Chinese
由于无成和可破，因此在轮回和涅槃中任何一处都未成立。在《宝积经》中说：『光护，自性清净的法界，既非轮回，亦非涅槃，因为无实物。』从任何事物都未成立的状态中，以光芒显现无间断的功力，如果认识，即是涅槃；如果不认识，则显现轮回的错觉，如幻象一般。在《多哈》中说：『心性唯一是万物的种子，从何处生起轮回和涅槃。』由于在任何地方都未成立，因此举例说明如何显现：如明镜般显现影像，从显现之时起，未曾断绝于任何地方。在无有黑白的镜面上，显现黑白二者，与之相似。知晓此理，即对一切通达。』明镜清净的表面，对任何影像都未成立，但却成为显现的基础。虽然显现为黑白，但并未成立为黑白。以明镜般的觉性为例，它也未在任何地方成立，但却是显现的基础。轮回和涅槃的显现，从显现之时起，就要知晓觉性未被沾染的道理。这说明，即使显现，如果不用执着去特意玷污，就不可能被错觉所染污。超越了取舍，因此被称为精通觉性自性的伟大瑜伽士。瑜伽自在者帝洛巴尊者说：『不被显现束缚，而被执着束缚。那若巴，断除执着吧！』寂天菩萨也说：『在此，见闻觉知，并非需要否定的对象。无论在何处，成为痛苦之因的，对真实的执着才需要断除。』就像这样。第二，所净化的自性。不清净的幻象是轮回的错觉显现，从无二执着为二而显现。器情世间的错觉显现，连同错觉的分别念，这些都是遮蔽觉性自性光明之界的垢染。从因集起中，显现出果苦谛。第三，净化它们的方法是：以方便的幻象作为对治之道，即是道。在资粮道和加行道、见道、修道这四道中，以积累二资粮和次第修持来净化。
English
Since there is no establishment or elimination, nothing is established in either samsara or nirvana. As it says in the *Ratnakuta Sutra*: "O Light Protector, the realm of naturally pure essence is neither samsara nor nirvana, because it is without substance." From the state where nothing whatsoever is established, with the power of unceasingly arising radiance, if recognized, it is nirvana; if not recognized, the illusion of samsara appears like a mirage. As it says in the *Doha*: "Mind itself is the seed of all things, from which arise samsara and nirvana." Since nothing is established anywhere, an example is given to illustrate how things arise: Like a clear mirror, images arise; from the moment of arising, they are not cut off from anywhere. On the surface of the mirror, where there is no black or white, both black and white arise, and it is the same. Knowing this, one becomes wise in all things. The clear surface of the mirror is not established as any image, but it serves as the basis for arising. Although black and white appear, they are not established as black and white. As an example, the clear mirror-like awareness is also not established anywhere, but it is the basis for arising. From the moment the appearances of samsara and nirvana arise, one should know that awareness is not tainted. This means that even if appearances arise, if one does not deliberately taint them with grasping, it is impossible to be stained by illusion. Transcending acceptance and rejection, one is called a great yogi who is skilled in the natural flow of awareness. The lord of yoga, Tilopa, said: "Appearances do not bind, but clinging binds. Naropa, cut off clinging!" Shantideva also said: "Here, seeing, hearing, and knowing are not to be negated. Whatever, wherever, becomes the cause of suffering, the clinging to truth is what must be reversed." Like that. Second, the nature of what is to be purified. Impure illusion is the illusory appearance of samsara, appearing from clinging to duality as two. The illusory appearances of the container and its contents, together with illusory thoughts, are stains that obscure the realm of the clear light of the nature of awareness. From the cause of arising, the truth of suffering, the result, appears. Third, the method of purifying them is: using the illusion of skillful means as an antidote, which is the path. In the four paths of accumulation, preparation, seeing, and meditation, by accumulating the two accumulations and practicing in stages, one purifies.
