Tibetan
སྐྱེད་ནས་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་སྤྱོད་ཅིང་། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཉིན་མཚན་དགེ་བ་ལ་བརྩོན་པ་བསྔོ་བས་ཟིན་པ་རྣམས་ནི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་བདེ་བ་དང་འཕྲད་པར་འདོད་པའི་བྱམས་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པ་དེ་དང་བྲལ་བར་ འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ། བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལས་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པ་དགའ་བ། ཉེ་རིང་ཆགས་སྡང་ཅན་རྣམས་སེམས་སྙོམས་པ་ལ་སེམས་པའི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་ཅན། །འཕྲད་དང་བྲལ་བའི་དགོངས་པ་ཅན། །མི་འབྲལ་བ་ཡི་དགོངས་པ་ཅན། །ཕན་བདེ་དགོངས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི་རང་ལ་བདོག་པ་གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་འདོད་པའི་གཏོང་སེམས་དགེ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སྤང་སེམས་དགེ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། བཟོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ཁྲོ་བར་བསྲན་སེམས་དགེ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། བསམ་གཏན་ནི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་རྟོགས་པ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། དེ་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་ནས་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །སྦྱིན་པའི་བྱེད་ལས་རྫས་དེ་དག་གཞན་གྱིས་ཐོབ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་མི་འཚེ་བ་དང་། ལན་དུ་མི་ཁྲོ་བ་དང་། དགེ་བ་སྤྱོད་པ་དང་། སེམས་གནས་པས་ཞི་ལྷག་སྐྱེས་པ་དང་། རྟོགས་ནས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་རྣམས་བྱེད་ལས་སོ། །གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་ནས་སྣང་བའི་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བྱེད་ལས་ངོ་མཚར་ཅན་ཏེ། བྱང་ ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ནས། །དགེ་བའི་ལས་འབྲས་རྟེན་བྱེད་པ། །ངོ་མཚར་བས་ཀྱང་འདི་མཚར་ཞིང་། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་འདི་རྨད་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །དེས་ནི་འཁོར་བར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་འགྲུབ་སྟེ། འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས། བདག་མེད་བཟོད་པས་མཉམ་པ་ཉིད་གནས་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད། །ཡོངས་སྨིན་བྱ་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱེད་ཀྱང་། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད། །བསམ་པས་རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས་ལ་གནས། །དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་འཁོར་བར་གནས་པ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་མོད་ཀྱང་།
Chinese
生起后修持三十七道品，以四无量和六度所摄的日夜精勤行善，以回向摄持，这些称为顺解脱分之善。其中四无量是：愿众生不具乐者与乐相遇的慈；愿为痛苦所折磨者脱离痛苦的悲；愿已具乐者不离安乐的喜；对亲疏爱憎者心怀平等心的舍。如《经庄严论》所说：『于诸有情具慈爱，具有相遇与分离想，具有不离之想，利益安乐想，我向您敬礼。』如此等等。六度是：愿将自己拥有的施予他人的布施心，及其善业；持戒是不善的一方，舍弃之心及其善业；安忍是对他人的损害等不生嗔恨的忍耐心，及其善业；精进是对善事生起欢喜心，及其善业；禅定是心专注一境，及其善业；智慧是了知佛法的词句意义，及其善业。所有这些在显现而无自性的状态中行持，即是度。布施的作为是那些事物被他人获得。同样，不损害他人，不反过来嗔恨，行持善法，心安住而生起止观，了悟后没有怀疑，这些都是作为。了知一切皆无成，而在显现的聚集中行持，是度之奇妙作为。如《菩提心释》所说：『了知诸法皆空性，善业果报作依凭，此较稀有尤稀有，此较奇特尤奇特。』如此等等。由此也能成就在轮回中利益众生的广大事业。如《无垢光请问经》所说：『以无我忍安住于平等性，亦于众生生起大悲心，为令成熟故而行布施，然不希求业之异熟果，意念恒常安住于涅槃，彼之行持乃安住于轮回，虽已了知诸法皆空性。』
English
Having arisen, practicing the thirty-seven factors of enlightenment, and dedicating the merit of diligently engaging in virtuous deeds day and night, encompassed by the four immeasurables and the six perfections, are called the virtues that accord with liberation. Among these, the four immeasurables are: loving-kindness, wishing that sentient beings who lack happiness may encounter happiness; compassion, wishing that those tormented by suffering may be free from it; joy, wishing that those who possess happiness may not be separated from it; and equanimity, thinking with impartiality towards those who are near and far, attached and hateful. As stated in the Ornament of the Sutras: 'Having love for all sentient beings, having the thought of meeting and parting, having the thought of not separating, having the thought of benefit