Tibetan
ངང༌། །གཞི་བྲལ་སྟོང་པའི་ཉམས་ཞེས་འཛིན་པ་ཡོད། །གནས་ལུགས་ངང་དེར་གནས་ཀྱང་འཆིང་བྱེད་ཉིད། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་དེས་ནམ་ཡང་ཐར་བ་མེད། །གང་ལ་ཆེད་འཛིན་ཞེན་པའི་སེམས་མེད་ཅིང༌། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་རང་འགྲོས་ཟང་ཀ་མ། །གང་བབས་བླང་དོར་འཛིན་པས་མི་འཆིང་ན། །ཡེ་གྲོལ་ཉིད་དེ་དེ་ལ་བཅོས་ཅི་དགོས། །གཞི་ནས་མ་བཅོས་ལམ་དུ་མི་འཆོས་ ན། །འབྲས་བུ་གཞི་ཐོག་མ་བཅོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གང་གིས་བཅོས་ན་འཇིགས་པ་ཆོས་ཉིད་དེ། །སྟོང་ཉིད་བསྒྲིམས་ཀྱང་མི་རྟོག་བློ་ཡི་ཉམས། །རྒྱལ་བའི་ཆོས་སྐུ་འཇིགས་མེད་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །གདོད་མའི་གནས་ལུགས་བྱར་མེད་ཡེ་གྲོལ་ལ། །ལམ་དུ་བྱ་རྩོལ་གང་གིས་བསྒོམས་པའི་མཐར། །བྱར་མེད་རྒྱལ་པོ་ཆོས་སྐུ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཐོབ་པར་རློམ་པ་ནི། ། རྒྱུ་འབྲས་འགལ་ལ་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག །གཞི་ཉིད་ནས་སུ་བློ་ཡིས་ཐག་བཅད་ནས། །ལམ་དུ་བྲ་བོའི་ས་བོན་བཏབ་ལ་འབད། །འབྲས་བུ་ནས་བཟང་ཐོབ་ཅེས་རློམ་པར་ཟད། །གཞི་ནས་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མ་བཅོས་ལ། །ལམ་དུ་མ་བཅོས་འབད་རྩོལ་བྱར་མེད་ན། །འབྲས་བུ་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ཅི་འདྲ་ཐོབ། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་རང་བཞིན་སྙིང་པོའི་སེམས། །གཏད་མེད་རྒྱལ་པོ་འཛིན་མེད་ཤར་བའི་ཚེ། །རང་གྲོལ་རྒྱལ་པོ་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །ཨེ་མ་ད་དུང་ལེགས་པར་སོམས་དང་ཀྱེ། །གཞི་ནས་མ་བཅོས་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ། །ལམ་དུ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པས་འཆོས་པ་ནི། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་མིན། །གཞི་ལམ་འཛོལ་བས་འབྲས་བུ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཧ་ཧ་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་སྒོམ་དུ་མེད་པ་ལ། །བལྟར་མེད་སྤྱད་མེད་འབྲས་བུའི་ཞེན་པ་ཟད། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་ཡེ་ཡིན་རྫོགས་པ་ཆེ། །དག་པའི་སེམས་ལ་འཛིན་པས་མ་བསླད་ཅིག །གང་ལ་འཛིན་མེད་རྟོད་ཕུར་སྤངས་པའི་ཚེ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་འདུ་འབྲལ་མེད། །གང་ཤར་སྤྲོས་བྲལ་ཡེ་སྟོང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྣ་ཚོགས་འཆར་གཞི་མི་འགག་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། ། ཤར་གྲོལ་འཛིན་མེད་གང་སྣང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །ཡེ་གྲོལ་སོར་བཞག་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། །གནས་ལུགས་ཕྱམ་ཅིག་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུ། །སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་གདོད་མའི་ངང་དུ་གྲོལ། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །གཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་འདུ་འབྲལ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །དེ་ཚེ་གཟུང་འཛིན་མི་དམིགས་དང་གཅིག་པ། །ཡིན་མིན་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས། །སྣ་ཚོགས་འཆར་གཞི་འོད་གསལ་མེ་ལོང་འདྲ། །དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་གཉིས་མེད་མཉམ་ཉིད་དང༌། །སྣང་སེམས་ཀུན་ཁྱབ་ཕྱོགས་བྲལ་སོ་སོར་རྟོགས། །ཐོག་བབས་རང་བྱུང་ཤར་གྲོལ་བྱ་བ་གྲུབ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་ཡེ་ནས་རང་ཤར་བས། །གཟུང་འཛིན་ཞེན་པ་མ་བྱེད་རང་གར་ཞོག །གང་དགའི་སེམས་ཀྱིས་ཐ་མལ་རང་སར་གྲོལ། །ངང་ཡིན་ཡེ་ཡིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ ཡིན། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་དྲན་རིགས་སྣ་ཚོགས་སེམས། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་འདི་ལ་སོམས་དང་ཀྱེ། ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་མེད། ། བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་མེད་ཡེ་ནས་དག་པ་ལ། །འདི་ཞེས་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་བྱེད་པ་ནི། །འགའ་ཡིས་མཁའ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་མདུད་པ་བོར། །དམ་ལྷོད་ལ་སོགས་སོ་སོར་ཞེན་བྱ་སྟེ། །ཕྱི་ནས་དེ་གྲོལ་ནམ་མཁའི་མདུད་པ་ཞིག །དེ་ལ་སོམས་དང་དགག་སྒྲུབ་ཅིར་འོང་གིས། །བྱིས་པའི་བློ་ཡིས་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རྒྱུ་མཚན་གཟའ་གཏད་འདི་ཡིན་དོན་ལ་མེད། །མེད་པའི་ཆོས་ལ་སོ་སོར་ཞེན་པས་འཁོར། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དག་པ་ལ། །བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་མེད་མདུད་པ་ག་ལ་ཡོད། །རང་གིས་བཅིངས་གྲོལ་ཡིད་ཀྱིས་བྱས་པར་ཟད། །དེ་བཞིན་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལ། །དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་མདུད་པ་བརྒྱ་བྱས་ཀྱང༌། །དགག་ཅིང་སྒྲུབ་མེད་བླང་དོར་རེ་དོགས་བྲལ། །འབད་ཅིང་རྩོལ་མེད་འཆིང་བའི་གཟེབ་ལས་འདས། །དེ་ཀུན་རང་ཡིན་ནམ་མཁའི་མདུད་པ་ཙམ། །དོན་མེད་ཚིག་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་དང་མཚུངས། །སྣང་སྲིད་བདེ་སྡུག་འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་སྣང་འདི། །ངར་འཛིན་གཟུགས་བརྙན་བདེན་བདེན་ལྟར་སྣང་ཡང༌། །མི་བདེན་སྒྱུ་མ་ཆུ་ཟླའི་གཟུགས་བརྙན་འདྲ། །མེད་སྣང་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པས། །དོན་མེད་དངོས་ལ་བྱིས་པ་ཨ་ཐང་ཆད། །འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་སྒྱུ་མའི་རྩེད་མོ་ལ། །མ་རྟོགས་བདེན་པར་བཟུང་བས་འགྲོ་བ་འཁྲུལ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་འཁོར་འདས་རང་སར་གྲོལ། །དག་པའི་སེམས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ལ། །གཉིས་འཛིན་འཁྲུལ་རྟོག་གློ་བུར་ཆབ་རོམ་དག །བྱུང་ནས་བཤིག་སྟེ་ཆབ་རོམ་ཆུ་རུ་གྲོལ། །ཐོག་མེད་དུས་ནས་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང༌། ། ཡུན་རིང་མུན་པར་སྒྲོན་མེ་བཏེགས་པ་བཞིན། །སྐད་ཅིག་རྟོགས་པས་རང་གྲོལ་མྱ་ངན་འདས། །ཀྱེ་ཧོ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཚེ། །འཁོར་བ་འདི་ཞེས་ལོགས་སུ་སྤང་མི་དགོས། །སོ་པ་ཐག་པ་ལ་ཁའི་ཐོ་ཡོར་རྣམས། ། རང་བཞིན་ཤེས་པས་དགྲ་སྦྲུལ་འཇིགས་མེད་ཚེ། །དེ་དག་སྣང་བ་སྤང་མི་དགོས་པ་བཞིན། །ཇི་ལྟར་གསེར་མིན་ཁུངས་སུ་ལོགས་པའི་ཚེ། །དེ་བཞིན་གཞན་དུ་བཟློག་པ་མེད་པ་བཞིན། །འཁྲུལ་པའི་བྱུང་ཁུངས་འཁོར་བའི་ངང་བཟློག་པས། །འཁྲུལ་གཞི་ཆོམས་ནས་འཁྲུལ་མཁན་རང་སར་གྲོལ། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