Chinese
因为如果这样，由于细微之处也看不见，所以会陷入仅仅看见也中断的过失。认为粗显的现象也是由分别念推测的说法也是不行的，因为在分别念的所取境中，会陷入明亮显现中断的过失，并且对于一个分别念来说，也不允许显现为一个具有各个部分的意义，因为这和上述情况相同，而且也遮止了细微显现本身。在《释量论》中说：如果按照相的数目，承认有各种各样的识，那么就难以避免与微尘相同的这种分析。像这样。各种各样的显现也不可能在二取不成立的情况下成立，因为这就像完全否定了显现为多种事物仅仅在一个事物上成立一样。在《二谛论》中说：对于显现为各种各样事物的意义，如果认为不是一个，那么显现为各种各样事物的智慧，又怎么能成立为一个呢？像这样。如果显现为多种事物，却说是一个的名称，那么五根手指、日月星辰等多种事物的安立就会中断，因为在那里面说：否则，在一个事物的自性上，如果显现为多种自性，又怎么能成立呢？因为一个事物会坏灭，并且其他事物也会坏灭。像这样。那么你们也会陷入坏灭事物和非事物的安立的过失，因为五蕴明明显现为事物，却说它是空性的缘故。因为对于任何事物来说，都没有可以忍受分析的显现，只是在错乱的显现上虚构事物的名称而已，因为在那里面说：如果用理智来分析，就不是事物，除此之外才是事物，事物和非事物怎么会相违呢？就像这样。如果一定要成为识的自性，那么当意义显现在眼识上时，一定会成为识的自性，因为没有抓住自性显现时明亮并且信任是错乱的原因，就像苦乐一样。因为明亮并且信任已经被现量成立并且承认是自性。认为因为相显现为意义，所以识不明显，就像蓝色的刹那一样，也是不行的，就像回忆和现量一样，对于明亮的眼识来说，不明显的意义显现也不能成为一个实体。在《量决论》中说：因为没有看见事物，所以不是一个，因为没有看见智慧和事物是不同的，所以一定会确定为没有不同。像这样。陷入明亮，就是一切众生
English
Because if that were the case, since even the subtle would not be seen, it would follow that even seeing would be interrupted. The assertion that coarse appearances are also inferred by conceptual thought is also not valid, because in the object of conceptual thought, it would follow that clear appearances would be interrupted, and for a single conceptual thought, it is not permissible to appear as a single meaning with parts, because it is the same as the above situation, and it also prevents the appearance of the subtle itself. In the *Commentary on Valid Cognition* it says: If, according to the number of aspects, you admit that there are various kinds of consciousness, then it is difficult to avoid this analysis, which is similar to that of atoms. Like that. It is also not possible for various appearances to be true in the absence of dualistic grasping, because it is like completely denying that the appearance of many things is established in just one thing. In the *Treatise on the Two Truths* it says: For the meanings that appear as various things, if it is thought that they are not one, then how can the wisdom that appears as various things be established as one? Like that. If, while appearing as many things, one speaks of a single name, then the establishment of many things such as the five fingers, the sun, moon, planets, and stars will be interrupted, because in that it says: Otherwise, on the nature of one thing, if it appears as many natures, how can it be established? Because one thing will be destroyed, and other things will also be destroyed. Like that. Then you will also fall into the fault of destroying the establishment of things and non-things, because although the five aggregates clearly appear as things, you say that they are empty. Because for anything, there is no appearance that can withstand analysis, but only on confused appearances are the names of things fabricated, because in that it says: If analyzed by reason, it is not a thing, other than that it is a thing, how can things and non-things be contradictory? Like that. If it must necessarily become the nature of consciousness, then when meaning appears to eye consciousness, it will necessarily become the nature of consciousness, because the reason why the nature appears clear and trusting is not grasped is the cause of confusion, just like pleasure and pain. Because being clear and trusting has been established by direct perception and admitted to be the nature. The assertion that because the aspect appears as meaning, consciousness is not clear, just like a moment of blue, is also not valid, just like memory and direct perception, for clear eye consciousness, the appearance of unclear meaning cannot be a single entity. In the *Decision on Valid Cognition* it says: Because the thing is not seen, it is not one, because it is not seen that wisdom and the thing are different, it will surely be determined that there is no difference. Like that. Falling into clarity is all beings