Tibetan
སྦྱང་བྱའི་དྲི་མ་སྤྲིན་འདྲ་སེལ་བྱེད་ཡིན། །དེ་ལ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང༌། འབྲིང་དུ་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་དང༌། ཆེན་པོ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང༌། །སྦྱོར་ལམ་དྲོད་དང་རྩེ་མོར་དབང་པོ་ལྔ་དང༌། བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་ཏུ་སྟོབས་ལྔ་དང༌། མཐོང་ལམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡན་ལག་བདུན་དང༌། སྒོམ་ལམ་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་བརྒྱད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་སུམ་བཅུ་རྩ་བདུན་དང༌། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་དང༌། བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ལ་གནས་པ་དང༌། ལམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་དུ་བགྲོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་རབ་ཏུ་གཅེས་པས་ཆེ་ལོང་ཞིག་བརྗོད་ན། མདོའི་ཆ་ནས་་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན་གྱི་མདོ་ལས། བློ་གྲོས་རབ་བརྟན་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བློ་གྲོས་རབ་བརྟན། གང་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་བསྒོམ་སྟེ། གང་ཞེ་ན། ལུས་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང༌། ཕྱི་མའི་མཐའ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་སོ་སོར་བརྟག་སྟེ། ཀྱེ་མ་ལུས་འདི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་བ་མི་རྟག་ཅིང་འགྱུར་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། ལུས་འདི་ང་ཡིར་མི་བྱ་དང༌། ལུས་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བར་བྱ་་སྟེ། སྙིང་པོ་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་བསྒྲུབ་ཅིང་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་ལུས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན། ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་བལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གང་ཞེ་ན། ཚོར་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། བདེ་བའི་ཚོར་བ་ལ་དགའ་བར་བྱེད། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ལ་ཞེ་སྡང་བར་བྱེད། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལ་རྨོངས་པར་བྱེད། བདག་གི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རང་བཞིན་མེད་པ་་སྦྱངས་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོར་བ་རྒྱུན་བཅད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། རྟོགས་པའི་ཚོར་བ་ནི་བདེ་བ། མ་རྟོགས་པའི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བས་ན། དམིགས་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། ཇི་སྲིད་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་ནི་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །བློ་གྲོས་རབ་བསྟན། སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ནི་སྐྱེས་ནས་འཇིག་ཅིང་མི་རྟོགས་པས། བདག་གིས་ཐོག་མར་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང
Chinese
是清除如云垢染之物。对此，在资粮道小者修习四念住，中者修习四正断，大者修习四神足。在加行道暖位和顶位修习五根，忍位和世第一位修习五力。在见道修习七菩提分，在修道修习八正道，即三十七菩提分法。安住于福德和智慧二资粮，以及生起次第和圆满次第二者，将行往何处之道的真如呢？对此，由于极其珍视地道的次第，略述一二。从经部来说，正如其本然。出自《善思经》。善思请问：世尊，如何修习四念住？世尊开示：善思，菩萨于此修习随观身之念住，何为随观身之念住？即观察身之前际、后际及现在所生之种种，嗟！此身由因缘而生，无常变异，如幻如化。不应执此身为我，应于无有实义之身中取其精华，所取之精华即是成就并获得如来之身。此乃身之念住。善思，何为随观受之念住？无论感受为何，于乐受生喜，于苦受生嗔，于非二者之感受生痴。应调伏我之所有感受，使其如幻如化，无有自性，并为断除一切有情之感受而宣说正法。何以故？因觉悟之感受为乐，未觉悟之感受则转为苦。故应知一切所缘及作意，以及凡所立名之法皆如幻如化，此乃受之念住。善思，何为随观心之念住？心生而复灭，不可捉摸。
English
It is what clears away cloud-like stains to be purified. Regarding this, in the small accumulation path, one cultivates the four mindfulnesses; in the medium, the four perfect abandonments; and in the great, the four legs of miraculous power. In the joining path, in the heat and peak positions, one cultivates the five faculties; in the forbearance and supreme dharma positions, the five powers; in the seeing path, the seven branches of enlightenment; and in the path of meditation, the eightfold noble path, which are the thirty-seven factors of enlightenment. Abiding in the two accumulations of merit and wisdom, and in the two stages of generation and completion, where will one proceed on the suchness of the path? Therefore, since the stages of the grounds and paths are extremely precious, I will briefly mention them. From the perspective of the sutras, it is just as it is. From the Sutra of Steadfast Intellect: Steadfast Intellect asked: "Blessed One, how should the four mindfulnesses be cultivated?" The Blessed One replied: "Steadfast Intellect, in this, a bodhisattva cultivates the mindfulnesses of contemplating the body as the body. What are they? Examining the body's past, future, and present occurrences separately, one realizes, 'Alas, this body is born from causes and conditions, impermanent and changing, like an illusion.' One should not regard this body as 'I,' and one should extract the essence from this body, which is without essence. The essence to be extracted is the attainment and accomplishment of the body of the Tathagata. This is the mindfulness of the body. Steadfast Intellect, what is the mindfulness of contemplating feelings as feelings? Whatever the feeling may be, one rejoices in pleasant feelings, becomes angry with painful feelings, and becomes confused with feelings that are neither. One should tame all one's feelings, making them like illusions, without inherent existence, and teach the Dharma to cut off the feelings of all sentient beings. Why is that? Because realized feelings are happiness, and unrealized feelings turn into suffering. Therefore, knowing all objects and mental activities, and all that is labeled as Dharma, to be like illusions is the mindfulness of feelings. Steadfast Intellect, what is the mindfulness of contemplating the mind as the mind? The mind arises and ceases, and is incomprehensible.
