Chinese
如果不断绝交往应酬的牵绊， 那么在寂静处就没有修成正法的时候。 如果慈爱和悲悯没有浸润自心， 那么就没有行进于殊胜大乘道的时候。 如果不尽力成办布施等善事， 那么就没有到达解脱道菩提的时候。 如果不避免不善的罪恶， 那么就没有从轮回的错觉中返回的时候。 如果不独自依止寂静的山间， 那么就没有修成精要正法的时候。 如果不生起忍耐苦行的毅力， 那么就没有一生修持善法的开端。 如果不坚定断念的誓言， 那么就没有圆满修持获得成就的时候。 如果不努力修习实相的自性， 那么就没有把握法性智慧的根本。 如果今生不寻求解脱道， 那么就永远没有从轮回之境解脱的时候。 如果不是从内心深处虔诚祈祷， 那么就没有生起上师的加持证悟的时候。 如果不做没有虚假的虔诚， 那么就没有令上师欢喜，获得加持成就的时候。 如果不用纯真的心努力行善， 那么就没有证悟实相，成就正法的时候。 如果不从根本上揭露自己的恶劣缺点， 那么就没有成就方便和对治的正法的时候。 如果不跟随上师的足迹修行， 那么自己就没有到达圣地的时候。 因此，放下今生的事务， 努力修持解脱的殊胜正法。 请从内心深处恭敬地听取这个建议， 现在就好好地完成究竟的心愿吧！ 第一，生起定解和厌离的善念。 第二，放下今生的善念。 第三，守护圣者的传记。 这是掌握法身佛陀的根本啊！ 这是自己劝诫自己的金刚歌， 将显现转化为正法的第二品。 又在同一时间，对于自己和他人今生的所作所为，以及世间的错觉事务，以极度的厌倦之心，宣说了无益之事的劝诫歌： 从无始以来的串习习气如山， 无明的能取所取之网遮蔽了光明。 对于轮回之境稍微没有厌倦， 再次对你这个愚昧者提出忠告。 如果不知道今生是无常而虚假的， 那么放下思虑也没有益处。 如果现在不抓住解脱的道路， 那么获得人身也没有益
English
If you don't cut off the entanglements of association and acquaintance, then there will be no time to accomplish the sacred Dharma in solitude. If loving-kindness and compassion do not moisten your mind, then there will be no time to travel on the excellent Mahayana path. If you do not accomplish whatever virtues there are, such as generosity, then there will be no time to reach the path of liberation and enlightenment. If you do not refrain from non-virtuous misdeeds, then there will be no time to turn away from the illusory appearances of samsara. If you do not rely on solitary hermitages, then there will be no time to accomplish the essential sacred Dharma. If you do not generate the perseverance to endure hardships and suffering, then there will be no time to begin a life of virtuous Dharma. If you do not make firm vows of renunciation, then there will be no time to perfect practice and attain siddhis. If you do not diligently meditate on the nature of reality, then there will be no time to grasp the fundamental principle of the wisdom of Dharma-nature. If you do not strive for the path of liberation in this lifetime, then there will be no time to escape from the realm of samsara forever. If you do not pray with heartfelt devotion, then there will be no time for the blessings and realization of the gurus to arise. If you do not practice devotion without hypocrisy, then there will be no time to please the gurus and receive blessings and siddhis. If you do not strive for virtue with a sincere mind, then there will be no time to realize the nature of reality and accomplish the sacred Dharma. If you do not uproot your own bad faults from their source, then there will be no time to accomplish the sacred Dharma of means and antidotes. If you do not follow in the footsteps of the gurus in practice, then you will not reach the holy place yourself. Therefore, abandon the activities of this life, and strive for the sacred Dharma of liberation. Please listen respectfully to this advice from the bottom of your heart, and may you accomplish your ultimate aspiration well this time! First, generate the virtue of definite emergence and weariness. Second, abandon this life with your mind. Third, cherish the biographies of the holy ones. This is to grasp the fundamental principle of the Dharmakaya Buddha! From the Vajra Song of Advice to Oneself, The Second Chapter: Transforming Appearances into Dharma. Also, at that same time, with extreme weariness of the activities of this life for oneself and others, the illusory appearances, and worldly affairs, he sang a song of encouragement for the meaning of uselessness: On the mountain of beginningless habitual tendencies, the net of ignorance, grasping, and clinging obscures the clear light. Since you are not even slightly weary of the realm of samsara, I offer you, a deluded one, some advice here. If you do not know that this life is impermanent and deceptive, then there is no benefit in abandoning contemplation. If you do not seize the path of liberation now, then there is no benefit in obtaining a human body.
