Tibetan
ཕྱོགས་གང་དུ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་ཀྱི་ནང་དུ་མཚུངས་པར་ཁྱབ་པར་ཞུགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བདག་ཞིག་ཡོད་ན་མ་ཁྱབ་པ་འཕོ་བའི་བདག་རྫ་ཆག་བྱེའུ་འཕུར་ལྟ་བུ་ནི་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། ཁྱབ་པ་བརྟན་པའི་བདག་ནི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ལ་ལས་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་མཐོང་། །ལ་ལས་སྐྱེས་བུའི་ལུས་ཙམ་ཞིག །ལ་ལས་ཀུན་ཏུ་སོང་བར་མཐོང་། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་མེད་ཅེས་རྟོགས། །ཞེས་སོ། །དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ནི། ནམ་མཁའ་དང་བུམ་པ་དང་རྒྱལ་པོ་རྣམས་མ་གྲུབ་པས་དང་། ནམ་མཁའ་གཞི་མེད་ལྟར་བདག་གི་དཔེར་མི་རུང་བ་དང་། བུམ་པ་ཐ་དད་པ་ལྟར་ཡང་དཔེར་མི་རུང་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་དམངས་ལ་མ་ཁྱབ་སྟེ། ངོ་བོ་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དཔེ་མ་གྲུབ་བོ། །གོམས་པ་དོན་མེད་པ། སེམས་ཉིད་རྟག་པ་ཡིན་ན། ལམ་ སྒོམ་པ་ལ་དོན་མེད་དེ་སྐྱོན་རྙིང་པ་འདོར། ཡོན་ཏན་གསར་དུ་ལེན། རྒྱུད་ལ་སྔར་བས་བོགས་ཐོན་པ་རྣམས་མི་རུང་བས་གྲོལ་བ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས། རྟག་ལ་གནོད་པ་ག་ལ་ཞིག །གནོད་མེད་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གནས་སྐབས་མི་རྟག་པ་བཀག་ཟིན་ཏོ། །ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བ་ནི། བདག་དེ་ཤེས་པས་མི་གྲོལ་ཏེ་ཤེས་བྱར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་བཞིན་ནོ། །མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་བསྒོམས་པས་སླར་ཡང་མི་གྲོལ་ཏེ་ལོག་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདིས་རང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཁས་འཆེ་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སུ་འདོད་པ་དང་། སེམས་འགྱུར་མེད་དུ་འདོད་པ་དང་། ལྟ་བ་རྟོགས་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དགེ་བ་མི་དགོས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་བཀག་ཟིན་པར་ལྟའོ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི། སེམས་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། གཞི་ཞེས་པའི་ཆོས་སུ་བློས་སྒྲོ་མི་འདོགས་ཤིང་། སྣང་ཚོད་ཚོགས་གཉིས་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པས་སྣང་སྟོང་གཞི་མེད་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་བསྡོམས་པས་རིག་བྱེད་ཚད་མར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་དགག་པ་དང་བཅས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་གཅེར་བུ་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དགག་པ་དང་བཅས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། གཅེར་བུ་པ་དག་ཚངས་པའི་རྗེས་འགྲོ་ཞིང་། །རྒྱལ་བས་བསྟན་དེ་ཚད་མར་བྱེད་པ་ཡི། །ཚིག་གི་དོན་བདུན་དུ་མ་གཅིག་པར་འདོད། ། དེས་ནི་དམ་པའི་དོན་ཉིད་སྤངས་པས་ན། །སྲིད་པའི་ནགས་ཁྲོད་སྟུག་པོར་གནས་པ་ཡིན། །གཅེར་བུའི་བརྟུལ་ཞུགས་སུ་བྱེད་པ་དག་ནི། ཚངས་པ་ལྷར་འཛིན་ཅིང་། བྲམ་ཟེའི་སྟོན་པ་རྒྱལ་བ་དམ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཚིག་དོན་བདུན་དུ་དབྱེ་ཞིང་། གསལ་བ་མཐའ་ཡས་པ་དག་ཀྱང་། ཡུལ་དུས་གྲངས་ཀྱི་དུ་མ་རང་བཞིན་གཅིག་པར་བསྡུས་ཏེ། ལམ་དེས་གྲོལ་བ་གཉེར་བ་རྣམས་ནི་སྲིད་པའི་ནགས་ཐིབས་པོ་ཆེ་རབ་ཏུ་མི་བཟད་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་ཐར་པའི་དུས་སྐབས་དཀའ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་གཞུང་རྒྱ་ཆེར་དབྱེ་ན། ཚངས་པ་ལྷར་བྱེད་ཅིང་། རྒྱལ་བ་དམ་པ་སྟོན་པར་འཛིན་པས། རྒྱལ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ཚད་མར་འཛིན་པའི་ནང་ཚན་ལ། གཅེར་བུ་པ། དཀའ་ཐུབ་པ། ཚངས་པ་པ། ཐལ་བ་པ། ཕྱོགས་ཀྱི་གོས་ཅན་པ། ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་པ། རྒྱལ་བ་པ། རྒྱལ་བྱེད་པ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་ཏེ། གོས་མེད་པར་སྒྲེན་མོ་བྱེད་པས་གཅེར་བུ་པ། ནམ་མཁའ་མཐོང་སར་གནས་ཤིང་བླ་གབ་མེད་པས་དག་པར་འདོད་པས་ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་ནམ་ཕྱོགས་ཀྱི་གོས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ཟས་སྨྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་བ་སྤྱོད་པས་དཀའ་ཐུབ་པའོ། །ཚངས་པ་ལྷར་འཛིན་པས་ཚངས་པ་པའོ། །བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་བ་སྟོན་པར་འཛིན་པས་རྒྱལ་བ་པའོ། །གཞུང་རྒྱལ་བྱེད་ལ་བརྟེན་པས་རྒྱལ་བྱེད་པའོ། །ལུས་ལ་ཐལ་བ་བྱུགས་པས་ཐལ་བ་པའོ། །གནས་ངེས་མེད་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བས་ ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་དག་གི་ལུགས་ཀྱིས། ཤེས་བྱའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། སྤྱིའི་གནས་ལུགས་གཉིས་སུ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པས་ཤེས་བྱ་དབྱེ་བ་ནི། དོན་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། དཀའ་ཐུབ། སྡོམ་པ། ཉོན་མོངས་པ། བཅིངས་པ། གྲོལ་བ། སྲོག །སྲོག་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བྱེད་ལས། གཅེར་བུ་པ་ནི་དེ་བཞིན་བདུན། །དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་ཉོན་མོངས་དང་། །བཅིངས་པ་དང་ནི་གྲོལ་བ་དང། །སྲོག་དང་སྲོག་མིན་རྣམ་གཉིས་སོ། །ཞེས་སོ། །དང་པོ་དཀའ་ཐུབ་ནི། ཟས་མི་ཟ་བ་དང་། གཅེར་བུ་དང་། མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་དང་། སློང་མོ་སྤྱོད་པ་དང་། ཕྱུགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། སྐྲ་འབལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཟས་གོས་འཁྲིག་པ་ལ་ཆགས་པ་གསུམ་ཡིན་པས། ལུས་རྒྱགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྨྱུང་བར་གནས་ཏེ་རླུང་ཟས་སུ་བྱེད་པར་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། ནུབ་གཅིག་གམ་ནི་ནུབ་གསུམ་མམ། །རྟག་ཏུའང་ནི་ཉིན་གཅིག་ཉིན། །གང་ཞིག་སྨྱུང་བར་གནས་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་དེ་ནི་མཐོ་རིས་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །གོས་ཐམས་ཅད་བཅོས་མ་ཡིན་པས་སྒེག་ཆོས་དང་ངོ་ཚའི་རྟོག་པ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་གྲོང་དུ་གཅེར་བུར་འགྲོའོ། །དབེན་པར་ནི་གོས་ཀྱི་སྐྱབས་ཀྱང་རུང་བར་འདོད
Chinese
就像在任何地方，都认为它同样遍布于瓶子等容器中。虽然如此，如果存在一个我，那么不遍及的、会转移的我，就像陶器破碎、鸟儿飞走一样，就会变成无常。而遍及的、恒常的我，因为不能起作用，所以会变得毫无意义。如《四百论》中所说：有些人看到它像芥菜籽一样小，有些人看到它像人的身体一样大，有些人看到它遍布一切，有智慧的人则认识到它是没有的。例子不成立，是因为虚空、瓶子和国王都不成立。虚空没有基础，所以不能作为我的例子。瓶子是不同的，所以也不能作为例子。国王并不遍及民众，而且本体和物质是不同的，所以例子也不成立。习惯变得没有意义。如果心性是常恒的，那么修道就没有意义了，因为抛弃旧的过失，获得新的功德，相续比以前进步等等都是不可能的，因此会陷入没有解脱的境地。就像那里面所说：对于常恒的事物，有什么损害呢？没有损害，哪里有解脱呢？暂时的无常已经被否定了。通过知识不能解脱，是因为那个我不能通过知识来解脱，因为它不是所知，就像自性一样。因为将不存在的事物观想为存在，所以也不会解脱，因为那是邪见。通过这种方式，那些自诩为自己一方的人，认为一切法都是自己的心，认为心是不可改变的，认为证悟了见解就不需要积累福德和善行，这些也都被否定了。我们这些人，对于心性、法性和基，不会用分别念来附加任何东西，也不会诽谤显现和二资粮，以及因果，因此以显空无基如幻的方式来成就菩提。总而言之，已经讲述了驳斥那些认为吠陀是量士夫的观点，以及相关的驳斥。现在，确定耆那教的宗义，以及相关的驳斥：耆那教徒追随梵天，以胜者所说为量，认为词的意义不是七个而是一个。 因此，他们舍弃了殊胜的意义，居住在稠密的有之森林中。那些实行裸体苦行的人，是梵天...