and happiness, I prostrate to you.' And so on. The six perfections are: the mind of generosity, wishing to give one's possessions to others, along with its virtuous activity; discipline, the mind of abandoning non-virtuous aspects, along with its virtuous activity; patience, the mind of enduring without anger towards harm from others, along with its virtuous activity; diligence, taking joy in virtuous actions, along with its activity; meditation, the mind abiding single-pointedly on an object, along with its activity; and wisdom, understanding the meaning of the words and teachings of the Dharma, along with its activity. Practicing all of these within the state of appearance yet without inherent existence is the perfection. The activity of generosity is that those things are obtained by others. Similarly, not harming others, not retaliating with anger, practicing virtue, the arising of shamatha and vipashyana through the mind abiding, and having no doubt after realization are the activities. Knowing that nothing is established, yet engaging in the collection of appearances is the wondrous activity of the perfection. As stated in the Commentary on the Awakening Mind: 'Having known that all phenomena are emptiness, relying on virtuous actions and their results, this is more wondrous than wonder, this is more amazing than amazing.' And so on. Through this, vast benefit for sentient beings in samsara is also accomplished. As stated in the Sutra Requested by Odzung: 'Although abiding in equality through the patience of no-self, great compassion arises for sentient beings. Although giving generosity in order to fully ripen them, there is no expectation for the ripening of karma. In thought, one constantly abides in nirvana, yet one's conduct abides in samsara, although one has realized that all phenomena are emptiness.'
Tibetan
།ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་ཡིད་ཆེས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་པོ་ལྔ་བསོད་ནམས་དང་། ཕྱི་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ལ། དང་པོ་གསུམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་རྒྱུ་ངོ་བོ་བྱེད་ལས་ཡིན་ཞིང་། བསམ་གཏན་སེམས་དང་། ཤེས་རབ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་ཡིན་པར། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཚོགས་ཡིན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །གསུམ་པོ་གཞན་ནི་ གཉིས་ཀ་སྟེ། །ལྔ་ཆར་ཡང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལྟར་ན། སྦྱིན་པ་བསོད་ནམས། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས། གཞན་བཞི་གཉིས་ཀའམ། ཡང་ན་དང་པོ་བསོད་ནམས། ལྷག་མ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་འདོད་ཀྱང་། འདིར་སྤྱོད་འཇུག་ལྟར་རོ། །དེའང་དགེ་བ་གང་བྱེད་ཀྱང་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས། རྗེས་བསྔོ་བ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་ན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནོ། །མ་ཟིན་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་འདིར་ཐར་པའི་རྒྱུར་དཀའ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་དོན་ཡོད་དང་། །རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བཤད་པས། ཚོགས་སྦྱོར་དུ་དེ་གསུམ་གྱིས་མ་ཟིན་ན། ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་ལ། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་དོན་ཡོད་པའོ། །དག་པ་ས་གསུམ་དུ་རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་པས་ཚོགས་གཉིས་རླབས་པོ་ཆེ་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་དུ་དབང་བཅུ་ཐོབ་པས་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྫོགས་ལ། མན་ཆད་དུ་འབད་ཀྱང་ཆེར་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཁྱད་པར་ཐེག་ཆེན་དགེ་བ་རླབས་པོ་ཆེ། །སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་གཞི་དམིགས་པ་མེད། །རྗེས་ལ་བསྔོ་བས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ནི། །ཐར་ལམ་བགྲོད་པའི་གཅེས་པ་རྣམ་གསུམ་ཉིད། །ཅེས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ ཟིན་ཏོ། །འདིར་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ནི་དགེ་བ་གང་བྱེད་དེའི་དུས་ན་ཡོད་པ་དེ་དང་། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུས་མཉམ་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་སྔ་ཕྱི་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་དུས་སྦྱོར་བའི་སྙིང་རྗེ་དང་། དངོས་གཞིའི་སྟོང་པ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདོད་པ་ནི། ཕྱོགས་མ་གོ་བར་ཟད་དེ། འདས་པ་དངོས་མེད་དང་། ད་ལྟ་བ་དངོས་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་
