Tibetan
།ཅི་ཡི་ངོ་བོར་གནས་པ་ལ། །གང་སྣང་རང་གི་ངོ་བོར་སྣང༌། ཁྲ་བོ་དག་ཏུ་གནས་པ་ལ། །སྣ་ཚོགས་སོ་སོའི་ཚུལ་དུ་སྣང༌། །ཀ་ནས་དག་པར་གནས་པ་ལ། །དྲི་མ་ཡེ་ནས་མེད་པར་སྣང༌། །འདི་ཀུན་བློ་ཡི་རིམ་པར་སྣང༌། ། རང་ངོ་ཀ་ནས་དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བདུན་དུ་བསྟན་པ་ཡང་རིག་པ་གཅིག་གི་དོན་འཇལ་བ་ལས་སོ་སོ་ནས་བརྟགས་ཀྱང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་དང་འདོད་ཚུལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་འདི་ཁོ་ནའོ་ཞེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པའི་ཁས་ལེན་ནི་འདིར་མི་འདོད། འོན་ཀྱང་ཆ་མཐུན་པ་མ་བསྟན་ན་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བརྗོད་ན། འདི་ལ་གང་ཟག་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་དང་ལམ་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་གཉིས་ལས། གྲུབ་མཐའ་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་གཞི་དྲུག་སྐྱོན་ཅན་དུ་བསྟན་པ་ནི་ཕྱོགས་རེ་ལ་ཞེན་ནས་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བར་ལྟུང་བ་ནི། དམུས་ལོང་དྲུག་གིས་ལྷའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ལག་པས་ཉུལ་ནས་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་འཇལ་བ་འདྲ་ལ། ལམ་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་ཀ་དག་སྐྱོན་མེད་རང་གཞུང་དུ་འདོད་པ་མིག་དང་ལྡན་པས་གླང་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་འཇལ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ཀུན་བློ་ཡི་རིམ་པར་སྣང༌། །རང་ངོ་ཀ་ནས་དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཞི་དྲུག་སྐྱོན་ཅན་དུ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅུང་ཟད་བཤད་ན་དྲུག་ལས། དང་པོ་གཞི་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་ལ་འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག བཀག་པའི་དོན་བསྡུ་བ་དང་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གནས་ལུགས་ནི་རྒྱ་གར་ཡང་མ་ཆད། ཕྱོགས་གང་དུའང་མ་ལྷུང༌། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཅེའོ། ། དེ་དགག་པ་ནི། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་ན། གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡང་དང་པོ་ཉིད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པར་ཐལ་ཏེ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡེ་ནས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སུ་ཡང་གཞི་དེ་ལས་འཁྲུལ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ་དང༌། འཁྲུལ་པ་འདི་འདག་མི་རིགས་པ་དང༌། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་གནས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་ན་འཁོར་བ་ཡང་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བས་གྲོལ་བར་མི་རིགས་པ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་ཐ་དད་པས་ལྷུན་གྲུབ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ལྷུན་གྲུབ་སྣ་ཚོགས་གཞི་དེ་ཉིད། །ཡང་དག་གཞི་ཉིད་མ་ལགས་ཏེ། ། གལ་ཏེ་ཡིན་ན་འདི་ལྟར་འགྱུར། །འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་འབད་པས་ནི། །གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་རིག་ཉིད་ཀྱིས་སྦགས་པའི་
Chinese
在何者的自性中安住，所显现的都显现为自己的自性。在五彩缤纷中安住，显现为各种各样的状态。从一开始就清净的状态中安住，显现为本来就没有垢染。这一切都显现为心的次第，自性本来就是清净的。如此等等。这样以七种方式来显示，也是衡量一个觉性的意义，即使分别考察，觉性的自性在词语、文字和意愿的表达上都无法成立，因此不应该执着于“唯有这个”的片面之词。然而，如果不指出相似之处，就无法理解，所以暂时说一下。对于此，就以两种人的角度来分析，即随顺建立的宗派和随顺道路。随顺宗派的人将六个基础显示为有缺陷，这是执着于片面而堕入极端执着的见地，就像六个盲人用手触摸大象，从而衡量形状和颜色一样。随顺道路的人认为本来清净无垢是自己的观点，就像有眼睛的人衡量大象的自性一样。这一切都显现为心的次第，自性本来就是清净的。如此等等。其中，首先稍微解释一下六个基础安住于有缺陷状态的特征，在六个基础中，首先对认为基础是任运自成的观点进行陈述，然后进行驳斥。驳斥的意义包括总结和三个方面，首先是：任运自成的状态，既没有中断印度（地名），也没有落入任何一方，一切功德本来就是任运自成的自性。驳斥是：如果一切功德都是任运自成的，那么突如其来的离垢之果也应该从一开始就是任运自成的，因为一切功德本来就是任运自成的。如果承认，那么任何人都不可能从那个基础中迷惑，而且这种迷惑也不应该被消除，并且会导致因中存在果，如果一切都是任运自成的，那么轮回也会变成任运自成的，因此不可能解脱，并且会导致因果不同而并非任运自成。如《虚空六法》中说：任运自成各种各样的基础，并非真正的基础，如果真是那样，就会变成这样，这样众生通过努力，也不会变成解脱，因为被无明所染污的
