Tibetan
བེབས་པས་ཆར་བཟང་འབེབས་པའོ། །སློབ་དཔོན་འོད་སྲུངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་འོད་སྲུངས་པའོ། །སློབ་དཔོན་བླ་མ་ཡིན་པས་བླ་མ་པའོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་གང་ཟག་འཕོ་བར་སྨྲ་བས་འཕོ་བར་སྨྲ་བའོ། །ཞར་ ལ་དེ་དག་གི་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་དགག་པ་ནི། གནས་མ་བུ་པ། ཆོས་སྦས་པ། བཟང་པོའི་ལམ་པ། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ། བླ་མ་པ་ལྔས་བདག་འདོད་པ་ནི་སྔར་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །ཕལ་ཆེན་པས་ནི་གང་ཞིག་འདྲི་བ་ལ། གཞན་ལ་འདུད་པས་ལན་གདབ་པ་དང་། མི་ཤེས་པ་དང་། ཡིད་གཉིས་དང་། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་། བདག་ཉིད་གསོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་གཞི་ལྔ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་དག་མུ་སྟེགས་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། བདུད་ཀྱིས་བསླུས་པ་དང་། ཟས་ལ་ཆགས་པ་ལམ་གྱི་གེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་མི་མངའ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་ན་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་འཇུག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངན་འགྲོར་འདོད་པས་སྐྱེ་བ་ལེན། སངས་རྒྱས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མེད་ཅེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ཉིད་དང་། འཇུག་པ་དང་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མང་ཐོས་པས་དགེ་འདུན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། མཉམ་གཞག་ལ་ངག་འཇུག་པ་ཡོད་པའང་མི་རུང་སྟེ། འདས་པ་འགྲོ་བ་བཀག་པས་ཁེགས་ལ། ངག་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་སྨྲའི་ཕུང་པོ་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་མི་རུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཚོར་བའི་ཕུང་པོས་ཕྱེ་བ་དང་། བདེན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་རྟེན་པ་དང་ཤར་ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ་ནི་ཕལ་ཆེན་པ་བཞིན་ཏེ་བཀག་ ཟིན་ཏོ། །གནས་བརྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་གཞན་གྱིས་སྟོན་པ་མེད། གང་ཟག་དང་འདས་མ་འོངས་ཡོད་པར་སྨྲ་བའང་མི་རུང་སྟེ། སྟོན་པ་ལ་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ཟག་དང་དུས་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །གངས་རི་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་དུས་ཕུང་པོ་འགགས་ཀྱང་གང་ཟག་རྟག་ཅེས་བྱ་བའང་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡོད་པ་དང་། བདེན་པ་དང་། གང་ཟག་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་སྨྲས་གང་ཟག་དང་། འདས་མ་འོངས་མེད། རྒྱུན་ཞུགས་བསམ་གཏན་ཐོབ། དགྲ་བཅོམ་ཡང་ཉམས་སྲིད། ལྷ་རྣམས་ལའང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོད། མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན་ཡིན་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། དུས་གསུམ་རྫས་ཡོད་བཀག་པ་དང་། ཐོབ་པ་བཀག་པ་དང་། མདོ་སྡེ་དྲང་དོན་ཡིན་ན་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོས་ངེས་དོན་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
因为降下，所以是降下好雨者。 因为随学导师光护，所以是光护派。 因为导师是上师，所以是上师派。 因为说从这个世界将补特伽罗转移到彼岸，所以是转移者。 顺便稍微驳斥一下他们的观点：有部、正量部、善道部、大众部、上师部这五部主张有我，如同之前驳斥的那样。 大众部认为，对于所询问的事，以向他人顶礼来回答，以及不知晓、犹豫不决、完全观察、滋养自身这五种基础是不合理的，因为这些在外道中存在，并且被魔所欺骗，以及贪执食物是道的障碍。 经部师认为佛陀不具有世间法，菩萨时期不容许有胡须等。 菩萨因为想要恶趣而受生，佛陀没有世间的正确见解，这也是不合理的，因为如来已经遮止了受生，并且没有进入和接受。 多闻部认为僧众超越世间，以及在等持中有语言进入也是不合理的，因为遮止了超越者行走，并且遮止了语言。 常断见者认为没有蕴的痛苦是胜义谛是不合理的，因为痛苦本身被受蕴所区分，并且遮止了真谛。 塔庙部和东西山部与大众部相同，已经驳斥完毕。 说一切有部认为阿罗汉没有他人教导，说补特伽罗和过去未来存在也是不合理的，因为向导师听闻佛法，以及如同遮止补特伽罗和时间一样。 雪山部认为菩萨不是异生凡夫，涅槃时蕴虽然灭尽，但补特伽罗是常有的，这也是不合理的，因为其中存在异生凡夫，并且遮止了真谛和补特伽罗。 有部说补特伽罗和过去未来不存在，入流者获得禅定，阿罗汉也可能退失，诸天也有梵行，所有经都是不了义，这也是不合理的，因为遮止了三时实有，并且遮止了获得，如果经是不了义，那么论师就无法找到了义。
English
Because of descending, it is the one who descends good rain. Because of following the teacher Light Protector, it is the Light Protector school. Because the teacher is the Lama, it is the Lama school. Because it is said that from this world the person is transferred to the other shore, it is the Transference school. Incidentally, a slight refutation of their views: The Sthavira Nikāya, the Dharmaguptaka, the Bhadrayāṇika, the Mahāsāṃghika, and the Lama school, these five schools assert the existence of a self, as previously refuted. The Mahāsāṃghika believe that it is unreasonable to answer a question by bowing to others, as well as not knowing, being indecisive, fully examining, and nourishing oneself, these five bases are unreasonable, because these exist in the Tirthikas, and being deceived by demons, and attachment