Tibetan
ས་རྒྱུན་མྱོང་བ་ལ་བསམས་ཏེ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་ལས་མ་འདས་ཤིང༌། སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་གཏན་དུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམས་ཐག་པ་འདི་རྣམས་བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པས་གནས་སྐབས་བདེ་བ་དང་འཕྲད། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ཉེ་རིང་ཆགས་སྡང་མེད་པའི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་གནས་ཤིང༌། མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ཤོག་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང༌། ངག་ཏུ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་མདོར་བསྡུས་པ་ཙམ་བླངས་ཏེ། མགོན་པོ་སྲས་དང་བཅས་རྣམས་དགོངས། །ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་ཐུགས་ནི་བསྐྱེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འགྲོ་ལ་ཕན་དོན་དུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་བགྱི་ཞིང༌། །ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་ཡང༌། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་ལེགས་སློབ་ཅིང༌། །འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་བཅོམ་སྟེ། །ཅི་བྱས་གཞན་དོན་འགྲུབ་པར་ཤོག།ཅེས་བརྗོད་ཅིང་འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བླང་ཞིང༌། བདག་གི་བདེ་བ་སེམས་ཅན་ལ་སྦྱིན་པ་གཉིས་སྤེལ་མར་སྦྱངས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་དུང་དུང་ཞག་བདུན་དུ་བསྒོམ་ མོ། །དེས་ནི་ལུས་ངག་རྩོལ་བ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་དགོས་པ་་ཡོད་དོ། །བདུན་པ་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པ་ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་ལམ་ཁྱེར་ལ། ཞི་གནས་བཙལ། ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད། ཟུང་འབྲེལ་ངོས་བཟུང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་འདས་པ་འགགས། མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས། ད་ལྟར་ཤེས་པ་གང་ལའང་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་ཞག་བདུན་་འབད་དོ། །དེས་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ངན་རྟོག་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་མགོ་ནོན་པ་དང༌། རིག་པ་དངས་སྙིགས་འབྱེད་པས་འཕྲལ་བྱུང་གང་ཤར་གྱི་ཤེས་པ་ངོས་ཟིན་སླ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་བ་སྔོན་བས་རགས་པ་ལྟ་བུར་འཆར་བ་ལ་བརྟགས་ཏེ་འཕྲོ་བདོ་བའི་དུས་ཤིག་ལ། གང་ནས་བྱུང་བ་བཙལ་ཞིང༌། ལུས་མགོ་མཇུག་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་དུ་རྟོག་ཅིང༌། །རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དབྱིབས་ཁ་དོག་ངོས་བཟུང་བཙལ་བས་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་བས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་གནས་བདོ་བའི་ཚེ་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གང་ན་གནས། ཁ་དོག་ངོས་བཟུང་ཅི་འདུག་བརྟགས་པས་འགག་མེད་གསལ་སྟོང་ཆེན་པོའི་སེམས་ཉིད་གཞི་གནས་རྣམ་དག་ཆེན་པོར་རྟོ
Chinese
思及恒常经历，轮回的自性未脱离痛苦，这些众生恒常被轮回的痛苦所折磨，愿我以善根，以及身体受用等，暂时获得安乐，脱离痛苦，安住于无有远近亲疏爱憎的四无量心，最终获得佛陀的果位。心中如是思量，口中也念诵简略的发心仪轨： 怙主及眷属垂念。 如同三世诸佛，发起菩提心一般，为了利益众生，我也发起菩提心。 如同所宣说的学处，依次好好修学。 愿断除众生的一切痛苦，所做皆能成就利他之事。 如是念诵，将众生的痛苦由我来承担，我的安乐布施给众生，二者交替修习，以慈悲之心殷重地修习七日。 如此，身体语言的所有努力都将转变为纯粹的利他，因此具有进入大乘道的必要。 第七，生起证悟实相之义，于取精要之道的要诀中，寻求止观，生起胜观，认识双运，三者之中，首先是： 结跏趺坐，心的分别念，过去已灭，未来未生，现在对任何所知都不作分别的境界中安住七日。 如此，便能压制平凡的恶分别念，并能分辨智慧的清浊，因此具有容易认识突发出现的任何觉知的必要。 之后，生起胜观： 观察心的分别念以各种方式散乱，呈现出比之前粗大的状态，在散乱旺盛之时，寻找它从何而来，并观察身体从头到脚，从外到内，从中间，并且寻找分别念本身的形状颜色，因为从任何地方都无法找到，所以会证悟到无生的心性，处于远离根本的境界中。 之后，当分别念安住旺盛之时，观察它安住在外内中间的何处，它的颜色形状是什么，从而证悟到无碍光明大空的自性，是基处清净的自性。
English
Thinking about the constant experience, the nature of samsara has not escaped suffering, and these sentient beings are constantly tormented by the suffering of samsara. May I, with my roots of virtue, and body and possessions, temporarily attain happiness, be free from suffering, abide in the four immeasurables without near and far, attachment and aversion, and ultimately attain the state of Buddhahood. Thinking like this in my heart, I also recite the abbreviated ceremony of generating the mind of enlightenment: May the Protector and his retinue heed me. Just as the Buddhas of the three times generated the mind of enlightenment, so too, for the benefit of beings, I generate the mind of