Tibetan
་ཁ་ལྟས་གཉིས་མེད་དོན་སྨྲས་ཀྱང༌། ། རྐྱེན་ངན་མི་ཐུབ་དུག་ལྔ་རགས་པའི་གྲོགས། །ལྷག་མཐོང་རྩལ་གྱིས་ཞི་གནས་མ་ཟིན་ན། །ཞི་གནས་མ་ཡིན་གཏི་མུག་སེམས་གནས་ཙམ། །བསམ་གཏན་ཆགས་པ་ལེགས་ཀྱང་གོང་མའི་རྒྱུ། །བྱིང་རྒོད་ལྟོངས་པས་དུད་འགྲོའི་སྒོམ་པ་ལ། །རྟག་ཏུ་མ་ཆགས་ལྷག་མཐོང་ཡེ་ཤེས་རྩལ། །དམ་པས་བསྟན་པས་དྲི་མེད་རྟོགས་པའི་ཚེ། །སྒོམ་གྱི་ཚུལ་འཆང་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ གྲོགས། །མ་བྱས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཁོང་ནས་་འཆར། །དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ངེས་པའི་སྙིང་པོ་མིན། །ད་ལྟ་རིག་པའི་གསང་འདི་མ་རྟོགས་ན། །སྒོམ་ལ་ཕར་འཆང་བླང་དོར་སྒྲོག་ཏུ་འཆིང༌། །འདོད་པ་ཉུང་ལ་མི་འདོད་ཆར་བཞིན་ འབབ། །རེ་བ་མི་འགྲུབ་དོགས་པས་རྒྱུན་དུ་གནོད། །ལུས་ངག་ཡིད་བཅོས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཀྱང༌། །བྱིས་པའི་བུམ་འཛིན་འཇིག་པས་ཕན་མི་ཐོགས། ། མ་བྱས་མི་འཇིག་ཡོན་ཏན་་འབྱུང་བའི་གནས། །རང་བབ་གཉུག་མའི་རྟོགས་པ་བཙལ་བ་གཅེས། །ལུས་བཅོས་ངག་བསྡམས་སེམས་བསྒྲིམས་རྣམ་རྟོག་བཀག །ཧར་རེ་སང་ངེ་རིག་པའི་མདུང་ཚུགས་ཀྱང༌། །འཛིན་པའི་ངང་དུ་འདུ་ཤེས་ཚོར་བཀག་ནས། །བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་འཁོར་བ་སྒྲུབ་པར་ སྣང༌། །དབང་པོའི་སྣང་ཡུལ་རྟོག་མེད་གསལ་སྣང་དང༌། །དུག་ལྔ་རང་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངང༌། །བྱིང་རྒོད་གསེང་བ་ཕྲ་མོའི་རིག་པ་ལ། །སྤང་བྱར་ཞེན་པས་ཕྲ་རགས་སྦོམ་གསུམ་ཞེས། །མགྲིན་བཟང་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བའི་ཐབས་ལ་བརྩོན། །སྔ་མའི་ཤེས་པ་ཕྱི་མས་དྲན་བྱས་ཏེ། །ཚོར་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་གཉུག་མའི་དོན་མཐོང་ཞེས། །སྐྱེ་འགག་གྲངས་འདེབས་རྟོག་པའི་འཕྲོ་མཐུད་ལ། །གཉིས་མེད་དོན་དུ་འཛིན་པའི་སྒོམ་པ་འཁྲུལ། །ཅི་ཙམ་འབད་ཀྱང་རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་ལས། །ཕྱི་མ་སྐྱེས་ཚེ་སྔ་མ་འགག་པའི་ཆོས། །གྲོལ་བར་ཞེན་པ་སྔ་ཕྱིར་རང་གྲོལ་མིན། །ཐབས་ལམ་དབང་པོ་བདེ་བ་ལྷུར་ལེན་པ། །ཆགས་སྲེད་འཛིན་པས་ཕལ་ཆེར་ངན་སོང་རྒྱུ། །བདེ་འགྲོ་ཐོབ་ཀྱང་དམན་པའི་གནས་སུ་སྐྱེ། །རྣལ་འབྱོར་བརྒྱ་ལམ་འགའ་ཡི་ལམ་ཡིན་ཞེས། །གོལ་སྒྲིབ་ཤས་ཆེ་རྟོགས་པའི་དོན་མཐོང་དཀོན། །ཚོགས་གཉིས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཡོད་མེད་རེས་འཇོག་ཅན། །ངེས་པའི་དོན་ཞེས་འབད་ཀྱང་བདེ་འབྲས་ཆུང༌། །མཐོ་རིས་ཉིད་དེ་འཁོར་བ་ཆད་མི་ནུས། །མདོར་ན་སྐྱེ་བ་སྔོན་བསགས་སྐལ་པ་ཞན། ། ལོག་གོལ་དམན་པའི་ལམ་ཞུགས་སྙིང་རེ་རྗེ། །ནམ་ཞིག་ཀུན་ཀྱང་ལེགས་པའི་མ་ནོར་ལམ། །ཇི་བཞིན་རྙེད་ནས་དེ་བཞིན་གྲོལ་བར་ཤོག །གང་ལ་མ་ནོར་སྟོང་ཉིད་སྙིང་
Chinese
虽说无二之见， 难敌五毒粗重之友。 若无胜观之力把握止观， 则非止观，仅是愚痴心住。 禅定执着虽好，却是上界之因， 沉掉昏昧，如同畜生之禅修。 恒常不执，胜观智慧之力， 圣者所教，无垢证悟之时， 持守禅修之法，皆为菩提之助。 无作之乐明无念，自内而生， 非彼即非，非为决定之精要。 如今若不悟此觉性之密， 则于禅修，反成取舍之束缚。 欲望虽少，不欲却如雨下， 希望不成，常为疑虑所害。 身语意造作，乐明无念亦然， 如稚童持瓶，终将破碎无益。 无作不灭，功德生起之处， 珍惜自性本然之觉悟。 身调伏，语禁语，心专注，念头止。 哈日桑然，觉性之矛虽立， 于执着中，念觉受禁制后， 似在修习无色禅定之轮回。 根境无念明朗显现， 五毒自解脱，大智慧之境， 于沉掉细微之觉性中， 执着于舍弃，所谓粗细三品， 善言者们，勤于舍弃之法。 以前之识，为后识所忆念， 仅于觉受，便谓见本初之义， 于生灭计数，念头之延续中， 执二取为无二之义，禅修谬矣。 无论如何努力，终在念头之网中， 后念生时，前念灭之法， 执着于解脱，前后皆非自解脱。 以方便道，耽著根之乐受， 以贪爱执着，多为恶道之因， 纵得善趣，亦生于下劣之处。 谓百种瑜伽，仅为此道之一， 歧途迷障多，难见证悟之义。 二资粮生圆，有无轮番用， 虽勤奋谓为究竟之义，然乐果微小， 仅能生于天界，不能断绝轮回。 总之，前世积累，福薄之人， 误入邪途劣道，可悲可叹。 愿何时，众人皆得无谬正道， 如实证悟，如是解脱！ 。于何者无谬，空性精
English
