Tibetan
དེ་ལྟར་ཞག་གཅིག་བྱས་པས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བན་མ་བུན་དུ་སྣང་བ་དང༌། ཧཱུཾ་གིས་གང་བ་སྙམ་དུ་འཆར་ཏེ། དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་ཕྱི་སྣང་བའི་དབང་དུ་ནང་རིག་པ་མི་འགྲོ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །ནང་ཕུང་པོ་ལ་རྒྱས་གདབ་པ་ནི། ཧཱུཾ་བརྗོད་དུས་ཕྱིའི་ཧཱུཾ་རྣམས་གཅིག་བྱུང་གཉིས་བྱུང་ལ་སྣ་བུག་གཡོན་ནས་ཁོང་པར་ཞུགས་ཏེ། ནང་མེར་གྱིས་ཁེངས་པར་བསམས་པས། ལྟོ་བ་མི་བདེ་པ་སྙམ་པ་དང༌། ཧཱུཾ་གིས་གང་བ་སྙམ་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ནི་ཕུང་པོས་རིག་པ་བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། ། གཉིས་པ་རྩལ་སྦྱང་བ་ལའང་གཉིས་ལས། ཕྱི་སྣང་བ་ལ་རྩལ་སྦྱོང་བ་ནི། ཧཱུཾ་ངར་དང་ལྡན་པ་བརྗོད་དུས། ཧཱུཾ་གིས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཕར་ཐལ་ཚུར་ཐལ་ཁོལ་ཚེར་མ་ལུས་པར་ཕུག་པར་བསམས་པས། སྣང་བ་འདི་སང་སེང་ཁྲལ་ཁྲོལ་ལ་སོང་བར་སྙམ་མོ། །དེས་ནི་སྣང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་འབྱོངས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །ནང་ཕུང་པོ་ལ་རྩལ་སྦྱོང་བ་ནི། ཧཱུཾ་གིས་རང་གི་ལུས་ཁོལ་ཚོར་མ་ལུས་པར་ཡར་ཐལ་མར་ཐལ་ཕར་ཐལ་ཚུར་ཐལ་དུ་ཕུག་པར་བསམ་ཞིང༌། ཧཱུཾ་ངར་བསྐྱེད་ནས་བརྗོད་པས། ཤ་འཕར་བ་དང་ཁྲལ་ཁྲོལ་དུ་སོང་བ་སྙམ་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ནི་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། ། གསུམ་པ་མཉེན་བཙལ་ཞིང་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ལའང་གཉིས་ལས། མཉེན་བཙལ་བ་ནི། ཤིང་ལ་སོགས་པ་རིང་བ་ཞིག་ལ། ཧཱུཾ་ཕྲེང་བ་བརྒྱུད་པའམ། རིང་པོ་གཅིག་ལ་གཅིག་ཁྲིས་ཁྲིས་རྩེ་མོའི་བར་འཁྲིལ་ནས་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་གྲོལ་བ་ལ་དམིགས་པ་གཏད་ཅིང༌། ཧཱུཾ་རིང་པོ་བརྗོད་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟར་སྦྱངས་པས། སེམས་གར་གཏད་དུ་ཟིན་པ་སྙམ་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ནི་དམིགས་པ་གར་ཡང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད་ དོ། །ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ནི། རི་མོ་སྲིན་བུའི་འགྲོས་ལྟ་བུ་མཐོང་ཚད་ཀྱི་བར་དུ་བསམ་པ་ལ་ཧཱུཾ་ཞུགས་ཏེ་སོང་བས། ཕར་ཕར་སོང་བའི་འཁྱོགས་མཚམས་སུ་ཧཱུཾ་བརྗོད་ཅིང༌། མི་མཐོང་བ་ནས་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕར་སོང་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་རི་དང་ལུང་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ཀྱིས་བསམས་ལ་ཧཱུཾ་རིང་པོར་བརྗོད་པས། ཤེས་པ་འབོལ་ཤིག་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ནི་རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ངག་གི་སྔོན་འགྲོ་ལ་དགོས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐུན་མོང་གི་དགོས་པ་ནི། ངག་གི་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པ་དང༌། བར་ཆད་ཞི་བ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་དུ་ངག་གི་སྡིག་པ་འདག་པའོ། །མཆོག་གི་དགོས་པ་ནི། ངག་འཁོར་བར་མི་འཇུག་པ་དང༌
Chinese
這樣做了一天，所有的顯現都顯得模糊不清，並且覺得充滿了（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）。因此，在正行的時候，有必要不讓內在的覺性受到外在顯現的影響。關於在內在蘊聚上加持，當念誦（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）時，觀想外在的（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）一個接一個地從左鼻孔進入體內，充滿了內在的火焰。這樣觀想後，會覺得肚子不舒服，並且覺得充滿了（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）。這有必要從蘊聚束縛覺性中解脫出來。第二，關於練習力量，也有兩種。關於在外在顯現上練習力量，當念誦充滿力量的（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）時，觀想（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）穿透所有顯現的事物，無論是遠處還是近處，沒有留下任何空隙或障礙。這樣觀想後，會覺得這個顯現變得空蕩蕩、鬆散散的。這有必要熟練掌握顯現的無自性。關於在內在蘊聚上練習力量，觀想（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）穿透自己的身體，沒有留下任何空隙或感覺，向上穿透、向下穿透、向遠處穿透、向近處穿透。產生（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）的力量並念誦，會覺得肉在跳動，變得鬆散散的。這有必要使蘊聚轉變為無自性。第三，關於尋求柔軟並進入道路，也有兩種。關於尋求柔軟，在較長的木頭等物上，串上（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）的念珠，或者在一根長物上，一個緊挨著一個地纏繞到頂端，然後逐漸解開，專注於此。念誦長長的（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽），並在所有事物上這樣練習，會覺得心可以隨意安住。這有必要能夠隨意轉變目標。關於進入道路，觀想（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）進入像蟲子爬行般的線條，直到可見的盡頭。在遠去的彎曲處念誦（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽），從不可見處一直延伸到那邊，不再返回，用心觀想山和山谷等，並念誦長長的（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽），會產生鬆弛的覺知。這有必要使覺性達到極限。這樣，關於語的加行，有兩個必要。第一，共同的必要是：轉變語的執著，平息障礙，以及這兩者的共同作用是淨化語的罪業。殊勝的必要是：不讓語進入輪迴。