enlightenment. Just as the precepts that have been spoken, may I study them well in sequence. May I destroy all the suffering of beings, and may whatever I do accomplish the benefit of others. Reciting thus, may I take on the suffering of beings, and give my happiness to sentient beings, practicing these two alternately, cultivating compassion earnestly for seven days. Thus, all the efforts of body, speech, and mind will be transformed into pure altruism, therefore it is necessary to enter the Mahayana path. Seventh, to generate the realization of the nature of reality, in the essential instructions on taking the essence of the path: seek calm abiding, generate insight, and recognize union. Among these three, the first is: Sit in the lotus position, the mind's thoughts, the past has ceased, the future has not arisen, abide for seven days in a state of non-discrimination towards any present knowledge. Thus, one can suppress the ordinary negative thoughts that obscure, and one can distinguish between the clarity and turbidity of wisdom, therefore it is necessary to easily recognize any sudden awareness that arises. Then, generate insight: Observe the mind's thoughts scattering in various ways, appearing to be coarser than before, and at a time when scattering is intense, look for where it comes from, and observe the body from head to toe, from outside to inside, from the middle, and also look for the shape and color of the thought itself, because it cannot be found anywhere, so one will realize the unborn nature of mind, being in a state of being separated from the root. Then, when the thought abides and is intense, observe where it abides, whether outside, inside, or in the middle, what its color and shape are, thereby realizing that the nature of unobstructed, luminous, and great emptiness is the pure nature of the ground.
Tibetan
གས་པར་འགྱུར་རོ། །དེར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཐོལ་བྱུང་ཡང་གར་སོང་ཆ་མེད་དུ་ཡལ་ནས། འགག་པའི་ཚེ་གང་དུ་སོང་བརྟགས་ནས་ངོས་བཟུང་བས་རྗེས་མེད་རང་སར་གྲོལ་བའི་རིག་པ་ངོས་བཟུང་ལས་འདས་པའི་དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཟུང་འབྲེལ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། ལུས་སེམས་རང་བབས་སུ་བཞག་སྟེ། སེམས་དྲན་བསམ་ལས་འདས་པར། ཕྱམ་མེ། ལྷན་ནེ། ཡེར་རེ། ཝལ་ལེ་བའི་ངང་ལས་འདས་པའི་དྲན་རྟོག་འགྱུ་བྱེད་ཞི་བ་ཞི་གནས་རིག་གེ་གསལ་བ་ལྷག་མཐོང༌། དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་གཅིག་ཅར་དུ་འདུག་པ་ཟུང་་འབྲེལ་ལོ། །དེས་ནི་ཐབས་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་ངོས་ཟིན་པའི་་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་དག་ལ་ཞག་རེ་བྱའོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་ལུས་སེམས་ཁོང་གློད། ད་ལྟར་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདིའི་སྟེང་དུ་ངོས་བཟུང་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་དང༌། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཀྱི་འཆར་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། མདང་གི་རྨི་ལམ་བཞིན། སེམས་འདི་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང༌། རང་བཞིན་གསལ། མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་མེ་ལོང་གཡའ་དག་པའི་ནང་དུ་གཟུགས་སྣང་བ་དང་འདྲ་སྟེ། སྣང་ལ་ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཡོད་མེད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞིང༌། དེའི་དོན་ཡང་ད་ལྟའི་སེམས་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་བ་འདི་ལས་ལོག་པའི་ཆོས་ཉིད་མེད་དེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས། རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཤེས་ན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་གཞན་དུ་སྒོམ་དུ་མེད། །རྟོགས་ཐབས་གྲོལ་ཐབས་ཤེས་པས་ཆོག །རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཆོས་སྐུར་བས། །ལམ་མཆོག་་འདི་ཉིད་ཁོ་ན་འཕགས། །སྣང་སྲིད་རྒྱ་ཐེག་ཀུན་བཟང་པ། །རྟོག་སྤང་མི་རྟོག་སྒོམ་ལོ་པ། །སྣང་སྲིད་དགྲ་ལྟར་གྲོལ་འཁྲུལ་ལྟུང༌། །ཞེས་གསུངས་པས། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལས་བཅས་བཅོས་མ་བྱེད་པར་ཁོང་ཀློད་སོར་བཞག་རང་བབས་སུ་ཐོང་ལ། རྟོག་པ་ཅི་ཤར་ཡང་དགག་སྒྲུབ་མ་བྱེད་པར་དེ་གའི་སྟེང་དུ་ཐ་མལ་རང་ལུགས་རྗེན་པར་ལྷོད་ཀྱིས་ཞོག་མཛོད། ངོ་བོ་མཐོང་གྲོལ། རང་བཞིན་ཤེས་གྲོལ། མཚན་ཉིད་རང་གྲོལ་དུ་གནས་པ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་གང་ཤར་བ་རྩིས་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས། རིག་པའི་རང་བབས་ལ་སེམས་གནས། རང་རྫོགས་སུ་་ཡོད་པ་ཤུགས་ལ་ཤར་དུས་དགག་སྒྲུབ་ཞེན་པའི་རྩིས་མི་གདབ་པར། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་རང་གྲོལ་གྱི་རིག་པ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ངང་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟའི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་ལ་འདི་ཡིན་གྱི་དམིགས་གཏད་མ་འཛིན་པ
