Tibetan
པར་ཐལ་ཏེ། མི་སྡོད་པར་ལན་སྟོང་དུ་ནུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ་ནུར་བ་ཙམ་ལ་སྔ་མ་དོར་ནས་ཕྱི་མ་ལེན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་ལམ་གྱི་རྡུལ་ཆ་སྟོང་ཡོད་པར་ཐལ་ཏེ། རྡུལ་གཅིག་གི་གོ་མ་ཟད་པར་གོ་སྟོང་ ཡོད་པར་འཕོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཀྱང་ཁེགས་ཏེ། གྲིབ་མ་གནས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་མདའ་འཕོས་པའི་དུས་ཆ་སྟོང་གྲུབ་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྟ་པདྨས་བརྒྱན་པའི་མཚོ་སྟེང་ནས་ཕྱིན་པའི་ཚེ། པདྨ་རྣམས་མ་ཉམས་པར་རྐང་པ་འདེགས་པ་དང་། རྐང་པ་ལ་པདྨ་རེག་གི་བར་དུ་དེ་ན་གནས་པའི་ཀླུས་མི་གནོད་པར་རྐང་པ་ལན་ཅིག་དཀྲིས་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། སྦྲུལ་དེ་ལན་ཅིག་འཁྲིལ་པའི་བར་དུ་ཀུན་དགའ་བོས་ཚིག་བདུན་འཛིན་པ་དང་། དེ་ཚིག་གཅིག་འཛིན་པའི་བར་དུ་མཽངྒལ་གྱི་བུས་རྫུ་འཕྲུལ་གཅིག་སྟོན་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གཅིག་སྟོན་པའི་བར་དུ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཆོས་ཀྱི་དོན་གཅིག་སེམས་པས་ན་མདའི་ལམ་གྱི་རྡུལ་གཅིག་འཕོ་བའི་བར་དུ་ཡང་དུས་ཆ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་འགགས་པ་དང་། རྡུལ་ཆ་གཅིག་ལས་ཆ་དུ་མར་འཕོ་བ་ཡིན་ནོ། །མདའ་དེ་ཅིག་ཅར་དུ་འགྲོ་བར་ནི་སྨྲ་བར་མི་ནུས་ཏེ། ལམ་རྣམས་མདས་འཇའ་ཚོན་ལྟར་ཁྱབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཕོ་བ་སྔ་ཕྱིར་བཅས་པའི་ཕྱིར། །སྐད་ཅིག་དུས་ཆ་དུ་མར་འགྱུར། །ནུར་བ་འདོར་ལེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་དུ་མར་འགྱུར། །ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་རིང་ཐུང་གི་བརྟག་པ་ནི། རྡུལ་གཉིས་གཤིབས་པའི་སྲུབ་ནོན་དུ་རྡུལ་གཅིག་བཞག་དུས། འོག་གི་གཉིས་པོ་དང་སྟེང་གི་གཅིག་པོ་ལ་རིང་ཐུང་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་ རྡུལ་གཅིག་གི་གོར་གཅིག་ཐིམ་པར་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ལས་མ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་རྡུལ་གསུམ་པོ་ཆ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། འོག་མ་གཉིས་པོའི་ཕྱེད་ནོན་ཅིང་ཕྱེད་མ་ནོན་ལ། སྟེང་མའི་ཕྱེད་ཀྱིས་ཤར་ནོན་ཅིང་ཕྱེད་ཀྱིས་ནུབ་ནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྲད་མ་ཕྲད་ཀྱི་བརྟག་པ་དང་། རིང་ཐུང་གི་བརྟག་པས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡུལ་དང་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་དུ་མ་མཐུད་ནས་རྒྱུན་རྩོམ་པ་ན་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་དག་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད། མ་ཕྲད་ན་ལུས་འདི་ཡང་རོར་ཐལ་ཏེ་ཤེས་པ་སྔ་མ་འགགས་ལ། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་ཤེས་པ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཕྱི་མ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་ཏེ། ཆད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲད་ན་ༀ་ཨཱཿཧཱུྃ་བརྗོད་དུས་ཨཱཿདེ་ༀ་ཧཱུྃ་གཉིས་དང་དུས་གཅིག་ཕྲད་དམ་རེ་མོས་སུ་ཕྲད། དུས་གཅིག་ཕྲད་ན་དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་མཉམ་བྱུང་བས་ན་སྐད་ཅིག་ཁོ་ན་ལས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། རེ་མོས་སུ་ཕྲད་ན་ཨཱཿའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྔ་ཆ་ༀ་དང་ཕྲད་ཅིང་། ཕྱི་ཆ་ཧཱུྃ་དང་ཕྲད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཉམས་སོ། །སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱིས་ཕྲད་པ་ན། །སྐད་ཅིག་དུས་ཆ་གཉིས་སུ་འགྱུར། །གཉིས་པོ་དག་ནི་དུས་མཉམ་ན། །བསྐལ་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱའོ། །རིང་ཐུང་གི་བརྟག་ པ་ནི། ལྷ་སྦྱིན་མཆོད་སྦྱིན་གཉིས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་གི་ཚེ། ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྐྱེ་བའི་སྲུབ་ནོན་དུ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚེ། གཉིས་པོ་དང་གཅིག་པོ་ལ་དུས་རིང་ཐུང་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་བསྐལ་པའང་སྐད་ཅིག་ཏུ་ཐལ་ཏེ། མཐུད་པས་རིང་ཐུང་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་སྐད་ཅིག་དེ་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ལོ། །དེའང་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་སྔ་མ་ཉིད་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྔ་ལོགས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་དང་མི་འགྲོགས་པ་དང་། ཕྱི་ལོགས་འགྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པའང་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྔ་ལོགས་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་དང་འགྲོགས་ཤིང་ཕྱི་ལོགས་མི་འགྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་པོ་དེ་ཕྲད་མ་ཕྲད་བརྟག་པ་ཡིན་ནོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཐོག་མ་དབུས་དང་ཐ་མ་ཡང་། །སྐད་ཅིག་བཞིན་དུ་བསམ་བྱས་ན། །སྐད་ཅིག་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་པས་ཆོས་རྣམས་སྣང་ལ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་དུས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། གང་ཚེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དང་དཀར་ནག་ཆོས། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཚེ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ ཕྱིན་གྲངས་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་མཐར་ཐུག་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚོགས་མི་གསོག་པ་དགག་པ། རིགས་ངེས་པ་དགག་པ། འཕགས་པའི་གནས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དགྲ་བཅོམ་འཚང་མི་རྒྱ་སྟེ་ཚོགས་མི་གསོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཚོགས་གསོག་མི་གསོག་ཏུ་དངོས་སུ་ནི་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་མི་གསོག་སྟེ་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལེན་པའི་རྒྱུ་མཐོང་སྤངས་སྒོམ་སྤངས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའང་མ་གྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ན་ཕྲ་རྒྱས་ཕྲ་མོའི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་སྤང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་ལ་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྐལ་དོན་མི་ཤེས་ཤིང་ལམ་འདྲི་བར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་སྲིད་དེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་སོ། །རིགས་ངེས་པའང་མི་འཐད་དེ། སྒྲིབ་པ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་སྦྱང་རུང་དུ་མཚུངས་པས་དེ་སྦྱངས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་གནས་ཚུལ་ནི། དབང་པོ་དམན་པ་རྣམས་སྐྲག་པ་སྤངས་ཤིང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ངལ་གསོར་འཇུག་པ་ལ་དེ་སྐད་བརྗོད་དེ། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། འདི་ ལྟར་མྱ་ངན་འདའ་བར་གང་བརྗོད་པ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་ཁྱེད་ཐར་ཡང་། །ཁྱེད་ནི་ད་དུང་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདའ། །སངས་རྒྱས་ཐེག་པའི་མཆོག་འདི་བཙལ་བར་གྱིས། །འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་འདི་འདྲ་སྟེ། །ངལ་གསོའི་ཕྱིར་ནི་མྱ་ངན་འདས་པར་སྟོན། །ངལ་སོས་ནས་ནི་མྱ་ངན་ཀུན་འདའ་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ས་ལ་དཀྲི་བར་བྱོས། །ཞེས་པ་དང་། ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པདྨའི་འོད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །རབ་འབྱོར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟླ་བའི་ཏོག་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་དེ་དག་ཇི་སྲིད་དུ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ་བ། །དེ་སྲིད་ཡེ་ཤེས་ལུས་གཅིག་གིས། །ཏིང་འཛིན་མྱོས་པས་བརྒྱལ་ཏེ་གནས། །བསྐུལ་ནས་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཆགས་འབྱུང་ཞིང་། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསགས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འགོག་པའི་དབྱིངས་སུ་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུར་གནས་པ་ལ། བསྐུལ་ནས་དག་པའི་ཞིང་དུ་པདྨོ་ལས་སྐྱེས་ཏེ། གདོད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་དེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་འགོག་པར་ཞུགས་ཏེ། བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་སྒྲུབ་དུས་སྔར་གྱི་ཞི་བ་གཅིག་པུ་ཚོལ་བའི་བློ་ངན་དེ་གོམས་པས། འཁོར་བ་ལ་ཡིད་འབྱུང་ཞིང་མྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པའི་བློ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་ཞིང་སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་ཚོགས་རྫོགས་པ་ལ་བར
