Tibetan
་ བཞིན་དུ་ལྟ་སྟེ་ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་འདྲ་བ་ལ་དམིགས་པར་ནུས་ལ་ཆུང་ངུས་མི་ནུས་སོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི་ལམ་དང་སྤྱོད་པའི་དུས་ན་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དེ། ཉན་རང་ལ་རང་དོན་ལས་མེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་ཐེག་དམན་ལ་མེད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྲོ་བ་ཉན་རང་ལ་མེད་དོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པས་དོན་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཉན་རང་ལ་མེད་དོ། །གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ནས་གཞན་དོན་དང་། སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་ལྡན་པ་ཐེག་དམན་ལ་མེད་དོ། །འཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་གཞན་དོན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཉན་རང་ལ་མེད་ལ། ཐེག་ཆེན་ལ་ཡོད་པས་འཕགས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་ནི། །དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་གཉིས་དག་དང་། །ཡེ་ཤེས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་དང་། །ཡང་དག་གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་། །སངས་རྒྱས་འཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཐེག་ཆེན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་གི་ནང་ ནས་ཁྱད་པར་དུ་ཐབས་སྙིང་རྗེས་འཕགས་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་རྣམ་གྲོལ་ཐམས་ཅད་ཡངས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུས་རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་ལམ་གྱི་དུས་ནའང་སྒྲུབ་ཅིང་བདེ་སྐྱིད་འབྱུང་ལ། སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། ཐེག་པ་འདི་ནི་མཁའ་འདྲ་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་ཏེ། །དགའ་སྐྱིད་བདེ་བ་མངོན་པར་ཐོབ་བྱེད་ཐེག་པའི་མཆོག །དེ་གང་ཞོན་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ཟློ། །རྒྱུ་དེས་དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཞེས་རབ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། ཐེག་མཆོག་རང་བཞིན་ཐ་དད་མ་མཆིས་ཀྱང་། །ཤིང་རྟ་འདྲེན་བྱེད་ལྟ་བ་གསུམ་ཉིད་ལས། །སེམས་ཙམ་རང་རྒྱུད་ཐལ་འགྱུར་ཞེས་སུ་གྲགས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། ལམ་ཚོགས་གཉིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་བསོག་པ་དང་། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ནས་གཞན་དོན་འ
Chinese
之所以这样观察，是因为具备和不具备七种大的特点。其中，大目标是指能够以如虚空般的法性为目标，而小的则不能。大成就是指在道和行持的时候，能够成就自他二者的大利益。声闻和独觉只有自利。大智慧是指具有空性的法性，与慈悲相结合的智慧，这是小乘所没有的。大精进是指在无数劫中为利益众生而努力，这是声闻和独觉所没有的。大善巧是指不住于轮回和寂灭二边而成就利益，这是声闻和独觉所没有的。大成就指从成佛开始，具有利益他人的力量等无量功德，这是小乘所没有的。大利益事业是指轮回存在期间，自然成就利益他人的事业，这是声闻和独觉所没有的。大乘因为具有这些特点而殊胜。《经庄严论》中说：“大目标本身，以及同样的两种成就，智慧、精进和努力，以及善巧方便，和真正的伟大成就，以及佛陀的伟大事业，因为具备七种大的特点，所以肯定被称为大乘。”这些之中，特别以方便慈悲而殊胜。《宝鬘论》中说：“从声闻乘来说，菩萨的发愿和行为完全没有被宣说，怎么能成为大乘呢？”总之，方便、智慧和解脱一切都像广阔的虚空一样，在道的时候也能成就自他二利，并带来安乐。从成佛也能带来利益。《摄颂》中说：“此乘如虚空，是无量大殿，是获得喜乐安乐的殊胜乘。乘坐它能使一切众生远离痛苦。因此，它被称为大乘。”宣说具有特点的大乘本身是：虽然胜乘的自性没有差别，但从引导的观点来看，只有三种，即唯识、自续和应成。大乘的体性是诸法无自性，在无数劫中积累道的二资粮，果是从菩提开始的利他。
English
The reason for observing in this way is because of possessing and not possessing seven great qualities. Among them, the great object is the ability to aim at the Dharma-nature, which is like the sky, while the small cannot. The great accomplishment is the very accomplishment of great benefit for both oneself and others during the time of the path and practice. Hearers and solitary realizers only have self-interest. Great wisdom is the wisdom that combines emptiness of the two selves with compassion, which the lesser vehicle does not have. Great diligence is the enthusiasm for the benefit of sentient beings for countless eons, which hearers and solitary realizers do not have. Great skill in means is the very accomplishment of meaning by not abiding in the extremes of samsara and nirvana, which hearers and solitary realizers do not have. Great accomplishment is the possession of infinite qualities such as the power to benefit others from the Buddha, which the lesser vehicle does not