Tibetan
ར་སྣང་བ་ཙམ་ཆོས་ཅན། འཛིན་བྱེད་ངོ་བོ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། གསལ་ཞིང་རིག་པའི་ཕྱིར་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་བཞིན་ཞེས་པས། དངོས་མེད་མི་སྲིད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་གཞན་དབང་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཀུན་བཏགས་ནི་དེ་ལ་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་ལ་ཟེར་ཞེས་སྨྲའོ། །འདིར་དེའི་ལུགས་རྣམ་བདེན་པ་ལ། བྱེ་བྲག་གསུམ་སྟེ། ཤེས་རྣམ་སོ་སོ་བ། རྣམ་པའི་གྲངས་སྙེད་པ། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཁ་ཅིག་རི་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་སྣང་བ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། གཟུང་ཆར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཞེན་པ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པས་ན་སྒོ་ང་བཙོས་པ་བསྐམས་དུས་སེར་པོ་དང་དཀར་པོ་ཐད་ཀར་ཡོད་པ་ལྟར་སྔོ་སྣང་དང་སྔོ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ཐད་ཀར་ཆ་གཉིས་སུ་བདེན་པར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ཅི་ཙམ་རྣམ་ པ་ལ་དབྱེ་བར་ནུས་པ་ལྟར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ནུས་པས་ན་སོར་མོ་ལྔ་ཤེས་པའི་རྫས་ལྔར་བདེན་གྱི། གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་མི་སྲིད་པར་འདོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་སྔོ་སེར་དང་བརྟན་གཡོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་ངོ་ཅོག་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་ཞིང་ངོ་བོ་བདེན་པར་འདོད་ཀྱི། ཚོགས་པ་དུ་མར་སྣང་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་གི་སྣང་བའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དག་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་དང་། གནོད་བྱེད་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གསལ་ཞིང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་རིག་བྱ་ཡིན་ནམ། རིག་པའི་བྱ་བ་ཙམ་པོ་ཡིན། སྣང་བ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ་རིག་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། རིག་བྱ་ཙམ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་སྟེ་དོན་དངོས་པོ་རིག་པ་ལའང་འཇུག་པར་དོགས་པས། ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དུས་མཉམ་པ་ལ། འབྲེལ་བ་མེད་པས་རིག་ཏུ་མི་རུང་ཞིང་། དུས་མི་མཉམ་པ་དང་འདྲ་བ་བཀག་པས་རིག་ཏུ་མེད་པས། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཁེགས་སོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་དོན་དངོས་ཁེགས་ཀྱང་གཟུང་བྱ་དངོས་མེད་མ་ཁེགས་པས་ན་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་མི་འགྲུབ་སྟེ། གཟུགས་བརྙན་བྱད་ཡིན་པ་ཁེགས་ཀྱང་མེ་ལོང་དུ་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གནོད་བྱེད་ལ་ལྔ་སྟེ། འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དུ་མི་འཐད་པ། གཅིག་དང་དུ་མར་མི་འཐད་པ། ཤེས་པའི་ངོ་བོར་ངེས་པར་ཐལ་བ། གསལ་བར་ཐལ་བ། ཧ་ཅང་ཐལ་ བའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་ཡུལ་རྫུན་པ་དངོས་མེད་སྣང་བ་ཉིད་བློ་འཁྲུལ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོར་སྣང་བ་ཉིད་ལ་མ་འཁྲུལ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ་སད་པའམ་ཟླ་བ་གཅིག་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྔོ་སོགས་ཆོས་ཅན། སེམས་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་མེད་ན་དོན་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་ལམ་མ་འཁྲུལ། མ་འཁྲུལ་ན་དེ་སེམས་སུ་མི་རུང་སྟེ། མ་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འཛིན་པས་ན་དོན་སྣང་ཉིད་དོན་དངོས་སུ་བདེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་ན་སེམས་སུ་མི་འཐད་དེ་དོན་སྣང་རྫུན་ཞིང་རྫུན་པ་དངོས་མེད་ཡིན་པས་ན་དངོས་པོ་ཙམ་ཁེགས་པས་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཙམ་མེད་ཀྱང་ཤེས་དངོས་སུ་རུང་ན་ནི་བུམ་པ་མི་སློང་གསེར་བུམ་སློང་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དོན་དུ་བརྟགས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་མི་རུང་སྟེ། དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ན། དོན་མེད་པ་ལའང་དོན་དུ་བརྟགས་པ་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར་བས་འཁྲུལ་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་དངོས་པོ་སྣང་མི་སྣང་གིས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དུ་མི་འཇོག་གི། འཛིན་སྟངས་ཀྱི་རྣམ་པ་དོན་དང་མཐུན་མི་མཐུན་གྱིས་