Tibetan
ང་པོ་རྣོན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་དང་ཆོས་བདག་མེད་པ་དང་། འགྲོ་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ཐོས་པ་ལ་མི་སྐྲག་ཅིང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྦྱོར་བའི་སྔོན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་། །མོས་པ་དང་ནི་བཟོད་པ་དང་། །དགེ་ལ་ཡང་དག་སྤྱོད་པ་ནི། ། རིགས་ཀྱི་རྟགས་སུ་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་ནི་རྐྱེན་གང་དང་ཕྲད་པའི་ལམ་ལ་མོས་པ་སྐྱེ་བའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཏེ། ཉན་ཐོས་པ་དག་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་མན་ཆད་དུ་སྲིད་པར་འདོད་ཀྱང་། ཐེག་ཆེན་པས་གཞལ་ན་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ཀྱང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་ཆོས་དང་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས། བདེ་འགྲོའི་བསྔགས་པ། ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ཐོས་ཀྱང་སེམས་མི་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་དག་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། རྟེན་གསུམ་ངོ་མཚར་ཅན་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ཡང་དད་པ་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་མེད་པ། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་བློ་ཙམ་མི་སྐྱེ་བའམ། སྐྱེ་ན་ཡང་འཚོ་བ་འབའ་ཞིག་གམ། འཚོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བས། དད་པ་མེད་ཅིང་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་བསོག་པ། བསླབ་པ་དང་པོ་ནས་ལེན་སེམས་རྣལ་མ་མེད་པས་མ་ཆགས་པའམ། ཆགས་ནའང་རལ་ནས་ཆ་ལུགས་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་ལོག་སྲེད་ཅན་གཏན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་འདོད་དེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་གཏན་དུ་ལྡན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན། འདོད་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པར་ལྟ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཐར་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཏན་དུ་བདེ་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །གཞི་ལྔ་ལ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོའི་ངོ་བོ། རྣམ་གཞག །ཐུབ་པའི་དགོངས་ པའོ། །ངོ་བོ་ལ་གཟུགས་ནི་བེམ་པོར་མེད་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ལ་དོན་སྣང་གི་བག་ཆགས་སྨིན་པའི་དབང་གིས་གཟུགས་སུ་སྣང་ངོ་། །སེམས་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དེ། འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་དང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ་རྫས་ཐ་དད་པ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞི་ཡུལ་གྱི་དོན་ཙམ་རིག་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་མཐུད་པའི་རྒྱུན་བརྟན་པའོ། །དབྱེ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་དང་། ས་བོན་གྱི་ཆ་ཞེས་དགེ་མི་དགེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྨིན་པ་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གནས་པ་དང་། དེ་ལ་ཡོད་པ་བག་ཆགས་བགོས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་གཉིས་སོ། །འཁོར་ནི། རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ལྔ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟག་ཏུ་མི་འབྲལ་བའི་རྫས་དྲུག་གོ། །དམིགས་པ་ནི་མི་གསལ་བ་སྣོད་བཅུད་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེས་ན་ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུན་ལས་མི་སྐྱེའི། རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་གྲུབ་པའི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་བགོས་ཏེ། བུམ་པའི་གྲིབ་མ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལས་སྐྱེའོ། །འདིས་ནི་འཁོར་བའི་འདུ་བྱེད་དང་འདུས་བྱས་པའི་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་རྟེན་བྱེད་པས། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་བར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། ཁམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་ དང་ལྷན་ཅིག་པའི་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་དགེ་བ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གོམས་པ་ལས། ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་བསྲབ་སྟེ་རང་གི་རྟེན་བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ནུས་པ་ཉམས་སྨད་པར་བྱེད་པའོ། །རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས། །བརྗོད་ཅིང་བསྟན་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སྐབས་འདིར་འཁོར་བའི་རྟེན་བྱེད་པ་ཅན་བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་བདག་དོན་ཙམ་དུ་རློམ་སེམས་བརྟན་པ་སྟེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་དགུ་དང་འགྲོགས་ཤིང་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་བར་མིན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི། རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་སྟེ། རྒྱུད་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་རིག་པའི་རྫས་དྲུག་ཅུ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གཙོ་འཁོར་ནི་ཕན་ཚུན་མི་དམིགས་ཏེ། དམིགས་ན་རང་དང་བཅས་ནས་དམིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ནི། ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་སྟེ། གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད་ཙམ་ལས་རྫས་སུ་མེད་དོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་པའི་དངོས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་། བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་དང་། མི་གཡོ་བའི་འགོག་པ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་དང་། ནམ་མཁའ་སྟེ་དྲུག་གོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་དགག་པ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་ཀྱང་སེམས་དང་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་མེད་པར་འདོད་དོ། །སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྤང
Chinese
那些具有善良本性的人，对一切众生怀有极大的慈悲心，并且相信诸法无我，对于广大的利益众生之事和听闻佛陀及菩萨的伟大行持不会感到恐惧，并且乐于实践六度。正如《经庄严论》中所说：在修行之前，要有慈悲心，要有信心和忍耐力，并且正确地行善，这些都被正确地阐述为是善良本性的标志。第四种是那些无论遇到何种境况，都能对修行之路生起信心的善良本性之人。虽然小乘行者认为忍耐力小到一定程度以下仍然存在，但大乘行者认为，即使证得阿罗汉果位，仍然会发生变化。第五种是无论听到关于佛法的利益和解脱，轮回的过患，善趣的赞叹，恶趣的痛苦，内心都不会动摇。即使见到真正的善知识和三宝等奇妙之物，也不会生起如芝麻大小的信心。对于进入佛法连一点念头都不会产生，或者即使产生，也只是为了生活而已，或者为了生活等原因而出家，他们没有信心，积累着舍弃佛法的恶业。从一开始就没有真正想要接受戒律的想法，即使有，也已经破损，只剩下外表，这些人被认为是具有邪见，永远无法从痛苦中解脱的。正如《摄大乘论》中所说：总是与烦恼相伴的人，是永远无法从痛苦中解脱的，这些人被认为是属于贪欲极大者，因为他们没有解脱的因，永远无法获得安乐。五种基础分为三种：各自的体性，分类，以及佛陀的意图。体性方面，色法虽然没有实体，但由于在阿赖耶识中，事物显现的习气成熟的力量，所以显现为色法。心，是八识的集合，即六个入识，阿赖耶识，以及染污意，这是八种不同的实体。其中，阿赖耶识是习气的根本，只是作为境的意识，它的特点是多个刹那相续的稳定。如果进行区分，则有异熟果的部分和种子部分，即由善与非善的力量成熟，不被遮蔽且处于无记状态，并且其中存在着习气所分的果实。
English
Those who have a good nature are those who have great compassion for all sentient beings, and believe in the absence of self in all phenomena. They are not afraid of the great task of benefiting beings and hearing about the great deeds of the Buddhas and Bodhisattvas, and they are happy to practice the six perfections. As it says in the Ornament of the Sutras: Before practice, have compassion, have faith and patience, and correctly practice virtue, these are correctly explained as signs of a good nature. The fourth are those who, no matter what circumstances they encounter, can generate faith in the path of practice. Although the Hearers (Śrāvakas) believe that existence continues even with a small degree of patience, the Mahayana practitioners believe that even if one attains the state of Arhat, changes can still occur. The fifth are those whose minds do not waver no matter what they hear about the benefits of the Dharma and liberation, the faults of samsara, the praises of the happy realms, and the sufferings of the lower realms. Even if they see true spiritual friends and wonderful things like the Three Jewels, they do not generate faith even as small as a sesame seed. They do not even have a thought of entering the Dharma, or if they do, it is only for the sake of livelihood, or they become monks for the sake of livelihood, etc. They have no faith and accumulate the negative karma of abandoning the Dharma. From the beginning, they have no real intention of taking vows, or even if they do, they are broken and only the appearance remains. These people are considered to have wrong views and can never be liberated from suffering. As it says in the Summary of the Great Vehicle: Those who are always accompanied by afflictions are those who can never be liberated from suffering. These are considered to belong to those with great desire, because they have no cause for liberation and can never obtain happiness. The five bases are divided into three: their respective nature, classification, and the intention of the Buddha. Regarding nature, form, although without substance, appears as form due to the power of the maturation of the habit of the appearance of things in the alaya consciousness. Mind is the collection of the eight consciousnesses, namely the six entering consciousnesses, the alaya consciousness, and the afflicted mind, which are eight different entities. Among them, the alaya consciousness is the basis of habits, merely the consciousness of the object as a basis. Its characteristic is the stability of the continuous stream of many moments. If we distinguish, there is the part of the result of maturation and the part of the seed, which matures by the power of good and non-good, is unobscured and remains in an unspecified state, and in which there is the fruit divided by habits.