have. Great enlightened activity is the very spontaneous occurrence of benefiting others as long as samsara exists, which hearers and solitary realizers do not have. The Great Vehicle is superior because it has these qualities. The Ornament of the Sutras says: "The great object itself, and likewise the two accomplishments, wisdom, diligence, and effort, and whatever skill in means, and the truly great accomplishment, and the great activity of the Buddha, because it possesses seven great qualities, it is certainly called the Great Vehicle." Among these, it is especially superior because of skillful means and compassion. The Precious Garland says: "From the Hearer Vehicle, the aspiration and conduct of the Bodhisattva are not fully explained, how can it become the Great Vehicle?" In short, all skillful means, wisdom, and liberation are like the vast sky, accomplishing the benefit of both oneself and others even during the time of the path, and bringing happiness and joy. It also brings benefits from the Buddha. The Compendium says: "This vehicle is like the sky, an immeasurable great mansion, the supreme vehicle that obtains joy, happiness, and bliss. Riding on it, all sentient beings turn away from suffering. Therefore, it is well proclaimed that it is the Great Vehicle." The explanation of the Great Vehicle itself, which has special characteristics, is: Although the nature of the Supreme Vehicle is not different, from the point of view of guiding, there are only three, namely, Mind-Only, Autonomy, and Consequence. The essence of the Great Vehicle is that all phenomena are without inherent existence, accumulating the two accumulations of the path for countless eons, and the fruit is the benefit of others from enlightenment.
Tibetan
བྱུང་བའི་རང་བཞིན་ལ་མཐུན་པས་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་། གསུང་རབ་བླ་ན་མེད་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་འདྲེན་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དག །གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་ཚུལ་ཅུང་ ཟད་མ་མཐུན་པའི་དབང་གིས། སེམས་ཙམ་དང་། རང་རྒྱུད་དང་། ཐལ་འགྱུར་དུ་གྲགས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེ་དག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པར་མཛད་པ་ལས། དང་པོ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་པ་བསྟན་པ་ནི། སེམས་ཙམ་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་དོན་དམ་འདོད། །སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ཚུལ་གཉིས་རིམ་པ་ལས། །འདོད་དོན་ཐུན་མོང་རང་གསལ་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་ལ་སོགས་ཉིད། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དབྱིག་གཉེན་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དག་གིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་པས། ལྟ་བ་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། འགྲོ་དོན་རྩ་ལག་དབྱིག་གི་གཉེན། །རང་གི་མོས་པ་གཙོར་བྱེད་པས། །ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པ་ལ། །ཡང་དག་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་དགྲོལ། །ཅེས་སོ། །དེའི་གཞུང་སེམས་ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྤྱིར་དགོད་པ་དང་། སོ་སོར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དམ་བཅའ་བ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་དང་། གྲུབ་པའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་དོན་དམ་དུ་འདོད་དེ། རྣམ་ངེས་ལས། བློ་ཡིས་ཉམས་མྱོང་བྱ་གཞན་མེད། །དེ་ཡི་མྱོང་བའང་གཞན་ཡོད་མིན། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་གཉིས་མེད་ཕྱིར། །དེ་ནི་ད་ ལྟར་རང་ཉིད་གསལ། །ཞེས་པ་དང་། སུམ་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་མེད་དོ་ཞེས་པ་དེ་དག་ནི་རིགས་པ་མི་བཟང་སྟེ། རྟེན་མེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་མི་རུང་བས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཡོད་ལ་གཟུང་བ་མེད་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་འདོད་ལ། གཉིས་ཀ་མེད་པ་ནི་སྟོང་པར་སྨྲ་བ་དང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དང་། དེ་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་གཉིས་ཀ་མེད་ཀྱང་། གཉིས་མེད་དུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་རང་གསལ་འདོད་པས་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་མི་མཚུངས་སོ། །དེ་ཡང་གཟུང་བ་རྫུན་པས་དེ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱང་རྫུན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། གཟུང་བ་མེད་ན་དེར་འཛིན་མེད། །ཅེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་དོན་གཞན
