Tibetan
མི་ནུས་པ་ལ་རོ་སྙོམས་བྱས་པས། ལམ་གྱི་གེགས་བསལ་ནས་ཡོན་ཏན་སྐྱེའོ། །མི་ཕོད་པའི་ཡུལ་དྲུག་ཡོད་དེ། མེ་དང་ཆུ། དུག་དང་མཚོན། ཁྱི་དང་གཡང་རྣམས་སྲོག་ལ་རྒོལ་བས་མི་ཕོད། དེ་ནི་སྔར་ཐོགས་བཅས་དུས་སུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ལྷ་འདྲེ་ཉམ་ང་བས་མི་ཕོད་དེ། བདག་འཛིན་བློས་བཏང་ནས་ཁོ་ལ་སྟེར། བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་སྐྱུགས་བྲོ་བས་མི་ཕོད་དེ། ཕན་ཡོན་བསྟན་པས་དམ་རྫས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེའི་གདེང་གིས་རོ་སྙོམ་མོ། །མ་སྲིང་ལ་ངོ་ཚ་བས་གཅེར་བུ་ལ་སོགས་བྱེད་མི་ཕོད་དེ། ཚོགས་དྲུག་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པས་ངོ་ཚ་མཁན་རྩ་བ་བཅད། སྒྲོ་སྐུར་དང་ངན་སྨྲས་ཕྱར་ཁ་མི་སྙན་པའི་མི་ཕོད་དེ། སྒྲ་གྲག་སྟོང་དུ་ཤེས་པས་ཉམ་ང་བག་ཚ་རོ་སྙོམ། ནོར་ཟས་ལོངས་སྤྱོད་རང་ལ་མཁོ་བ་དང༌། ཞེན་པས་སྟེར་གཡར་བྱེད་མི་ཕོད་དེ། དེ་ལ་སྣང་སྲིད་སྒྱུ་མར་ཤེས་པས་སྦྱིན་གཏོང་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན་མི་ཕོད་པ་ལ་ཐོག་རྫིས་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བས་ཐོག་རྫིས་བྱེད་པ་གལ་ཆེའོ། །མཚན་མོ་ཉམ་ང་ལྷ་འདྲེ་འདུ་ཞིང་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ། །ཐེ་ཚོམ་གཅོད་དང་གེགས་སེལ་བོགས་འདོན་ཚེ་ན་བྱ། །ཞེས་པ་ནི། དུས་ནི་མཚན་མོ་མུན་པའི་དུས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ཉིན་མོའི་དུས་སུ་གང་དུ་ཕྱིན་ཡང་འཇིགས་པ་མི་ཡོང་སྟེ། ཟླ་བོ་དང་འགྲོགས་ནས་ཕྱིན་ནའང་གནས་གང་དུ་ཕྱིན་གང་དུ་ཉལ་ནའང་འཇིགས་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །འཇིགས་པ་མ་བྱུང་ན། ཡོན་ཏན་མི་སྐྱེ་སྟེ་གཅོད་བྱེད་པ་ལ་གཅད་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་རལ་གྲི་བརྒྱབ་པ་བཞིན་ཏེ། ཆོད་མ་ཆོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །ནང་ནས་འཇིགས་པ་དང་ཉམ་ང་མེད་ན་ཕྱིན་མ་ཕྱིན་མེད་དེ། འཇིགས་པ་ཁོ་ན་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། འཇིགས་པ་མེད་ན་གཅད་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བྱོལ་སོང་ངམ་རི་དྭགས་གཉན་སར་ཕྱིན་པ་དང༌། ལྕེ་སྤྱང་དུར་ཁྲོད་ཉུལ་ཡང་གཅོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །གཅོད་བྱེད་པ་ལ་འཇིགས་ཡུལ་དང་འཇིགས་མཁན་མེད་པ་ཞིག་ཁོ་ན་འདོད་པ་མིན་ནམ། དེ་ཆོད་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གཅོད་མ་བྱས་པར་ཡེ་ནས་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང༌། གཅོད་བྱས་ནས་འཇིགས་མཁན་དང་འཇིགས་ཡུལ་སྟོང་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་འཇིགས་པ་མེད་པ་གཉིས་དོན་གོ་མི་གཅིག་གོ །དེས་ན་ཉམ་ང་བག་ཚ་བ་དང། ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པ་དང༌། གེགས་སེལ་བ་དང༌། བོགས་འདོན་པའི་དུས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །འགྲོ་ཚུལ་ཡང༌། ཞེ་སྡང་དང་འགྲན་སེམས་ཀྱིས་མི་འགྲོ །རྒན་ཉམས་ཕོ་ཚོད་ཀྱིས་མི་འགྲོ །ཕོ་རུས་དང་ཁེ་གྲགས་ཀྱིས་མི་འགྲོ །ང་རྒྱལ་དང་ཆེ་ཆོས་ཀྱིས་མི་འགྲོ །གྲགས་པ་དང་ལོ་འདོད་ཀྱིས་མི་འགྲོ །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་མི་འགྲོ་བར་ངེས་འབྱུང་གི་དད་པ་ཆེན་པོས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ཀུན་མཁྱེན་འདོད་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དང་གསོལ་བ་གདབ། །སེམས་སྐྱེད་མཆོག་ལྡན་འགྲོ་ཀུན་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ལམ། །ཞེས་པ་ནི། ཅི་བྱེད་ཀྱང་སྔོན་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་བཟུང་ན། གང་བྱས་ཀྱང་ལམ་དུ་འགྲོ །ཅི་བྱས་ནའང་འགྲོ་དོན་ཡིན་པས། གཉན་ཁྲོད་དུ་གཅོད་ལ་འགྲོ་བའི་དུས་སུ། བཀའ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་དགོངས་པ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཤེགས་ཡུལ། བླ་མ་གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་བཞེས། ལམ་ཟབ་མོ་བདུད་ཀྱི་གཅོད་ཡུལ་གྱི་གདམས་པ་འདི་ཉམས་བླང་བར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་མ་རྟོགས་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དུ་དུས་དོ་ནུབ་ནས་བདུད་ཀྱི་གཅོད་ཡུལ་འདི་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །བླ་མ་བཀའ་རྒྱུད་དང་བཅས་པ། ཡིད་དམ་ལྷ་ཚོགས། དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་མཁའ་འགྲོ་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། འགལ་རྐྱེན་བར་ཆད་ལམ་དུ་སློང་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། བདེ་སྡུག་རོ་སྙོམ་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ལུས་ཀྱི་བདག་འཛིན་བློས་ཐོངས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། གཅོད་ཡུལ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ལམ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་བྱས་ལ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །གཅོད་མཁན་ལ་ལ་གསོལ་བ་འདི་ལྟ་བུ་འདེབས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་ཆོས་ལ་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་ཆོས་ལ་དགེ་འདུན་ལ་བརྟེན་ནོ། །བདག་ལུང་སྟོང་ན་འདུག་གམ། རེ་ཧྲུལ་ལམ་ཕུག་གམ། གཅོང་རོང་གཡང་ས། བླ་གབ་མེད་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་མ་འདུག་ཀྱང་བསྲུང་དུ་གསོལ། བསྐྱབ་ཏུ་གསོལ། འགལ་རྐྱེན་དང་བར་ཆད་ཞི་བར་མཛད་དུ་གསོལ། ཟེར་ཏེ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་གོལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཅོད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་དང་འགལ་བ་ཡིན་པས་མི་འཐད་དེ། བདག་འཛིན་བློས་མ་ཐོངས་བའི་འཇིགས་སྐྱོབ་ཀྱི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡིན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བྱས་ན། གཅོད་ཀྱི་གདམས་ངག་མེད་ཀྱང་བར་ཆད་མི་འོང་སྟེ། མདོ་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལས། འགྲོ་གང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །བདུད་རྣམས་བྱེ་བས་གསད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་བློ་ནི
Chinese
对于不能做到的事情，做到平等对待，就能消除道路上的障碍，从而产生功德。有六种不能涉足的地方：火和水，毒药和武器，狗和悬崖，因为它们会攻击生命，所以不能涉足。这在之前有执着的时期已经讲过了。因为害怕神灵和鬼怪而不敢涉足，就要放弃我执，把一切都献给它们。对于五甘露，因为觉得恶心而不敢涉足，就要通过讲述它们的益处，认识到它们是誓言物，然后凭借这种信念做到平等对待。因为对姐妹感到羞耻，所以不敢裸体等等，就要通过认识到六根是虚假的，从而斩断羞耻感的根源。对于诽谤和恶语，以及不悦耳的闲聊，因为害怕而不去涉足，就要通过认识到声音是空性的，从而做到对恐惧和羞怯平等对待。对于自己需要的财富、食物和享受，因为执着而不舍得施舍和借出，就要通过认识到显现和存在如幻如梦，从而做到布施。因为认识到一切都是心，所以喜欢对不能做到的事情进行践踏，因此践踏非常重要。夜晚是恐惧、神灵和鬼怪聚集、产生分别念的时候。在断除疑惑、消除障碍、提升功德的时候去做。也就是说，时间应该选择在夜晚黑暗的时候。如果在白天去任何地方都不会有恐惧，即使和同伴一起去，无论去哪里，无论在哪里睡觉，都不会有恐惧。如果没有恐惧，就不会产生功德，因为对于断除者来说，没有需要断除的目标。例如，就像用剑砍向天空一样，没有断或不断的说法。如果内心没有恐惧和害怕，就没有去或不去之分，因为唯一要断除的就是恐惧。如果没有恐惧，就没有需要断除的东西。例如，就像旁生或野生动物去到险恶的地方，或者狐狸在墓地游荡一样，不会产生断除的功德。对于断除者来说，难道不是只想要没有恐惧对象和恐惧者的状态吗？如果认为那是断除的标志，那就不是了。因为没有断除就已经没有恐惧，以及断除之后恐惧者和恐惧对象都已证悟空性而没有恐惧，这两种没有恐惧的状态意义不同。因此，应该在感到害怕、羞怯、产生疑惑、消除障碍、提升功德的时候去。去的方式也要注意，不要带着嗔恨和嫉妒心去，不要带着衰老和炫耀男子气概的心态去。