to food is an obstacle to the path. The Sautrāntika believe that the Buddha does not possess worldly dharmas, and that things like mustaches are not allowed in the Bodhisattva stage. The Bodhisattva takes birth because he desires bad destinies, and it is also unreasonable to say that the Buddha does not have the correct worldly view, because the Tathagata has already prevented birth, and there is no entering and accepting. The Bahuśrutīya believe that the Sangha transcends the world, and that there is speech entering into Samadhi, which is also unreasonable, because the going of the transcendent one is prevented, and because speech is prevented. The Eternalists believe that suffering without aggregates is the ultimate truth, which is unreasonable, because suffering itself is distinguished by the aggregate of feeling, and because the truth is prevented. The Caityaka and the schools of the Eastern and Western Mountains are the same as the Mahāsāṃghika, and have already been refuted. The Sthavira Nikāya believe that the Arhat is not taught by others, and it is also unreasonable to say that the person and the past and future exist, because one listens to the Dharma from the teacher, and like the prevention of the person and time. The Himavat believe that the Bodhisattva is not an ordinary person, and that even though the aggregates cease at the time of Nirvana, the person is eternal, which is also unreasonable, because there are ordinary persons in it, and because the truth and the person are prevented. The Sarvāstivāda say that the person and the past and future do not exist, the Stream-enterer attains meditation, the Arhat can also decline, the gods also have Brahmacharya, and all Sutras are provisional, which is also unreasonable, because the real existence of the three times is prevented, and because attainment is prevented, and if the Sutras are provisional, then the commentators cannot find the definitive meaning.
Tibetan
།དེའང་ཉན་ཐོས་པ་རང་གི་ལུང་དེ་མཆོག །མདོ་དྲང་དོན་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མང་སྟོན་པས་འདས་མ་འོངས་མེད་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ན་བཞི་ཀ་མཐོང་། བར་སྲིད་མེད། དགྲ་བཅོམ་ཡང་བསོད་ནམས་སོགས་གང་ཟག་ལུས་དང་མཉམ། སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དུ་གཏོགས་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། བདེན་བཞི་བཀག་པ་དང་། བར་དོའི་ཚེ་ཚད་གསུངས་པ་དང་། གང་ཟག །ལུས། མཉམ་པ་གསུམ་བཀག་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལས་སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཆོས་སྦས་པས་སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དུ་མ་གཏོགས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པ་འདོད་ན་དགེ་འདུན་མ་ཡིན་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དགེ་བ་ལ་ཐུགས་འདུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་སྲུངས་པས་རྣམ་སྨིན་འབྱུང་བར་འདོད་པའང་མི་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་རྟག་མི་རྟག་མེད་པས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོས་དམར་བས་གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་མེད་པ་དང་ཡོད་དོ་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། ཡོད་མེད་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། བརྟགས་ཡོད་ཀྱི་གང་ཟག་ཁས་བླང་དགོས་ལ། རྫས་ཡོད་ཀྱི་ཕུང་པོའང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་པས་ཕུང་པོ་ལྔ་འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ་འཕོ། ལམ་མ་རྟོགས་པར་ཕུང་པོ་མི་འགག །གང་ཟག་དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་པའང་འཕོ་བ་ཉིད་བཀག་པ་དང་། ཕུང་པོའི་རྒྱུན་མ་གྲུབ་པ་དང་། གང་ཟག་བརྟགས་ཡོད་ཙམ་དང་འགལ་བ་དང་། ལམ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །གནས་མ་བུ་པས་ཉེ་བར་བླང་བྱ་དང་ལེན་པ་ནི་རྟག་པ། ཆོས་གང་ཡང་འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ་འཕོ་བ་མེད། གང་ཟག་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉེ་བར་བླངས་ནས་འཕོ། འདུས་བྱས་སྐད་ཅིག་དང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའང་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཕུང་པོ་ལས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པར་མི་བརྗོད། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་གང་དུའང་མི་བརྗོད། སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་དམ་པ་རྟག་པར་ཡོད་ ཅེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་ལ་འཇིག་རྒྱུ་མི་དགོས་ཤིང་། རྟག་ན་བཤིག་མི་ནུས་པས་འཇིག་པ་རྒྱུ་བཅས་མི་སྲིད་དོ། །སྐད་ཅིག་མིན་པའི་དངོས་པོ་བཀག་པ་དང་། བླང་བྱའི་ཕུང་པོ་དང་། ལེན་པ་པོའི་བདག་དུས་མི་མཉམ་ན་བླང་དུ་མེད་ལ། མཉམ་ན་རྫས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། མཐའ་གང་ཡང་མ་གྲོལ་ན་བདག་དང་ཕུང་པོ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ་དང་། བདག་གམ་སེམས་ཀྱིས་ལུས་ལེན་པ་ཁེགས་པ་ཡིན་ལ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ལ་བདག་མི་རུང་སྟེ་བདག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མང་པོས་བཀུར་བའི་ཆད་པར་གྱུར་པ་དང་ཆད་པ་དང་། གྲོལ་བར་གྱུར་པ་དང་གྲོལ་བ་དང་གྲོལ་བའི་རྣམ་
