Tibetan
ད་པའི་ཀུན་རྟོག་ཆོས་སྐུར་ངོ་འཕྲོད་པས། །རང་བབས་བདེ་ཆེན་ནང་ནས་ཤར་བ་ཡིན། །སྤང་བླང་མི་དགོས་སྣང་སྲིད་བླ་མར་ཤར། གདམས་ངག་མི་ཟད་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་གྲོགས། །ཞེ་བདེའི་སྟེང་དུ་བློ་བདེ་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཐམས་ཅད་ཡིད་བདེ་ཆོས་ཉིད་བརྡལ་བ་ལས། །སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཅན་མ་འགག་རོལ་པ་ནི། །ཆོས་སྐུ་གཟུགས་སྐུ་སྣང་སྟོང་ཚོགས་གཉིས་སྟེ། །ཐབས་་དང་ཤེས་རབ་མཉམ་རྗེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་བྱས་རང་བབས་སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ། སྣང་སེམས་འཛིན་མེད་རིག་པའི་ངང་དུ་རྫོགས། །ས་དང་ལམ་དང་གཟུངས་དང་ཏིང་འཛིན་ཏེ། ། ཡོན་ཏན་ལྷུན་རྫོགས་ཆོས་ཉིད་གཉུག་མའི་ངང༌། །ཕྱོགས་བྲལ་རིག་པ་རང་ཤར་ཆེན་པོ་ལ། །བཟུང་བས་མ་བསླད་འཛིན་པས་བཅིངས་པ་མེད། །སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གཉིས་མེད་དག་པ་ལ། །བསམ་བརྗོད་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །བསྐྱེད་དང་རྫོགས་མེད་གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་མེད། །གྲུབ་པའི་མཐའ་མེད་ཐེག་པའི་རྣམ་དབྱེ་མེད། །དེ་དག་ཀུན་བརྟགས་བློ་ཡི་རི་མོ་སྟེ། ། རང་ཤར་ངང་ལ་རང་གྲོལ་བཏགས་པ་ཙམ། །འདི་ཡིན་གཟའ་གཏད་མེད་པའི་རིག་པ་ལ། །འདི་ཞེས་ཆེད་དུ་མ་མཛིན་བློ་ལས་འདས། །བྱར་མེད་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བཅོས་བསྒྱུར་གཉེན་པོས་མ་བསླད་གང་བདེར་ཐོངས། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བསམ་གཏན་འཆིང་བའི་གཟེབ་ཀྱིས་མ་བསླད་ན། །གནས་ལུགས་དོན་ལ་་ཡོད་མེད་སྣང་སྟོང་མེད། །གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་མི་མཚོན་ཞིང༌། །ལྟ་སྒོམ་ལས་འདས་གྲུབ་བསལ་འགྲོ་འོང་མེད། །མཐའ་བྲལ་གཉིས་མེད་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ཞེས། །བདེན་པ་གཉིས་དོན་བདེན་ཞེན་དགག་ཕྱིར་ཏེ། །རྣལ་མའི་དོན་ལ་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་མེད། །གང་ལྟར་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་མི་གནས་ཤིང༌། །འདི་ཞེས་འཛིན་པ་དེ་ཡི་གཟེབ་ཏུ་འཆིང༌། །ཇི་ལྟར་་འདོད་ཀྱང་ཞེན་པའི་མཐར་ལྷུང་ཞིང༌། །རྩོལ་སྒྲུབ་ཆོས་ཀྱིས་འཁོར་བ་རྒྱུན་མི་འཆད། །བཟང་ངན་ལས་ཀྱིས་སྲིད་པ་འདིར་འཁྱམས་ཏེ། །བདེ་སྡུག་མཐོ་དམན་ཟོ་ཆུའི་འཁྱུད་མོ་བཞིན། །དུས་གསུམ་འཁོར་བར་ཁམས་གསུམ་འགྲོ་བ་འཁྲུལ། །མ་རིག་ཀུན་བརྟགས་རྩོལ་བའི་ནད་ཀྱིས་གདུང༌། །ཐོག་མཐའ་དུས་མེད་སེམས་ཅན་སྙིང་རེ་རྗེ། །ཀྱེ་ཧོ་དེ་ཀུན་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཙམ། །ངེས་པའི་དོན་ལ་འཁོར་དང་མཁོར་མཁན་མེད། །ཐམས་ཅད་ཡེ་གྲོལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང༌། །གཞི་རྩ་དངོས་པོ་མེད་པས་བློ་རེ་བདེ། །མ་གཅོས་གདོད་ནས་དག་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །སྣང་སྲིད་ཆོས་ཀྱིས་མ་གོས་གཟུགས་བརྙན་འདྲ། །སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་གཟུང་བ་མི་དམིགས་ཤིང༌། །རང་ཤར་བློ་ལ་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པའི། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་སྣང་ལས་བྱུང༌། །དེ་ཕྱིར་ཡུལ་སེམས་མི་འགགས་རྒྱན་དུ་ཆེ། ། འཛིན་མེད་གླང་ཆེན་ཐབ་ལ་ཡན་པ་ནི། །རང་གྲོལ་འགྲོས་ཅན་གཉིས་མེད་དྲ་བས་མཛེས། །བླང་དོར་རེ་དོགས་འདམ་བུའི་ཚལ་འཇོམས་ཤིང༌། །རྟོགས་པའི་སྟོབས་འཆང་གཉིས་མེད་རྒྱ་མཚོར་འཇུག །ཤར་གྲོལ་རིམ་པ་སྣ་མེད་ཡན་པ་ལ། །སྤང་གཉེན་ཞེན་པའི་ཐག་པས་མ་འཆིང་བར། །རླབས་ཆེན་རྫོགས་པའི་ལྟ་བ་ཁ་ཡན་སྐྱོང༌། །རྩལ་ཆེན་རྫོགས་པའི་སྣང་སྲིད་ཆོས་སྐུར་འཆར། །ཡུལ་དྲུག་མ་འགགས་སྣང་མཁན་ངོ་བོས་སྟོང༌། །མཐའ་བྲལ་སེམས་ཉིད་གཏད་མེད་གྲོལ་བ་ན། །འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་རིག་པ་གཞི་ཐོག་ ཕྱིན། །མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །རང་གཞན་དོན་གཉིས་རྫོགས་པའི་མཐར་ཕྱིན་པས། །འོག་མིན་གནས་སུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ ཡིན། །ཨེ་མ་ཕྱུགས་དང་འདྲ་བའི་བསམ་གཏན་པ། །འདུ་ཤེས་བཀག་ནས་རྟོག་མེད་གནས་པ་ལ། །གནས་ལུགས་ཉིད་ཅེས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་འཛིན། ། དེ་ཉིད་གོམས་པས་དུད་འགྲོའི་སར་འཕེན་ཅིང༌། །མ་གོམས་ན་ཡང་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཉིད། །འཁོར་བའི་གནས་ལས་གྲོལ་བའི་སྐབས་མེད་ དོ། །དེ་བས་ཆེས་ཆེར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན། །རང་རང་གྲུབ་མཐའི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་དག །བློས་བརྟགས་འཁྲུལ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་བྱེད། །ཀུན་བརྟགས་དྲི་མས་ཆོས་ཉིད་དོན་མི་མཐོང༌། །བདེན་གཉིས་གཞལ་ཀྱང་རྟག་ཆད་མཐར་ལྷུང་ཞིང༌། །མཐའ་བྲལ་གཞལ་ཡང་སྲིད་རྩེའི་ལྟ་བ་སྟོན། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་གྲུབ་པའི་མཐས་བཅིངས་ནས། །གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་ནམ་ཡང་མཐོང་མི་འགྱུར། །རྣལ་མའི་དོན་ནི་བསམ་བརྗོད་དམིགས་པས་སྒྲིབ། ། བསམ་བརྗོད་དམིགས་ནི་རྣལ་མར་མ་ཤེས་པས། །བཙལ་བའི་དོན་ནི་རྩོལ་མཁན་བྱས་པས་གོལ། །སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཆུ་དང་རླན་བྱད་བཞིན། །དུས་རྣམས་་ཀུན་ཏུ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ལ། །སྤང་བླང་ཡིད་ཀྱིས་སོ་སོར་ཕྱེ་བས་བསླད། །གང་སྣང་ཡུལ་སེམས་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ལ། །ཕྱོགས་རིས་འཛིན་པས་ནམ་མཁའ་གུད་དུ་བཅད། །ད་ནི་དམིགས་མེད་ཆོས་སྐུའི་དོན་འདོད་ན། ། གཉུག་མའི་ཡུལ་ལ་ཚོལ་ཁྲོ་མ་བྱེད་པར། །གང་ཤར་རྒྱལ་པོ་དམིགས་གཏད་ཞེན་པ་བཤོལ། །ཕྱོགས་རིས་མ་བཅད་འདི་ཡིན་ངོས་བཟུང་མེད། །གང་ལྟར་ཤར་བ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་ཅིང༌། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད། །ཐ་མལ་སྣང་སེམས་ཡེ་གྲོལ་ཟང་ཀ་མ། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་
Chinese
过去的妄念与法身相认， 自生的安乐大乐中显现。 无需取舍，显有皆显现为上师， 诀窍无尽，一切皆是菩提助伴。 安乐之上，心安恒常不绝， 一切皆是心乐，法性广大中， 种种法性无碍嬉戏， 法身色身，显空二资粮， 方便与智慧，俱生任运成就。 无作任运，五身五智慧， 显现心识，无执觉性中圆满。 地与道，总持与禅定， 功德任运圆满，法性本然之境。 离边觉性，自生大光明， 不为所执染污，不为执着束缚。 幻化自性，二取不二清净中， 思言禅定，修习又有何用？ 无生起无圆满，无二无双运， 无成就之边，无乘之差别。 彼等皆是分别念之图画， 自生之境，自解脱，仅是假名。 于此无有定指之觉性， 不特意执为此，超越心识。 无作任运圆满之心性， 不以矫饰对治染污，任其自然。 于证悟与未悟平等之法性， 若不以禅定束缚之匣子染污， 则安住之义，无有有无显空， 不可诠释一与多等， 超越见修，无成无破，无去无来， 离边二取不二，如幻如梦， 为破除实执，故说二谛之义， 于真实义，无有胜义世俗。 无论如何分别，亦不如此安住， 执此之念，即束缚于彼匣中， 无论如何希求，亦堕入执着之边， 勤作之法，轮回永不停止， 善恶业力，漂泊于此有海， 苦乐高低，如提水之辘轳。 三世轮回中，三界众生迷乱， 无明分别，为勤作之病所苦， 无始无终，可怜诸有情。 嗟！彼等皆如梦如幻， 于究竟义，无有轮与转者， 一切本自解脱，普贤之境， 无有基根事物，故心甚安乐， 未曾矫饰，本初清净之心性， 显有诸法不染，如水中之影。
English