Though speaking of non-dual views, Unable to withstand the coarse friend of the five poisons. If stillness is not seized by the power of insight, It is not stillness, merely the mind abiding in delusion. Attachment to meditation, though good, is the cause of higher realms, Lethargy and agitation observed, like the meditation of animals. Always unattached, the power of insight wisdom, Taught by the holy ones, at the time of stainless realization, Holding the manner of meditation, all are aids to enlightenment. Unfabricated bliss-clarity-non-thought arises from within, If not that, it is not the definitive essence. If this secret of awareness is not realized now, Then in meditation, one is bound by the fetters of acceptance and rejection. Desires are few, but the unwanted falls like rain, Hopes unfulfilled, constantly harmed by doubts. Body, speech, and mind fabricated, bliss-clarity-non-thought as well, Like a child holding a vase, it will break and be of no benefit. Unfabricated, indestructible, the source of qualities, Cherishing the realization of natural, innate awareness. Body disciplined, speech restrained, mind focused, thoughts stopped. "Ha-re sang-nge," though the spear of awareness is erected, In the state of grasping, consciousness and feeling are blocked, Seeming to cultivate the formless realm of samsara. The sensory field is clear appearance without thought, The five poisons self-liberated, in the state of great wisdom, In the subtle awareness of lethargy and agitation, Clinging to what should be abandoned, calling them coarse, subtle, and gross, The eloquent ones strive for the means of abandonment. The previous consciousness is remembered by the later one, Merely in feeling, claiming to see the meaning of the innate, In counting births and deaths, continuing the flow of thoughts, Mistakenly grasping duality as non-duality, meditation is flawed. No matter how much one strives, one is still in the net of thoughts, When the later thought arises, the former thought ceases, Clinging to liberation, neither before nor after is there self-liberation. Taking the sensory pleasure of the path of means as paramount, With attachment and craving, mostly the cause of lower realms, Even if one attains a good rebirth, one is born in an inferior place. Saying that hundreds of yogas are just one path, There is much straying and obscuration, and it is difficult to see the meaning of realization. Accumulation and purification, existence and non-existence alternating, Though striving and calling it the definitive meaning, the fruit of happiness is small, One can only be born in the heavenly realm, unable to cut off samsara. In short, those with weak merit accumulated from previous lives, Entering the wrong and inferior path, are pitiable. May all beings, someday, find the excellent, unerring path, And having realized it as it is, may they be liberated accordingly!" "In what is unerring, the essence of emptiness,
Tibetan