Chinese
而且，小乘佛教徒认为自己的经典至高无上，就像“经典是直接意义”所说的那样。大众部认为，没有过去和未来，如果见到痛苦，就能见到四谛。没有中阴身。阿罗汉也和普通人一样，拥有福德等，与身体相同。认为佛陀属于僧伽也是不行的，因为这否定了四谛，说明了中阴身的寿命，否定了人、身体和相同这三者，并且佛陀被说成是不同于僧伽的。 隐匿法者认为佛陀不属于僧伽也是不对的，如果认为佛陀是独立的，就与不属于僧伽相矛盾，因为佛陀的心意在于善。饮光部认为异熟会产生也是不对的，因为事物没有常与无常的区分而被否定了。赤衣部认为人与蕴不存在或存在也是不对的，因为存在与不存在是本质相违的，必须承认假立存在的人，并且实有的蕴也是不存在的。上座部认为五蕴从此世转移到彼世，在未证悟道之前，五蕴不会停止，认为人不是胜义存在的说法也是不对的，因为这否定了转移本身，蕴的相续没有成立，与仅仅是假立存在的人相矛盾，并且道本身也没有成立。 正量部认为，所应取和能取是常恒的，任何法都不会从此世转移到彼世，人是从五蕴中取而转移的，有为法有刹那和非刹那。人不能说是与蕴相同或不同。涅槃不能说是相同或不同。对于一切有情和佛陀来说，都存在着不可言说的至上之我，并且是常恒的，这种说法也是不对的，因为刹那不需要毁灭的原因，如果是常恒的，就无法破坏，因此有原因的毁灭是不可能的。否定了非刹那的事物，如果所应取的蕴和能取的主体不同时，就无法取，如果同时，就会变成不同的实体，并且如果任何一边都没有解脱，就会导致我和蕴不存在的推论，并且否定了我和心取身体，对于不可言说的自性来说，我不成立，因为我不能被说成是我。大众部所敬重的堕落者和堕落，以及解脱者和解脱，以及解脱的相
English
Moreover, the Sravakas consider their own scriptures to be supreme, as it is said, "The sutras are of direct meaning." The Mahasanghikas believe that there is no past or future, and if one sees suffering, one sees all four truths. There is no intermediate state (bardo). Arhats are also the same as ordinary people, possessing merit and so on, and are the same as the body. It is also not right to think that the Buddha belongs to the Sangha, because this negates the Four Truths, explains the duration of the intermediate state, negates the three aspects of person, body, and sameness, and the Buddha is said to be different from the Sangha. It is also not right for the Dharma-hiders to think that the Buddha does not belong to the Sangha, because if one thinks that the Buddha is independent, it contradicts not belonging to the Sangha, because the Buddha's intention is in virtue. It is also not right for the Sautrantikas to think that Vipaka arises, because it is negated by the fact that things have no distinction between permanence and impermanence. It is also not right for the Red Robes to say that the person and the skandhas do not exist or exist, because existence and non-existence are contradictory in nature, one must admit the conventionally existent person, and the substantially existent skandhas also do not exist. The Sthaviras believe that the five skandhas transfer from this world to the other world, and the skandhas will not cease until the path is realized, and it is also not right to think that the person is not ultimately existent, because this negates the transfer itself, the continuum of the skandhas is not established, it contradicts the merely conventionally existent person, and the path itself is also not established. The Vatsiputriyas believe that what should be taken and the taker are permanent, no Dharma transfers from this world to the other world, the person transfers by taking the five skandhas, conditioned phenomena have momentary and non-momentary aspects. The person cannot be said to be the same as or different from the skandhas. Nirvana cannot be said to be the same or different. For all sentient beings and Buddhas, there exists an inexpressible supreme self, and it is permanent. This statement is also not right, because the moment does not need a cause of destruction, and if it is permanent, it cannot be destroyed, so destruction with a cause is impossible. It negates non-momentary things, and if the skandhas to be taken and the self of the taker are not simultaneous, they cannot be taken, and if they are simultaneous, they will become different entities, and if neither side is liberated, it will lead to the conclusion that the self and the skandhas do not exist, and it negates the self or mind taking the body, and for the inexpressible nature, the self is not established, because the self cannot be said to be the self. The fallen and the falling, and the liberated and the liberation, and the aspects of liberation, which are revered by the Mahasanghikas.