Chinese
是生起的能力二者。眷属是：触等周遍行五者，如是恒常不离之法六者。所缘是不明了，缘于器情广大之境。因此，七识及其眷属不是从自相续中产生，而是将相似的后有形成的习气安置于阿赖耶识中，如瓶子的影子般从阿赖耶识的每一刹那中产生。此乃轮回之行，以及作为能依所依的蕴含善、不善、无记的识蕴，因此被安立为具有各种习气的阿赖耶识。界是自性清净、寂灭、与无为功德相联的意义上的阿赖耶识。从习气阿赖耶识中存在的善法、解脱分相应的串习中，使界的垢染变薄，从而使其所依的习气阿赖耶识的力量衰弱。在《宝积经》中说：“心性即以阿赖耶识之名，宣说并开示”。此处详细阐述了作为轮回之所依的习气阿赖耶识。染污意是指在阿赖耶识中执著自我意义的稳固心识，与我见等九种眷属相伴随，除了圣道中的等持和灭尽定之间，在一切时处都会产生。心所是：作意等五十一者，在一个相续中，一个时期内存在作意的六十法等。此外，心与心所的主眷关系是互相不观察的，如果观察，则会成为连同自身一起观察的过失。不相应行是：获得等二十三者，只是对状态的假立存在，而没有实物。无为法是没有因缘造作的无实有，即真如，以及择灭和非择灭，不动灭，想受灭，和虚空等六者。真如是指除了对蕴体否定我之外，不会变成其他，虽然作为实物存在，但被认为是与心识本体既非一也非异。择灭是指对真如的舍弃。
English
The two are the power of arising. The retinue is: the five that go everywhere, such as touch, and thus the six things that are constantly inseparable. The object is unclear, focusing on the vast realm of containers and contents. Therefore, the seven consciousnesses and their retinues do not arise from their own continuum, but rather the habits formed by similar later existences are placed in the alaya consciousness, arising from each moment of the alaya consciousness like the shadow of a vase. This is the action of samsara, and the basis for the aggregates of consciousness containing good, non-good, and unspecified, which are the basis for reliance. Therefore, it is established as the alaya consciousness with various habits. The realm is the alaya consciousness in the sense of being naturally pure, extinguished, and associated with unconditioned qualities. From the practice of good qualities and liberation-related aspects existing in the habit alaya consciousness, the defilements of the realm are thinned, thereby weakening the power of the habit alaya consciousness on which it relies. In the "Ratnakuta Sutra," it says: "The mind-nature is spoken of and shown by the name of alaya consciousness." Here, the habit alaya consciousness, which serves as the basis of samsara, is explained in detail. The afflicted mind is the stable consciousness that clings to the meaning of self in the alaya consciousness, accompanied by nine retinues such as the view of self, and arises at all times except for the samadhi in the noble path and between the cessation samadhis. Mental factors are: fifty-one such as attention. In one continuum, there exist sixty dharmas of attention, etc., at one time. Furthermore, the relationship between the main consciousness and mental factors is not mutually observed. If observed, it would become the fault of observing along with oneself. Non-associated formations are: twenty-three such as attainment, which are merely nominal existences based on states, and have no substance. Unconditioned dharmas are unrealities not created by causes and conditions, namely suchness, as well as analytical cessation and non-analytical cessation, immovable cessation, cessation of perception and feeling, and space, which are six. Suchness refers to that which does not change into anything other than negating the self in the aggregates. Although it exists as a substance, it is considered to be neither one nor different from the essence of consciousness. Analytical cessation refers to the abandonment of suchness.