English
Like not eating the meat of a cow struck by lightning, one should abandon it. Like a person full of good food not wanting inferior food, one should abandon it. Like a Chakravartin king not encountering people of inferior lineage, one should abandon it. Like a pure Bhikshu not touching a decaying corpse, one should abandon it. Thus it is said. Admonishing not to focus the mind on worldly affairs, but to strive in the Dharma: This life's livelihood, friends and consultations, Enjoyment, bias and evil sects, Because wasting leisure and fortune is a great loss, therefore abandon them. No matter what worldly things are done, there is no great benefit for future lives, only sinking into the mire of Samsara, having decided this, one should strive in the Dharma. Among them, farming has no long-term meaning, it is the livelihood of fields; friendship has no long-term meaning, it is spouses and relatives; enjoyment has no long-term meaning, it is the management of food and wealth; consultation has no long-term meaning, it is the art of worldly fame; strife has no long-term meaning, it is the bias of enemies and friends; sects have no long-term meaning, it is the clinging to views, all these should be abandoned. Do not let leisure and fortune be wasted, but strive from the depths of the heart in the supreme Dharma. Moreover, living in a lay household is full of busyness, and is the root of falling away from the Dharma, therefore long-term meaning cannot be achieved. First, in a worldly family, there is bias towards enemies and friends, management of children and household, worries about taxes and oppression, early and late toil for food and clothing, no matter what is done, it cannot be satisfied, no matter what happens, it is not smooth, no matter how it is done, it cannot please people, even if working hard day and night, there is always unfinished business, the mind rarely thinks of the Dharma, what is done is mostly mixed with sin, this is a great root. There is a strong fire of love and hate between neighbors, children are the ropes of karmic debt, the strength is strong, no matter what is done, it will increase suffering, the burden is heavy, because it is unbearable for others to be happier than oneself, there are countless such situations, therefore it is far from the Dharma. In the Sutra Requested by Bodhisattva Lion's Roar, it says: In the home, afflictions arise, which destroy all white dharmas. Thus it is said. Living in a lay household as a renunciant is also the nature of suffering, it is abandoning the small home and entering the big home, managing business and agriculture,
Tibetan
་བོང་ཁལ་ཕྱུགས་ཀྱི་བྲན་གཡོག །ནོར་རྫས་སྐྱེད་འཕེལ་གྱི་བྲེལ་ཏོ། རྒས་ཀ་ཚེ་གཞུག་གི་སོ་ཚིས། ཉེ་དུ་འབྲེལ་བའི་གྲོས་འདུན། འདོད་ཡོན་སྲེད་པའི་ཞེན་ཆགས། བཟའ་བཏུང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐྱིད་འདོད། གནས་དང་མཁར་ལས་ཀྱི་བྱ་བཞག །ཟིན་མེད་བྲེལ་ཏོའི་རྣམ་གཡེང་། ཉིན་མཚན་ཆགས་སྡང་གི་ཁོར་ཡུག །གོང་འོག་སེམས་འཛིན་གྱི་ཁུར་ལས། ལོ་འདོད་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་ཤེས། ཐོས་བསམ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཁ་ཆོས། ཆགས་སྡང་འགྲན་སེམས་ཀྱི་མེ་དཔུང་། རྟག་ཏུ་ཟུག་རྔུའི་ཚེར་མ། ཅི་བྱས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ། རྟག་ཏུ་རེ་བའི་སོ་ཚིས། དཔོན་སློབ་དད་མེད་ཀྱི་འཆིང་རེས། གྲོགས་མཆེད་འགྲན་སེམས་ཀྱི་ཕྲག་དོག །དྲག་ཤོས་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རི་བོ། ཞན་ཤོས་ཐོས་མེད་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད། ཆོས་དང་རང་རྒྱུད་འཛོལ་བའི་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བས་ཐར་པ་དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་རབ་ཏུ་དཀའ་སྟེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཁྱིམ་དོན་ཆེ་ཆུང་སྤངས་ནས་ཐོག་མར་རབ་བྱུང་དཀའ། །ཞེས་པ་དང་། གང་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ཡོན་ཏན་སྣོད་མ་གྱུར། །སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་མ་ཞུགས། །རབ་བྱུང་དེ་ནི་རབ་བྱུང་མ་ཡིན་ཁྱིམ་པའང་མིན། །ཆུ་མེད་ཁྲོན་པ་རི་མོའི་མར་མེ་བཞིན། །ཞེས་པ་དང་། སྔ་མ་དེ་ཉིད་ལས། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་འདོད་པ་ཡིས། །མི་ངོམས་བཞིན་དུ་འཆི་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་ལས་བཟློག་པ་གལ་ཆེའོ། །དྲན་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བཟུང་ནས་ཡེངས་མེད་དུ་བཞེངས་བསྐུལ་གདབ་པ་ནི། རྟག་ཏུ་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་བག་ཡོད་པས། །དལ་འབྱོར་བསམས་ཏེ་ཐར་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ། །དེ་ལྟར་རྙེད་དཀའི་དལ་འབྱོར་ཐོབ་ནས་ད་རེས་ཐར་པའི་ལམ་སྣ་མ་ཟིན་ན། གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་སྟོང་པར་ལོག་པ་བས་ཀྱང་མདོ་ཆུང་བས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཤིག་བསྒྲུབས་ ཏེ་ལམ་སྣ་ཅི་ཟིན་བྱ། སྤྱོད་ལམ་དུས་དྲུག་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་། དོན་ཡོད་མེད་ཀྱི་བྱ་བ་ངོས་ཟིན་པའི་ཤེས་བཞིན་གྱི་བྱ་རས་ཟིན་པར་བྱས་ཏེ། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་ལ་མ་ཡེངས་པར་རང་གིས་རང་ལ་བསྐུལ་བ་ནི། དཔེར་ན་གྲུ་ཡོད་དུས་ཆུ་ལས་མ་སྒྲོལ་ན། དེ་ནས་མི་སྒྲོལ་བས་དེ་དུས་ཅི་སྒྲོལ་བྱེད་པ་ལྟར། དལ་འབྱོར་གྱི་གྲུ་རྙེད་དུས་འབད་དགོས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གྲུ་འདི་ཕྱི་ནས་རྙེད་དཀའ་བས། །རྨོངས་པ་དུས་སུ་གཉིད་མ་ལོག །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཅང་ཤེས་ཀྱི་རྟ་མཆོག་ཡོད་དུས་སུ་ཤུལ་རིང་གི་ལམ་བགྲོད་དགོས་
Chinese
如同牲畜般的奴隶，忙碌于财富的增长，衰老临近死亡的焦虑，亲友交往的商议，贪恋欲望的执着，追求饮食享乐的快乐，住所和城市建设的事务，无止境忙碌的散乱，日夜爱恨交织的环境，对上下级牵挂的负担，沉迷世俗的认知。 听闻思索的虚假佛法，爱恨竞争的火焰，总是刺痛的荆棘，所做皆是今生的事务，总是充满期待的焦虑，师徒之间缺乏信心的束缚，朋友兄弟之间竞争的嫉妒，最强烈的世间八法之山，最薄弱的是缺乏闻思的行为。由于混淆佛法和自心的过错非常多，所以获得解脱的殊胜佛法非常困难。律经中说：“舍弃大小家事，最初出家很难。”又说：“有些人虽然出家了，却没有成为功德的容器，剃了头发和胡须，却没有进入沙门的行列，这样的出家不是真正的出家，也不是在家人，如同没有水的井，如同图画中的酥油灯。”前面那部经中又说：“住在家里的人，因为欲望，在无法满足的情况下死去。”因此，如法修行佛法，远离世俗的显现非常重要。用正念和觉知抓住，不散乱地策励自己：要常常以正念和觉知保持谨慎，思维暇满人身，从而成就解脱的菩提。这样获得了难得的暇满人身，如果这次没有抓住解脱的道路，比去黄金岛却空手而归还要糟糕，所以要修持深奥的佛法，无论如何都要抓住解脱的道路。在所有六时的行住坐卧中，对于熟悉的对境，要以不忘失的忆念，以及对于有意义和无意义的行为，要以能辨认的觉知来把握，不要让六识散乱于外境，要自己策励自己。例如，有船的时候不渡河，之后就无法渡河了，那么那时要如何渡河呢？同样，获得暇满人身的船时就要努力。《入行论》中说：“此船后难得，愚者莫贪睡。”同样，拥有聪慧的良马时，就要行走遥远的路途。
English
Like slaves of livestock, busy with the increase of wealth, anxiety about old age and approaching death, discussions about relationships with relatives and friends, attachment to the desire for sensual pleasures, the pursuit of happiness in food, drink, and enjoyment, the affairs of dwellings and city construction, the distraction of endless busyness, the environment of day and night filled with love and hate, the burden of concern for superiors and subordinates, and the perception of being immersed in worldly desires. False Dharma of hearing and thinking, the fire of hatred, competition, and jealousy, the thorns that always prick, all actions are for the sake of this life, always filled with anxious expectations, the bond of lack of faith between teacher and student, the jealousy of competition among friends and brothers, the mountain of the strongest eight worldly concerns, the weakest is the behavior of lacking hearing and thinking. Because the faults of confusing Dharma and one's own mind are very numerous, it is very difficult to attain the supreme Dharma of liberation. The Vinaya Sutra says, "Giving up small and large household affairs, it is difficult to initially renounce." It also says, "Some who have renounced have not become vessels of merit, they have shaved their hair and beards, but have not entered the ranks of the Shramanas, such renunciation is not true renunciation, nor is it that of a householder, like a well without water, like a butter lamp in a painting." The previous sutra also says, "Those who dwell in a house, because of desire, will die without satisfaction." Therefore, to practice the Dharma properly, it is very important to turn away from worldly appearances. Holding on with mindfulness and awareness, urging oneself without distraction: One should always be mindful and aware, maintaining diligence, contemplating the leisure and endowments, thereby accomplishing the Bodhi of liberation. Having thus obtained the rare leisure and endowments, if one does not seize the path of liberation this time, it is worse than going to the Isle of Gold and returning empty-handed, so one should practice a profound Dharma, and in any case, seize the path of liberation. In all six times of walking, standing, sitting, and lying down, for familiar objects, one should grasp with unforgetting mindfulness, and for meaningful and meaningless actions, one should grasp with discerning awareness, not allowing the six consciousnesses to be distracted by external objects, one should urge oneself. For example, if one does not cross the river when there is a boat, then one will not be able to cross it later, so how will one cross it then? Similarly, one must strive when one has obtained the boat of leisure and endowments. The Bodhicharyavatara says, "This boat is difficult to obtain again, fools, do not sleep at this time." Similarly, when one has the excellent horse of intelligence, one must travel a long road.