Tibetan
་བཞིན་བརྟག་པར་གྱིས། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ལྔའི་དང་པོའི་རྒྱུ་འབྲས་གང༌། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཞིག་གང་གིས་སྐྱེས། །དེ་ལྟར་དཔྱད་ན་མཁའ་བཞིན་དངོས་མེད་དེ། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་ཕྱིར་གདོད་མའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། །མ་བྱས་མ་བྱུང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ངེས། །དེ་ལས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཞེན་པས་ཅི་བྱར་ཡོད། ། ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་ཀྱང༌། །མ་རིག་འཛིན་པས་སྲིད་པ་འདིར་འཁྱམས་ཏེ། །དེ་ལས་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་སྣང་ན་ཡང༌། །རྨི་ལམ་ནང་བཞིན་དོན་ལ་གྲུབ་པ་མེད། །མ་བྱས་རང་བཞིན་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ཡེ་སྟོང་གཞི་རྩ་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱ། །གང་རྣམས་བློ་ཡིས་བརྟགས་པ་ངོ་བོས་སྟོང༌། །གཅིག་དང་ཐ་དད་གཉིས་མེད་ཆོས་རྣམས་ལ། །མི་མཁས་བདེན་པར་ཞེན་པས་རང་ཉིད་འཆིང༌། །སྣ་ཚོགས་གྲུབ་མཐའི་གཟེབ་ཀྱིས་གྲོལ་བ་མེད། ། དྲང་ངེས་རྒྱུ་འབྲས་ལུང་གི་རྗེས་འབྲངས་ཏེ། །བློས་བརྟགས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་བ་རྒྱུན་མི་འཆད། །འདི་ལྟར་རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པ་གསུམ་དག་ནི། །སྤང་འགེགས་གཉེན་པོས་སེམས་ཉིད་སྦྱོང་བ་སྟེ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སོ་མ་བཅོས་བསླད་མེད། ། གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་གྲོལ་བ་རྙེད་མི་འགྱུར། །འབྲས་བུ་འདོད་པའི་ཐེག་པ་གཉིས་དག་ལས། །གསང་སྔགས་ཕྱི་པ་གསུམ་ལས་ཀྲི་ཡ་ནི། །ཐམས་ཅད་དབྱིངས་གཅིག་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །རྗེ་ཁོལ་ཚུལ་གྱིས་གཉིས་འཛིན་བླང་དོར་བྱེད། །རེ་དོགས་གཟེབ་ལས་ནམ་་ཡང་ཐར་བ་མེད། །གཅིག་དངགཉིས་སུ་བཟུང་བས་བསླད་པ་ཡིན། །ཨུ་པས་རང་བཞིན་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། ། སྤུན་དང་གྲོགས་བཞིན་གཉིས་་འཛིན་འཁྲུལ་པས་བསླད། །ངོ་བོ་གཅིག་ལ་བླང་དོར་གཉིས་ཕྱེ་བས། །དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ནམ་ཡང་མཐོང་མི་ནུས། །ཡོ་གས་མངོན་བྱང་ལྔ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་བཞི། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བཅོས་བསླད་མེད་པར་ཟད། །ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་ཕྱི་ནས་གྲུབ་པ་མེད། །སེམས་ཉིད་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་མཐོང་བ་མེད། །ཀུན་ཀྱང་བཅུ་དྲུག་བདུན་དང་གསུམ་གྱི་ཚེར། །གཉུག་མའི་རང་བཞིན་གྲོལ་བའི་ས་ལ་སྒྲིབ། །ནང་པ་གསུམ་ལས་མ་ཧཱས་དག་པའི་སེམས། །བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི་དང་འཕྲོ་འདུས་བཅོས་བསླད་བྱེད། །ཡེ་ནས་ཡིན་ན་བཅོས་བསྒྱུར་མི་དགོས་ལ། །མིན་ན་ཕན་མེད་ནམ་མཁའི་མདུད་པ་ བཞིན། །བླང་དོར་མེད་པའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་མེད། །ཨ་ནུས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་དང༌། །སྙིང་པོ་གཅིག་ལ་རྒྱུ་འབྲས་བཅོས་བསྒྱུར་མེད། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་གཉིས་མེད་དག་པ་ལ། །བདེ་དང་སྟོང་པས་ནམ་ཡང་ཅི་བྱར་ཡོད། །ཨ་ཏི་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མཐའ་བྲལ་ངང་དུ་སྙིང་པོའི་སེམས་ཉིད་འཆིང༌། །ནམ་མཁའི་ཞགས་པས་་སེམས་ཉིད་འཆིང་བར་ཟད། །སྟོང་པའི་ཕྱོགས་ཙམ་གདིང་དུ་སུ་འཆའ་བ། །ཀུན་གྱིས་སྣང་བའི་དེ་ཉིད་ཤེས་མིན་གྱི། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