When past thoughts recognize Dharmakaya, It arises from within the innate great bliss. Without needing to accept or reject, all appearances arise as the Guru, Inexhaustible instructions, all are companions to enlightenment. Upon ease, ease of mind is continuous. Everything is ease of mind, from the expanse of Dharmata, The unimpeded play of various phenomena, Dharmakaya, Rupakaya, emptiness of appearance, the two accumulations, Skillful means and wisdom, co-emergent, spontaneously accomplished. Unmade, innate, five bodies, five wisdoms, Appearance and mind, complete in the state of non-grasping awareness. Ground and path, dharani and samadhi, Qualities spontaneously perfected, in the state of primordial Dharmata. In the great, impartial, self-arisen awareness, Not tainted by being grasped, not bound by clinging. In the illusory nature, the pure non-duality, What is the use of thinking, speaking, samadhi, or meditation? Without creation or completion, without duality or union, Without the limit of accomplishment, without the divisions of vehicles. All those are mental drawings of conceptual thought, In the state of self-arisenness, self-liberated, merely labels. In this awareness without a fixed object, Do not deliberately grasp as "this," it is beyond mind. In the spontaneously perfect mind-essence without action, Do not taint with artificial remedies, let it be as it is comfortable. In the Dharmata where realization and non-realization are equal, If you do not taint it with the box of meditative confinement, Then in the meaning of the natural state, there is no existence or non-existence, appearance or emptiness, It cannot be defined as one or many, etc., Beyond view and meditation, without accomplishment or abandonment, without going or coming, Beyond extremes, non-dual, like illusion and dream, The meaning of the two truths is to negate clinging to truth, In the true meaning, there is no ultimate or relative. However it is examined, it does not remain like that, Grasping at "this" binds one in that box. However much one desires, one falls to the extreme of attachment, And the Dharma of effort and striving never ceases samsara. By good and bad karma, one wanders in this existence, Like the turning of a water wheel with its ups and downs of pleasure and pain. In the three times of samsara, the beings of the three realms are confused, Afflicted by the disease of ignorance, conceptual thought, and effort. Sentient beings without beginning or end, how pitiful! Alas! All those are just like dreams and illusions, In the definitive meaning, there is no wheel or turner, Everything is primordially liberated, in the state of Samantabhadra, Because there is no basis or substance, the mind is very happy, In the mind-essence that is uncorrected and primordially pure, The phenomena of appearance and existence are unstained, like reflections in water.
