Tibetan
སོ། །དེ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པའི་བློ་རྫས་ནི་སྙིང་རྗེ། ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ནི་སྟོང་པ། དེ་གཉིས་བློ་རྫས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ་ལྡོག་པ་སོ་སོ་བ་ཟུང་འཇུག་གམ། དམིགས་མེད་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེར་གྱུར་པ་གཉིས་རོ་གཅིག་པས་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གནད་གལ་པོ་ཆེའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མདོར་བསྡུ་བ་ནི། རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་སྤྱོད། །ལྟ་བ་མཁའ་འདྲ་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དང་། །སྒོམ་པ་འོད་གསལ་ཕྱོགས་ཆོས་སུམ་ཅུ་བདུན། །སྤྱོད་པ་སྐྱོན་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །འབྲས་བུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་ཡིན། །གང་ཅི་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་གཞུང་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་ལྟ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དམ་ཉི་ཤུ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་ཆུང་དུ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ རྣམས་དང་ནི། །གཉིས་དང་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་དང་། །ཕྱོགས་དང་མྱ་ངན་འདས་ལམ་དང་། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་དང་ཅིག་ཤོས་དང་། །མཐའ་འདས་ཐོག་མ་དོར་བ་མེད། །རང་བཞིན་དང་ནི་ཆོས་ཀུན་དང་། །ཆོས་སྐྱེ་ལ་སོགས་འདས་སོགས་དང་། །ལྡན་དང་ཅིག་ཤོས་ངོ་བོ་དང་། །མཁའ་དང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཉི་ཤུར་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟ་བུ་ལམ་སྒྲུབ་པའི་ལྟ་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ། །སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གོ། །འབྲས་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་དག་གི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཚང་ལ་མ་ནོར་བ་ནི་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་འདུས་པར་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་ལས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་ལས་ལྡོག་ཚུལ་ངེས་པར་བསྡུ་བ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །དགེ་དང་མི་དགེའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་སྟེ། །ལས་མ་ཟད་པར་འཁྲུལ་སྣང་སྟོངས་མི་སྲིད། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་མི་དགེ་སྤང་ལ་འབད། །ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་གནས་དང་བདེ་སྡུག་སོ་སོའི་སྣང་ཚུལ་མི་འདྲ་ཅི་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་འཁྲུལ་པ་བཞག་པའི་སྣང་གཟུགས་ཏེ། དགེ་བ་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་བདེ་བའི་རིགས། རིགས་དྲུག་ན་ཡོད་དོ་ཅོག་དང་ལྷ་མི་བསྐྱེད་ལ། མི་དགེ་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་དང་ངན་འགྲོ་བསྐྱེད་ནས། སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་དྲུག་ཏུ་འདུས་པར་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་འཁྲུལ་སྣང་ཞེས་བྱ་སྟེ། བག་ཆགས་མ་ཟད་ཀྱི་རིང་ལ་སྟོངས་མི་སྲིད་པ་དྷ་དུ་རའི་ནུས་པ་ཡོད་རིང་ལ་འཁྲུལ་སྣང་ཤར་བ་བཞིན་ཏེ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན། །ཐམས་ཅད་རང་གི་ལས་ལས་ཉེ་བར་བྱུང་། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྤང་དགོས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྐད་ཅིག་གཅིག་བྱས་སྡིག་པས་ཀྱང་། །བསྐལ་པ་མནར་མེད་གནས་གྱུར་ན། །ཐོག་མེད་འཁོར་བར་བསགས་སྡིག་གིས། །བདེ་འགྲོར་མི་འགྲོ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་པ་དང་། རྟ་དབྱངས་ཀྱི་དྲི་བ་དྲུག་པ་ལས། སྡིག་པས་སྡུག་བསྔལ་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །བདེའོ་འདྲེས་མས་འདྲེས་མ་སྟེ། །ལས་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་པར་སྨིན། །འདྲ་བ་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པར་རྟོགས། །ཞེས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ལས་བསགས་པ་ན་ནམ་ཡང་མེད་མི་འགྱུར། །འཁོར་བ་ན་ཡང་དཀར་ནག་འབྲས་བུ་སྨིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལས་ངན་སྤང་དགོས་སོ། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་པས་ཆོག་གི། ལས་འབྲས་མི་དགོས་སོ་ཞེས་ནམ་ཡང་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་ཅེས་པ། །མདོར་ན་མེད་པར་ལྟ་བ་ཉིད། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ངན་སོང་བ། །ཞེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ནན་ཏན་བྱ་བར་ངེས་པས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་བླང་བྱར་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དག་པའི་རྒྱལ་ སྲས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་། །རྣལ་གྲོལ་རྒྱལ་བའི་འབྱོར་པ་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །ཚོགས་གཉིས་བསགས་པས་ཁམས་ལ་སྒྲིབ་གཉིས་བྲལ། །དགེ་ཚོགས་ལས་བྱུང་ཤེས་ནས་འབད་པར་མཛོད། །དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་། ཁྱད་པར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སའི་ཡོན་ཏན་དང་། སྤྱན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྒྱ་མཚོ་ཐམས་ཅད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དགེ་བ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེའང་སེམས་སྟོབས་ཆེན་པོས་ཡུན་རིང་དུ་སྲིད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཚོགས་གཉིས་གསོག་དུས་བདེ་བ་དུ་མར་བརྒྱུད་པས་སྐྱོ་བར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། དགེ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུས་རང་ཉིད་བདེ་བའི་ཕྱིར་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྟ་བཟང་པོ་ཞོན་ནས་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། འབྲས་བུའི་ཡོན་གྱིས་མངོན་མཆོད་འགྱུར། །ཞེས་པ་ད
Chinese
梭！再者，获得菩提心而不退失的智慧之物是慈悲。本体于任何处皆不执着是空性。此二者智慧之物本体相同而作用各异是双运吗？无所缘即是空性，转变为无所缘之慈悲，二者味道相同，因此认为是本体无有差别的双运。此乃重要之关键。菩提萨埵之道果总摄而言：一切作为唯行利他事，见如虚空十八空性理，修光明法三十七道品，行无过失六度波罗蜜，果证无上圆满菩提位。无论做什么，一切皆为利他，此即称为大乘。若总摄其所有宗规，则是见解十八或二十空性。如《现观庄严论》之释文中：内外及与二，空性之事物，方与涅槃道，缘生与彼等，无始无终尽，自性与诸法，法生等及灭，具与彼自体，虚空与空性，法之彼自体，自性自性空，是名二十空。如是等等，是为修道之见解。修持如前所说，即三十七道品。行持即六波罗蜜。果即是佛地的断证功德，凡是进入大乘者，其基、道、果之法，完整无误地包含于此，如是宣说。现在为了结束工作，分为两部分，首先是必须总结从轮回因果中解脱的方法：如此显现的轮回诸法，皆从善与非善之习气所生，业未尽时，错觉之显现不可能消失，因此努力断除非善。三界六道所包含的处所和苦乐各自的显现方式，所有这些都是在阿赖耶识上安立错觉习气的显现之相。善业是与福德相应的安乐之因。六道中所有的一切以及天人
English
So! Furthermore, the wisdom substance for obtaining Bodhicitta without degenerating is compassion. The essence of not fixating on anything is emptiness. Are these two, the wisdom substance with the same essence but different aspects, union? That which is without object is emptiness, and when transformed into compassion without object, the two are of one taste, so it is considered a union without different essences. This is a very important point. The path and fruit of a Bodhisattva are summarized as follows: All actions are solely for the benefit of others. The view is like the sky, with eighteen aspects of emptiness. Meditation is clear light, with thirty-seven aspects of Dharma. Conduct is flawless, with the six perfections. The result is the attainment of unsurpassed perfect enlightenment. Whatever is done, all is for the benefit of others, and this is called the Great Vehicle. If all its principles are summarized, the view is eighteen or twenty aspects of emptiness. As in the commentary on the Ornament of Clear Realization: Internal and external, And with two, The object of emptiness, Direction and the path of Nirvana, Born from conditions and those, Without beginning or end, Nature and all dharmas, Dharma birth and so on, destruction and so on, Possessing and those self, Space and emptiness, The other self of Dharma, Empty of self-nature, Emptiness is called twenty. Like this, it is the view for accomplishing the path. Meditation is the thirty-seven aspects of Dharma as mentioned before. Conduct is the six perfections. The result is all the qualities of abandonment and realization of the Buddha's stage. For those who have entered the Great Vehicle, the basis, path, and fruit are completely and accurately contained in this much, as it is taught. Now, to conclude the work, there are two parts. First, it is necessary to summarize the method of turning away from the cause and effect of samsara: Thus, all the phenomena of samsara that appear arise from the imprints of virtue and non-virtue. As long as karma is not exhausted, the appearance of delusion cannot cease. Therefore, strive to abandon non-virtue. All the different appearances of places and happiness and suffering contained within the three realms and six realms are appearances of imprints of delusion placed on the alaya. Virtue is the cause of happiness that is in accordance with merit. All that exists in the six realms, as well as gods and humans.