་རྫོགས་གཅིག་གི་དོན་མི་ཤེས། །ཆད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །སེམས་ཤེས་སུ་ཞིག་རབ་ཏུ་བསྟེན་པར་བགྱི། །དེ་ལྟར་དེ་དག་རྩོལ་སྒྲུབ་སྤང་ལེན་་དང༌། །དམིགས་མེད་ངང་དུ་རང་སེམས་དྲི་མེད་འཆིང༌། །སྙིང་པོའི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་མཐུ་མེད་ཅིང༌། །སྐལ་ངན་ཆོས་ངན་གྲུབ་པའི་མཐའ་ངན་པས། །སྤང་ཐོབ་མེད་པའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མེད། །ལམ་ལ་བགྲོད་ཅིང་་ས་ལ་སྦྱོང་བར་བྱེད། །བརྩོན་པའི་ནད་ཀྱིས་གདུང་བའི་དམ་ཚིག་དང༌། །སྡོམ་པས་མི་དག་སྲིད་པར་འཆིང་བའི་རྒྱུ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དགོངས་པར་ཕྱིན་པ་མེད། །བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལ། །བྱང་ཆུབ་་སེམས་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་ལམ་ལ་སུ་ཞིག་བགྲོད་དུ་་ཡོད། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་བགྲོད་པའི་སེམས་ཞོག་ལ། །སྤང་བླང་བྱ་བཙལ་མེད་པའི་དོན་མཐོང་མཛོད། །ཆོས་ཀུན་མ་སྐྱེས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ལ། །བློ་ཡི་འཛིན་པས་གོལ་སྒྲིབ་གཉིས་སུ་འབྱུང༌། །ངོ་བོ་མེད་ལ་བགྲོད་པས་གོལ་བ་སྟེ། །བལྟ་རུ་མེད་ལ་བལྟས་པས་སྒྲིབ་པ་འབྱུང༌། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པ་རང་རང་གཞུང་བཞིན་དུ། །ཅི་ཙམ་འབད་ཅིང་རྩོལ་བ་དེ་སྲིད་པར། །གོལ་ཞིང་བསྒྲིབས་པས་རྣལ་མ་མཐོང་བ་མེད། །ཇི་ལྟར་བཟང་པོས་བཟང་པོ་བཙལ་བའི་ཚེ། །ཇི་ཙམ་བཙལ་བ་དེ་ཙམ་གོལ་ཞིང་སྒྲིབ། །མཐོང་བར་འདོད་ན་བཟང་པོ་མ་བཙལ་བར། །རང་ཉིད་བཟང་པོ་ཡིན་པར་ཐག་ཆོད་ལྟོས། །དེ་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་བཙལ་ཡང༌། ། བཙལ་བྱའི་དོན་གྱིས་ཚོལ་མཁན་བྱས་པས་འཁྲུལ། །འདི་ནི་ཡེ་ནས་དག་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བཅོས་བསྒྱུར་གཉེན་པོས་མ་བཙལ་རང་གར་ཞོག །རང་བྱུང་གཅིག་ལ་ཐེག་པ་དགུར་བལྟས་པས། །གོལ་སྒྲིབ་མི་འཆར་ཆུ་ཡི་གཉེར་མ་འདྲ། །བལྟས་པས་མི་མཐོང་བཙལ་བས་རྙེད་པ་མེད། །ཡེ་ནས་གྲུབ་བསལ་མེད་པར་རང་བཞིན་ཞོག །ཡེ་ཤེས་མི་ཤེས་ཟབ་ཞི་ཕྲ་བ་མེད། །གཉིས་མེད་འབྲེལ་མེད་སྒྲོ་སྐུར་མཐའ་ལས་འདས། །ཇི་བཞིན་རང་བཞིན་ཡེ་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་པས། །གང་ཡིན་དེ་ཉིད་ཀུན་ཡིན་ཆེན་པོར་ཞོག །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ལ་རྩོལ་ཞིང་འབད་མི་དགོས། །མེད་པ་བལྟས་པས་མཐོང་བ་འགའ་ཡོད་དམ། ། དེ་བས་ཆོས་ཀུན་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཉིད་དང༌། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པ
Chinese
应当如是观察。外境五者的最初因果是什么？心的自性由何而生？如是观察，则如虚空般无实有。因果已逝，故是原始的法性，未作未生，任运成就。于此，勤作修持执着又有何用？诸法本初即空且无我，然因无明执着而于轮回中漂泊。由此显现种种苦乐，然如梦境般，实无成立。未作、自性清净之佛陀，应知是远离本空之基。凡以理智所观察者，其自性皆空。于一与他异、二俱无之诸法，不智者执为实有，而束缚自身。种种宗派之牢笼，无法解脱。追随正谬、因果之经文，以理智衡量，法之轮转无有止息。如是，因之三乘，乃以断除、遮止、对治来调伏自心。自生智慧，原始未作无染污。无数三等，无法获得解脱。于希求果之二乘中，外密三部之克里亚，于一切皆为法界一体清净之法性上，以主仆之态，作二取之取舍。永无从希望与恐惧的牢笼中解脱之时。执一与二，即是染污。邬波，于自性清净之法性上，如兄弟与朋友般，以二取之错觉而染污。于一体性上，分取舍二者，则永不能见实义之精髓。瑜伽，五种现证与四种神通，于如是性上，亦仅是无有改造的染污而已。本初未生，外来无成。未见心性之实义精髓。一切皆为十六、七与三之荆棘。遮蔽本元自性解脱之地。内密三部中，玛哈以清净之心，作四种本尊修法及收放之改造。若本初即是，则无需改造，若非是，则如无益之虚空结。未见无有取舍之体性。阿努，法界与智慧无二，于一精髓上，无有因果之改造。于虚空自性无二清净中，乐与空性又有何用？阿底生起
English