Chinese
舍。 显现之境上，无所缘之执取， 自显现之智上，无能执之执著， 二无别之智慧，生于二取之显现。 是故境心无阻，是为庄严。 无执大象自在游行于灶上， 自解脱具行者，以二无别之网庄严之。 舍取希忧摧毁芦苇之林， 怀有证悟之力，融入二无别之大海。 显解次第游行于无有边际之上， 不以舍亲执著之绳索束缚之， 护持广大圆满之见解。 大力圆满之显有轮回法身中显现。 六境无阻，显现者本体空。 离边之心性，无所依而解脱时， 轮涅二无别，觉性于基位而现前。 此即名为获得殊胜成就。 自他二利圆满至究竟， 于色究竟天（འོག་མིན་，密严刹土）中现前菩提。 唉玛！如畜牲般之禅定者， 遮止念头而安住于无分别中， 执持“即是实相”之显现我慢。 彼若串习则投生于畜牲之处， 若不串习亦是无色界之禅定， 无有从轮回之境解脱之时机。 是故具有极大显现我慢者， 为各自宗派之魔所摄持之辈， 随逐以分别臆测之错谬法， 以遍计之垢染，不见法性之义。 衡量二谛亦堕入常断之边， 衡量离边亦宣说有顶之见。 无论如何行持，皆为宗派之边所束缚， 故本初之智慧永时亦不得见。 真实之义为思言所蔽障， 以思言所蔽障故，未如实了知真实义， 以寻觅之义为勤作所迷误。 心与智慧如水与湿性， 于一切时中皆无有聚散， 以舍取之心分别而混淆之。 任何显现之境心，于本初之体性上， 以偏袒执著故，将虚空分割为二。 今若欲求无缘法身之义， 莫于本初之境上寻觅嗔怒， 任何显现如王般，舍弃目标执著。 不分割偏袒，无有“是此”之认定。 任何显现皆不成立， 任何显现皆无有自性。 平常显现心识本自解脱， 乃为原始清净， 自性大圆满之见
English
Ha! In the realm of appearances, there is no object to be grasped, And in the self-arisen mind, there is no subject to be held. The non-dual wisdom arises from the appearance of duality. Therefore, the unobstructed union of object and mind is a great adornment. The ungrasping elephant roams freely on the hearth, Adorned by the net of non-duality, with self-liberated strides. Destroying the grove of reeds of acceptance and rejection, hope and fear, It enters the non-dual ocean, holding the power of realization. The self-liberated stages roam freely without limit, Without being bound by the ropes of attachment to what is to be abandoned or adopted, Uphold the vast and complete view with open abandon. The phenomenal world, with its great potential, dawns as the Dharmakaya. The six realms are unobstructed, the essence of the one who appears is empty. When the mind itself, free from extremes, is liberated without support, The awareness of samsara and nirvana as non-dual comes forth from the ground. This is what is called the attainment of supreme accomplishment. Having reached the ultimate perfection of accomplishing the benefit of oneself and others, It is the manifest enlightenment in the Akanishta heaven (Ogmin, Ghanavyuha). Alas! Meditators who are like cattle, Blocking thoughts and abiding in non-conceptualization, Hold the pride of thinking, "This itself is the true nature." If they become accustomed to this, they will be thrown into the realm of animals, And even if they do not become accustomed to it, it is still formless meditation, There is no opportunity to be liberated from the state of samsara. Therefore, those who have excessive manifest pride, Those who are possessed by the demons of their own doctrines, Follow the mistaken teachings that are fabricated by the mind, With the stains of imputation, they do not see the meaning of Dharmata. Even if they measure the two truths, they fall into the extremes of permanence and annihilation, Even if they measure the freedom from extremes, they proclaim the view of the peak of existence. No matter how they act, they are bound by the extremes of their doctrines, So they will never see the primordial wisdom. The true meaning is obscured by thought, word, and object. Because thought, word, and object are obscured, the true meaning is not understood. The meaning of searching is mistaken by the one who makes effort. Mind and wisdom are like water and its moisture, In all times they are inseparable, But they are confused by separating them with the mind of acceptance and rejection. Whatever appears, the object and mind, in their primordial essence, By clinging to partiality, the sky is divided into two. Now, if you desire the meaning of the unconditioned Dharmakaya, Do not seek and be angry in the primordial realm, Whatever arises, like a king, abandon attachment to the object. Do not divide into partiality, there is no identification of "this is it." Whatever arises, it is not established as such, Whatever appears, it has no inherent nature as such. Ordinary appearances and mind are primordially liberated, pure from the beginning, The view of the Great Perfection, self-existing.