རྗེ་ཆེ། །སྐད་ཅིག་གྲོལ་བ་རང་གནས་ཆོས་སྐུའི་ལམ། ། འཆར་བ་ཤེས་རབ་ལྷག་མཐོང་རྗེན་པ་ཉིད། །གནས་པས་ཐབས་ཡིན་ཞི་གནས་མཉམ་པའི་ངང༌། །རང་བབ་ཟུང་འཇུག་བཅོས་བསླད་ཀུན་དང་ བྲལ། །འགྱུར་བའི་་ཡེངས་ལ་གནས་པས་རྣམ་པར་གནོན། །བྱིང་རྒོད་གཉིས་མེད་ཉོན་མོངས་རྩ་བྲལ་ངང༌། །ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་རང་གྲོལ་ཆོས་སྐུ་ལ། །གང་ལྟར་གནས་ཀྱང་གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང༌། །བླང་དོར་མི་དགོས་སེམས་ཉིད་རྣལ་མའི་དོན། །གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལ། །གོམས་པའི་རྩལ་སྦྱོང་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་མཛོད། །འདི་ནི་གནས་ལུག་གཉུག་མའི་རང་གྲོལ་ཏེ། །མཆོག་གི་སྒོམ་པ་ཡང་ཟབ་བླ་ན་མེད། །སྙིང་པོའི་བཅུད་དྲིལ་་ཡང་ནས་ཡང་བསྡུས་པ། །རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཡིན། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སེམས་ཉིད་རང་གྲོལ་ལས། །དབང་པོ་འབྲིང་ཐབས་ལམ་གོམས་་ཐོག་ནས་གྲོལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་གཉིས། །གནས་སྐབས་ལྟ་བ་སྒོམ་པས་ཡོན་ཏན་ཐོབ། །ཉོན་མོངས་གཟུང་འཛིན་རང་སར་གྲོལ་བ་དང༌། །ཕྱི་ནང་ཆོས་ལ་བསྟན་པ་་ཐོབ་པ་དང༌། །སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་གྲུབ་པ་དང༌། །རྟོགས་པ་གོང་འཕེལ་གཞན་དོན་སྙིང་རྗེ་འབྱུང༌། །དེ་ཚེ་སྐད་ཅིག་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཆ་ཡིས་དབྱེ་ན་ཡོན་ཏན་འདི་དག་གོ །སྣང་བ་ཐབས་ཡིན་བསྐྱེད་རིམ་བསོད་ནམས་ཚོགས། །ཉོན་མོངས་ཀུན་རྟོག་གཟུང་བའི་རྟོག་པ་སྤང༌། །སྟོང་པ་ཤེས་རབ་རྫོགས་རིམ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །ཤེས་སྒྲིབ་ལྷན་སྐྱེས་འཛིན་རྟོག་རང་སར་གྲོལ། །སེར་སྣ་ཚུལ་འཆལ་ཁོང་ཁྲོ་ལེ་ལོ་གཡེངས། །ཤེས་འཆལ་མི་མཁས་ཉམ་ཆུང་མི་སྨོན་དང༌། །རྨོངས་པའི་ཕྱོགས་བཅུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས། །སྦྱིན་ཚུལ་བཟོད་བརྩོན་བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཐབས། །སྟོབས་སྨོན་ཡེ་ཤེས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་རྫོགས། །བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་རྟོགས་པར་ཤར་བའི་ཚེ། །དགའ་བདེ་མཆོག་སྐྱེས་ས་རབ་དགའ་བ་སྟེ། ། ཉོན་མོངས་རང་གྲོལ་དྲི་མ་མེད་པའི་ས། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་འོད་བྱེད་པ། །འཕྲོ་བའི་ཀུན་རྟོག་རང་གྲོལ་འོད་འཕྲོ་ཅན། །མཆོག་ལས་ཀུན་གྱི་ཡུལ་མིན་སྤྱད་དཀའ་བ། །རྟོགས་པ་མངོན་གྱུར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ས། ། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་རིང་དུ་སོང་བ་སྟེ། །རྟོགས་པ་མི་གཡོ་རི་རྒྱལ་མི་གཡོ་ བ། །ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཅན། །ཡིད་མཁའ་ཁྱབ་པས་བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། །བསོད་ནམ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་ཚོགས་སྦྱོར་ལ། །རྟོགས་པའི་དོན་མཐོང་གོམས་པས་མཐོ
Chinese
至尊！刹那解脱自性法身道，显现智慧胜观赤裸相。安住即是方便，寂止等性中，自成双运，远离一切矫饰。安住于转变散乱，从而彻底压制。无沉掉二取，烦恼连根拔除中，无论如何显现，皆自解脱于法身。无论如何安住，皆无二平等性中。无需取舍，心性本然之义。于本初自性法性智慧中，勤修串习， непрерывно。此乃本住自性自解脱，最胜之修法，甚深无上。精华之精髓，再三浓缩，金刚顶端，一切之精要。大圆满心性自解脱中，中等根器，从方便道串习而解脱之第二品。果位任运成就，有暂时究竟二者。暂时以见修行得功德。烦恼能取所取自处解脱，以及于内外诸法得证悟，以及得天眼与神通，以及证悟增上，生起利他之悲心。尔时刹那觉性智慧中，以部分来分，则有此等功德。显现是方便，生起次第福德聚。舍弃烦恼分别能取之分别。空性是智慧，圆满次第智慧聚。所知障俱生，能执分别自处解脱。悭吝毁戒嗔恚懈怠散乱，破慧不智懦弱不悦意，以及愚昧之十种对治法，布施持戒忍辱精进禅定智慧方便，力愿智慧波罗蜜多十度圆满。以 गुरु 之恩，证悟生起之时，喜乐殊胜生，地极喜乐地。烦恼自解脱，无垢染之地。乐明无念，智慧发光。发散之分别自解脱，光芒四射者。胜过一切，非一切之境，难以行持。证悟现前，现前之境地。从轮回中解脱，长远离去者。证悟不动摇，如须弥山不动摇。一切之殊胜，具足贤善之智慧。心意虚空周遍，第十法云地。福德智慧清净二资粮和合，见证悟之义，以串习而增上。