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་མི་འཐད་དེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་ན་མ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཞིང་། མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་གང་གིའང་དངོས་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་མི་འཐད་པ་ནི་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པ་སོ་སོར་བདེན་པ་མི་རུང་སྟེ། ཡུལ་མི་རིག་པ་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་ཤེས་ལུས་ཀྱི་ཕྱིར་ཐོན་པས་ཤི་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་མིག་གིས་མཐོང་བ་དང་སྲང་ལ་གཞལ་དུ་རུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རི་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པས་ཚུར་རང་རིག་པར་ཐལ། རང་གིས་དེ་དག་རིག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་མེད་ན་རི་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ཉམས་སོ། །དུས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་གཉིས་རྒྱུད་གཅིག་ལ་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་སྣང་རེ་རེ་ཤེས་པར་འདོད་པས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་བྱེ་བ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་སྲིད་པར་ཡང་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན་མི་སྲིད་དེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྟོག་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །རྣམ་པའི་གྲངས་སྙེད་པའང་མི་རུང་སྟེ། རྐང་པ་མཐོང་དུས་ལག་པ་མི་མཐོང་བས་རགས་པར་སྣང་བ་རྒྱུན་བཅད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཟ་འོག་གི་སྔོན་པོ་མཐོང་སེར་པོ་མ་མཐོང་བས་ཁྲ་བོར་སྣང་བ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྡུལ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ལ་ཆ་མེད་མི་སྲིད་པས་རྡུལ་ཡང་མི་མཐོང་བས་མཐོང་བ་ཙམ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རགས་སྣང་ཡང་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། རྟོག་པའི་གཟུང་ཡུལ་ན་གསལ་སྣང་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྟོག་པ་གཅིག་ ལའང་དོན་གཅིག་ཆ་བཅས་སུ་སྣང་དུ་མི་རུང་བར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྲ་མོ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱང་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཅི་སྟེ་རྣམ་པའི་གྲངས་བཞིན་དུ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁས་ལེན་ན། །དེ་ཚེ་རྡུལ་ཕྲན་འདྲར་གྱུར་པའི། །དཔྱད་པ་འདི་ལས་བཟློག་པར་དཀའ། །ཞེས་སོ། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་དུ་བདེན་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། དུ་མར་སྣང་བ་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ཙམ་སྤྱི་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །བདེན་གཉིས་ལས། སྣ་ཚོགས་ཅན་སྣང་དོན་རྣམས་ལ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཉིད་མི་རིགས་ན། །དེ་བློ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཡང་། །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རིགས། །ཞེས་སོ། །དུ་མར་སྣང་བཞིན་དུ་གཅིག་གི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ན། སོར་མོ་ལྔ་དང་། ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་ལ་སོགས་པ་དུ་མའི་རྣམ་བཞག་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། གཞན་དུ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ། །རང་བཞིན་དུ་མར་སྣང་བ་ཡི། །རྣམ་པར་ཇི་ལྟར་བདེན་གྱུར་ཏེ། །གཅིག་པ་ཉིད་དེ་ཉམས་ཕྱིར་དང་། །གཞན་གྱིས་གཞན་ཉིད་ཉམས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱང་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཉམས་པར་ཐལ་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་དངོས་པོར་སྣང་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དཔྱད་བཟོད་དུ་སྣང་བ་སུ་ལའང་མེད་ཅིང་། འཁྲུལ་སྣང་ལ་དངོས་པོའི་ཐ་སྙད་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བྱེད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། རིགས་པས་བརྟགས་ན་དངོས་མ་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་དུ་དངོས་པོ་སྟེ། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་ཇི་ལྟར་འགལ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་པའི་ངོ་བོར་ངེས་པར་ཐལ་བ་ནི། དོན་སྣང་མིག་ཤེས་ལ་སྣང་དུས་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་ངེས་པར་ཐལ་ཏེ། ངོ་བོ་སྣང་ལ་གསལ་ཞིང་ཡིད་གཏད་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་སྡུག་བཞིན་ནོ། །གསལ་ཞིང་ཡིད་གཏད་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་ངོ་བོར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དོན་དུ་སྣང་བས་ཤེས་པར་མི་གསལ་ཏེ་སྔོན་པོའི་སྐད་ཅིག་བཞིན་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། དྲན་པ་དང་མངོན་སུམ་ལྟར། གསལ་བའི་མིག་ཤེས་ལ་མི་གསལ་བའི་དོན་སྣང་ཡང་རྫས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ངེས་ལས། དངོས་མཐོང་མེད་ཕྱིར་གཅིག་མ་ཡིན། །བློ་དངོས་ཐ་དད་མི་མཐོང་བས། །ཐ་དད་མེད་པར་ངེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསལ་བར་ཐལ་བ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅ
Chinese
仅仅是显现的法，具有能执著的自性。因为光明且具有觉知，如同苦乐的种种感受。因此，外境的实有是不可能的，一切法都是心的事物，无常且是他者所支配的，仅仅是随他起。而遍计所执是指执著于此为我。在此，关于他们的实有外境宗，有三种差别：识相各异，相的数量众多，以及多样性无二。第一种观点是，有些人认为，显现为山等外境的本身就是识，然而，由于执著于显现为所取部分的识，并且与外境的实体不同，就像煮熟的鸡蛋在干燥时，黄色和白色直接存在一样，蓝色显现和蓝色执著的识直接以两种部分的方式存在。第二种观点是，有些人认为，就像能够区分多少个相，识也能区分多少个相，因此，了知五个手指的识以五种实体的形式存在，而不是以一种形式存在，等等，不可能在一个识中显现两种相。第三种观点是，蓝色、黄色、稳定和移动等等一切显现，都显现在一个识中，并且认为其自性是真实的。虽然显现为许多集合，但他们认为这只是一个识的显现。对这些观点的驳斥分为两点：没有成立的理由，以及存在妨害。第一点是：以“光明且具有觉知”作为理由，其含义是指所知吗？还是仅仅是觉知的行为？“显现是识，因为是所知”以及“因为仅仅是所知”这样的说法，其周遍性并不成立，因为有可能是指外境实物，因此对于反向存在疑惑。因为那是同时的，没有关联，所以不能被觉知。因为遮止了不同时和相似，所以不能被觉知。因此，也不能说在不一致的一方被排除，因为即使那样排除了外境实物，也没有排除所取无实，因此不能成立为识的自性，就像排除了影像就是脸，也不能成立在镜子中一样。妨害有五点：错觉与非错觉不合理，一与多不合理，必然成为识的自性，必然成为光明，以及过于极端。第一点是：世间上，虚假的对境，也就是无实显现，被认为是错觉，就像梦中的识一样。显现为实物的本身被认为不是错觉，就像醒来或者
English
That which is merely appearance, the subject of debate, is merely the nature of the apprehender. Because it is clear and cognitive, like various feelings of pleasure and pain. Therefore, external reality is impossible; all phenomena are mental objects, impermanent and dependent on others, merely other-powered. And the imputed nature refers to clinging to that as self. Here, regarding their system of external reality, there are three distinctions: distinct appearances of consciousness, numerous appearances, and non-dual diversity. The first view is that some believe that the appearance of things like mountains is itself consciousness. However, because of clinging to the consciousness that appears as the apprehended aspect, and because it is a different substance from the external object, just as when a boiled egg dries, the yellow and white parts exist directly, the consciousness of blue appearance and blue apprehension exists directly in two parts. The second view is that some believe that just as one can distinguish many appearances, so too can consciousness, so the consciousness that knows five fingers exists as five realities, and it is impossible for two appearances to appear in one consciousness, and so on. The third view is that all appearances, such as blue, yellow, stable, and moving, appear in one consciousness, and they believe that its nature is real. Although it appears as many aggregates, they believe that it is merely an appearance of one consciousness. The refutation of these views is twofold: there is no proof, and there is harm. The first point is: the meaning of the sign "clear and cognitive" is the knowable, or merely the act of knowing? The statement "appearance is consciousness, because it is knowable" and "because it is merely knowable" is not established in its pervasiveness, because it may refer to an external object, so there is doubt about the reverse. Because it is simultaneous and unrelated, it cannot be known. Because it prevents being non-simultaneous and similar, it cannot be known. Therefore, it cannot be said that it is excluded on the inconsistent side, because even if that excludes the external object, it does not exclude the unreal object of apprehension, so it cannot be established as the nature of consciousness, just as excluding the image as the face does not establish it in the mirror. There are five harms: it is not reasonable to be mistaken or not mistaken, it is not reasonable to be one or many, it necessarily becomes the nature of consciousness, it necessarily becomes clear, and it is too extreme. The first point is: in the world, false objects, that is, unreal appearances, are considered to be mistaken, like the consciousness in a dream. The appearance of reality itself is considered not to be mistaken, like being awake or