Tibetan
དའ་ལགས། །དགེ་སྡིག་ལས་ལ་གསོ་སྦྱོང་མ་བྱས་ན། །ཆོས་སྒོར་ཞུགས་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །འཁོར་བ་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་མ་དྲན་ན། །ཆོས་ལ་སྤྱོད་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །ཚེ་འདི་དགོས་མེད་སྙིང་ནས་མ་དྲན་ན། །བསོད་ནམས་ཆེ་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །ཆོག་ཤེས་དགོས་མེད་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ན། ། འདོད་པ་ཆུང་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །དུལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དམའ་ས་མ་བཟུང་ན། །བཟོད་པ་སྒོམ་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་ནང་ནས་མ་བཏུལ་ན། །བཅོས་མའི་དུལ་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །རང་རྒྱུད་ཁོང་ནས་ཆོས་དང་མ་འདྲེས་ན། །མདོ་རྒྱུད་ཤེས་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །སྙིང་ནས་ཚད་མེད་སེམས་བསྐྱེད་མ་འབྱོངས་ན། །ཐེག་ཆེན་ཡིན་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །སྡོམ་པ་དམ་ཚིག་རྣམ་དག་མ་བསྲུངས་ན། ། གསང་སྔགས་ཡིན་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོས་སྐུལ་རྐྱེན་མ་བཏབ་ན། །དབེན་པར་སྒྲུབ་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །དངོས་འཛིན་ཞེན་པ་གཏིང་ནས་མ་ལོག་ན། །ཆོས་པ་བཟང་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །རང་སེམས་ཟོལ་མེད་དཔང་དུ་མ་བཙུགས་ན། །གཞན་ངོར་བཟང་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཞེན་པ་མ་ལོག་ན། ། ངོ་མཚར་ཆེ་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །བསོད་ནམས་གྲགས་འདོད་འདུ་འཛི་མ་སྤངས་ན། །འཁོར་ཚོགས་མང་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །གྲགས་འདོད་རློམ་སེམས་ཕྱོགས་འཛིན་མ་སྤངས་ན། །གཞན་ཕན་ཆེ་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །ཕྱོགས་རིས་བདག་ལྟ་ངར་འཛིན་མ་སྤངས་ན། །གཏོང་ཕོད་ཆེ་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །རང་འདོད་ཟད་པའི་ཕན་སེམས་མི་ལྡན་ན། །གཞན་དོན་བྱེད་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །ཆོས་དང་བླ་མའི་ངོ་མཚར་མ་དྲན་ན། །བཅོས་མའི་དད་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ ལགས། །གཏིང་ནས་རང་ལ་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་ན། །གཞན་གྱི་ཁ་ཏས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །ནང་ནས་ཉོན་མོངས་དགྲ་རུ་མ་མཐོང་ན། །གཞན་རྐྱེན་གཉེན་པོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤས་འཆི་བ་མ་དྲན་ན། །བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །གཅིག་པུར་ཉམས་ལེན་གཅིག་ལ་མ་དྲིལ་ན། །ཐོས་བསམ་བྱས་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །ཞེན་ལོག་སྐྱོ་ཤས་བློ་སྣ་མ་བསྟུངས་ན། །གཅིག་པུར་སྒོམ་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །མཚན་ལྡན་དམ་པའི་བླ་མ་མ་མཇལ་ན། །བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། ། ཚད་མེད་མོས་གུས་སྙིང་ནས་མ་སྐྱེས་ན། །བླ་མ་བསྟེན་ལོས་ཕན་པ་མི་གདའ་ལགས། །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་སྙིང་ལ་མ་ཞུགས་ན། །ཐར་ལམ་སྒྲུབ་ལོས་ཕ
Chinese
啊啦！如果不对善恶业进行防护和修习，进入佛门又怎么会有利益呢？如果不忆念轮回恶趣的痛苦，修行佛法又怎么会有利益呢？如果不从内心深处忆念此生毫无意义，积累功德又怎么会有利益呢？如果知足少欲没有在相续中生起，减少欲望又怎么会有利益呢？如果不以调伏的心安住于卑下的位置，修习安忍又怎么会有利益呢？如果不在内心调伏嗔恨和傲慢，虚假的调伏又怎么会有利益呢？如果自相续没有从内心与佛法相融合，通晓经续又怎么会有利益呢？如果不能从内心深处生起无量菩提心，成为大乘行者又怎么会有利益呢？如果不能清净守护戒律和誓言，成为密宗行者又怎么会有利益呢？如果不以强烈的厌离心作为鞭策，在寂静处修行又怎么会有利益呢？如果不能从根本上扭转对实有的执着，成为好的修行人又怎么会有利益呢？如果不以自己的真心作为见证，在他人面前表现良好又怎么会有利益呢？如果不能扭转对世间八法的执着，变得非常了不起又怎么会有利益呢？如果不舍弃追求功德和名声的喧嚣，拥有众多的眷属又怎么会有利益呢？如果不舍弃追求名声的傲慢和偏执，变得非常利他又怎么会有利益呢？如果不舍弃偏袒、我执和傲慢，变得非常慷慨又怎么会有利益呢？如果不具备断除自私的利他之心，做利益他人的事情又怎么会有利益呢？如果不忆念佛法和上师的功德，虚假的信心又怎么会有利益呢？如果不能从内心深处对自己生起定解，他人的劝告又怎么会有利益呢？如果不能从内心视烦恼为敌人，外在的对治又怎么会有利益呢？如果不忆念出离心、厌离心和死亡，修持菩提又怎么会有利益呢？如果不将独自的修行融入到一个要点上，闻思又怎么会有利益呢？如果不收摄对世事的执着和厌离心，独自禅修又怎么会有利益呢？如果没有遇到具相的圣者上师，依止善知识又怎么会有利益呢？如果不能从内心深处生起无量的敬信，依止上师又怎么会有利益呢？如果上师的加持没有融入内心，修持解脱道又怎