English
Having done that for one day, all appearances seem blurred, and it feels like it is filled with Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable). Therefore, during the main practice, it is necessary not to let the inner awareness be influenced by external appearances. Regarding blessing the inner aggregates, when reciting Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable), visualize the external Hūṃs (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable) coming one after another from the left nostril into the body, filling the inner space with fire. After visualizing this, one may feel discomfort in the stomach and feel filled with Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable). This is necessary to liberate awareness from being bound by the aggregates. Second, regarding practicing strength, there are also two types. Regarding practicing strength on external appearances, when reciting Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable) with vigor, visualize Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable) penetrating all appearing objects, whether far or near, without leaving any gaps or obstacles. After visualizing this, one may feel that this appearance has become empty and loose. This is necessary to become proficient in the selflessness of appearances. Regarding practicing strength on the inner aggregates, visualize Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable) penetrating one's own body, without leaving any gaps or sensations, penetrating upwards, downwards, farwards, and nearwards. Generate the power of Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable) and recite, and one may feel the flesh throbbing and becoming loose. This is necessary to transform the aggregates into selflessness. Third, regarding seeking suppleness and entering the path, there are also two types. Regarding seeking suppleness, on a long piece of wood or something similar, string a rosary of Hūṃs (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable), or on a long object, wrap one tightly next to the other to the top, and then gradually unwind it, focusing on this. Recite a long Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable), and practice this on all objects, and one may feel that the mind can be placed anywhere. This is necessary to be able to transform the object of focus at will. Regarding entering the path, visualize Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable) entering a line like the path of a worm, up to the limit of what is visible. Recite Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable) at the bends where it goes far away, and from the invisible, extend it to the other side, never returning, contemplate mountains and valleys with the mind, and recite a long Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable), and a relaxed awareness will arise. This is necessary to bring awareness to its limit. Thus, regarding the preliminary practice of speech, there are two necessities. First, the common necessity is: to reverse the attachment to speech, to pacify obstacles, and the common benefit of both is to purify the sins of speech. The supreme necessity is: to prevent speech from entering samsara.