Chinese
生起后，不善业产生一切痛苦和恶趣。 虽然显现千差万别不可胜数，但所有这些显现都可归纳为六种显现方式，这被称为错觉。只要习气未尽，就不会消失，就像曼陀罗花的药力存在时，错觉就会显现一样。如《念住经》所说：“世间一切诸显现，皆由自业近所生。”因此，应当断除恶业。如《入行论》所说：“刹那造罪亦能于，劫住无间地狱中，况无始来所积罪，不生善趣复何言？”以及马鸣的第六个问题中说：“罪恶带来痛苦，功德带来安乐，混合则带来混合。诸业成熟之方式，了知相似乃因缘。”以及《三摩地王经》中说：“业已造作终不亡，于轮回中成熟黑白果。”因此，必须断除恶业。仅仅证悟心性就足够了吗？绝不能说不需要业果。如《宝鬘论》所说：“说无业果者，概括而言是无有之见，非福德者堕恶趣。”因此，绝不能这样说。第二，涅槃必定要努力于因果，因此将行善作为应取之义来总结：清净的佛子道的功德，以及解脱的佛陀的圆满财富，皆由积累二资粮，使自性远离二障。知晓从善聚中生起后，努力行善吧！善的果报是所有显现增上的安乐，特别是菩萨地的功德，以及所有眼和神通的海洋，以及所有佛陀的功德，都是从善因产生的果报，因此要努力积累二资粮。并且，以强大的心力，长久地为利益众生而积累二资粮时，经历了诸多安乐也不要感到厌倦，因为善的暂时果报是为了自己获得安乐，并且是为了骑上菩提心这匹良马而前行。如《入行论》所说：“以果之功德，转为现前供养。”
English
arising. Non-virtue generates all kinds of suffering and the lower realms. Although appearances are immeasurable and diverse, all these appearances can be summarized into six modes of appearance, which are called illusions. As long as the imprints are not exhausted, they will not disappear, just as illusions arise as long as the power of the datura flower exists. As it is said in the Mindfulness Sutra: "All appearances in the world arise from one's own actions." Therefore, one should abandon evil deeds. As it is said in the Bodhicaryāvatāra: "Even a single moment of sin can cause one to dwell in the Avīci hell for an eon. What need is there to mention the sins accumulated from beginningless samsara, which prevent one from being born in the happy realms?" And in Aśvaghoṣa's sixth question: "Sin brings suffering, merit brings happiness, and mixture brings mixture. Understand that the way actions ripen is that similarity is the cause." And in the Samādhirāja Sutra: "Actions that have been accumulated will never be lost. In samsara, black and white fruits will ripen." Therefore, one must abandon evil deeds. Is it enough to merely realize the nature of mind? One should never say that the results of actions are not needed. As it is said in the Ratnāvalī: "To say that there are no results of actions is, in short, a nihilistic view. Those without merit fall into the lower realms." Therefore, one should never say that. Secondly, since nirvāṇa definitely requires effort in cause and effect, the meaning is summarized by taking virtue as something to be adopted: The qualities of the pure bodhisattva path, and all the perfect wealth of the liberated Buddha, are all due to the accumulation of the two accumulations, which separates the nature from the two obscurations. Knowing that it arises from the accumulation of virtue, strive to do good! The fruit of virtue is all the happiness of manifest exaltation, and especially the qualities of the bodhisattvas' grounds, and all the oceans of eyes and superknowledges, and all the qualities of the Buddhas, are the fruits arising from the cause of virtue, so one should strive to accumulate the two accumulations. Moreover, with great mental strength, one should not be discouraged when accumulating the two accumulations for the benefit of sentient beings for a long time, because the temporary fruit of virtue is for oneself to obtain happiness, and it is for riding the good horse of bodhicitta and going forward. As it is said in the Bodhicaryāvatāra: "By the merit of the fruit, it turns into a present offering."