Tibetan
ཐར་བ་ཐོབ་དུས་མེད། །དེ་བས་ད་ལྟ་ཕྱི་མོའི་ནང་དབྱིངས་སུ། །སྐད་ཅིག་རང་གནས་ཏིང་འཛིན་ལ་བཟླ་གཅེས། །ཆོས་སོ་ཅོག་རྣམས་ལྷུན་གྲུབ་རིག་པར་བཟླ། །ལྷུན་གྲུབ་རང་མལ་ཀ་དག་ཆེན་པོར་བཟླ། །ཀ་དག་དམིགས་བསམ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བཟླ། །འདི་ནི་ལྷུན་གྲུབ་ངེས་པའི་ལ་བཟླ་ཡིན། །གནས་ལུགས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིསགྲུབ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་སྟེ་གནས་གསུམ་པའོ།། །། དེ་ནས་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ནི། །རིག་པ་གཅིག་པུ་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཞི། །དུ་མར་སྣང་ཡང་གཅིག་ལས་མ་གཡོས་ཞེས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྩ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྟན། །ཇི་ལྟར་ནོར་བུ་གཅིག་ལ་མེ་དང་ཆུ། །སོ་སོའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐ་དད་བྱུང་༼༤༽ན་ཡང༌། །རྩ་བ་གཅིག་སྟེ་བཻཌཱུར་དག་པ་བཞིན། །རང་རིག་གཅིག་ལས་འཁོར་འདས་གཉིས་ཤར་ཡང༌། །རྩ་བ་གཅིག་སྟེ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིག་དང་མ་རིག་སྒྱུ་མའི་ཁྱད་པར་ཙམ། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་རིག་ངོར་སྣང་ངོ་ཅོག །སྣང་བའི་དུས་ནས་དང་༼༥༽ངོ་སྟོང་པར་གཅིག །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་བཞིན། །སྣང་བཞིའི་རིག་པ་དངོས་མེད་བར་སྣང་བཞིན། །ཡེ་སྟོང་ཡོངས་སྟོང་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་གཅིག །ཐམས་ཅད་དབྱིངས་གཅིག་གདོད་ནས་དག་པས་ན། །གཉིས་ཞེས་མི་གནས་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་འདུས། །གྲྭ་ཟུར་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ཨེ་མ་ཧོ། །འབྱུང་ལྔར་སྣང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང༌། །མ་སྐྱེས་མཉམ་ཉིད་གཅིག་ལས་གཡོས་པ་མེད། །སྲིད་པར་སྣང་ཡང་འགྲོ་དྲུག་སྟོང་པའི་གཟུགས། །གཞི་སྣང་རིག་པའི་ངང་ལས་གཡོས་པ་མེད། །བདེ་སྡུག་སྣང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ངང༌། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལས་གཡོས་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་དབྱིངས་གཅིག་སྟོང་པའི་ངང༌། །སྐྱེ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །རང་རིག་ཀློང་ཆེན་དོན་གྱི་དབྱིངས་འདི་ན། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཉག་གཅིག་བཞུགས། །དུ་མར་མི་དམིགས་ཆ་ཤས་སྤྲོས་དང་བྲལ། ། མི་གཡོ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ཕོ་བྲང་ལགས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་གཞན་མི་བཞུགས། །འདོད་འབྱུང་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་མཛོད། །སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་རྒྱལ་བའི་ཞིང་ཁམས་ལགས། །ཀློང་ཆེན་ཉག་གཅིག་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པ། །འདི་ལས་ཀུན་འཕྲོས་མ་ལུས་ཆོས་སོ་ཅོག །རྒྱུ་འབྲས་བཟློག་པས་རྩ་བའི་འཕྲོ་གཞིར་གཅིག །དེ་ཉིད་སྟོང་གསལ་ཆོས་ཉིད་ཡངས་པ་ཆེ། །ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དག་པར་གསལ། །རང་བྱུང་གཅིག་གིས་འཁོར་
Chinese
没有获得解脱的时候。 因此现在在外相的内界中， 刹那安住自性，珍重修持禅定。 一切诸法，修持为任运成就的觉性。 任运成就安住自性，修持为原始清净大界。 原始清净无有能指所思所言，修持于此。 这是任运成就的决定修持。 从《实相宝藏论》中，一切法自始任运成就而确立，即第三品。 །། 之后宣说唯一自性， 觉性唯一是诸法之基。 虽显现为多，然未离于一，如是说。 自生智慧，宣说为根本唯一。 犹如一颗宝珠，因火与水， 各自的因缘而显现不同， 然根本唯一，如清净的琉璃。 自明一性中，轮回与涅槃二者显现， 然根本唯一，即胜义菩提心。 仅是觉与不觉，如幻的差别。 显现世间轮回涅槃，一切皆于觉性中显现。 。显现之时，与༼༥༽空性本然为一。 。如梦幻、如水月， 四相之觉性，如无实之虚空。 原始空、完全空，与戏论分离为一。 。一切法界一味，本初即清净， 故不存二，融于一明点。 无有边角的法身，唉玛吙！ 虽显现为五大，然于菩提心之性中， 无生平等，未离于一。 虽显现为有，然六道为空性之相。 从基显觉性之性中，未曾移动。 虽显现为苦乐，然于菩提心之精要中， 自生智慧，未离于一。 因此诸法，于法界一味空性中， 应知为无生菩提心。 自明大圆满，意义之法界中， 三世诸佛之密意唯一安住。 不执为多，无有部分，远离戏论。 。不动菩提心之宫殿啊！ 唯有自生智慧安住，此外无有。 如意宝珠，珍贵之法藏。 三身任运成就，诸佛之净土啊！ 大圆满唯一，非由谁所造作， 由此生起一切，无余诸法。 。因果颠倒，根本之生处为一。 。彼即空明，法性广大。 无有偏颇，如虚空般清净明澈。 自生一性，轮回