Tibetan
ད་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་ཐལ་ཏེ། འགྲོ་བའི་སེམས་རྒྱུད་སངས་རྒྱས་ལ་སྣང་དུ་རུང་ཞིང་གཟུང་འཛིན་ཙམ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ནི་གཞན་དུ་སྣང་ཡང་གཞན་དུ་བདེན་ན་ལྷོའི་མེ་འབར་བ་བྱང་གི་ཆུ་རྡོལ་བར་བདེན་པ་དང་། རྒྱང་འཕེན་པ་ལྟར་བློ་ཉིད་ཀྱང་ཕྱི་དོན་དུ་བདེན་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པ་ལྟར་བདེ་སྡུག་ཉིད་ཀྱང་བེམ་པོར་བདེན་པ་དང་། གཏི་མུག་ཤེས་རབ་ཏུ་བདེན་པ་དང་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་རྣམས་ལ་སྣང་བ་ལྟར་ བདེན་པར་རྟོགས་པ་བདེན་གྱི། གཞན་དུ་སྣང་བ་གཞན་དུ་བདེན་པར་འདོད་པ་དམུས་ལོང་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གང་ཞིག་ཡོད་པ་མི་མཐོང་མེད་མཐོང་བ། །དེ་འདྲའི་མུན་ནག་རྣམ་པ་དེ་གང་ཞིག །ཅེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་པ་དང་། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཤེས་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བའི་གཏི་མུག་ཅན་རྣམས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས། སེམས་དང་སེམས་ལས་གཞན་དུའང་ཅུང་ཟད་བདེན་པར་མི་འདོད་དེ་རྨི་ལམ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་རྫུན་པ་ལའང་དང་པོ་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ལ་སོགས་པས་གཞན་རིག་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོན་དང་ཤེས་པ་གང་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། མ་རིག་པས་བསླད་པ་ལ་སྣང་བའི་ཀུན་བཏགས་ཉིད་དེ། རྣམ་ངེས་ལས། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་རྣམ་པ་མེད། །སྐྲ་སོགས་ཤེས་པའི་ཐ་དད་བཞིན། །གང་ཚེ་གཟུང་འཛིན་རྣམ་ཕྱེ་བའི། །མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་བསླད་པ་ཅན། །ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པས་མཐོང་གྱུར་པས། །དེ་ལྟར་འདི་ནི་བཞག་བྱས་པ། །དེ་ཚེ་གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཡི། །མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་བརྩད་བྱ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་དོན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དངོས་པོར་མི་སྲིད་ཅིང་། རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དང་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཤར་བ་དང་། མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་སྣང་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་མོད་ཀྱི། བག་ ཆགས་བརྟན་མི་བརྟན་གྱིས་སྣང་བ་ཡུན་རིང་ཐུང་དང་བདེན་རྫུན་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་གཟུང་བ་རྫུན་སྣང་དང་དེ་ལ་འཛིན་པ་མ་གྲུབ་ལ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་རང་གསལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དོན་དམ་དུའང་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །དེའང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཏེ། དྲི་བཅས་པ་དང་དག་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་རྒྱུ་དུས་དང་། འབྲས་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་ལས། དྲི་བཅ
Chinese