Chinese
对于业的成熟生起信心。如是说。其中，前五度是福德资粮，后一度是智慧资粮。前三者是戒律学处之因，本体是作用，禅定是心，智慧是智慧的学处，精进是一切的助伴。如《经庄严论》所说： 掌握三学后，胜者宣说六度，前三与后二，以二种方式，一者亦属三者。布施、戒律是福德之资粮，智慧是智慧之资粮，其他三者是二者，五者皆是智慧之资粮。如是说。又如《入行论》所说： 这所有肢分，能仁为了智慧之义而宣说。如是说。如《经庄严论》所说，布施是福德，智慧是智慧，其他四者是二者，或者前一是福德，其余五者是智慧。虽然如此认为，但此处依《入行论》而说。其中，无论做什么善事，加行是发心，正行是证悟无自性，后行是回向，以这三者摄持则与解脱相顺。若不摄持，则在此以信欲行之地上难以成为解脱之因。如《经庄严论》所说： 大多无义，有义与一切时有义，应知。如是说，在资粮道中，若不以这三者摄持，则大多无义，从第一地到第七地是有义。在清净的三地中，一切时有义，因此圆满了广大的二资粮。又，在第一地以上获得十自在，因此圆满了不可思议的资粮，在第一地以下，即使努力也难以圆满。此处归纳其义： 尤其是大乘广大之善，加行是发心，正行是无所缘，后行以回向完全摄持，是趣入解脱道的三种要诀。此义已宣说完毕。此处方便的慈悲是无论做什么善事，在那时存在，智慧的空性同时双运，因此没有先后。有些认为修法性时，加行的慈悲与正行的空性是双运，这完全是没有理解要点，过去是无实有，现在是实有，双运是可笑之处。
English
Having faith in the ripening of karma. Thus it is said. Among them, the first five perfections are the accumulation of merit, and the last one is the accumulation of wisdom. The first three are the cause and essence of the training in discipline, meditation is the mind, wisdom is the training in wisdom, and diligence is the companion of all. As stated in the Ornament of the Sutras: "Having mastered the three trainings, the Victorious Ones declared the six perfections. The first three and the last two, in two ways, one also belongs to all three. Generosity and discipline are the accumulation of merit, wisdom is the accumulation of wisdom, the other three are both, and all five are the accumulation of wisdom." Thus it is said. Also, as stated in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: "All these limbs, the Able One declared for the sake of wisdom." Thus it is said. According to the Ornament of the Sutras, generosity is merit, wisdom is wisdom, the other four are both, or the first one is merit, and the remaining five are wisdom. Although it is thought so, here it is said according to the Guide to the Bodhisattva's Way of Life. Among them, whatever virtue is done, the preliminary is the generation of bodhicitta, the main practice is the realization of no self-nature, and the conclusion is the dedication. Being encompassed by these three is in accordance with liberation. If not encompassed, it is difficult to become a cause of liberation on this ground of practice with aspiration. As stated in the Ornament of the Sutras: "Mostly meaningless, meaningful, and always meaningful, should be known." Thus it is said, in the path of accumulation, if not encompassed by these three, then mostly meaningless, and from the first to the seventh ground it is meaningful. In the three pure grounds, it is always meaningful, therefore the vast two accumulations are perfected. Also, above the first ground, the ten powers are obtained, therefore the immeasurable accumulation is perfected, and below the first ground, even if effort is made, it is difficult to perfect. Here, summarizing its meaning: Especially the vast virtue of the Great Vehicle, the preliminary is the generation of bodhicitta, the main practice is without object, and the conclusion is completely encompassed by dedication, are the three essentials for entering the path of liberation. The meaning of this has been explained. Here, the skillful means of compassion is whatever virtue is done, it exists at that time, and the wisdom of emptiness is simultaneously united, therefore there is no before or after. Some think that when meditating on the nature of reality, the compassion of the preliminary and the emptiness of the main practice are united, this is completely not understanding the point, the past is unreal, and the present is real, the union is a laughing matter.