Chinese
将会变成这样。在那里，即使念头突然生起，也会无影无踪地消失。当念头止息时，如果去探究它去了哪里并试图去辨认它，就会领悟到念头在自身处解脱，无迹可寻的觉性，从而领悟到超越辨认的意义。之后，辨认结合的方法是：让身心处于自然状态，让心超越思虑。在无拘无束、坦然、空旷、松弛的状态中，超越念头和思维的活动，寂静的止，明觉的观。这两者同时存在，就是结合。因此，有必要辨认出具有方便的禅定。对这些每天都要做。第二，介绍正行：一切身心放松。现在，就在这当下刹那的觉知上辨认。也就是说，所有外内的器情世界，以及轮回和涅槃的一切法，都是自己心的显现，就像昨晚的梦一样。这个心也是本体空，自性明，显现为各种各样的相，就像明镜中显现的影像一样。虽然显现，但却脱离了一切辨认，因此脱离了有无戏论的一切边。它的意义是，当下的心显现为各种各样的事物，除此之外没有其他的法性。正如大学者所说：“如果知道念头本身就是法性，那么就无需在其他地方修习法界。知道领悟的方法和解脱的方法就足够了。仅仅将念头视为法身，这条殊胜的道路就是最殊胜的。显有世间广大清净，执着念头，不执着念头是愚蠢的。将显有世间视为敌人般解脱是错误的。”因此，不要对当下的觉知进行任何的造作和改造，放松，保持原样，让它自然而然地存在。无论生起什么念头，都不要进行肯定或否定，就在那上面，放松地保持平凡、自然的状态。本体见即解脱，自性知即解脱，相状自解脱，这就是心的自性。像这样，无论显现什么都置之不理，安住在觉性的自然状态中。当自圆满自然显现时，不要去执着肯定或否定。安住在安乐、光明、无念的智慧中，这就是刹那自解脱的觉性，安住在不可改变的状态中。不要对当下的觉知执着于“这是什么”的目标
English
It will become like that. There, even if a thought suddenly arises, it will disappear without a trace. When the thought ceases, if you investigate where it went and try to identify it, you will realize that the thought is liberated in its own place, the awareness that cannot be traced, and thus realize the meaning beyond identification. Then, the method of identifying the union is: let the body and mind be in a natural state, let the mind transcend thoughts and considerations. In a state of being unrestrained, frank, empty, and relaxed, beyond the activity of thoughts and thinking, the peaceful quiescence, the clear and aware vipassanā. These two exist simultaneously, which is union. Therefore, it is necessary to identify the samādhi with skillful means. Do these every day. Second, introducing the main practice: relax all body and mind. Now, identify on this very moment of awareness. That is, all outer and inner worlds, and all dharmas of samsara and nirvana, are manifestations of one's own mind, just like last night's dream. This mind is also empty in essence, clear in nature, and manifests in various forms, just like images appearing in a clear mirror. Although it appears, it is free from all identification, so it is free from all extremes of existence and non-existence. Its meaning is that the present mind manifests in various things, and there is no other dharma nature other than this. As the great scholar said: "If you know that thought itself is the dharma nature, then there is no need to practice the dharmadhatu elsewhere. Knowing the method of realization and the method of liberation is enough. Just regarding thought as the dharmakaya, this supreme path is the most supreme. Manifest existence is vast and pure, clinging to thoughts, not clinging to thoughts is foolish. Regarding manifest existence as an enemy-like liberation is wrong." Therefore, do not make any fabrications or modifications to the present awareness, relax, keep it as it is, and let it exist naturally. Whatever thoughts arise, do not affirm or deny them, just on that, relax and maintain the ordinary, natural state. Essence seen is liberation, nature known is liberation, characteristics self-liberate, this is the nature of the mind. In this way, whatever appears, ignore it and abide in the natural state of awareness. When self-perfection naturally manifests, do not cling to affirmation or denial. Abide in the bliss, clarity, and non-conceptual wisdom, this is the awareness of instantaneous self-liberation, abiding in an unchangeable state. Do not cling to the goal of "what is this" for the present awareness