Tibetan
་པ་དག་ནི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་དབྱེ་བས། ཡོད་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་འགོག་ཅིང་། དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ ཆོས་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་རྣམ་པར་འཇོག་ན་ཡང་། ད་དུང་རང་གི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པའི་ཁས་ལེན་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་པས། རབ་ཏུ་མི་དམིགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབུ་མ་ལས་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །འདི་ལ་རང་རྒྱུད་འོག་མ་དང་གོང་མ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་སེམས་ཙམ་ལ་རང་རྒྱུད་འོག་མར་གྲགས་ཀྱང་། ཤེས་བྱ་རང་རིག་དོན་དམ་དུ་མི་འདོད་པའི་གཞུང་ལ་ཕྱེ་ན། སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་། མི་འདོད་པ་གཉིས་ལ་གོང་འོག་ཏུ་བཞག་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་རང་རྒྱུད་དུ་འདོད་པས་གྲུབ་མཐའི་དོན་མ་གོ་བར་ཟད་དོ། །སློབ་དཔོན་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་གྱི་ངོ་བོར་གནས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཚོགས་པ་ལས་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ། འཁྲུལ་སྣང་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པའི་ངོ་བོར་ཐ་སྙད་དུ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་བདེན་ལ། དོན་དམ་པར་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆའི་བརྟགས་པ་ལོག་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་མིང་ཚིག་གི་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པས་སྟོང་ཡང་། གཟུགས་བརྙན་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་དུ་གསལ་བ་མ་འགགས་པའི་ཆ་ནས་སྒྱུ་མར་བརྗོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྣང་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་སོགས་སྣང་ཡང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་སྤྲོས་པ་ཞི་བའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་ཤར་བ་ཙམ་མོ། །དེས་ན་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བསགས་པས་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཐོབ་ ནས། སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ལ། སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གྱིས་འཕྲིན་ལས་བྱུང་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་དོན་དམ་པར་བདེན་པའམ། ཡང་ན་ཅི་ཡང་མེད་ན་ལམ་དང་རྣམ་གྲོལ་འབད་པ་དང་ཐོབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཙམ་བརྗོད་ཀྱང་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྟེན་འབྲེལ་པ་རྣམས་སྣང་བའི་ཕྱིར་གྱིས་ཀྱང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་བདེན་པས། དེའི་ངོར་སྤང་བླང་གི་རིམ་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་གནས་སྐབས་པ་དང་མཐར་ཐུག་པ་གཉིས་སྒྲུབ་པར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུམ་ལས་ཀྱང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཆོས་ཤིག་ཡོད་ན་ཡང་དེ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ་ཞེས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། དོན་དམ་བདེན་པ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྨི་ལམ་མཚུངས་པར་འཇུག །གང་གིས་མཁས་པ་དེ་ལྟར་འཇུག་པ་ཡང་། །དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་མཆོག་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་མདུན་དག་ཏུ། །སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་དག་གིས་གཟུགས་སྤྲུལ་ཏེ། །རྟ་དང་གླང་པོ་ཤིང་རྟ་སྣ་ཚོགས་བྱས། །དེ་ལ་མི་བདེན་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་ གྱིས། །ཞེས་པ་དང་། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས། རང་བཞིན་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །རྫུན་མིན་བདེན་མིན་དེ་བཞིན་དུ། །ཐམས་ཅད་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟར། །འདོད་པས་རྣལ་འབྱོར་མས་ཤེས་ཀྱིས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །དེའང་མ་དག་པ་སྒྱུ་མ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་ལ་དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་དེ་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་འགགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེན་ཞེན་སྒྲིབ་པ་ཀུན་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དག་པ་སྒྱུ་མ་ནི་ལམ་དུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམས་པས། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་འོག་མིན་ན་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པ་ལས། སྤྲུལ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པ། དོན་དམ་སྒྱུ་མ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྤྲོས་པ་ལས་གྲོལ་བར་སྣང་ལ་སྤྲོས་བརྗོད་མེད་པ་ཉིད་གནས་ལུགས་སུ་བརྗོད་པའོ་ཞེས་འདོད་པའོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་དོན་མེད་པ་དང་། རིག་ངོར་སྒྱུ་མ་མི་འགྲུབ་པ་དང་། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྱུ་མའི་ངོ་བོ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་དོན་དམ་དང་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པས་དོན་དམ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་ཐལ་ཏེ། སྒྱུ་མ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིག་སྔགས་དང་ཤིང་བུ་རྡེའུ་ལས་སྐད་ཅིག་གིས་རྟ་གླང་དུ་སྐྱེ་ བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་སྟེ། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་གཞལ་ན་དུས་དང་ཕྲད་པ་དང་རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་གིས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་ཆོས་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བ
Chinese
那些人将所知的一切法以二谛来区分，遮止有无的戏论，胜义谛自性清净，世俗谛中业果等诸法虽然不混杂地安立，但仍然执着于成立自方的承诺，因此，只能在胜义无自性的中观之外安立。这有自续下部和上部两种。初者，一般心识唯识宗被称为自续下部，但如果区分不承认所知自明为胜义谛的论典，则将显现如幻之体性自性空作为胜义谛，以及不承认这两者分为上下部。由于瑜伽行派认为地是自续，因此只是没有理解宗义的意义而已。导师海云等认为，一切法自性空，以幻化的自性存在于二谛的体性中，世俗谛是无有，只是由因缘和合而成的显现，在错觉显现中，以如其所显现的体性，在名言中具有能起作用的方面是真实的。而在胜义谛中，由于对世俗谛方面的分别念的颠倒，因缘和非因缘等名言词句等戏论皆空，但如影像般在缘起中显现的方面并未断绝，因此称为幻化。如禅定中的显现对境之色等，虽然显现，但一和异的戏论寂灭的显现只是幻化显现而已。因此，积累如幻的二资粮，获得如幻的菩提果，恒常安住于幻化的自性中是等持，以幻化的方式产生事业，成办如幻的众生之义。如果不是这样，在胜义谛中是真实的，或者什么都没有，那么道路和解脱、努力和获得都将变得没有意义。无论怎样说空性等，但由于显现的事物是缘起法，因此即使显现，一切法也只是如幻般真实。因此，就此而言，以取舍的次第，自和他二者的暂时和究竟之义都应当成办。经中也说：一切法如梦如幻。
English
Those who distinguish all knowable dharmas by the two truths, prevent the proliferation of existence and non-existence, the ultimate truth is naturally pure, and although the dharmas such as cause and effect are established without being mixed in the conventional truth, they are still attached to the commitment to establish their own side. Therefore, it can only be established outside the Madhyamaka of ultimate non-objectification. This has two types: lower and upper Svatantrika. The former, in general, the Mind-Only school is known as the lower Svatantrika, but if we distinguish the treatises that do not accept knowable self-awareness as the ultimate truth, then the appearance of the nature of illusion, emptiness by nature, is accepted as the ultimate truth, and not accepting these two is divided into upper and lower parts. Since the Yogacara school considers the ground to be Svatantrika, it is just that the meaning of the tenets has not been understood. The teacher Ocean Cloud and others believe that all dharmas are empty by nature, and exist in the nature of illusion in the nature of both truths. The conventional truth is non-existent, but only an appearance made up of causes and conditions. In the illusory appearance, the nature as it appears is true in terms of its ability to function in name. In the ultimate truth, due to the reversal of the conceptual thoughts on the conventional truth, causes and conditions and non-causes and conditions are empty of the proliferation of names, words, and letters, but the aspect of appearing in interdependence like an image is not interrupted, so it is called illusion. For example, the appearance of objects of appearance in meditation, such as form, etc., although they appear, the appearance of the cessation of the proliferation of one and different is just an illusory appearance. Therefore, accumulating the two accumulations like illusions, obtaining the fruit of enlightenment like an illusion, and constantly abiding in the nature of illusion is samadhi, and activities arise in the manner of illusion, accomplishing the meaning of sentient beings like illusions. If it is not like this, if it is true in the ultimate truth, or if there is nothing, then the path and liberation, effort and attainment will become meaningless. No matter how much emptiness and so on are spoken, but since the appearing things are interdependent dharmas, even if they appear, all dharmas are only true as illusions. Therefore, in this regard, with the order of acceptance and rejection, both the temporary and ultimate meanings of oneself and others should be accomplished. It is also said in the Sutra: All dharmas are like dreams and illusions.