English
There is no time to attain liberation. Therefore, now in the inner realm of the outer appearance, Cherish and cultivate the samadhi of momentary abiding in one's own state. Cultivate all dharmas into spontaneously accomplished awareness. Cultivate spontaneous accomplishment abiding in its own place into the great primordial purity. Cultivate primordial purity into that which is beyond object, thought, and expression. This is the definitive cultivation of spontaneous accomplishment. From "The Precious Treasury of Reality," all dharmas are established as primordially spontaneously accomplished, which is the third chapter. །། Then, the teaching of the sole nature is: Awareness alone is the basis of all dharmas. Although appearing as many, it does not move from the one, so it is said. Self-arisen wisdom is taught as the single root. Just as a single jewel, due to fire and water, Appears differently due to their respective conditions, Yet the root is one, like pure beryl. From the single self-awareness, samsara and nirvana both arise, Yet the root is one, the ultimate bodhicitta. Only the difference between awareness and non-awareness is like an illusion. The phenomenal world, samsara and nirvana, all appear in the face of awareness. . From the time of appearance, and ༼༥༽emptiness are primordially one. . Like a dream, an illusion, the moon in water, The awareness of the four appearances is like insubstantial space. Primordially empty, completely empty, one in being free from elaboration. . Since all is one realm, pure from the beginning, There is no duality, merging into a single bindu. The dharmakaya without angles or corners, Emaho! Although appearing as the five elements, in the nature of bodhicitta, Unborn, equal, not moving from the one. Although appearing as existence, the six realms are the form of emptiness. From the nature of the ground appearance awareness, there is no movement. Although appearing as happiness and suffering, in the essence of bodhicitta, Self-arisen wisdom does not move from the one. Therefore, all dharmas, in the one realm of emptiness, Should be known as unborn bodhicitta. In the vast expanse of self-awareness, the realm of meaning, The single intention of the Buddhas of the three times abides. Not fixating on multiplicity, without parts, free from elaboration. . The unmoving palace of bodhicitta! Only self-arisen wisdom abides, nothing else. The wish-fulfilling jewel, the precious treasury of dharma. The spontaneously accomplished three bodies, the pure land of the Buddhas! The great perfection, the only one, not made by anyone, From this arises everything, all dharmas without remainder. . Reversing cause and effect, the root source is one. . That is empty and clear, the vastness of dharmata. Without bias, clear like pure sky. Self-arisen one, samsara
