Tibetan
ན་དུ་གཉེར་བྱ་བ། །ཐར་པའི་མཆོག་སྟེ་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། །ཀུན་གྱི་ནང་ནས་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཞིག །དེང་སང་བདག་གིས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱ། །དམ་པ་རྣམས་ནི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ན་ཐོག་མར་མཆོད་པར་བརྗོད་དེ། བར་ཆད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ནི་ཅུང་ཟད་བྱ་དཀའ་བ་དང་། ཚིག་དོན་གྱི་གནས་བརླིང་བས་སྒྱིད་ལུག་པ་དང་། གཞན་གྱིས་འཚེ་བ་དང་། རང་གི་སྐྱོ་ངལ་མཐོང་ནས་བར་མ་དོར་འདོར་བར་སེམས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་སྐྱེ་བོ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐལ་བ་བཟང་པོ་སྟེ། དེ་དག་གིས་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་མཆོག་ཐར་པ་ཡིན་ལ། དེ་བསྒྲུབ་ པའི་ཐབས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་སྟེ། དེའི་ཚུལ་རབ་ཏུ་བཟང་པོ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞིག་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་འདིའི་དགོས་འབྲེལ་ལེགས་པར་བསྟན་པ་ཉིད་དེ། སྐྱེས་བུ་བློ་གྲོས་ཅན་དག་གང་ལ་འཇུག་པ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་བྱ་དང་། དགོས་པ་དང་། ཉིང་དགོས་དང་། འབྲེལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ནས་ལེགས་པར་རྟོག་ཅིང་། དེ་དག་མཐོང་ནས་ལེགས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འདིར་བརྗོད་པ། ཟབ་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བའི་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཞིག །འཁོར་བ་སྤང་ཞིང་ཐར་པ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པས་ཐོས་པ་དང་། བསམ་པ་དང་། བསྒོམ་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་ནི་འདིས་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ལས། ལེགས་པར་བརྟགས་ཏེ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ཐར་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ནི་དགོས་པའོ། །ཞུགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པ་སྟེ་ཉིང་དགོས་སོ། །བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པ་བཞིན་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་སྟེ་དེ་དག་ཀྱང་གཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་གཅིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་འབྲེལ་བའོ། །དེ་དག་གིས་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་འཇུག་ཡུལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་སྤང་བྱར་བསྟན་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་བླང་བྱར་བསྟན་པ་གཉིས་ནི་འདིའི་ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་རྡོ་རྗེའི་ གནས་སོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་འཁྲུལ་པའི་འཁོར་བ། གང་ལས་འཁྲུལ་པའི་གཞི་ཉིད་དང་པོར་བཤད་པ། ཐོག་མའི་འོད་གསལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཉིད། །དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་རང་བཞིན་འདུས་མ་བྱས། །ཡེ་ནས་རྣམ་དག་ཉི་མཁའ་ལྟ་བུ་ལས།
Chinese
应当努力之事，乃是解脱之殊胜，以及成办解脱之方便。在一切之中，成为最顶端者。如今我将彻底阐明。殊胜者们在著述论典时，首先进行礼敬，以便在障碍完全平息之后，能够圆满完成，因此立下著述之誓。否则，稍微有些困难，由于词义的稳固性而感到懈怠，受到他人的损害，或者看到自己的疲惫而心中想着中途放弃，为了完全守护这些，所以要这样做。因此，凡是希求菩提的众生，都是具有良好佛法缘分者。他们所应努力追求的殊胜之物是解脱，而成办解脱之方便的顶端乃是大乘道。因此，将要阐述那极其殊胜、深奥且广大的道理，这是立下的誓言。这实际上已经很好地揭示了此论的必要性和关联。有智慧的人们在进入任何事物时，都会思考：这其中有什么所说之义、必要、究竟必要和关联呢？为了在见到这些之后能够很好地进入，所以在此进行阐述。深奥和广大的境地有什么差别？想要舍弃轮回并成就解脱，那么闻、思、修的体性是什么呢？这些将要在此论中阐述。从其自性二十二品中，经过仔细考察，依靠此论而进入解脱道，这是必要。进入之后圆满成就菩提，这是必要的必要，即究竟必要。依靠所说之义和能说之义，如实地修行所证之果，这些也是一个依赖一个而产生的，因此具有关联性，这就是关联。这些已经揭示了进入论典著述的原因。现在将要揭示所入之境，即论典的本体：揭示轮回的自性是应舍弃的，揭示涅槃的自性是应获取的，这两者是此论的本体，是如金刚般的处所。其中，无明是迷惑的轮回。首先阐述从何处产生迷惑之基础。原始光明如来藏（藏文：ཐོག་མའི་འོད་གསལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ།，梵文天城体：आदि-प्रभास्वर-तथागतगर्भ，梵文罗马拟音：ādi-prabhāsvara-tathāgatagarbha，汉语字面意思：原始光明-如来藏）。意义之根本，自性无为法（藏文：དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་རང་བཞིན་འདུས་མ་བྱས།，梵文天城体：अर्थस्य-आलय-स्वभाव-असंस्कृत，梵文罗马拟音：arthasya-ālaya-svabhāva-asaṃskṛta，汉语字面意思：意义之阿赖耶-自性-无为）。本来清净如虚空。
English
