Tibetan
པར་བྱའོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡུལ། སྤྱོད་པ། འབྲས་བུ་དགག་པའོ། །ཡུལ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རིགས། སེམས། རྟེན་འབྲེལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་ངེས་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་སྟེ། རྣོ་རྟུལ་འབྲིང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་པས། རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲིབ་པ་རང་བཞིན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉན་རང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་དགོས་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པའི་སེམས་དགག་པ་ནི། གཟུང་བ་མེད་པའི་འཛིན་པ་མི་འཐད་དེ། རི་བོང་གི་རྭ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་འཛིན་པ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། སྔར་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པར་མ་གྲུབ་པས་རྟེན་པ་མི་འཐད་ཅིང་འབྲེལ་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱིའང་འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པ་མེད་དེ། མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་འཇུག་པ་ བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །མིང་དང་གཟུགས་མེད་དེ་མངལ་དང་ཕྲད་པར་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མེད་དེ་རྣམ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེག་པ་དང་ཚོར་བ་ཡང་སྔར་བཞིན་ནོ། །སྲེད་ལེན་མེད་དེ་དོན་སྤྱི་རྫུན་པ་དང་ལྟོས་པ་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་ཡང་མེད་དེ། གཅིག་དང་ཐ་དད་དང་རྟག་མི་རྟག་གི་རིགས་པ་བཞིན་ནོ། །མཛོད་ལས། མ་རིག་ནས་བརྩམས་རྒ་ཤི་ཡི། །མཐར་ཐུག་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །རྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་བྱ་བ་ནི། །ཁོ་བོས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་འདྲར་འདོད། །ཅེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅེས་སོ། །འདི་དག་འཇུག་ལྡོག་ཏུ་སྒོམ་པའང་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟས་ཟོས་ན་འགྲངས། མ་ཟོས་ན་ལྟོགས་པའི་འཇུག་ལྡོག་ཤེས་ཀྱང་མ་ཟོས་ན་མི་འགྲངས་པ་ལྟར་ལུགས་སུ་འབྱུང་ལྡོག་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པར་བསྒོམས་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་མི་འགག་པས་སོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོར་ལས་དགེ་མི་དགེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འདོད་མི་འདོད་འབྱུང་བར་ཤེས་ནས་འདོར་ལེན་བྱེད་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྩ་ཤེ་ལས། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། །རྟག་པ་མེད་པ་ཆད་མེད་པ། །འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ། །ཐ་ དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མིན། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བསྟན་པ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། །དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་སྣང་སྟོང་། གདོད་
Chinese
应当这样做。对于它的破斥有三点：对境、行持、果的破斥。对境的破斥有三点：种姓、心、缘起的破斥。第一点是，种姓的决定本身没有成立，因为它是相对于利根、钝根、中根而安立的，所以自性没有成立，并且遮止了自性存在的障碍，并且已经成立了必须获得声闻、独觉、佛陀的果位。对于能取的心识的破斥是，没有所取的能取是不合理的，就像兔子的角没有成立，所以它的能取也没有成立一样。刹那也不合理，就像之前破斥的那样。缘起的法，因为没有成立互相接触，所以依靠是不合理的，并且不能成为关联。对于胜论派来说，也没有行和有，就像遮止了连接和进入一样。没有名和色，因为遮止了与子宫的接触。没有六处，因为遮止了产生识的能力。触和受也和之前一样。没有贪爱和取，就像遮止了总义是虚假的和依赖性一样。生和老死也没有，就像一和异、常和无常的道理一样。《俱舍论》中说：从无明开始到老死，最终十二支的缘起之行，我认为如同梦幻泡影。以及《母经》中说：缘起之法，自性清净。这些以进入和返回的方式修习也不是对治，就像吃了食物就饱，不吃就饿的进入和返回虽然知道，但是就像不吃就不会饱一样，对于按照次第的生起和返回，如果没有证悟空性而修习，缘起也不会停止。我们这些人，对于业果愚昧的对治，依靠善业和不善业，知道会产生想要和不想要的果，从而进行取舍，但也仅仅是认为缘起显现而自性不存在。《根本慧论》中说：以何因缘而有，不生不灭亦不断，不一不异不来出，能说是因缘法者，我稽首礼如是人。意思是对于没有来去之相的显空，本来
English
This should be done. There are three refutations to it: refuting the object, the practice, and the result. There are three refutations to the object: refuting the lineage, the mind, and dependent origination. The first point is that the determination of lineage itself is not established because it is established in relation to sharp, dull, and medium faculties. Therefore, its self-nature is not established, and it prevents inherent obscurations, and it has already been established that one must attain the fruits of a Hearer, Solitary Realizer, and Buddha. The refutation of the apprehending mind is that apprehension without an apprehended object is