Tibetan
འདས་ཀུན་བྱས་ཀྱང༌། ། རྩ་བའི་རིག་པ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་བྱ་རྩོལ་འདས་པར་གནས། །དཔེ་དོན་མཐུན་པར་དབྱིངས་གཅིག་ཀློང་ཆེན་ངང༌། །དུ་མའི་སྒྲོ་དང་སྐུར་བ་ཞི་བ་ཡིན། །ཡོད་མེད་འདས་པ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ལ། །ཆོས་སྐུ་༼༡༽མ་འགགས་རོལ་པ་ཅི་ཤར་ཡང༌། །རང་ངོ་བསམ་བྲལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཀློང༌། ། སྒྲ་ཚིག་ཐ་སྙད་ཀུན་ལས་འདས་པ་ལགས། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ། །གཉིས་སུ་མེད་དེ་བགྲངས་ན་བརྗོད་དུ་མེད༼༡༽། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་གསལ། །ཇི་བཞིན་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ལས་གཡོས་པ་མེད། །གཅིག་ལ་ཀུན་འབྲེལ་ཆོས་རྣམས་རྫོགས་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཏེ། །གང་སྣང་དུས་ནས་ཐ་དད་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད། ། གཉིས་མེད་སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་རང་མདངས་སུ། །ཕྱི་ཡི་ཆོས་ཀུན་༼༢༽ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། །ནང་གི་ཆོས་རྣམས་རིག་པ་ཟང་ཀ་མ། །གཅིག་དང་དུ་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ། །དབྱིངས་གཅིག་རྟོགས་པ་རིག་པའི་གནད་དུ་བཀྲོལ། །ཆོས་ཀུན་རོ་གཅིག་འགག་ཏུ་བསྡམས་པ་ནི། །ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་རྫུན་སྣང་སྟོང་པའི་ངང༌། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་བཟོ་མེད་གཅིག་ཏུ་ཞོག །གང་སྣང་ཐོག་དེར་སྟོང་གསལ་ཉག་གཅིག་འཆར། །སེམས་སྣང་རྟོག་ཚོགས་རང་ཡལ་སྟོང་པའི་ངང༌། ། གང་ཤར་འགྱུས་པ་རང་བབས་ལྷུག་པར་ཞོག །འགྱུ་འཕྲོའི་ཐོག་ནས་ཆོས་ཉིད་དགོངས་པར་གསལ། །ཡུལ་སེམས་བར་མེད་མཉམ་པའི་རང་དུས་ན། །རང་སངས་རྗེས་མེད་དམིགས་གཏད་བྲལ་བར་ཞོག ༼༣༽།ངང་གདངས་༼༤༽དོན་ལས་ལྷག་མཐོང་ཡེ་ཤེས་གསལ། །སྙིང་པོ་གཅིག་ལ་གནད་གསུམ་འགག་བསྡམས་པས། །རྟོགས་དང་མི་རྟོགས་ཡེ་ནས་མཉམ་པ་དང༌། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུར་མཉམ་པ་དང༌། །གོལ་སྒྲིབ་གཉིས་མེད་དགོངས་པར་མཉམ་པ་སྟེ། ། བར་མཚམས་མེད་པ་དོན་གྱི་རང་ས་ཟིན། །བཏང་བཞག་མེད་པ་ངེས་པའི་སྙིང་པོ་རྙེད། །འགྲོ་འོང་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་དགོངས་པར་གནས། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ས་ལ་འུབ་ཆུབ་བོ། །ཡངས་སོ་ཆེའོ་མཁའ་མཉམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །སྤངས་ཐོབ་མེད་དེ་༼༥༽ཐིག་ལེ་གཅིག་གི་ཀློང༌། །རང་སར་གྲོལ་ལོ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ མེད། །ཟད་སར་ཕྱིན་ནོ་བློ་འདས་ཕྱལ་བར་ཡས། །ནུབ་པ་མེད་པའི་རྒྱལ་མཚན་རྩེ་མོ་ལ། །སྟོང་ཁམས་གསལ་བའི་ཉི་ཟླ་ཤར་བ་ལགས། །རང་རིག་གཅིག་གིས་ཆོས་ཀུན་བཅིངས་བ་ནི། །མཐའ་ཡས་མུ་བཞི་༼༡༽སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས། ། འཁོར་འདས་མ་ལུས་ཤར་ཡང་དབྱིངས་ནས་ཤར།
Chinese
一切已作竟，然根本之觉性，无人曾造作，如虚空一般，安住于超离作为。譬喻与意义相符，于一法界大空性中，寂灭诸多的增益与诽谤。超越有无，于意义之精华上，法身（藏文：ཆོས་སྐུ་）无有止息，任运显现，然其自性，是离思离言之空性，超越一切名言词句。一切生起之精华，菩提心上，无有二元，若计数则不可说。佛陀、有情、显现、存在、器界、情界皆明晰，如实安住于一法性中，无有动摇。一即一切，诸法圆满，此乃菩提心之伟大功德，无论显现为何，当下即断除分别与增益。于无二之心性，空性之自明中，外在诸法皆应了知，内在诸法，觉性赤裸无饰。于无有一与多之法性中，证悟一法界，是觉性之要诀。诸法一味，总摄于扼要处，一切境相皆是虚假显现，于空性中，无论如何显现，皆安住于无造作之一味中。无论显现为何，当下即是空明独一之显现。心之显现，念头之生起，自然消融于空性中。无论生起何者，任其自然安住。于流动生灭中，明了法性之深意。境与心无有间隔，于平等之自性时，自性解脱，无有痕迹，无有执着。自性光明，于意义上，更增胜观智慧之明晰。于一精华上，以三要点扼要摄持，证悟与未证悟，本即平等，境与心无二，与法身平等，迷乱与清净无二，与密意平等，无有间断，把握意义之自性。无有取舍，获得确信之精华。无有来去，安住于法性之密意中。于无有迁变之地，获得稳固。广大啊，与虚空等同之胜者之心意。无有断证，于一明点之空性中，于自性中解脱，无有证悟与未证悟。到达尽头，超越心识，广大无垠。于无有衰败之胜幢顶端，显现空性光明之日月。一自明觉性，系缚一切法，无边四方，显现与存在之诸法，轮回与涅槃，无余显现，然皆从法界中显现。