Should be examined in this way. What is the initial cause and effect of the five external objects? What is the nature of the mind, and from what does it arise? If examined in this way, it is insubstantial like the sky. Since cause and effect have passed, it is the primordial Dharma nature, unmade, unborn, spontaneously accomplished. What is the use of effort, practice, and attachment to it? All phenomena are empty and selfless from the beginning, but due to ignorance and clinging, they wander in this existence. From this, various kinds of happiness and suffering appear, but like a dream, they are not established in reality. The unmade, naturally pure Buddha, should be known as devoid of the basis of original emptiness. Those who are examined by the intellect are empty in nature. To the phenomena that are one and different, without duality, the unwise cling to them as real and bind themselves. The cage of various philosophical systems cannot liberate. Following the scriptures of right and wrong, cause and effect, measured by reason, the wheel of Dharma never ceases. Thus, the three vehicles of cause are to tame one's own mind by abandoning, preventing, and counteracting. Self-born wisdom is pristine, unmade, and unadulterated. Countless threes, etc., cannot find liberation. Among the two vehicles that desire results, Kriya of the three outer tantras, on the Dharma nature that is all one pure realm, takes and abandons with dualistic grasping in the manner of master and servant. There is never liberation from the cage of hope and fear. Grasping one and two is defilement. Upa, on the Dharma nature of self-purification, is defiled by the illusion of dualistic grasping like brothers and friends. Dividing taking and abandoning on the one essence, one can never see the essence of the real meaning. Yoga, the five manifest enlightenments and the four miracles, on suchness, are merely unadulterated defilements. Unborn from the beginning, unestablished from the outside. The essence of the meaning of mind nature is not seen. All are thorns of sixteen, seven, and three. Obscuring the ground of liberation of the original nature. Among the three inner tantras, Maha, with a pure mind, performs the four approaches and attainments and the transformation of gathering and dispersing. If it is from the beginning, there is no need to transform it, and if it is not, it is like a useless knot in the sky. The nature of non-taking and non-abandoning is not seen. Anu, the Dharmadhatu and wisdom are non-dual, and on one essence, there is no transformation of cause and effect. In the non-dual purity of the nature of the sky, what is the use of happiness and emptiness? Ati generation
Chinese
圆满无二菩提心，于离边之境系缚心性之精要。以虚空之索，徒劳系缚心性。谁会将空性之少许立为根基？众人皆知显现之彼性，然不解诸法平等圆满一体之义。对于与断灭之分相合之瑜伽士，谁人应极度依止其心识？如是彼等勤作修持，断舍取舍，于无缘之境，系缚自心无垢。无力证悟精要之彼性，以恶劣之缘分、恶劣之法、恶劣之边际成就，不见无舍无得之彼性。于道上行走，于地基上勤修。为勤奋之病所困扰之誓言，以及以律仪不清净，成为系缚于轮回之因。未达自生智慧之密意。菩提本身亦是虚空之自性，菩提心亦是虚空之体性。谁人能于菩提道上行走？将行走于虚空界之心放下，见无断无取、无所寻觅之义。诸法皆为不生、无有遮障，然以心之执着，生出迷谬与遮障二者。于无体性中行走即是迷谬，于无可观中观视即生遮障。因果乘各自如其论典，尽力勤作，亦尽是轮回。以迷谬与遮障，不见真实。如是善者寻觅善之时，愈寻觅则愈迷谬与遮障。若欲见之，莫寻觅善，当决断自为善者而观之。如是亦以清净之心寻觅心，然以所寻之义，为寻觅者所惑。此乃本初清净之心性，莫以矫正对治寻觅，任其自然。于自生一者，观为九乘，不生迷谬与遮障，如水中之波纹。观视不见，寻觅不得，于本初成就、无有取舍中，任其自性。智慧非为不知，无有深寂微细，无二无连，超离增损边际。如是自性，如是本初，任运成就，为何即是彼，一切皆是彼，安住于伟大之中。任运成就，无需勤作与努力，观视无有，岂能有所见？因此，诸法皆为不生之法性，超越因果