unreasonable, just as a rabbit's horn is not established, so its apprehension is not established. A moment is also unreasonable, just as it was refuted before. Because the dharmas of dependent origination are not established as mutually contacting, reliance is unreasonable, and it cannot become a connection. For the Vaibhashikas, there is also no action and existence, just as connection and entry are prevented. There is no name and form because contact with the womb is prevented. There are no six sense bases because the ability to generate consciousness is prevented. Contact and feeling are also the same as before. There is no craving and grasping, just as the general meaning is prevented as being false and dependent. Birth and death also do not exist, just like the reasoning of one and different, permanent and impermanent. The Treasury of Knowledge says: 'From ignorance to old age and death, the twelve links of dependent origination, I consider to be like a dream or illusion.' And the Mother Sutra says: 'The phenomena of dependent origination are naturally pure.' Meditating on these in terms of entering and returning is also not an antidote, just as knowing that eating food makes one full and not eating makes one hungry, but just as not eating does not make one full, if one meditates on the arising and returning in order without realizing emptiness, dependent origination will not cease. We, as an antidote to ignorance of karma and its results, rely on virtuous and non-virtuous actions, knowing that desired and undesired results will arise, and thus we adopt and abandon, but we only think that dependent origination appears but has no inherent existence. The Root Wisdom says: 'Whoever sees dependent origination, as non-ceasing, non-arising, non-permanent, non-annihilated, non-coming, non-going, non-different, non-identical, the pacification of all elaborations, the peaceful one taught by the Buddhas, to that supreme one, I pay homage.' This means that for the emptiness of appearance without coming and going, originally
Tibetan
མ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་གོ། །སྤྱོད་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ། དམ་པའི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ། སྨད་པའི་གནས་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྤྱོད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། སྤྱད་བྱ་སྤྱོད་བྱེད་རྟག་མི་རྟག་དང་ཕྲད་པ་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ནའང་བདག་ལས་གཞན་ལ་ཕན་བདེ་བྱེད་པ་དེ་ལ་དམ་པར་འཇོག་གི་རང་དོན་འབའ་ཞིག་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་སྨད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔོན་ཡུན་རིང་མོ་ནས་ཕན་བཏགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་འདོར་ན་སྨད་པར་རིགས་ཏེ། དྲིན་ཅན་བརྗེད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཕན་བདེ་བྱ་དགོས་ཏེ། སྤྲིང་ཡིག་ཏུ། གང་གི་ནུ་ཞོ་བྱམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་གཟགས་འཐུངས་པ། །ངལ་བ་མང་ལྡན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དག་ནི། །སྤོང་བར་བྱེད་ན་དེ་ལས་མ་རབས་སུ་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་པ་དང་། ཞི་བ་ལྷས། གང་དག་ཕ་དང་མ་དང་ནི། །གཉེན་བཤེས་གྱུར་པས་བདག་ལ་སྔོན། །ཕན་པ་བྱས་པར་གྱུར་པ་ཡི། །སེམས་ཅན་དེ་དག་རྣམས་ལ་ནི། །བྱས་པར་གཟོ་བ་འགྱུར་བ་བྱ། །ཞེས་སོ། །འབྲས་བུ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པ། རང་དོན་མཐར་མ་ཕྱིན་ པ། གཞན་དོན་མེད་པས་དམན་པའོ། །དང་པོ་ནི་མྱང་འདས་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དབང་བཅུ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐར་པ་ཆེན་པོ་གདོད་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་ཁྱེད་ཐར་ཡང་། །ཁྱེད་ནི་ད་དུང་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདས། །སངས་རྒྱས་ཐེག་པའི་མཆོག་འདི་བཙལ་བར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་མ་ཐག་ཏུ་སུའི་དོན་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་ན་ཐར་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་རབས་ལས། བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོས་ཀྱང་། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་བརྟན