English
By treating the impossible as equal, obstacles on the path are cleared and merit arises. There are six places one cannot dare to go: fire and water, poison and weapons, dogs and cliffs, because they attack life, one cannot dare to go. This has been taught before in the time of attachment. Because of fear of gods and demons, one dares not go, one must abandon self-grasping and give everything to them. For the five nectars, because they are disgusting, one dares not go, one must recognize them as samaya substances by teaching their benefits, and then with that confidence, treat them equally. Because of shame towards sisters, one dares not be naked, etc., one must cut off the root of shame by recognizing that the six aggregates are unreal. Because of fear of slander and evil speech, and unpleasant gossip, one dares not go, one must treat fear and shyness equally by recognizing that sound is empty. Because of attachment to wealth, food, and enjoyment that one needs, one dares not give or lend them, one must practice generosity by recognizing that appearances and existence are illusory. Because one knows that everything is mind, one is happy to trample on the impossible, therefore trampling is very important. Night is the time when fear, gods and demons gather and conceptual thoughts arise. One should go when cutting doubts, removing obstacles, and enhancing merit. That is to say, the time should be chosen to go in the dark of night. If one goes anywhere during the day, there will be no fear, even if one goes with a companion, no matter where one goes or where one sleeps, there will be no fear. If there is no fear, no merit will arise, because for the cutter, there is no object to be cut. For example, it is like striking the sky with a sword, there is no term for cutting or not cutting. If there is no fear and dread from within, there is no going or not going, because it is only fear that is cut. If there is no fear, there is nothing to cut. For example, like a beast or wild animal going to a dangerous place, or a fox wandering in a cemetery, the merit of cutting does not arise. For the cutter, is it not only the state of having no object of fear and no fearer that is desired? If one thinks that is the sign of cutting, it is not. Because there is no fear from the beginning without cutting, and after cutting, both the fearer and the object of fear have been realized as emptiness and there is no fear, the meaning of these two states of no fear is different. Therefore, one should go when feeling afraid, shy, having doubts, removing obstacles, and enhancing merit. The way of going should also be careful, do not go with hatred and jealousy, do not go with old age and showing off masculinity.
