Tibetan
་བཞིན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་མཁས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་ཨ་ཏིའི་དགོངས་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་སློབ་མའི་རྒྱུད་ལ་སྙིང་པོའི་དོན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྟོན་པ་ལ་མཁས་ཤིང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་དང་མཚན་མའི་རྣམ་པར་གཡེང་བས་མ་གོས་པ་བསྟེན་པར་བྱ་ཞིང༌། འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་མ་དམ་པ་དེ་ཉིད་མཉེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བའི་རྒྱུད་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པ་ལས། དེ་བས་གསེར་ལ་ནག་མཚུར་བཏང་བ་ཡི། །སློབ་དཔོན་ཡང་དག་སྟོན་པ་རིན་ཆེན་མཛོད། །རིན་ཐང་་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བསླུ་བར་འོས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་་དུ་རང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་རྨོངས་ཤིང༌། དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་ཞེན་པས་འདུ་འཛི་དང་གཡེང་བ་ལ་དགའ་བས། སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་ཉམས་ཤིང༌། དད་ལྡན་འདྲེན་མེད་ལོག་པའི་ལམ་དུ་འཛུད་པ། ཆོས་ཀྱིས་རྙེད་པ་ཚོལ་བ་དེ་ནི་ཨ་ཏིའི་དོན་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པས། ཚིག་ཙམ་གཞན་ལ་ཆོས་སུ་སྟོན་ཡང་རང་ལ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་མེད་པས་སྤྲེའུ་ལྟ་བུའི་ཟློས་པ་དེ་ཉིད་སྤང་བའི་རིགས་སོ། །དེ་སྐད་་དུ་ཡང་རྣམ་དག་དབྱིངས་ཀྱི་ལེའུ་ལས། བྱིས་པས་བསླུ་བས་རྟོག་པའི་ལམ་ལ་ བཙུད། །ཕྱིན་པའི་དུས་མེད་རྟོགས་པའི་དུས་མེད་པས། །ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་ཚོལ་རྙེད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཚད་མར་མ་གྱུར་སློབ་དཔོན་སྤྲེའུ་འདྲའི་ལུང༌། ། བསྟེན་པས་ལམ་ནོར་རྟོག་པས་ཟིན་ཏ་རེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་སློབ་མའི་རང་བཞིན་ནི། སྤྱིར་དད་པ་དང་དམ་ཚིག་ལྡན་པ། ངང་རྒྱུད་རིང་ཞིང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ། དད་པ་བརྟན་ཞིང་གཏོང་ཕོད་ཆེ་བ་སྟེ། ཕྱི་མའི་ཕྱི་མ་རྒྱུད་ལེའུ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་ལས། གཞི་རྩ་ཀུན་འདས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་རྒྱུད། །དགོངས་པ་མངོན་་དུ་ཕྱུང་བའི་ལུང་འདི་ནི། །དད་དང་དམ་ཚིག་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་བ་དང༌། །སྙིང་རྗེ་ཡིད་རིང་སྐྱོ་དང་ཡིད་ཟློག་མེད། །ལུས་དང་བུ་དང་ཆུང་མ་བྲན་དང་ནོར། །གང་ལའང་མ་ཆགས་དད་དང་དགའ་བས་འབུལ། །འདི་དག་་དད་དང་དམ་ཚིག་རྟགས་ཡིན་པས། །སྙིང་པོའི་དོན་དང་ལྡན་པས་སྦྱིན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཁྱད་པར་དུ་འདིའི་ཚིག་དོན་རྫོགས་པར་སྦྱིན་པའི་སྣོད་ནི། ང་རྒྱལ་དང་ཆེ་བ་མེད་པས་བླ་མ་ལ་གུས་པ། བཀའ་ལས་མི་་འདའ་བས་གསུངས་པ་བཞིན་བྱེད་པ། ལུས་དང་སྲོག་ལའང་ཕོངས་པ་མེད་པས་ཞབས་ཏོག་སྒྲུབ་པ། ཚེ་འདི་བློས་བཏང་ནས་དམ་བཅའ་སྒྲུབ་ནུས་པ། ད་ནས་ཇི་སྲིད་
Chinese
是这样的。第一，精通内外之法与宗义，尤其通达阿底之意，善于引导弟子之相续，使之证悟心要之义，是真正的导师，不为世间法与名相所染污，应当依止，以一切财富令上师欢喜，根本续二十七品云：因此，如金上涂以黑漆之，如是导师乃是真实导师，是珍宝之藏，因其价值无可估量，故应以身供养。此外，若于自他之宗义与佛法之义愚昧无知，贪执事物与名相，喜好喧嚣与散乱，破戒失誓，将无有引导之信心者引入歧途，以佛法寻求利养，此乃与阿底之义相违背者。仅仅以言辞向他人宣说佛法，然自身却无证悟之机缘，故应舍弃如猴子般的戏论。如是亦于《清净界》品中云：以孩童之欺骗，引入分别之歧途，无有解脱之时，亦无证悟之时，以佛法寻求佛法，岂能获得？未成量之上师，如猴子般的教言，依止之则迷失正道，为分别念所束缚。如是说。第二，所应依止之对境，即弟子之自性者，总的来说，具有信心与誓言，心胸宽广且具大悲心，信心坚定且慷慨大方。后后品第八十三品云：一切之根本，超越之菩提心续，此乃显现证悟之意的教言，具有信心与誓言，精进广大，具大悲心，心胸宽广，无有厌倦与退转，对于身体、儿女、妻子、奴仆与财富，于任何事物皆不贪执，以信心与欢喜而供养。此等乃是信心与誓言之象征，因此，应将此续部传授于具心要之义者。如是说。特别是，能够圆满传授此等词义之法器是：不具我慢与傲慢，故而恭敬上师；不违越教言，故而如教奉行；不吝惜身体与性命，故而承侍上师；能够舍弃今生而成就誓言；从现在起直至
English
It is like this. Firstly, one who is skilled in both internal and external Dharma and tenets, especially possessing the understanding of Ati, and is skilled in guiding disciples' minds to realize the essence of meaning, is a true teacher. One who is not tainted by worldly affairs and conceptual appearances should be relied upon, and one should please that noble lama with all possessions. The twenty-seventh chapter of the Root Tantra says: Therefore, like gold coated with black lacquer, such a teacher is a true teacher, a treasure of jewels. Because its value is immeasurable, it is worthy of offering one's life. Furthermore, if one is ignorant of the tenets of oneself and others and the meaning of the Dharma, attached to objects and appearances, fond of noise and distraction, breaking vows and commitments, leading the faithless and unguided onto the wrong path, and seeking gain through the Dharma, then one has turned away from the meaning of Ati. Even if one only verbally teaches the Dharma to others, one has no chance of realizing it oneself, so one should abandon such monkey-like play. As it is said in the chapter of Pure Realm: With the deception of children, one is led onto the wrong path of conceptualization. There is no time for liberation, and no time for realization. How can one obtain Dharma by seeking Dharma? A teacher who is not a valid authority, like the teachings of a monkey, if relied upon, one will lose the right path and be bound by conceptual thoughts. So it is said. Secondly, the nature of the disciple who is the object of reliance is, in general, one who possesses faith and commitment, is patient and has great compassion, is steadfast in faith and generous. The eighty-third chapter of the Later Later Tantra says: The root of all, the essence of the awakened mind that transcends all, this is the teaching that reveals the meaning of realization. One who has great faith and commitment, great diligence, great compassion, patience, and no weariness or turning back, who is not attached to body, children, wife, servants, or wealth, and offers with faith and joy. These are the signs of faith and commitment, therefore, this tantra should be given to one who possesses the essence of meaning. So it is said. In particular, the vessel for fully bestowing the words and meanings of this is: one who has no pride or arrogance, therefore respects the lama; one who does not transgress the teachings, therefore acts as instructed; one who does not spare body or life, therefore serves the lama; one who is able to abandon this life and accomplish the vows; from now until
Tibetan
འཚོའི་བར་བླ་མའི་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབ་ཅིང་དམ་ལས་མི་འདའ་བའི་མནའ་བསྐྱལ་ནུས་པ་ལ་སྦྱིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། གྲགས་པ་སྤངས་ཤིང་ང་རྒྱལ་དང་བྲལ་བ། །སྙིང་པོའི་དོན་ཕྱིར་ལུས་སྲོག་ཕོངས་པ་མེད། །བཀའ་ལས་མི་འདས་རྟགས་དང་ལྡན་པ་ལ། །སྙིང་པོའི་དོན་དང་སྐྱེ་མེད་བསྟན་པ་སྦྱིན། །གང་གི་སྙིང་པོའི་བསྟན་པ་བདག་་ཐོབ་ ནས། །འཇིག་རྟེན་མཚན་མས་བདག་ལ་ཅི་བགྱི་སྟེ། །ཐོབ་ན་བདག་གིས་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབ་བོ་ཞེས། །དམ་བཅའ་ལེགས་པར་གནས་ན་བཀའ་འདི་སྦྱིན། །ཇི་སྲིད་བདག་དང་སློབ་དཔོན་འཚོ་བ་ཡིས། །ལུས་་དང་སྲོག་གི་འབྲལ་བ་མ་མཆིས་པར། ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབ་ཅེས་མནའ་བོར་ལ། ། བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་སྦྱིན། །ཞེས་སོ། །དེས་ཀྱང་ཆགས་སེམས་མེད་པས་འབྱོར་བ་ཀུན་གྱིས་བླ་མ་མཆོད་ཅིང༌། །བླ་མས་ཀྱང་དེའི་ཚོགས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་བཞེད་པ་མེད་ཀྱང་བླངས་ཏེ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ལས། མདོར་ན་ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་འབུལ་བྱ་ཞིང༌། ། རྫས་དང་ཞིང་ཡུལ་རྐང་འགྲོས་སྨོས་ཅི་དགོས། །གལ་ཏེ་བདག་ལ་དགོས་པར་མ་གྱུར་ནའང༌། ། དམ་པས་བླངས་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་འབུལ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་བླང་བྱ་མན་ངག་གི་རིམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡིད་ཆེས་ཤིང་ཁུངས་བཙུན་པ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་ཞིང་གདམས་པ་དངོས་གསང་ཞིང་བཀའ་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །དང་པོ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལེའུ་གསུམ་པ་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །ལོ་རྒྱུས་དོན་གྱི་དགོས་པ་བསྟན་པ་ནི། དང་པོ་ཡིད་ཆེས་བྱུང་ཁུངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ལོ་རྒྱུས་དོན་གྱི་བཤད་ལུགས་བསྟན་པ་ནི། །རང་བཞིན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཤད་ལུགས་དང༌། །རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་བཤད་ལུགས་དང༌། །དོན་གྱི་སྒྲ་ཚིགས་བསྡེབས་པའི་བཤད་ལུགས་སོ། །ཞེས་པས། དང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཀློང་་ཡང་དག་དོན་གྱི་འོག་མིན་ཆེན་པོ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་དགོངས་པ་དོན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་བཞེངས་ཏེ། འོག་མིན་ཁང་བུ་བརྩེགས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་པོར། རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་དང༌། ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་སྤྲུལ་པའི་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ལ་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་བཤད། དེས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་བྱོན་ཏེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གསུངས། དེས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ལ་སྒྲ་ཚིག་སྡེབ་སྦྱོར་ལེགས་པར་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ན
Chinese
在有生之年，能发誓遵照上师的教导修行，不违背誓言，就给予（灌顶）。正如其中所说：舍弃名声，远离我慢，为了精要之义，不惜身命。对于不违背教言且具足征相者，给予精要之义和无生之教。谁获得精要之教后，世间名相于我何干？若获得，我将遵照教言修行。若能安住于誓言，则给予此教言。只要我和上师还活着，在身命未分离之前，发誓遵照您的教言修行，就给予教法之精要《普贤王如来》。如是说。他（指修行者）也因无有贪执，以所有财富供养上师。上师也为了圆满他的资粮，即使不需要也接受，并供养三宝。正如其中所说：总之，身命也应供养，财物、田地、房产等更不用说了。即使我不需要， 圣者也应接受，并供养三宝。如是说。第三，所应领受之口诀次第有三：即深信且传承可靠之次第；由此而生之口诀，真实、秘密且加持封印。第一，根本续第三品中说：嗟！大菩萨谛听。宣说历史意义之必要是：第一，为了显示生起信心之来源。宣说历史意义之方式是：自性加持之宣说方式；显示自性之宣说方式；意义之音节组合之宣说方式。如是说。第一，在法界一切戏论皆离之界中，即真实意义之殊胜清净刹土中，薄伽梵普贤王如来从意之意义法性中显现，在清净刹土层叠之无量宫殿中，为五部佛陀以及从自身意之自生智慧所化现之金刚萨埵，以加持而宣说。彼以圆满报身显现，为化身噶绕多杰以自性而宣说。彼为大阿阇黎妙吉祥友以音节组合善妙结合之方式
English
During one's lifetime, if one can vow to practice according to the guru's teachings and not violate the vows, then empowerment is given. As it says: Abandoning fame and being free from arrogance, not sparing body and life for the sake of the essential meaning. To those who do not transgress the teachings and possess the signs, give the essential meaning and the unborn teachings. After one obtains the essential teachings, what do worldly names mean to me? If obtained, I will practice according to the teachings. If one can abide in the vows, then give these teachings. As long as the master and I are alive, before the separation of body and life, vow to practice according to your teachings, and give the essence of the teachings, the Kunjed Gyalpo (All-Creating King). Thus it is said. He (the practitioner) also, being without attachment, offers all his wealth to the guru. The guru, in order to perfect his accumulation of merit, accepts even if he does not need it, and offers it to the Three Jewels. As it says: In short, even body and life should be offered, not to mention wealth, fields, and estates. Even if I do not need it, the holy one should accept it and offer it to the Three Jewels. Thus it is said. Third, the order of the precepts to be received is threefold: the order of lineage that is believed and authentic; the precepts that arise from it, which are real, secret, and sealed with empowerment. First, from the third chapter of the Root Tantra: O Great Bodhisattva, listen! The necessity of the meaning of history is explained as follows: First, to show the source of the arising of faith. The way of explaining the meaning of history is: the way of explaining the blessing of nature; the way of explaining one's own nature; and the way of combining the syllables of meaning. Thus it is said. First, in the realm of Dharma, in the space free from all elaborations, in the great Ogmin (Akanishta) pure land of true meaning, the Bhagavan Kunjed Gyalpo (All-Creating King) arose from the Dharma nature of meaning, and in the great immeasurable palace of stacked Ogmin houses, he taught the five Buddha families and the Vajrasattva, who manifested from the self-born wisdom of his own mind, with blessings. He appeared in the complete enjoyment body and spoke to Garab Dorje, the manifested body, with his own nature. He taught the great master Manjushrimitra in a way that combines syllables and words skillfully.