What should be strived for is the supreme liberation, and the means to accomplish that liberation. Among all things, it is the most supreme. Now I will thoroughly clarify it. The noble ones, when composing treatises, first express homage, so that after the obstacles are completely pacified, they can be completed perfectly, and therefore they make a vow to compose. Otherwise, it would be slightly difficult, and due to the firmness of the meaning of the words, they would become lazy, be harmed by others, or seeing their own fatigue, they would think of abandoning it halfway. To completely protect against these, they do so. Therefore, whoever is a being who desires enlightenment is one with good fortune for the Dharma. The supreme thing they should strive for is liberation, and the pinnacle of the means to accomplish liberation is the path of the Great Vehicle. Therefore, I vow to explain that extremely excellent, profound, and vast principle. This actually reveals the necessity and connection of this treatise well. When wise people enter anything, they think: What is the subject matter, necessity, ultimate necessity, and connection in this? In order to enter well after seeing these, it is explained here. What is the difference between the profound and vast realms? Wanting to abandon samsara and achieve liberation, what is the nature of hearing, thinking, and meditating? These will be explained in this treatise. From its nature, in the twenty-two chapters, after careful examination, entering the path of liberation by relying on this treatise is the necessity. The perfect accomplishment of enlightenment after entering is the necessity of necessity, that is, the ultimate necessity. Relying on the meaning and the expression, the fruit of practice is accomplished as it is realized, and these also arise one depending on the other, so they are connected, and that is the connection. These have revealed the cause of entering the composition of the treatise. Now I will reveal the object of entry, the body of the treatise: revealing that the nature of samsara is to be abandoned, and revealing that the nature of nirvana is to be obtained, these two are the body of this treatise, the vajra-like place. Among them, ignorance is the confused samsara. First, the basis from which confusion arises is explained. The original clear light Tathagatagarbha (Tibetan: ཐོག་མའི་འོད་གསལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ།, Sanskrit Devanagari: आदि-प्रभास्वर-तथागतगर्भ, Sanskrit Romanization: ādi-prabhāsvara-tathāgatagarbha, Literal Chinese Meaning: Original Light-Tathagatagarbha). The basis of meaning, the unconditioned nature (Tibetan: དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་རང་བཞིན་འདུས་མ་བྱས།, Sanskrit Devanagari: अर्थस्य-आलय-स्वभाव-असंस्कृत, Sanskrit Romanization: arthasya-ālaya-svabhāva-asaṃskṛta, Literal Chinese Meaning: Meaning's Alaya-Nature-Unconditioned). Primordially pure, like the sky.
Tibetan
།མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་གཡོས་པས་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དོ། །གཞི་དེ་ཡང་འཁོར་བ་ལ་ལྟོས་པའི་རྟེན་གཞི་ནམ་མཁའ་ལྟར་གདོད་མ་ནས་སྟོང་ཞིང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པ། ཉི་ཟླ་ལྟར་འོད་གསལ་ཞིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གནས་པས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པས་ངང་གིས་འོད་གསལ་བ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་གནས་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྟེན་པའི་གནས་ལུགས་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ཡེ་ནས་རྣམ་དག་ཆེན་པོར་གནས་པའོ། །དེ་ཡང་འཁོར་བའི་ཆོས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྟེན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྟེན་པ་ནི། ཉི་མཁའི་ངོས་ན་སྤྲིན་ཕུང་བརྟེན་པ་ལྟར། གཞི་ལ་མ་རེག་མ་འབྱར་ལ་དེའི་ངང་ལ་གནས་པ་སྟེ། དོན་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་བརྟེན་པར་སྣང་བ་ནི་བཏགས་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ས་ནི་ཆུ་ལ་ཆུ་རླུང་ལ། །རླུང་ནི་མཁའ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །མཁའ་ནི་རླུང་དང་ཆུ་དག་ དང་། །ས་ཡི་ཁམས་ལ་གནས་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ཁམས་དབང་རྣམས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དག་ལ་བརྟེན། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཚུལ་བཞིན་མིན། །ཡིད་ལ་བྱེད་ལ་རྟག་ཏུ་གནས། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ནི། །སེམས་ཀྱི་དག་པ་ལ་རབ་གནས། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ནི། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གནས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཉི་མ་དང་ཟེར་ལྟར་དབྱེར་མེད་དུ་བརྟེན་ཏེ་ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་གི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་འོག་ཏུ་འཆད་པས་འདིར་མི་སྤྲོའོ། །གཞི་དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས། མ་རིག་ཀུན་བརྟགས་གློ་བུར་སྒྲིབ་པའི་སྤྲིན། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་བག་ལ་ཉལ་ལངས་པས། །ཡུལ་དང་དོན་དང་ལུས་སུ་བག་ཆགས་ཏེ། །རིག་པའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་སྙིང་པོ་སྒྲིབས། །ཐོག་མའི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས། ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པ་རང་ཆས་གསལ་ནུས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱུང་སྟེ། དེ་ཉིད་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུང་འཛིན་བག་ལ་ཉལ་ལངས་པ་ནི་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་གསུམ་གཞག་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དང་། དེ་དག་འཛིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དོན་དང་། རང་གི་ལུས་སུ་མེད་བཞིན་སྣང་བའི་བག་ཆགས་པས་གདོད་མའི་ གཞི་དང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་སྙིང
Chinese
由于无明的习气搅动，众生才会迷惑。那个基础也像是依赖轮回的虚空，从原始以来就是空性，本体上是无我的，像是日月一样光明，自然成就，从无始以来就存在，所以不会变动，超越了戏论的边际，所以自然光明，安住在身和智慧无二无别的法界中，所以是如来藏。是轮回和涅槃的诸法所依赖的处所，叫做义的总基，不是造作的，本来就安住在清净大之中。而且轮回的法，业和烦恼等，是以没有所依的方式来依附的，就像是云彩依附在晴空一样，对于基础没有接触没有沾染，安住在那个状态中，实际上因为没有自性，所以没有成立所依和能依，却显现为依附，这是假立的。大乘经续《宝性论》中说：地依于水，水依于风，风依于空，空不依于风和水以及地的界。同样，蕴、界、处等，依赖于业和烦恼，业和烦恼不依于如理作意，而是恒常安住于作意上。不如理作意安住于心的清净上，心的自性诸法，不依于一切。如是宣说。涅槃的诸法像是太阳和光芒一样无二无别地依附，因为本来就安住在无有分离之中。这些的自性在下面会详细阐述，所以这里不广说。在这样的基础状态中，无明遍计的突发遮蔽之云，能取所取迷惑的习气生起，成为境、义和身体的习气，遮蔽了觉性的自性光明藏。从原始的处所自性光明的状态中，从无始以来的无明，以自性明觉的能力显现，以那个作为原因，能取所取的习气生起，这是突发的遮蔽。在阿赖耶识上安立三种心的习气是：色等境，以及执持它们的识蕴之义，以及自己身体上没有却显现的习气，遮蔽了原始的 基础和觉性的智慧光明藏。
English
Due to the stirring of the habits of ignorance, sentient beings are deluded. That basis is also like the sky, the foundation that depends on samsara, empty from the beginning, selfless in essence, luminous like the sun and moon, spontaneously accomplished. Because it has existed since beginningless time, it is immutable. Because it transcends the limits of elaboration, it is naturally luminous. Because it abides in the realm where body and wisdom are inseparable, it is the essence of the Sugata. It is the abiding nature upon which the dharmas of samsara and nirvana depend, called the meaning of the universal ground, uncreated and abiding in great purity from the very beginning. Moreover, the dharmas of samsara, karma and afflictions, depend in a way that has no support, just as clouds depend on the surface of the sky. They do not touch or adhere to the ground, but abide in that state. In reality, because there is no inherent nature, support and supported are not established, but they appear to depend, which is an imputation. In the Mahayana sutra, the Uttaratantra, it says: Earth depends on water, water on wind, wind on space. Space does not depend on wind, water, or the element of earth. Likewise, aggregates, elements, and sense bases depend on karma and afflictions. Karma and afflictions do not depend on proper attention, but always abide on attention. Improper attention abides on the purity of mind. The nature of mind, all dharmas, does not abide on anything. As it is said. The dharmas of nirvana depend inseparably like the sun and its rays, because they have always abided without separation. The nature of these will be explained in detail below, so I will not elaborate here. In such a state of the ground, the clouds of sudden obscuration of ignorance and conceptualization, the sleep of grasping and clinging delusion arises, becoming habits of objects, meanings, and bodies, obscuring the self-luminous essence of the nature of awareness. From the state of the original abiding nature, which is self-luminous, from beginningless ignorance, the ability of self-illuminating awareness arises. Taking that as the cause, the sleep of grasping and clinging arises, which is a sudden obscuration. Establishing three habits of mind on the alaya is: objects such as form, and the meaning of the aggregates of consciousness that grasp them, and the habits that appear in one's own body even though they are not there, obscuring the original ground and the wisdom of awareness, the luminous essence.