Chinese
虽然本性相同没有差别，但引导无上经典的伟大导师们，因对经典的理解方式略有不同，而分为唯识、自续和应成。他们将论著的观点都归纳为佛陀的观点。首先阐述瑜伽行唯识宗：唯识宗认为识是究竟真实的。从总相和别相两种方式，以及共同显现的自明智慧，和遍计、依他和圆成等来阐述。其中，伟大的导师世亲及其追随者们也认为佛陀的所有观点都是唯识，认为没有其他宗派的成立。在《释论》中说：利益众生的根本是世亲，他主要遵循自己的意愿，依靠内在的所知，从而获得解脱。因此，该论著总体上阐述了唯识宗的宗义，并分别进行了解释。首先分为三个部分：立宗、论证和结论。首先，立宗是认为能取和所取二者皆空的智慧，是自知自明的究竟真实。如《释量论》中说：心识没有其他的体验对象，它的体验也不是由其他事物所产生。因为能取和所取二者皆空，所以它现在是自身显现。以及《三十颂》的注释中说：如果像所知一样，能取和所取也是世俗谛，而不是胜义谛，那么这种说法是不合理的。因为没有依据的世俗谛是不成立的，所以在世俗谛中也没有实有存在。对于能取和所取二者，如果认为有能取而没有所取，那么就与独觉相同；如果二者都没有，那么就与说空者相同，那该如何解释呢？即使色等对境和执著于对境的心识二者都没有，但因为认为有体验二取皆空的自知自明，所以与空性和独觉并不相同。而且，因为所取是虚假的，所以执著于所取的心识也是虚假的，因此在胜义谛中并不成立。因为如果没有所取，就没有能取。第二，论证是外境显现为其他事物
English
Although their inherent nature is the same and without difference, the great teachers who guide the supreme scriptures differ slightly in their interpretation of the scriptures, and are known as the Mind-Only (Cittamatra), the Svatantrika, and the Prasangika. They summarize the views of the treatises as the views of the Buddha. First, the Yogacara Cittamatra is explained: The Mind-Only school believes that consciousness is ultimately real. It explains from the two ways of general and specific characteristics, as well as the commonly appearing self-illuminating wisdom, and the completely conceptualized, other-powered, and perfectly established, etc. Among them, the great teacher Vasubandhu and his followers also believe that all the views of the Buddha are Mind-Only, and believe that no other tenets are established. The commentary says: The root of benefiting beings is Vasubandhu, who mainly follows his own wishes, relies on the inner knowable, and thus obtains liberation. Therefore, this treatise generally explains the tenets of the Mind-Only school and explains them separately. First, it is divided into three parts: the proposition, the proof, and the conclusion. First, the proposition is that the wisdom that is empty of both the apprehended and the apprehender is self-knowing and self-illuminating, and is considered ultimately real. As the Pramanavarttika says: The mind has no other object of experience, and its experience is not produced by other things. Because the apprehended and the apprehender are both empty, it is now self-manifest. And in the commentary of the Thirty Verses, it says: If, like the knowable, the apprehended and the apprehender are also conventional truths, and not ultimate truths, then this statement is unreasonable. Because conventional truths without a basis are not established, there is no real existence in conventional truths. For the apprehended and the apprehender, if it is believed that there is an apprehender but no apprehended, then it is the same as the Pratyekabuddha; if neither exists, then it is the same as the one who speaks of emptiness, so how should it be explained? Even if both the objects such as form and the mind that clings to the objects do not exist, because it is believed that there is self-knowing and self-illuminating that experiences the emptiness of the two, it is not the same as emptiness and Pratyekabuddha. Moreover, because the apprehended is false, the mind that clings to the apprehended is also false, so it is not established in the ultimate truth. Because if there is no apprehended, there is no apprehender. Second, the proof is that external appearances are other things