Chinese
呜呼！涅槃也如梦如幻。如果说有比涅槃更超胜的法，我也说那也如梦如幻。圣者《三摩地王经》中也说：胜义谛如梦，涅槃亦如梦。谁能如智者般了达此理，那便是最殊胜的意之调伏。如众生前，魔术师幻化出马、象、车等种种形象，虽不真实，却显现种种景象。一切诸法，亦应如是知晓。嘿汝嘎续部中说：自性本初未生，非真非假即如是，一切如水中月。欲乐瑜伽母应如是知。如是等等所说，一切都认为如幻二者。而不清净的幻化是，于世俗中显现，于胜义中无有真实的自性，因为在道究竟时会止息，因为能遣除一切实执的障碍。清净的幻化是，于道中显现，通过观修无自性，果位法身和色身无别的自性显现，无自性于色究竟天中以幻化的方式安住，从中生起化身如幻。这些也都是，于世俗中幻化执着于因缘，胜义幻化是，从缘起的显现，一和多的戏论中解脱，显现却无法用戏论言说，认为此即是安住之实相。对此破斥有三：自性无意义，于觉性前幻化不成立，以及非胜者之意。第一，幻化的体性是显现而无自性，由于它与胜义和自性无有差别，因此胜义应成为生灭法，因为幻化是生灭法，因为从明咒和木片石子中刹那间显现出生为马象，如其坏灭一般。第二，幻化的定义不成立，因为若以究竟的理智来衡量，以时和合，以及以常和刹那来观察和分析，则任何法都无法成立。这是幻化的自性。
English
Alas! Nirvana is also like a dream, like an illusion. If there is a dharma that is even more superior than Nirvana, I would say that it is also like a dream, like an illusion. In the Sutra of the Noble King of Samadhi, it is also said: The ultimate truth is like a dream, and Nirvana is also like a dream. Whoever, like a wise person, understands this, that is said to be the supreme taming of the mind. Just as in front of many beings, magicians conjure up various forms such as horses, elephants, and chariots, although they are not real, they appear in various ways. All dharmas should be understood in the same way. In the Hevajra Tantra, it is said: The nature is unborn from the beginning, neither false nor true, just as all are like the moon in water. Yoginis of desire should know this. As it is said, everything is considered as two aspects of illusion. The impure illusion is that it appears in the relative truth, but has no real nature in the ultimate truth, because it ceases when the path is completed, because it abandons all clinging to reality. The pure illusion is that it appears on the path, and by meditating on its lack of self-nature, the nature of the fruit, the Dharmakaya and the Rupakaya, is inseparable, appearing but without self-nature, residing in Akanishta in the form of illusion, from which emanations like illusions arise. These are also, in the relative truth, illusions clinging to causes and conditions, and the ultimate illusion is that from the appearance of dependent origination, it is liberated from the proliferation of one and many, appearing but without proliferation or expression, and it is considered that this is the reality of abiding. There are three refutations to this: the nature is meaningless, illusion is not established before awareness, and it is not the intention of the Victorious Ones. First, the nature of illusion is appearance without self-nature, and since it is no different from the ultimate truth and self-nature, the ultimate truth should become something that arises and ceases, because illusion is something that arises and ceases, because from mantras and pieces of wood and pebbles, horses and elephants appear to be born in an instant, just like their destruction. Second, the definition of illusion is not established, because if measured by ultimate reason, and examined and analyzed by time and conjunction, and by permanence and momentariness, then no dharma can be established. This is the nature of illusion.