English
Whatever appears, appears as its own nature, abiding in the essence of what it is. Abiding in the variegated, it appears in various distinct forms. Abiding in the purity from the beginning, it appears without any defilement whatsoever. All of this appears as the sequence of the mind, its own nature being pure from the beginning. So it is said. Showing it in seven ways like this is also measuring the meaning of one awareness. Even if examined separately, the nature of awareness is not established in any way through words, letters, or expressions of desire. Therefore, clinging to the assertion that "this alone is it" is not desirable here. However, if similarities are not pointed out, it cannot be understood, so let me say something for the time being. Regarding this, considering it from the perspective of two types of individuals, there are those who follow the established tenets and those who follow the path. Those who follow the established tenets show the six bases as flawed, which is clinging to one side and falling into the view of clinging to extremes, like six blind men groping an elephant with their hands and measuring its shape and color. Those who follow the path consider original purity, without flaws, as their own doctrine, like someone with eyes measuring the nature of an elephant. All of this appears as the sequence of the mind, its own nature being pure from the beginning. So it is said. First, to explain briefly the characteristics of the six bases abiding in a flawed state, among the six, first, expressing the assertion that the base is spontaneously accomplished, and then refuting it. The meaning of refutation includes summarizing and three aspects, the first being: The state of spontaneous accomplishment is not cut off from India (place name), nor does it fall to any side. All qualities are the nature of abiding as spontaneously accomplished from the beginning. The refutation is: If all qualities are spontaneously accomplished, then the result of sudden freedom from defilement should also be spontaneously accomplished from the very beginning, because all qualities are already spontaneously accomplished from the beginning. If you assert this, then no one could possibly be deluded from that base, and this delusion should not be eliminated, and it would follow that the result exists in the cause. If everything is spontaneously accomplished, then samsara would also become spontaneously accomplished, so it would not be possible to be liberated, and it would follow that cause and effect are different and not spontaneously accomplished. As it says in the Sixth Space: Spontaneously accomplished various bases, are not the true base itself. If it were so, it would become like this, in this way sentient beings through effort, would not become liberated, because they are stained by ignorance.