Chinese
因为会成为过失，因为不停留而要经历千百次的移动。有周遍，因为仅仅是移动就周遍于舍弃前一个而取后一个。如果承认，则会成为道路的微尘部分有千个的过失，因为一个微尘的位置没有穷尽就移动到有空隙的位置的缘故。这也能遮止刹那无分，因为在影子停留的刹那，箭移动的时间就成立了千个部分。同样地，转轮王的马走在莲花装饰的湖面上时，莲花不会损坏而抬起脚，脚接触莲花之间，在那里的龙不会加害而将脚缠绕一次而去，蛇缠绕一次之间，具喜（阿难陀）能记住七个词，记住一个词之间，目犍连之子能示现一个神变，示现一个神变之间，舍利子能思考一个法的意义，因此箭的道路上的一个微尘移动之间，也有无数的时间部分不会停止，而且从一个微尘部分移动到多个部分。箭一下子就走是不能说的，因为道路会被箭像彩虹一样遍布。因为移动具有先后。 刹那变成多个时间部分。 因为移动会舍弃和取。 微尘的各个部分会变成多个。 如是说。第五个是长短的观察：两个微尘并排的缝隙中放入一个微尘时，下面的两个和上面的一个有长短吗？如果没有，则一个微尘的球会融入一个，因为没有从一个增加。如果有，则三个微尘会成为两个两个部分，因为下面的两个一半被压着一半没有被压着，上面的一个一半压着东边一半压着西边。破斥刹那有两个：以接触和不接触的观察，以及以长短的观察来破斥。第一个是：当处所和意识等等的多个刹那相续而组成连续时，前后的刹那接触还是不接触？如果不接触，则这个身体也会成为僵尸，因为前一个意识停止了，后一个没有产生之间，没有任何意识的缘故。后一个意识会成为无因，因为是从断灭中产生的缘故。如果接触，则在念诵嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）、阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）、吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）时，阿会和嗡、吽两个
English
Because it would be a fault, as it doesn't stay but has to move thousands of times. There is pervasion, because merely moving pervades abandoning the former and taking the latter. If you accept, then it would be a fault that there are thousands of parts of dust on the path, because the space of one dust is not exhausted before it moves to a space with gaps. This also refutes the indivisible moment, because in the moment the shadow stays, a thousand parts of time are established for the arrow to move. Similarly, when the horse of a Chakravartin (wheel-turning king) walks on a lotus-decorated lake, the lotuses are not damaged and the foot is lifted, and between the foot touching the lotus, the Naga (serpent) there does not harm it but wraps the foot once and goes, and between that snake wrapping once, Kungawo (Ananda) can remember seven words, and between remembering one word, the son of Maudgalyayana can show one miracle, and between showing one miracle, Sharibu (Sariputra) can contemplate one meaning of the Dharma, therefore, even between one dust moving on the path of the arrow, countless parts of time do not stop, and it moves from one dust part to many parts. It cannot be said that the arrow goes all at once, because the paths will be covered by the arrow like a rainbow. Because movement has before and after. A moment becomes many parts of time. Because moving abandons and takes. The parts of a dust particle become many. As it is said. Fifth is the examination of length: When one dust is placed in the seam between two adjacent dust particles, do the two below and the one above have length or not? If not, then the sphere of one dust will merge into one, because it does not increase from one. If yes, then the three dust particles will become two parts each, because the lower two are half pressed and half not pressed, and the upper one presses half on the east and half on the west. There are two refutations of the moment: refutation by examining contact and non-contact, and by examining length. The first is: When multiple moments of objects and consciousness, etc., continue to form a stream, do the earlier and later moments touch or not touch? If they do not touch, then this body will also become a corpse, because the previous consciousness has ceased, and in between the later one not arising, there is no consciousness at all. The later consciousness would become without cause, because it arises from cessation. If they touch, then when reciting Om (藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿), Hum (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), the Ah is with both Om and Hum
