད་པའི་མཐར་ལྷུང་ངོ་། །བྲལ་གཞི་མེད་ན་གང་
Chinese
那么修习就能成就佛果。第二个例子是：犹如瓶内灯火虽光明，却被瓶子遮蔽外边不可见。心髓的法身虽安住于自身，却因遮蔽的瓶子遮蔽而完全不显现。从那之中打破瓶子就能显现一样，当诸地远离任何遮蔽时，就会使世间灯火普遍显现。瓶中的灯火被瓶子遮蔽，外边不可见，打破瓶子就能显现一样，光明的灯火自身也有，也被烦恼地和地的遮蔽所遮蔽，所以现在不显现，但通过道来清净地的污垢时，就像在世间安置灯火一样，消除众生的黑暗。导师龙树说，《法界赞》中说：犹如瓶内之灯火，外边任何地方皆不见，如是法界此亦然，轮回之中光明不显现。瓶子彼者若打破，一切任何地方皆显现，何时禅定金刚杵，一切遮蔽若摧毁，彼时虚空之边际皆明了。如是说。第三个例子是：犹如莲花内有善逝身，却因莲花包裹外边不显现。如是能取所取千瓣所遮蔽，自明如来之自在不能见。何时莲花花瓣张开明亮一样，能取所取错乱显现之花瓣中解脱时，菩提三身于自身显现。莲花中存在身像，花瓣张开时就能看见一样，自生的心髓，所有遮蔽解脱时就能显现。如《宝性论》中说：犹如莲花内善逝自在，天眼清净之人见彼已，如从水生花瓣之苞中取出一样，彼之遮蔽即能极清净。如是说。现在归纳要义：因此，法界胜义光明，请知晓是自身所具有的实相。对于有情和佛陀一切没有差别，以佛陀的如来藏，无增无减而周遍，因此要知道具有自成解脱之基础的此法性。像这样的见解如果作为不了义，认为空性是离戏的胜义，那些人会堕入断灭边。如果没有离的基础，那么要从何
English
Then, by practicing, one can attain Buddhahood. The second example is: Like a lamp inside a vase, though bright, it is obscured by the vase and cannot be seen outside. The Dharmakaya of the essence, though abiding within oneself, is completely invisible because it is obscured by the obscuring vase. Like the appearance when the vase is broken, when the grounds are free from whatever obscurations, they will make the lamp of the world appear everywhere. The lamp inside the vase is obscured by the vase, so it is not visible outside. Just as it appears when the vase is broken, the lamp of clear light is also within oneself, but it is obscured by the obscurations of the afflictions, grounds, and grounds, so it is not visible now. However, when the stains of the grounds are purified by the path, just like placing a lamp in the world, it dispels the darkness of beings. The teacher Nagarjuna said in the "Praise of the Dharmadhatu": Just as a lamp inside a vase is not visible anywhere outside, so too, this Dharmadhatu is not clear in samsara. When that vase is broken, everything appears everywhere. When the vajra of samadhi completely destroys all obscurations, then the ultimate limit of the sky is clear. So it is said. The third example is: Like the Sugata's body inside a lotus, it is not visible outside because it is wrapped by the lotus. Likewise, because the grasping and the grasped are obscured by a thousand petals, one cannot see the self-luminous Lord of the Conquerors. Just as the petals open and become clear, when one is freed from the petals of the deluded appearance of grasping and the grasped, the three bodies of enlightenment will appear within oneself. Just as the body is present inside the lotus, and it can be seen when the petals open, the self-born essence appears when all obscurations are freed. As it is said in the Uttaratantra: Just as the Sugata's Lord is inside the lotus, and a person with pure divine eyes sees it, just like taking it out from the bud of the water-born petals, its obscurations are completely purified. So it is said. Now, to summarize the meaning: Therefore, the Dharmadhatu, the ultimate clear light, please know that it is the reality that exists within oneself. There is no difference between sentient beings and Buddhas. With the Buddha's essence, it pervades without increase or decrease. Therefore, one should know that this nature of reality, which is the basis of self-liberation, exists. If such a view is taken as provisional, and emptiness is considered the ultimate reality free from elaboration, then those people will fall into the extreme of nihilism. If there is no basis for separation, then from what
Tibetan
གི་སྟེང་དུ་སངས་པ་དང་རྒྱས་པ་དང་། གྲོལ་བ་དང་འདས་པའི་ཐ་སྙད་གདགས། གཞི་མེད་ནི་གང་གིའང་གཞིར་མི་རུང་བས། སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་གྱི་ཆ་བྲལ་གཞིར་མེད་དོ། །དེས་ན་དོན་འདི་ནི་ངེས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས། ཐར་པ་འདོད་པ་དག་གིས་རྟོགས་བྱའི་གཞི་དང་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོར་ཟུངས་ཤིག །ད་ནི་ཐ་སྙད་ལ་རྨོངས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་མིང་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལ་མིང་གི་ རྣམ་གྲངས་མང་ཡོད་དེ། །འཁོར་འདས་འབྱུང་བས་དབྱིངས་ཞེས་རབ་བརྗོད་ཅིང་། །ཡེ་ནས་ཡོད་པས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས། །དྲི་མས་བསྒྲིབས་ཕྱིར་སྙིང་པོའི་ཁམས་དང་ནི། །གནས་ལུགས་ཡིན་ཕྱིར་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། །གདོད་ནས་དག་ཕྱིར་འོད་གསལ་དྲི་མེད་ཉིད། །མཐའ་གཉིས་གནས་བསལ་དབུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །སྤྲོས་ལས་འདས་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །སྟོང་གསལ་རྣམ་དག་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དང་། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད། །ལ་སོགས་མིག་ལྡན་མཁས་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །དབྱིངས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་རིག་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ངེས་པ་ནི། རྟོགས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞིང་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་འབྱུང་བའི་ཆ་ནས་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། སེམས་ཀྱི་དམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོ་ཧ་ལས། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །གང་ལ་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འཕྲོ་བ། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཡི། །ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ནས་འདུས་མ་བྱས་སུ་རང་ལ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པའི་ཆ་ནས། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ཚང་བར་ཡོད་པས། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དྲི་མས་བསྒྲིབས་ པའི་ཆ་ནས་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་དང་ཁམས་ཞེས་བྱའོ། །གནས་ལུགས་ཡིན་པས་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གདོད་མ་ནས་དག་པས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །ཡོད་མེད་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་ལས་འདས་པས། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་དབུ་མའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང་། །སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ལས། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་པ། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེ
Chinese
在其上施加觉悟、增长、解脱和超越的名称。无基是不能作为任何事物的基，因此，远离戏论的胜义谛是无基的。因此，这个意义是确定的精华，希望解脱的人们，应掌握作为所证之基和见解之顶峰。现在为了遣除对名相的迷惑，说明名称的差别：对此有许多名称，由于轮回和涅槃从中产生，故被尊称为“界”。由于本来就存在，故称为“自性任运成就”。由于被垢染遮蔽，故称为“心性之界”。由于是实相，故称为“胜义谛”。由于从原始就清净，故称为“光明无垢”。远离二边，故称为“中观自性”。超越戏论，故称为“般若波罗蜜多”。空明无二，故称为“真谛无别”。由于不变异，故称为“法性如是”。等等，有眼界的智者们如是认为。对于界任运成就的自证自生之智慧，名称的确定是：如果证悟，则超越痛苦，如果未证悟，则产生轮回，从这个角度称为“界”，也称为“心之精华”。在多哈中说：唯一的心性是万物的种子，轮回和涅槃从中流出，能赐予愿望的果实，向如意宝般的心顶礼。如是说。从本来就不是造作，而是自有的角度，称为“自性任运成就的佛”。由于圆满具备一切佛法，故称为“善逝藏”。从被垢染遮蔽的角度，称为“义之阿赖耶识”和“界”。由于是实相，故称为“胜义谛”。由于从原始就清净，故称为“光明智慧”。由于超越了有无的增益，故称为“甚深空性中观自性”。在《现观庄严论》中说：甚深即是远离增益和损减的边。如是之理。由于从一切戏论的边解脱，故称为“般若波罗蜜多”。在《彼论》中说：此岸、彼岸都不是边，不在它们之间，为了知晓诸时平等性，故说为般若波罗蜜多。如是说。在《母经》中说：世尊
English
Upon it are applied the terms awakening, expansion, liberation, and transcendence. The groundless is unfit to be the ground of anything, therefore, the ultimate truth, free from elaboration, is groundless. Therefore, this meaning is the definitive essence, and those who desire liberation should grasp it as the pinnacle of the ground and views to be realized. Now, to dispel confusion about terminology, the distinctions of names are shown: This has many names, being excellently expressed as 'Dhyings' because samsara and nirvana arise from it. Because it has existed from the beginning, it is called 'self-existing spontaneously'. Because it is obscured by impurities, it is called 'essence of the heart'. Because it is the way things are, it is called 'ultimate truth'. Because it is pure from the beginning, it is called 'radiant, stainless itself'. Dispelling the abode of the two extremes, it is the nature of the Middle Way. Because it transcends elaboration, it is the Perfection of Wisdom. Empty-clear, completely pure, truth indivisible, and because it is immutable, it is the suchness of dharmata. Thus, the wise who have eyes consider it. The definitive names for this spontaneously accomplished self-aware, self-arisen wisdom of Dhyings are: If realized, one transcends suffering, and if not realized, samsara arises, from the aspect of which it is called Dhyings, and it is called the essence of mind. As the Doha says: The single nature of mind is the seed of all, from which samsara and the passing beyond suffering flow. It bestows the fruit of desires, I prostrate to the mind like a wish-fulfilling jewel. Thus it is said. From the aspect of being naturally present, not compounded, it is called the self-existing spontaneously Buddha. Because all the qualities of the Buddha are fully present, it is called the Sugata-garbha. From the aspect of being obscured by impurities, it is called the alaya of meaning and the essence. Because it is the way things are, it is called the ultimate truth. Because it is pure from the beginning, it is called the radiant wisdom. Because it transcends the extremes of existence and non-existence, it is called the profound emptiness, the nature of the Middle Way. As the Abhisamayalankara says: That which is profound is freedom from the extremes of imputation and denial. In this way. Because it is liberated from the extremes of all elaboration, it is called the Perfection of Wisdom. From that itself: Not the near shore, not the far shore, not abiding between them, because of knowing the equality of all times, it is called the Perfection of Wisdom. Thus it is said. In the Mother Sutra: Blessed One