English
Alas! If you do not cultivate and train in virtuous and non-virtuous actions, how can entering the Dharma gate be beneficial? If you do not remember the suffering of samsara and the lower realms, how can practicing the Dharma be beneficial? If you do not remember from the bottom of your heart that this life is meaningless, how can accumulating merit be beneficial? If contentment and few desires do not arise in your mind, how can reducing desires be beneficial? If you do not take a humble position with a tamed mind, how can meditating on patience be beneficial? If you do not subdue anger and pride from within, how can artificial gentleness be beneficial? If your own mindstream does not mix with the Dharma from within, how can knowing the sutras and tantras be beneficial? If you cannot generate immeasurable bodhicitta from the bottom of your heart, how can being a Mahayana practitioner be beneficial? If you do not purely keep vows and commitments, how can being a secret mantra practitioner be beneficial? If you do not apply the impetus of strong renunciation, how can practicing in solitude be beneficial? If you do not fundamentally reverse the clinging to reality, how can being a good Dharma practitioner be beneficial? If you do not set your own unfeigned mind as a witness, how can being good in front of others be beneficial? If you do not reverse the clinging to the eight worldly concerns, how can being very amazing be beneficial? If you do not abandon the busyness of pursuing merit and fame, how can having many followers be beneficial? If you do not abandon the arrogance and partiality of pursuing fame, how can being very altruistic be beneficial? If you do not abandon partiality, self-grasping, and arrogance, how can being very generous be beneficial? If you do not possess the altruistic mind that exhausts self-interest, how can doing things for the benefit of others be beneficial? If you do not remember the wonders of the Dharma and the guru, how can artificial faith be beneficial? If you do not generate certainty about yourself from the bottom of your heart, how can the advice of others be beneficial? If you do not see afflictions as enemies from within, how can external antidotes be beneficial? If you do not remember renunciation, aversion, and death, how can practicing enlightenment be beneficial? If you do not integrate solitary practice into one essential point, how can listening and contemplating be beneficial? If you do not restrain the clinging to worldly affairs and aversion, how can meditating alone be beneficial? If you have not met a qualified and holy guru, how can relying on a spiritual friend be beneficial? If you cannot generate immeasurable devotion from the bottom of your heart, how can relying on a guru be beneficial? If the guru's blessings do not enter your heart, how can practicing the path of liberation be be