Tibetan
། ལོངས་སྐུར་གྲོལ་བ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་དུ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་རྡོ་རྗེ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། ། གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ནི་དང་པོ་བྱུང་ས་དང༌། །བར་དུ་གནས་ས་ཐ་མར་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟག་དཔྱད་པས། །སེམས་སྦྱོང་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། །ཞེས་པས། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟག་པའི། དང་པོ་བྱུང་ས་བྱུང་མཁན་ལ་བརྟག་པ་ནི། ཝལ་གྱིས་འཆར་འཆར་འདྲ་བའི་སེམས་ཤར་བ་རང༌། སྣང་དུས་ཉིད་ལ་བརྟག་སྟེ། ཕྱི་སྣང་བ་ལས་བྱུང་ངམ། ནང་ཕུང་པོ་ལས་བྱུང་ངམ། ཡོད་པ་ལས་བྱུང་ངམ། མེད་པ་ལས་བྱུང་ངམ། སྙམ་དུ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་སོ་སོར་ཕྱེ་ལ་གང་ལས་བྱུང༌། སེམས་ལས་སེམས་བྱུང་ངམ། སེམས་དེ་རང་ལ་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་ཅི་འདུག ཕྱི་ནང་འདུག་གམ། རྟག་ཆད་འདུག་གམ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་འདུག་གམ། ཁ་དོག་དབྱིབས་མཚན་འདུག་གམ། སྙམ་དུ་དཔྱད་པས། བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན་མེད་པར་གཏམ་ལ་ཕེབས་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བ། ཤར་བར་སྣང་དུས་ནས་ཤར་བ་མེད་པ། གདོད་མའི་གཤིས་ཆོས་སྐུ་དང་ངོ་འཕྲོད་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གནས་ས་ཕྱི་སྣང་བ་རང་གི་ཕུང་པོ་དང་བཅས་པ། གནས་མཁན་ད་ལྟར་གྱི་དྲན་རིག་ཏུ་སྣང་བ་འདི་ཉིད་སྔ་མ་ལྟར་བརྟགས་པས། སེམས་སུ་སྣང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསལ་སྟོང་ནམ་མཁའི་དགོངས་པར་ཤར་བ་ནི། ངོ་བོ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལོངས་སྐུ་དང་ངོ་འཕྲོད་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འགྲོ་ས་འགྲོ་མཁན་ཡང་དེ་ལྟར་དཔྱད་དེ། རྟོག་པ་ཡལ་དུས་གར་སོང་བརྟགས་པས། འགྲོ་བར་སྣང་ཡང་སོང་བ་མེད་པར་ཤེས་པས་རིག་སྟོང་རྗེས་མེད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་ངོ་འཕྲོད་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ལ་དགོས་པ་གཉིས་ལས། ཐུན་མོང་གི་དགོས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པ་དང༌། བར་ཆད་ཞི་བ་དང༌། ཐུན་མོང་དུ་སྡིག་པ་འདག་པའོ། །མཆོག་གི་དགོས་པ་ནི། སེམས་འཁོར་བར་མི་འཇུག་པ་དང༌། ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བ་དང༌། ཐུན་མོང་དུ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། ། གཉིས་པ་རྣལ་དུ་དབབ་པ་ནི། ལུས་སེམས་ཁོང་གློད་ལ། སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་ཀྱིས་ཆུ་ཆད་པའི་རང་འཐག་ལྟར་རྩོལ་བ་ཞིག་པའི་ངང་ལས། ལུས་མི་གཡོ། ངག་མི་བརྗོད། སེམས་མི་རྟོག་པར་བཞགས་པས། ཐར་ཆང་པ་ལས་ངལ་སོས་པ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །དེའང་ལུས་རྣལ་དུ་ཕབ་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱས། ངག་རྣལ་དུ
Chinese
获得报身，以及这两者的共同之处是，所有佛的语金刚与二无别。第三是心的前行：在《摧毁论》中说：“心最初生处，中间住处，最终去处。如是观察此三者，调伏心识知心性。”因此，观察生处、住处、去处这三者。首先，观察生处、生者，就像瓦砾般显现的心生起时，就在显现之时观察：是从外境显现，还是从内蕴显现，还是从有显现，还是从无显现？像这样将微尘一一分开，是从何处生起？是从心生心，还是心自身有什么自性可以确定？内外存在吗？常断存在吗？见修行为果存在吗？颜色形状名称存在吗？像这样观察时，没有生处和生者，这就是在谈论：远离对空性的执着，从显现之时起就没有显现，需要与原始的自性法身相认。住处，包括外境和自身的蕴，住者是现在显现的觉知，像前面一样观察，显现为心的自性不存在，在明空如虚空的境界中显现，这就是：无自性的心性需要与报身相认。去处、去者也像那样观察，当念头消失时，观察去了哪里，虽然显现为去，但知道没有去处，因此明空无迹需要与化身相认。如是心的前行有两个必要，共同的必要是：心的执着消退，障碍平息，共同地罪业清净。殊胜的必要是：心不堕入轮回，获得法身，共同地需要与所有佛的意金刚无二无别。第二是安住：放松身心，像狮子卧式一样，像水干涸的自磨机一样，在努力停止的状态中，身体不动，语不言说，心不分别，安住于此，就会产生像从酒馆休息一样的安乐。也就是身体安住，菩提心增长，语安住