Chinese
不因种姓和名利而行，不因傲慢和盛大法事而行，不因名声和贪求利养而行，不因获得和恭敬而行，要以出离心的巨大信心来策发而行。欲求遍知者，皈依并祈请。具备殊胜菩提心，乃是众生获得解脱之道。如是说，无论做什么，首先以发菩提心来摄持，无论做什么都成为道。无论做什么都是为了利益众生，所以在前往寂静处行断法的时候，要修持《般若波罗蜜多经》的深意，这是三世诸佛的行处，是上师成就者们的实践，要修持这个甚深道魔之断法的教言。令未证悟的众生证悟，令未解脱的众生解脱，令未获得圆满菩提的众生获得。因此，从今晚开始修持这个魔之断法。祈请上师传承及其眷属，本尊坛城，勇父和勇母空行母们加持我。祈请加持将违缘障碍转化为道用。祈请加持乐苦平等。祈请加持舍弃对身体的执着。祈请加持断法圆满究竟。祈请加持依此道迅速获得圆满佛果，如此祈请后而行。有些断法者如此祈请：皈依佛、法、僧。依止佛、法、僧。我住在空旷处吗？住在破屋或山洞吗？住在悬崖峭壁深谷中吗？无论住在有无遮蔽之处，祈请守护。祈请救护。祈请息灭违缘和障碍。这样说是非常错误的。因为与断法的法理相违背，所以不合理。这是没有舍弃我执的畏惧救护的皈依。如果皈依三宝，即使没有断法的诀窍，也不会有障碍。如《日藏经》中说：凡是皈依诸佛者，无数魔众亦不能害，纵然
English
One should not proceed due to lineage and fame, nor due to pride and great dharma ceremonies, nor due to reputation and desire for gain, nor due to acquisition and honor. One should proceed by being roused entirely by great faith in renunciation. Those who desire omniscience, take refuge and supplicate. Possessing supreme bodhicitta is the path for all beings to attain liberation. Thus it is said, whatever you do, first hold it with the arising of bodhicitta, whatever you do becomes the path. Whatever you do is for the benefit of beings, so when going to a solitary place to practice Chöd, contemplate the profound meaning of the Prajñāpāramitā Sutra, the place where all Buddhas of the three times have gone, the practice of the Gurus and accomplished ones. Practice this profound path, the instruction of severing the realm of demons. Cause sentient beings who have not realized to realize, cause those who have not been liberated to be liberated, cause those who have not attained perfect enlightenment to attain it. Therefore, from tonight onwards, practice this severing of the realm of demons. I beseech the Guru lineage and its retinue, the Yidam deities, all the heroes and heroines, and dakinis to bless me. I beseech you to bless me to transform adverse conditions and obstacles into the path. I beseech you to bless me to equalize happiness and suffering. I beseech you to bless me to abandon attachment to the body. I beseech you to bless me to perfect the practice of Chöd. I beseech you to bless me to quickly attain perfect Buddhahood through this path. Having prayed in this way, proceed. Some Chöd practitioners make prayers like this: I go for refuge to the Buddha, Dharma, and Sangha. I rely on the Buddha, Dharma, and Sangha. Whether I dwell in an empty valley, in a dilapidated house or cave, in a steep ravine or precipice, whether I dwell in a place with or without shelter, I beseech you to protect me. I beseech you to save me. I beseech you to pacify adverse conditions and obstacles. To say this is very wrong. Because it contradicts the principles of Chöd, it is not appropriate. This is a refuge of fear and protection without abandoning self-grasping. If you take refuge in the Three Jewels, even without the key instructions of Chöd, there will be no obstacles. As it says in the Essence of the Sun Sutra: "Those who go for refuge to all the Buddhas, myriads of demons cannot harm them, even if