现在陷入一种极端，即众生的心续可以显现为佛，因为仅仅是能取和所取是相同的。过于极端的情况是，如果显现为其他事物，也真实地存在为其他事物，那么南方燃烧的火焰也会真实地存在为北方涌出的水，就像顺世外道一样，心识本身也会真实地存在为外境，就像数论派一样，快乐和痛苦本身也会真实地存在为物质，愚痴也会真实地存在为智慧，快乐也会真实地存在为痛苦，因为原因相同。《般若经》中说：“没有能分别的识，也无法指明。”因此，如实地认识到诸法显现的那样是真实的。如果认为显现为其他事物，也真实地存在为其他事物，那就是盲人。《经庄严论》中说：“对于存在的事物视而不见，对于不存在的事物却看见，这是何等黑暗的状态啊！”通过这种方式，驳斥了那些认为显现是心，以及声称一切众生的心识是同一个的愚痴之人。我们认为，在迷乱的显现中，仅仅因为显现为如其所是的缘起，所以对于心和心之外的事物，都不认为是真实存在的，就像梦境一样。对于唯识宗，首先要说明他们的观点：法称论师等人认为，显现为其他心识的一切事物，既不是外境也不是心识，而是被无明所蒙蔽而显现的遍计所执。《释量论》中说：“能知和所知没有差别，就像头发等在心识中的不同显现一样。当能取和所取被区分开来时，其自性是被虚妄分别所蒙蔽的。就像因为错觉而看到的那样，这就是被安立的。因此，对于能取和所取的自性，不应该进行辩论。”因此，对于显现为外境的一切事物，即使在世俗谛中也不可能真实存在。梦境中的境和显现出各种各样的景象，与现量所见的境在显现上没有任何差别，只是因为串习稳固与否，导致显现的时间长短和看起来真实与虚假。因此，外境的显现是虚假的，并且执着于外境是不成立的。证悟到能取和所取二取的空性，自明自显的刹那智慧，在胜义谛中也是存在的。这也有两种差别：有垢的和清净的。这两者的差别在于因时和果时的差别，有垢
English
Now, it falls into an extreme, namely, the mind-stream of sentient beings can appear as a Buddha, because merely the apprehended and the apprehender are the same. The extreme case is that if it appears as something else, it also truly exists as something else, then the fire burning in the south would also truly exist as the water gushing out in the north, just like the Lokayata, the mind itself would also truly exist as external objects, just like the Samkhya, happiness and suffering themselves would also truly exist as matter, ignorance would also truly exist as wisdom, and happiness would also truly exist as suffering, because the reasons are the same. The Mother Sutra says, "There is no consciousness that can be distinguished, and it cannot be pointed out." Therefore, it is true to realize that phenomena appear as they are. If one thinks that what appears as something else also truly exists as something else, that is blindness. The Ornament of the Sutras says, "Not seeing what exists, but seeing what does not exist, what kind of darkness is that!" In this way, it refutes those who think that appearances are mind, and those ignorant people who claim that the minds of all sentient beings are the same. We believe that in the confused appearance, merely because it appears as the dependent origination as it is, we do not consider anything other than the mind to be truly existent, just like a dream. For the Vijnanavada, first, we must explain their view: Master Dharmottara and others believe that all things that appear as other minds are neither objects nor minds, but are merely the imputed appearances that are obscured by ignorance. The Compendium on Valid Cognition says, "The knowable and the knowing have no difference, just like the different appearances of hair and so on in the mind. When the apprehended and the apprehender are distinguished, their nature is obscured by false discrimination. Just as what is seen through illusion, that is what is established. Therefore, one should not argue about the nature of the apprehended and the apprehender." Therefore, it is impossible for all things that appear as objects to truly exist even in conventional truth. The realm of dreams and the appearance of various phenomena, and the realm of direct perception have no difference in appearance, but because the habit is stable or unstable, the appearance seems to be long or short and true or false. Therefore, the appearance of external objects is false, and clinging to external objects is not established. Realizing the emptiness of the apprehended and the apprehender, the moment of self-luminous wisdom is also existent in ultimate truth. There are two differences: defiled and pure. The difference between these two is the difference between the cause and the effect, the defiled