English
The perfect non-dual Bodhicitta, In the state of freedom from extremes, bind the essence of mind. With the lasso of the sky, it is futile to bind the mind. Who would establish a mere aspect of emptiness as a foundation? Everyone knows the suchness of appearance, But they do not understand the meaning of all dharmas being equally complete as one. To the yogi who is in accordance with the aspect of cessation, Who would one diligently rely on for their mind and knowledge? Thus, they strive and practice, abandoning and taking, In a state without focus, they bind their own stainless mind. They lack the power to realize the suchness of essence, With bad fortune, bad dharma, and bad extremes of accomplishment, They do not see the suchness without abandonment or attainment. They travel on the path and train on the ground. The vows are tormented by the disease of diligence, And the discipline, being impure, becomes the cause of being bound in samsara. The meaning of self-arisen wisdom is not reached. Even enlightenment itself is the nature of the sky, Even the mind of enlightenment is the essence of the sky. Who can travel on the path of enlightenment? Let go of the mind that travels in the realm of the sky, And see the meaning without abandonment or taking, without searching. All dharmas are unborn and without obscuration, But with the mind's grasping, duality of straying and obscuration arises. Traveling in the absence of essence is straying, Looking at what cannot be seen is the arising of obscuration. The cause and effect vehicles, each according to their own treatises, The more one strives and makes effort, the more one is in samsara. With straying and obscuration, one does not see the true nature. Just as when a good person seeks goodness, The more one seeks, the more one strays and obscures. If you want to see, without seeking goodness, Decide that you yourself are good and look. Likewise, even seeking the mind with a pure mind, The meaning of what is sought confuses the seeker. This is the naturally pure mind itself, Without correction or antidote, do not seek, leave it as it is. Looking at the self-arisen one as nine vehicles, Straying and obscuration do not arise, like ripples in water. Looking does not see, searching does not find, In the primordially accomplished, without acceptance or rejection, leave it as its nature. Wisdom is not unknowing, there is no deep, peaceful, or subtle, Non-dual, unconnected, beyond exaggeration and extremes. As it is, its own nature, primordially spontaneously accomplished, Whatever it is, that is all, rest in greatness. Spontaneously accomplished, there is no need to strive or make effort, Is there anyone who sees by looking at what is not there? Therefore, all dharmas are unborn dharmata, Beyond cause and effect