Tibetan
ནི། བླ་མས། དངོས་པོ་གང་ལའང་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །བལྟར་མེད་པའོ། །སྲོག་མེད་པའོ། །སྙིང་པོ་མེད་ པའོ། །ཡ་མ་བརླའོ། །ཚིག་མེད་པའོ། །ཡི་གེ་མེད་པའོ། །སྒྲ་མེད་པའོ། །ཐ་སྙད་མེད་པའོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །ཞེས་བརྗོད་ནས། སེམས་ཉིད་འདི་ལ་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་རང་བཞིན་མེད། ངོས་གཟུང་མེད་པས་བལྟར་མེད། ཡོད་མེད་ལས་འདས་པས་སྲོག་མེད། ཡིན་མིན་མེད་པས་སྙིང་པོ་མེད། མེད་ལ་སྣང་ལ་ངོ་བོས་སྟོང་པས་ཡ་མ་བརླ། གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་ཚིག་མེད། དམིགས་བསམ་དང་བྲལ་བས་ཡི་གེ་མེད། ངག་ལས་འདས་པས་སྒྲ་མེད། སྨྲ་བསམ་ལས་འདས་པས་ཐ་སྙད་མེད། བརྗོད་བྱ་ལས་འདས་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆོས་ཉིད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དབང་ནི། བླ་མས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་ལ། །འདོད་ཅིང་ཞེན་པའི་བློ་ནི་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ལ། །མཚན་མ་ཚིག་ཕྱིར་འབྲངས་བ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །སྙིང་པོ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་ལ། །གཞན་བྱུང་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །སེམས་ཉིད་སྐྱེ་ཤི་གཉིས་ལས་འདས་པ་ལ། །སྐྱེ་འགག་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །འབྲས་བུ་རང་རྫོགས་སྨོན་ལམ་བྲལ་བ་ལ། ། རྣམ་དཔྱོད་དུས་ལ་བལྟས་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ། །བླང་དོར་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རང་ལ་གནས་པ་ལ། །ཡི་དམ་གཞན་ནས་ཚོལ་བ་ཡོངས་རེ་ འཁྲུལ། །བདག་ཉིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལ། །ངན་སོང་གསུམ་དུ་འཛིན་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །འཁོར་བ་ངན་སོང་རོལ་པར་ཡེ་ཤར་ལ། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །དུག་ལྔ་མ་སྤངས་རང་བྱུང་ཆེན་པོ་ལ། །ཉོན་མོངས་སྤང་བྱར་འཛིན་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཆོས་སྐུར་རང་ཤར་ལ། །དངོས་པོ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །ཐེག་པ་རིམ་དགུ་རང་ལ་ཤར་བ་ལ། །སོ་སོའི་འདོད་གཞུང་འཛིན་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །ཞེས་པའི་དོན་ནི། ཀྱེ་སྐལ་ལྡན་རྣམས་སྣང་སྲྀད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པས་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ངོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ཤིང་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱིས་བདག་གཟུང་འཛིན་རང་ཚན་དུ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་ན་འཁོར་བའི་ཁ་བརྒྱུད་པས་འཁྲུལ་པ་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ས་ཆུ་མེ་རླུང༌། ནང་ཕུང་པོ་ཁམས
Chinese
是。上师说：任何事物都没有自性。不可见。没有生命。没有精华。空无所有。没有词语。没有文字。没有声音。没有名称。不可言说。这样说完之后，因为此心性没有自性，所以没有自性；因为不可认知，所以不可见；因为超越有无，所以没有生命；因为没有是非，所以没有精华；因为无有而显现，本体空性，所以空无所有；因为在任何处都不成立，所以没有词语；因为远离执着和思虑，所以没有文字；因为超越言语，所以没有声音；因为超越言说和思虑，所以没有名称；因为超越所说之境，所以不可言说。应当这样宣说。第四，普贤法性任运成就之灌顶是：上师说：一切诸法皆空且无我，希求执着的念头完全是错乱。法界自性远离戏论，追随名相词句完全是错乱。精华义的智慧自生，认为由他而生勤作修持完全是错乱。心性超越生死的二元，执着生灭二者完全是错乱。果自圆满远离希愿，以分别念观察时机完全是错乱。一切苦乐皆是明觉的幻化，执着取舍二者完全是错乱。普贤安住于自身，从他处寻觅本尊完全是错乱。自性本来是佛，执着于三恶道完全是错乱。轮回恶趣显现为游乐，希求真实的佛陀完全是错乱。五毒未断自生广大，执着烦恼为所断除完全是错乱。错乱的显现自生为法身，执着事物为我完全是错乱。九乘次第自生于自身，执着各自的宗义完全是错乱。此等意义是：唉！具缘者们，所有包含显有世间轮回涅槃的诸法，本来就是空性且无我的，因此请认识到安住于无有取舍的自性。如果不能这样认识，并且以人与法执着我所，那么就会因为轮回的延续而使错乱成为自性。外在显现的事物地水火风，内在的蕴、界
English
Is. The Lama said: Nothing whatsoever has inherent existence. It is invisible. It is without life. It is without essence. It is empty and void. It is without words. It is without letters. It is without sound. It is without names. It is inexpressible. Having said this, because this mind-essence has no inherent nature, it is without inherent existence; because it is unrecognizable, it is invisible; because it transcends existence and non-existence, it is without life; because it has no right or wrong, it is without essence; because it appears as non-existent and its essence is emptiness, it is empty and void; because it is not established anywhere, it is without words; because it is free from focus and thought, it is without letters; because it transcends speech, it is without sound; because it transcends speaking and thinking, it is without names; because it transcends the object of expression, it is inexpressible. This should be declared. Fourth, the empowerment of Samantabhadra, the spontaneously accomplished nature of reality, is: The Lama said: All dharmas are empty and without self, the mind of desire and attachment is completely mistaken. The nature of the Dharmadhatu is free from elaboration, following after signs and words is completely mistaken. The wisdom of the essence-meaning arises spontaneously, thinking that it arises from others and striving to accomplish it is completely mistaken. The mind-essence transcends the duality of birth and death, clinging to the two, birth and cessation, is completely mistaken. The result is self-perfected and free from aspirations, looking at the time with discriminating mind is completely mistaken. All happiness and suffering are the magical display of awareness, clinging to the two, acceptance and rejection, is completely mistaken. Samantabhadra abides in oneself, seeking the Yidam from elsewhere is completely mistaken. One's own nature is Buddha from the very beginning, clinging to the three lower realms is completely mistaken. Samsara and the lower realms appear as play, desiring a true Buddha is completely mistaken. The five poisons are not abandoned and are self-arisen and great, clinging to the afflictions as something to be abandoned is completely mistaken. The appearance of delusion arises spontaneously as the Dharmakaya, clinging to things as self is completely mistaken. The nine vehicles arise spontaneously in oneself, clinging to the tenets of each is completely mistaken. The meaning of these is: Alas! Fortunate ones, all dharmas included in appearance, existence, samsara, and nirvana are empty and without self from the very beginning, therefore, recognize that they abide in the nature of non-acceptance and non-rejection. If you do not recognize this, and cling to self with attachment to persons and dharmas, then delusion will become your own nature because of the continuation of samsara. The external appearing things are earth, water, fire, and wind; the internal aggregates and elements