Chinese
就像执持一个土块的意识一样。因此，青色等法，不是心，因为显现为外境的缘故。如果没有周遍，那么显现为外境是错觉还是非错觉？如果不是错觉，那么它不能是心，因为所有非错觉的事物都如实地执持境，因此，外境显现本身就是真实存在的缘故。如果是错觉，那么它不应是心，因为外境显现是虚假的，而虚假的事物是不存在的，因此，仅仅是事物本身就被否定了，所以心的事物是不可能存在的缘故。即使仅仅事物本身不存在，但可以作为识的对境，那就如同说不要陶罐而要金罐一样。如果你们认为根本没有错觉，因为一切都显现为识的事物本身。然而，因为执着于外境而流转于轮回，如果这样说也是不行的。如果对外境不存在的事物显现为外境不是错觉，那么对外境不存在的事物执着为外境也不会变成错觉，因此会有错觉断绝的过失。我们不是以事物显现与否来判断是否为错觉，而是以执持的方式与外境是否相符来判断，如果这样说也是不合理的。如果陶罐等事物如其所显现的那样存在，那么就会变成非错觉，如果不存在，那么不存在本身就不能作为任何事物的对境的缘故。不能成立一和异，是因为识和形相各自真实不合理，因为不认识境就没有识的体性，并且如果识从身体里出来，就会有过失导致死亡，并且心会变成可以用眼睛看到和用秤来衡量，并且山和树等会反过来自己认识自己，因为自己认识它们的缘故。如果没有周遍，那么山等是自己的识的说法就会丧失。并且会有在一个相续中同时存在两个识的过失。那也是因为认为每一个外境显现都是识，所以也会有过失导致一个相续中同时存在无数个识。如果承认，那是不可能的，因为在《释量论》中说：两种分别念不会同时产生。形相的数量相等也是不合理的，因为看到脚的时候看不到手，所以粗大的显现会中断，并且看到锦缎的蓝色时看不到黄色，所以花花绿绿的显现会中断，并且微尘等事物不可能没有分
English
It is like the consciousness holding a single clod of earth. Therefore, blue and other phenomena are not mind because they appear as objects. If there is no pervasion, is the appearance as an object an illusion or not? If it is not an illusion, then it cannot be mind, because all non-illusions hold the object as it is, therefore, the appearance of an object itself is true in reality. If it is an illusion, then it is not appropriate for it to be mind, because the appearance of an object is false, and what is false is non-existent, therefore, merely the thing itself is negated, so the thing of mind cannot exist. Even if merely the thing itself does not exist, it can still be the object of consciousness, just like saying, 'Don't take the clay pot, take the golden pot.' If you say that we have no illusion at all, because everything appears as the thing itself of consciousness. However, wandering in samsara because of clinging to objects is also not valid. If the appearance of something that does not exist as an object is not an illusion, then clinging to something that does not exist as an object will also not become an illusion, therefore, there would be the fault of the cessation of illusion. We do not determine whether something is an illusion or not by whether the thing appears or not, but by whether the way of holding it is in accordance with the object or not, that is also not reasonable. If things like pots exist in the way they appear, then they will become non-illusions, and if they do not exist, then non-existence itself cannot be the object of anything. It is not reasonable to establish one and different, because it is not reasonable for consciousness and form to be separately true, because without knowing the object, there is no characteristic of consciousness, and if consciousness comes out of the body, there will be the fault of causing death, and the mind will become something that can be seen with the eyes and measured with a scale, and mountains and trees etc. will in turn recognize themselves, because they recognize them themselves. If there is no pervasion, then the statement that mountains etc. are one's own consciousness will be lost. And there will be the fault of two consciousnesses existing in one continuum at the same time. That is also because each appearance of an object is considered to be consciousness, so there will also be the fault of countless consciousnesses existing in one continuum at the same time. If you admit it, that is impossible, because in the Pramāṇavārttika it says: 'Two conceptual thoughts do not arise simultaneously.' It is also not reasonable for the number of forms to be equal, because when the foot is seen, the hand is not seen, so the coarse appearance will be interrupted, and when the blue of the brocade is seen, the yellow is not seen, so the variegated appearance will be interrupted, and it is impossible for particles and other things to have no parts.