Chinese
是同时相遇还是依次相遇？如果同时相遇，那么三时的一切事物同时产生，因此只能是刹那，因为理由相同。如果依次相遇，那么阿（ཨཱཿ，Āḥ，啊）的刹那本身就成了两部分，因为前部分与嗡（ༀ་，Oṃ，唵）相遇，后部分与吽（ཧཱུྃ་，Hūṃ，吽）相遇。如果承认，那么无分刹那就消失了。前后两者相遇时，刹那就变成了两个时分。如果两者同时，那么劫就变成了一刹那。是这样说的。长短的观察是：拉辛和乔辛两人了知的刹那，拉辛的了知就成了两个刹那，在出生的间隙中，乔辛的了知产生了一个刹那的时候，这两个和一个有时长吗？如果没有，那么劫也成了刹那，因为连接起来没有变成长短。如果有，那么那个刹那就成了两部分。那也是拉辛的前一个了知本身成了两部分，因为前面不与乔辛的了知相伴，后面相伴。乔辛的了知也成了两部分，因为前面与拉辛的了知相伴，后面不相伴。那也是观察前后两个分别是否相遇。宝鬘论中说：最初、中间和最后，如果像刹那一样思考，因为是三个刹那的自性，所以世界不住于刹那。像这样的理性能了知诸法在显现上不成立的时候，就进入了通达般若波罗蜜多的意义，摄类法中说：何时有为法、无为法和黑白法，以智慧完全摧毁后，连微尘都不可见时，在世间就称为般若波罗蜜多。对阿罗汉的最终遮破有三种：遮破不积累僧众，遮破种姓决定，以及圣者的状态。第一种是：阿罗汉不会兴盛广大，因为不积累僧众，这样的立宗不成，因为实际上没有观察到积累或不积累僧众。不积累僧众，因为不取三界中的生，因为舍弃了取生的原因，即见断和修断的微细习气。
English
Do they meet simultaneously or sequentially? If they meet simultaneously, then all things of the three times occur simultaneously, therefore it can only be an instant, because the reason is the same. If they meet sequentially, then the instant of Āḥ itself becomes two parts, because the former part meets with Oṃ, and the latter part meets with Hūṃ. If you admit this, then the indivisible instant is lost. When the former and latter meet, the instant becomes two time parts. If the two are simultaneous, then a kalpa becomes a single instant. This is what is said. The examination of length is: At the moment of knowing Lhasin and Chöjin, Lhasin's knowing becomes two instants, when Chöjin's knowing arises as one instant in the interval of birth. Do these two and one have duration or not? If not, then a kalpa also becomes an instant, because it is not transformed into length by connection. If it exists, then that instant becomes two parts. That is, Lhasin's previous knowing itself becomes two parts, because the former does not associate with Chöjin's knowing, and the latter associates. Chöjin's knowing also becomes two parts, because the former associates with Lhasin's knowing, and the latter does not associate. That is also the examination of whether the two former and latter cognitions meet or not. In the Ratnavali, it says: The beginning, middle, and end, if thought of as instants, because of being the nature of three instants, the world does not abide in an instant. When one knows that phenomena are not established in appearance by such reasoning, one enters into understanding the meaning of the Prajñāpāramitā. In the Abhisamayalankara, it says: When conditioned and unconditioned things, and black and white dharmas, are completely destroyed by wisdom, and even a particle is not seen, then in the world it is called Prajñāpāramitā. There are three refutations of the ultimate Arhat: refuting the non-accumulation of the sangha, refuting the determination of lineage, and the state of the noble ones. The first is: Arhats do not become prosperous and vast, because they do not accumulate the sangha. This assertion is not established, because in reality, the accumulation or non-accumulation of the sangha is not observed. They do not accumulate the sangha, because they do not take birth in the three realms, because they have abandoned the cause of taking birth, namely the subtle habits of what is abandoned by seeing and what is abandoned by meditation.