English
Attaining the Sambhogakaya, and the commonality of these two is that the speech vajra of all Buddhas becomes non-dual. The third is the preliminary of the mind: In the Madhyamaka-karika it says: "The mind is the place of arising at first, the place of dwelling in the middle, and the place of going in the end. By examining these three in this way, one trains the mind and knows the nature of the mind." Therefore, examine the three of arising, dwelling, and going. First, examine the place of arising, the one who arises, when the mind arises like a crumbling ruin, examine it at the very moment of appearance: Does it arise from external appearances, or from internal aggregates, or from existence, or from non-existence? Like this, separate the dust particles one by one, from where does it arise? Does mind arise from mind, or does the mind itself have any nature that can be determined? Does it exist internally or externally? Does permanence or cessation exist? Does view, meditation, conduct, or result exist? Does color, shape, or name exist? When examining like this, there is no place of arising and no one who arises, this is what is being talked about: being free from clinging to emptiness, not arising from the moment of appearance, there is a need to recognize the primordial nature Dharmakaya. The place of dwelling includes external appearances and one's own aggregates, the one who dwells is the awareness that appears now, examine it as before, the nature of the mind that appears is non-existent, appearing in the clear and empty sky-like state, this is: the nature of the mind without inherent existence needs to be recognized as the Sambhogakaya. The place of going, the one who goes, is also examined in the same way, when thoughts disappear, examine where they have gone, although it appears to go, but knowing that there is no place to go, therefore the clear and empty without trace needs to be recognized as the Nirmanakaya. Thus, the preliminary of the mind has two necessities, the common necessity is: the clinging of the mind subsides, obstacles are pacified, and commonly sins are purified. The supreme necessity is: the mind does not fall into samsara, attains the Dharmakaya, and commonly there is a need to become non-dual with the mind vajra of all Buddhas. The second is to abide: Relax the body and mind, like the lion's sleeping posture, like a self-grinding mill with dried-up water, in a state of ceasing effort, the body does not move, the speech does not speak, the mind does not conceptualize, abiding in this, there will be happiness like resting from a tavern. That is, the body abides, bodhicitta increases, speech abides