Tibetan
ཕྱིར། །རིག་པ་ཡོད་པས་གྲོལ་གསུངས་ན། །འབྲས་བུ་ཡང་གྲོལ་ཉིད་མི་འགྱུར། །དཔེར་ན་སོལ་བ་ནག་པོ་ལ། །བྱི་དོར་གང་གིས་དཀར་པོ་ཡི། །མདོག་ཏུ་འགྱུར་བར་མི་ནུས་བཞིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པས། །ཡང་ན་ལྷུན་གྲུབ་མ་ལགས་སོ། ། ཞེས་སོ། །བཀག་པའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། འདིར་དེ་ལྟར་མི་འདོད་དེ། ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པས་འཁོར་བ་མ་གྲུབ། རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པས་འདས་པ་མ་གྲུབ། གཉིས་མེད་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པས་ཡེ་ནས་སྐྱོན་ལས་འདས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་དེ་ལ་ལྷུན་གྲུབ་འཆར་གཞིར་མཚོན་པ་ཙམ་ལས་རང་མཚན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལྟར་གནས་པའི་གཞི་དེ་ལ། །ལྷུན་གྲུབ་མཚོན་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་གཞི་མ་ངེས་པར་འདོད་པ་ལ་ཡང་གསུམ་ལས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། ངོ་བོ་གང་ཡང་མ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས། བློས་གང་ལྟར་བཏགས་པ་ཙམ་དེར་སྣང་བའོ་ཞེའོ། །དེ་དགག་པ་ནི། བློས་གང་བཏགས་ཡིན་ན་གཞི་དེ་འཁོར་བར་བཏགས་དུས་མྱང་འདས་སུ་མི་རུང་ལ། གཅིག་ཡིན་དུས་དུ་མར་མི་འཐད་པ་དང༌། ཕན་ཚུན་ངེས་པ་འཆོལ་བས་འཁྲུལ་གྲོལ་གོ་འཕོ་བར་ཐལ་བ་དང༌། ངེས་པ་མེད་ན་གྲོལ་ནས་འཁྲུལ་བར་ལྡོག་པར་ཐལ་ལ། མ་གྲོལ་བ་དེ་རང་དུས་དེ་ན་གྲོལ་ཟིན་དུ་ཐལ་བ་དང༌། ངེས་མ་ངེས་གཉིས་ཕན་ཚུན་གོ་འཕོ་བས་འཆོལ་བར་ཐལ་བ་དང༌། མ་ངེས་ན་གཞིར་མི་རུང་སྟེ་ས་མི་ཟིན་པའི་སྐྱོན་དང་བཅས་པར་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། མ་ངེས་པ་ཡི་གཞི་གསུངས་པ། །འདི་ཡང་གཞི་ཉིད་མི་བཏུབ་བར། །བདག་གིས་བློ་རིམ་འདི་ལྟར་གོ །འབྲས་བུ་རེས་འཇོག་ཅན་ཉིད་དམ། །ཡང་ན་ལྡོག་བཅས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །མ་ངེས་ངེས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ངེས་པའང་མ་ངེས་ཅན་དུ་ འགྱུར། །རང་གི་མ་ངེས་རང་ཡོད་པས། །ངེས་པ་ཡིན་ན་ལས་མཐའ་ བཞིན། །ཞེས་སོ། །དོན་བསྡུ་བ་ནི། འདིར་ནི་དེ་ལྟར་མི་འདོད་དེ། མིང་དོན་གང་དུའང་མི་འབྱེད་པས་ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྐྱེ་འགག་གནས་པ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་ཕྱོགས་འཛིན་དུ་ངེས་པ་གང་ཡང་མེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་གཞི་ངེས་པ་དོན་གྱི་དངོས་གཞིར་འདོད་པ་ལའང་གསུམ་ལས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། ངོ་བོ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། སྣང་ཚུལ་འསྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ་པ་མེ་དང་ཆུ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །དེ་དགག་པ་ནི། འགྱུར་མེད་ཁོ་ན་ཡིན་ན་བདག་རྟག་པར་འདོད་པ་དང༌། གཅིག་པར་ཐལ་བ་དང༌། འབད་པས་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཏེ་མ་དག་པའི་རིག་པ་དག་
Chinese
复次，如果说因为有明觉而解脱，那么果也就不变成解脱了。譬如黑色的煤炭，无论用什么擦拭，也不能变成白色。因为因和果是不同的，或者不是任运成就。《》“如是说。遮止的意义归纳起来是：这里不这样认为，因为本体从一开始就是清净的，所以没有轮回的成立。自性完全清净，所以没有涅槃的成立。因为是二取不立、离思离言的，所以本来就安住于远离过患的自性中，这只是象征性地表示任运成就的方案，而不是自相。又是那里面说到：如是安住的那个基，是任运成就所象征的自性。《》“第二，对于认为基不决定的，也有三种。表达所许是：本体什么也不是，所以自性不决定为一，只是随心所欲地安立而已。对此进行驳斥：如果随心所欲地安立，那么当基被安立为轮回时，就不能成为涅槃，当它是一时，就不应成为多。而且，由于相互决定的混乱，会导致迷乱和解脱的相互转换，如果没有决定，就会导致从解脱中倒退回迷乱，没有解脱的那个，在那个时候就会导致已经解脱。而且，不决定和决定二者相互转换，会导致混乱，如果不决定，就不能成为基，因为有不能抓住地面的过失，又是那里面说到：所说的这个不决定的基，这也不能成立为基。我这样认为。《》“果是轮流交替的吗？或者是具有倒退的性质吗？不决定会变成决定，决定也会变成不决定。《》“自己的不决定自己存在，如果是决定，就像业的尽头。《》“如是说。意义归纳起来是：这里不这样认为，因为在名言和实义上都不作区分，所以断定本来没有出生的法性没有生灭住，因此认为法性如虚空般，没有任何可以执着的决定。第三，对于认为基决定是意义的真实本体的，也有三种。表达所许是：本体不变如虚空，显现的方式不可改变如火和水。《》“对此进行驳斥：如果仅仅是不变，就会导致承许有常我，会导致成为一体，会导致不可能通过努力而解脱，因为不净的明觉