English
Although all actions have been done, the root awareness has not been created by anyone. Like the sky, it abides beyond effort. The analogy and meaning are in harmony, and in the great expanse of the one realm, the imputations and slanders of many are pacified. Transcending existence and non-existence, in the essence of meaning, the Dharmakaya (Tibetan: ཆོས་སྐུ་) is unceasing, and whatever arises is a display, but its own nature is a space beyond thought and expression, transcending all words and terms. In the essence of all arising, in Bodhicitta, there is no duality, and if counted, it is inexpressible. Buddhas, sentient beings, appearances, existence, the outer world, and the inner world are all clear, and they abide as they are in the one Dharma nature, without wavering. All things are interconnected in one, and all dharmas are complete. This is the great quality of Bodhicitta, and whatever appears, the distinctions and imputations are cut off from that moment. In the non-dual nature of mind, in the self-luminousness of emptiness, all external dharmas should be known, and all internal dharmas are naked awareness. In the Dharma nature without one or many, realizing the one realm is the key to awareness. All dharmas are of one taste, and are bound together in the essential point. All appearances are false appearances in emptiness, and however they appear, abide in the one taste of non-fabrication. Whatever appears, at that moment, the single appearance of emptiness and clarity arises. The appearances of the mind, the arising of thoughts, naturally dissolve into emptiness. Whatever arises, let it abide naturally. In the flow of arising and ceasing, clarify the profound meaning of Dharma nature. When the object and mind are without interval, in the natural time of equality, self-liberation occurs, without trace, without attachment. Self-luminousness, in meaning, further clarifies the wisdom of insight. On one essence, with three key points, realization and non-realization are equal from the beginning, object and mind are non-dual, equal to Dharmakaya, confusion and purity are non-dual, equal to intent, without interruption, grasping the self-nature of meaning. Without acceptance or rejection, the essence of certainty is found. Without going or coming, abide in the intent of Dharma nature. On the ground without change, obtain stability. Vast, like the mind of the Victorious One equal to space. Without abandonment or attainment, in the emptiness of one bindu, liberated in self-nature, without realization or non-realization. Reaching the end, transcending mind, vast and boundless. On the top of the victory banner without decay, the sun and moon of the clear emptiness realm appear. One self-awareness binds all dharmas, the limitless four directions, the dharmas of appearance and existence, samsara and nirvana, all appear without remainder, but all appear from the Dharmadhatu.