English
Supreme One! The path of instantaneous liberation is the Dharmakaya in its own state, The arising is the nakedness of wisdom and insight. Abiding is the means, in the state of equanimity and peace, Spontaneous union, free from all artificiality and adulteration. Abiding in the distraction of change, thereby completely suppressing it. Without the duality of dullness and agitation, in the state of eradicating the root of afflictions, However it may arise, it is self-liberated into the Dharmakaya. However it may abide, it is in the state of non-dual equanimity. Without the need for acceptance or rejection, it is the true meaning of mind itself. In the primordial essence of the nature of reality, wisdom, Practice and train continuously. This is the self-liberation of the primordial state of being, The supreme meditation, profound and unsurpassed. The essence of the heart, condensed again and again, The vajra pinnacle is the essence of all. From the Great Perfection, the self-liberation of mind itself, The second chapter is the liberation through the path of practice for those of middling faculties. The fruit is spontaneous accomplishment, both temporary and ultimate. Temporarily, qualities are attained through view and meditation. Afflictions, grasping and the grasped, are liberated in their own place, And attainment is gained in outer and inner dharmas, And clairvoyance and miraculous powers are accomplished, And realization increases, and compassion for others arises. At that time, in the instantaneous wisdom of awareness, If divided by parts, these are the qualities. Appearance is the means, the generation stage is the accumulation of merit. Abandon the conceptualization of grasping afflictions. Emptiness is wisdom, the completion stage is the accumulation of wisdom. The co-emergent obscuration of knowledge, grasping conceptualization, is self-liberated in its own place. Stinginess, immoral conduct, anger, laziness, distraction, Corrupted wisdom, ignorance, weakness, displeasure, And the ten antidotes to delusion, generosity, discipline, patience, diligence, meditation, wisdom, means, power, aspiration, wisdom, the ten perfections are complete. When realization arises through the kindness of the guru, Joy and bliss are born supremely, the ground of utmost joy. Afflictions are self-liberated, the ground of stainlessness. Blissful clarity, non-conceptuality, wisdom radiates light. The self-liberation of radiating conceptualizations, the one radiating light. Superior to all, not the object of all, difficult to practice. Realization manifests, the ground of manifestation. Liberated from samsara, gone far away. Realization is unwavering, like Mount Meru unwavering. The supreme of all, possessing excellent intelligence. The mind-sky is all-pervasive, the tenth, the cloud of dharma. In the union of pure accumulations of merit and wisdom, Seeing the meaning of realization, increasing through practice.