English
Furthermore, if it is said that liberation comes from having awareness, then the result would not change into liberation. For example, just as black coal cannot be turned white no matter how much it is scrubbed, since the cause and result are different, it is not spontaneously accomplished. "Thus it is said." The meaning of the refutation is summarized as follows: Here, it is not accepted in that way, because the essence is pure from the beginning, so there is no establishment of samsara. The nature is completely pure, so there is no establishment of nirvana. Because it is non-dual, beyond thought and expression, it abides in the nature of being free from faults from the beginning. This only symbolically represents the spontaneously accomplished plan, but it is not its own characteristic. Again, in that very text, it says: That basis that abides in such a way is the nature that symbolizes spontaneous accomplishment. "Thus it is said." Secondly, regarding the view that the basis is indeterminate, there are also three aspects. The expression of the assertion is: Since the essence is nothing at all, the nature is not determined as one, but it appears merely as whatever is imputed by the mind. The refutation of that is: If it is imputed by the mind, then when the basis is imputed as samsara, it cannot be nirvana, and when it is one, it should not be many. Moreover, since the mutual determination is confused, it would entail the interchange of confusion and liberation. If there is no determination, it would entail reversing from liberation to confusion, and that which is not liberated would entail being already liberated at that very time. Moreover, the interchange of non-determination and determination would entail confusion, and if it is not determined, it cannot be a basis, because it has the fault of not being able to grasp the ground. Again, in that very text, it says: The basis of indeterminacy that is spoken of, this also cannot be established as a basis. I think in this way. "Is the result alternating? Or does it have the nature of reversal? The indeterminate becomes determinate, and the determinate also becomes indeterminate. "Since one's own indeterminacy exists on its own, if it is determinate, it is like the end of karma. "Thus it is said. The meaning is summarized as follows: Here, it is not accepted in that way, because there is no distinction made between name and meaning, so it is determined that the nature of phenomena, which is unborn from the beginning, has no arising, ceasing, or abiding. Therefore, it is believed that the nature of phenomena is like the sky, and there is no determination that can be clung to. Thirdly, regarding the view that the determined basis is the actual entity of meaning, there are also three aspects. The expression of the assertion is: The essence is unchanging like the sky, and the way it appears cannot be transformed like fire and water. "The refutation of that is: If it is only unchanging, it would entail asserting a permanent self, it would entail being one, and it would entail that liberation through effort is impossible, because impure awareness