English
It is thought that it pervades equally in any direction, like in a container such as a vase. However, if there is a self, then the non-pervasive, transferring self, like a broken pot or a flying bird, would become impermanent. And the pervasive, stable self, because it cannot function, would become meaningless. As it says in the Four Hundred: Some see it as small as a mustard seed, some see it as big as a human body, some see it as all-pervading, the wise realize it is non-existent. The example is not established because space, a vase, and a king are not established. Space has no basis, so it cannot be an example for the self. A vase is different, so it cannot be an example either. A king does not pervade the people, and essence and substance are different, so the example is not established. Habituation is meaningless. If the nature of mind is permanent, then meditating on the path is meaningless, because abandoning old faults, taking on new qualities, and the continuum becoming better than before are all impossible, therefore it would follow that there is no liberation. As it says there: What harm is there to the permanent? Where is liberation without harm? Temporary impermanence has been negated. One is not liberated by knowledge, because that self is not liberated by knowledge, because it is not an object of knowledge, like the chief. Because one meditates on the non-existent as existent, one is not liberated again, because that is wrong knowledge. In this way, those who claim to be on their own side, who think that all phenomena are their own mind, who think that the mind is immutable, and who think that once they have realized the view, they do not need to accumulate merit and virtue, are also negated. We, on the other hand, do not attach anything with conceptual mind to the nature of mind, the nature of phenomena, and the basis, and we do not slander appearances and the two accumulations, and cause and effect, so we accomplish enlightenment in the way of illusory appearance, emptiness, and no basis. In short, the refutation of those who think that the Vedas are a valid means of knowledge, along with the related refutations, has been explained. Now, to determine the tenets of the Jains, along with the related refutations: The Jains follow Brahma, take the teachings of the Victorious One as valid, and think that the meaning of words is not seven but one. Therefore, they have abandoned the meaning of the sacred and dwell in the dense forest of existence. Those who practice naked asceticism are Brahma...
Chinese
并且信奉婆罗门教的导师，追随至尊胜者的足迹，将一切所知划分为七个词义，甚至将无量光明也归纳为处所、时间、数量的多种自性为一。那些寻求以此道解脱的人，进入了极其难以忍受的稠密轮回森林中，处于艰难的解脱时期。如果广泛地划分它的宗义，有以梵天为神，以至尊胜者为导师，在将《胜论》等宗义视为量度的派别中，有裸体派、苦行派、梵天派、灰涂派、方衣派、空衣派、胜者派、胜论派、遍行派等。因为不穿衣服而裸体，所以称为裸体派。住在能看见天空的地方，因为没有遮盖而认为是清净的，所以称为空衣派或方衣派。因为实行禁食等苦行，所以称为苦行派。因为信奉梵天为神，所以称为梵天派。因为信奉婆罗门胜者为导师，所以称为胜者派。因为依赖《胜论》的宗义，所以称为胜论派。因为身体涂抹灰尘，所以称为灰涂派。因为在所有不确定的地方游走，所以称为遍行派。按照这些派别的观点，将所知分为详细的分类和一般的状态两种，因此所知的分类是七种意义，即苦行、戒律、烦恼、束缚、解脱、生命、非生命。如《胜论》所说：裸体派就是这七种，苦行、戒律、烦恼和束缚，以及解脱和生命，还有非生命这两种。如此等等。第一种苦行是：不吃饭，裸体，侍奉五火，行乞，实行牛戒，拔头发等等。这是因为轮回之因的主要因素是对食物、衣服、性爱的贪执这三者，为了避免身体肥胖，所以安住于禁食，认为风是食物。如其中所说：一夜或三夜，或者总是有一天，如果有人安住于禁食，那个人将前往天界。如此等等。因为所有的衣服都是人为的，为了摧毁妖娆之法和羞耻的分别念，所以在城市中裸体行走。在僻静的地方，也允许用衣服遮蔽身体。
English
And adhering to the teachers of Brahmanism, following in the footsteps of the Supreme Conqueror, dividing all knowable things into seven semantic categories, and even condensing the infinite lights into one nature of multiple places, times, and numbers. Those who seek liberation through this path enter into the extremely unbearable dense forest of existence, dwelling in a difficult time of liberation. If its tenets are broadly divided, there are those who regard Brahma as a god and the Supreme Conqueror as a teacher. Among the sects that consider the Vaiśeṣika and other tenets as valid, there are the Naked Ones, the Ascetics, the Brahma-vādins, the Ash-smeared Ones, the Direction-clothed Ones, the Sky-clothed Ones, the Conqueror Ones, the Vaiśeṣika Ones, and those known as the Wanderers. Because they are naked without clothes, they are called the Naked Ones. Because they dwell in places where the sky is visible and believe they are pure because there is no covering, they are called the Sky-clothed Ones or the Direction-clothed Ones. Because they practice austerities such as fasting, they are called the Ascetics. Because they adhere to Brahma as a god, they are called the Brahma-vādins. Because they adhere to the Brahman Conqueror as a teacher, they are called the Conqueror Ones. Because they rely on the tenets of the Vaiśeṣika, they are called the Vaiśeṣika Ones. Because they smear their bodies with ash, they are called the Ash-smeared Ones. Because they wander in all uncertain places, they are called the Wanderers. According to the views of these sects, all knowable things are condensed into two