Tibetan
། གནས་དེ་ཡང་ཟད་ཅིང་གང་ན་ཡང་མི་གནས་པས་སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་བྲལ་བར་གནས་པ་བྱའོ། །དེ་ནི་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གང་ཞེ་ན་གང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། ཆོས་དེ་ལ་བལྟ་ཞིང་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པ་མཐོང་གི །ཆོས་སུ་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཇི་སྙེད་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ། མིང་དེ་དང་ཆོས་དེ་དག་ཕྱི་ནང་གང་དུའང་མི་རྙེད་པས། མཐའ་མི་རྙེད་ཅིང་མཐའ་མེད་ཅིང་མ་གྲུབ་པས་ནི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །བློ་གྲོས་རབ་བརྟན་གྱིས་གསོལ་པ། ཡང་དག་པ་སྤོང་བ་བཞི་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བློ་གྲོས་རབ་བརྟན། བྱང་ཆུབ་་སེམས་དཔའི་ལམ་གང་ཞེ་ན། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད། འབད་པ་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད། འབད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། ཡང་དག་པར་འཇོག་གོ །དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད། འབད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ །དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། བསྐྱེད་པ་རྣམས་གནས་པ་དང༌། གནས་པ་ཕྱིར་ཞིང་་འཕེལ་བ་དང༌། ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད། འབད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ ། བློ་གྲོས་རབ་བསྟན། གང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་དང། ཏེང་ངེ་འཛིན་དང། ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་འཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཏེང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་འཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི། སེམས་གཡེང་བར་བྱེད་ཅིང་ཏེང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི། ལྟ་བ་ཉམས་པ་དང༌། ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་
Chinese
། 處所也窮盡，任何地方也不住，因此心不見心。 對此，心的體性如幻術一般，應安住於無體性且遠離（一切）。 這就是心的念住。 善慧，何謂以法隨觀法的念住？即除了空性、無相、無願之外，對於在法中成立的微塵也不可得，觀察並安住於此法，就能見到真實的法性。 不會將非法視為真實而隨順觀察。 這被稱為念住。 善慧，所謂佛陀所施設的一切法都只是名稱而已。 因為無論內外都找不到這些名稱和法，既不可得邊際，也無邊際，且不成立，所以是法念住。 善慧請問道：應如何觀察四正斷？ 世尊開示道：善慧，菩薩的道是什麼呢？ 對於尚未生起的罪惡不善法，為了不使其生起而生起欲，精進，發起勤奮，攝持心，如實安立。 對於已生起的罪惡不善法，為了斷除而生起欲，精進，發起勤奮，攝持心，如實安立。 對於尚未生起的善法，為了使其生起而生起欲，精進，發起勤奮，攝持心，如實安立。 對於已生起的善法，為了使其安住，安住後增長，不衰退，不耗損而生起欲，精進，發起勤奮，攝持心，如實安立。 善慧，所謂罪惡不善法，是指戒律、等持和智慧的相違品。 戒律的相違品是戒律毀損和導致戒律毀損的法。 等持的相違品是使心散亂並導致等持毀損的法。 智慧的相違品是見解毀損和執持見解為最勝。
English
That place also being exhausted and not abiding anywhere, the mind does not see the mind. Therefore, the characteristic of the mind is like an illusion, and one should abide in that which is without characteristics and separate (from all). That is mindfulness of the mind. Sharavati, what is mindfulness of the Dharma by following the Dharma? It is that one does not perceive even a particle of Dharma established as Dharma other than emptiness, signlessness, and wishlessness. Seeing and abiding in that Dharma, one sees the true nature of Dharma. One does not see what is not Dharma as true and follow it. That is called mindfulness. Sharavati, all the Dharmas that the Buddhas have designated are merely names. Because those names and Dharmas cannot be found either internally or externally, and because they are unattainable, boundless, and unestablished, that is mindfulness of the Dharma. Sharavati asked, "How should one observe the four correct abandonments?" The Blessed One replied, "Sharavati, what is the path of a Bodhisattva? For the sake of not generating unwholesome and unwholesome Dharmas that have not yet arisen, one generates desire, makes effort, exerts diligence, holds the mind, and establishes it correctly. For the sake of abandoning unwholesome and unwholesome Dharmas that have arisen, one generates desire, makes effort, exerts diligence, holds the mind, and establishes it correctly. For the sake of generating wholesome Dharmas that have not yet arisen, one generates desire, makes effort, exerts diligence, holds the mind, and establishes it correctly. For the sake of generating wholesome Dharmas that have not yet arisen, and for the sake of those that have been generated to abide, and for those that abide to increase, not to decline, and not to be consumed, one generates desire, makes effort, exerts diligence, holds the mind, and establishes it correctly. Sharavati, what are called unwholesome and unwholesome Dharmas? They are the opposing sides of morality, samadhi, and wisdom. The opposing sides of morality are the deterioration of morality and the Dharmas that lead to the deterioration of morality. The opposing sides of samadhi are those that distract the mind and lead to the deterioration of samadhi. The opposing sides of wisdom are the deterioration of views and holding views as supreme.