་པ་གསལ། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུས་ཀྱང་། །འདར་བར་གྱུར་པ་དེ་སྨད་དོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུགས་འགོག་ཚུལ་དང་བཅས་པས་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་ཚུལ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་རྒྱ་ཆེར་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཞུང་ལེགས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལས་ཆེན་པོ་འཕགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། གངས་ཆེན་མཚོ་འདྲ་སངས་རྒྱས་ཐེག་པ་ཆེ། །གོ་ཆ་མཆོག་སོགས་བདུན་གྱིས་འཕགས་པས་ན། །ཐེག་པ་མཁའ་འདྲ་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་ཡིན། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཐབས་དང་སྤྱོད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཀྱང་གངས་ཆེན་མཚོར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ནི་བ་གླང་རྨིག་རྗེས་ཀྱི་ཆུའི་རང
Chinese
从无自性了知而行。遮止行有三种：自性不成立，不是圣者的行，是应呵责之处。第一，行不成立，如遮止所行、能行、常与无常相合。第二，世间也认为利益他人安乐的是圣者，仅仅自利的是应呵责的。第三，如果舍弃从前长久以来施予利益的众生，理应呵责，因为会变成忘恩负义。因此，必须利益安乐。书信中说：谁的乳汁因慈爱的力量而吸饮，依靠具有众多辛劳的那些，如果舍弃，还有比这更恶劣的吗？寂天说：谁对父母和亲友，曾经对我施予利益的，对那些众生，应当报恩。遮止果有三种：自性不成立，自利未究竟，因无利他而低劣。第一，如遮止涅槃。第二，因为未获得十自在，因为必须首先成就大解脱。即使你从轮回的痛苦中解脱，你仍然没有完全超越悲伤。应当寻求这殊胜的佛陀乘。第三，刚刚从悲伤中解脱也无法成办任何人的利益，因此仅仅是解脱的幻影。本生传中说：即使我的巨大痛苦，也清楚地显示了慈悲的坚定。即使是他人微小的痛苦，也颤抖的那个人应受谴责。如是宣说了包括遮止自佛在内的声闻乘之理。现在，为了广泛区分大乘的论典，分为两种：差别和善妙宣说具有差别的论典。第一，从小乘中大乘超胜的差别是：如雪山大湖般的佛陀大乘，因以殊胜盔甲等七事超胜，乘如虚空般，是无量大厦。其中，大乘是方便和行，以及法的理则，比海洋更像是雪山大湖，小乘就像牛蹄印中的水。
English
It proceeds from understanding the absence of inherent existence. There are three aspects to refuting conduct: not being established by nature, not being the conduct of the noble, and being a place of blame. First, conduct is not established, just as the object of action, the agent of action, and the combination of permanence and impermanence are refuted. Second, in the world, benefiting others and bringing happiness is considered noble, while solely benefiting oneself is considered blameworthy. Third, if one abandons sentient beings who have been benefited for a long time, it is reasonable to be blamed, as it becomes ingratitude. Therefore, benefiting and bringing happiness is necessary. In the letter, it says: 'Whose milk was drunk with the force of love, those who relied on having many labors, if they are abandoned, what could be worse than that?' Shantideva said: 'Those who were fathers and mothers, and relatives and friends, who previously benefited me, to those sentient beings, one should repay the kindness.' There are three aspects to refuting the result: not being established by nature, not ultimately fulfilling self-interest, and being inferior due to the absence of benefiting others. First, like refuting Nirvana. Second, because the ten powers have not been obtained, because great liberation must first be accomplished. Even if you are liberated from the suffering of samsara, you have not yet completely transcended sorrow. Seek this supreme Buddha Vehicle. Third, immediately after passing away from sorrow, no one's benefit is accomplished, therefore it is merely an image of liberation. In the Jataka tales, it says: 'Even my great suffering clearly reveals the steadfastness of compassion. Even the small suffering of others, that one who trembles should be condemned.' Thus, the principles of the Lesser Vehicle, including the method of refuting the self-Buddha, have been explained. Now, to extensively divide the treatises of the Great Vehicle, there are two aspects: the distinctions and the excellent explanation of the treatises with distinctions. First, the distinction of the Great Vehicle being superior to the Lesser Vehicle is: The Great Vehicle of the Buddha is like a great snow mountain lake, because it is superior by seven things such as the supreme armor, the Vehicle is like the sky, it is an immeasurable great mansion. Among them, the Great Vehicle is method and conduct, and the principles of Dharma, more like a great snow mountain lake than the ocean, while the Lesser Vehicle is like the water in a cow's hoofprint.