་འཁྲུལ་སྣང་ལྟར་སྣང་ཡང༌། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་དེ་ཉིད་ཡོད་མ་མྱོང༌། །རགས་པ་རྡུལ་ཕྲན་དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཆ་མེད། །སེམས་ནི་དངོས་མེད་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་ངང༌། །དེ་ལ་གང་དང་གང་ཞིག་འཁྲུལ་བར་སྣང༌། །འཁྲུལ་སྣང་གཞི་མེད་རང་གྲོལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །མེད་བཞིན་སྣང་བས་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་འདྲ། །དག་པའི་སེམས་ཉིད་མེ་ལོང་ངོས་ཤར་བས། །སྣ་ཚོགས་རྐྱེན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཅིར་སྣང་ཀུན། །སེམས་ལས་མ་བྱུང་སེམས་ལ་སྣང་བ་ཙམ། ། སྣང་བས་སེམས་ལ་གོས་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་རྐྱེན་སྣང་ཤར་བ་ཙམ(<ཨ>ཤར་བས་ན)། །མེ་ལོང་ནང་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་ནམ་ཅི།། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་དེ་ལ་སྣང་བ་ཙམ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ལ་འཁྲུལ་སྣང་ཡོད་མ་ མྱོང༌། །སེམས་ཉིད་མེ་ལོང་གཞི་ཡི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཀུན་གྱི་འཆར་གཞི་མི་འགག་གཟུགས་བརྙན་འཛིན། །དེ་ཉིད་རང་བཞིན་ཤེས་པས་གཟུང་འཛིན་གྲོལ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ལས་འཁྲུལ་པ་མ་བྱུང་ལ། །འཁྲུལ་པར་སྣང་དེ་སེམས་ལས་གཞན་ན་མེད། །དེ་ཕྱིར་འཁྲུལ་སྣང་རང་བཞིན་སེམས་ཉིད་དེ། །འཆིང་གྲོལ་མེད་བཞིན་འཆིང་གྲོལ་སྣང་བ་མཚར། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་འཆིང་གྲོལ་ཀུན་ལས་འདས། །དེ་སྐད་སྨྲས་ཀྱང་ད་དུང་ཆེད་འཛིན་ན། །གོ་བའི་ཡུལ་དེ་རྟོགས་པ་ཡོད་རེ་ཀན། །འདི་ཉིད་ཐོས་ནས་གཟའ་གཏད་ཀུན་བྲལ་ན། །དུས་གསུམ་རིག་འཛིན་གྲལ་ལ་འཁོད་པ་སྟེ། །ཀུན་བཟང་ས་ལ་བཙན་ས་ཟིན་པ་ཡིན། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་དུས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ། །རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པ་ནམ་མཁའི་བྱ་ལམ་འདྲ། །བྱ་རྗེས་འདས་པ་འགགས་ནས་མི་མཐོང་ལྟར། །དྲན་བསམ་སྔ་མ་འགགས་ཤིང་མཐོང་བ་མེད། །དེ་ལ་རྗེས་སྙོགས་འཛིན་པ་མ་མཐུད་ཅིག །བྱ་རྗེས་ཕྱི་མ་མ་འོངས་དངོས་མེད་ལྟར། །དྲན་བསམ་ཕྱི་མའི་བསུན་མ་མ་བྱེད་ཅིག །བྱ་རྗེས་ད་ལྟ་ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ལྟར། །ད་ལྟའི་དྲན་བསམ་ཐ་མལ་རང་འགྲོས་ལ། །འདི་ཞེས་གཉེན་པོས་བཅོས་བསླད་མ་བྱེད་ཅིག །གང་ཡིན་ཡིན་གྱིས་ཆེད་ཀར་མ་འཛིན་ཅིག །འདི་ཡིན་མེད་ཀྱིས་ཕྱོགས་རིས་མ་གཅད་ཅིག །གཟའ་གཏད་མེད་ཀྱིས་དགག་སྒྲུབ་མ་བྱེད་ ཅིག །ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་དེ་ལྟར་མ་འཛིན་ཅིག །འདི་ནི་མཐར་ཐུག་སྙིང་པོའི་ལམ་ཁྱེར་ཡིན། །གང་ལྟར་ཤར་ཡང་དེ་ལྟར་མ་བཟུང་ན། །ཉོན་མོངས་རང་ཡན་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ
Chinese
唉！執著於「遠離基礎的空性體驗」這種想法，即使安住於本然狀態，也會成為束縛。這種知識的障礙永遠無法解脫。如果沒有刻意執著和貪戀的心，平凡的覺知自然流動，像清澈的河流，不因接受或拒絕而受束縛，本來解脫，還需要做什麼調整？如果從基礎上不作調整，不在道上進行改造，果實就會在基礎上自然成就。如果進行調整，恐懼就是法性。即使努力修持空性，也只是無念的心理體驗，無法成就勝者的無懼法身。對於原始的無為、本來解脫的狀態，如果在道上以任何努力來修持，無為之王法身也不會改變。如果自認為獲得了自然成就，那就是因果顛倒，對實相的理解完全錯誤。如果從基礎上就以分別念來判斷，在道上努力播下勤作的種子，最終自認為能獲得優良的果實，這完全是徒勞。如果從基礎上不調整本然的狀態，在道上不作調整，不作任何努力，又怎麼能獲得原始狀態的果實呢？唉！朋友們，當自性精華之心，無所依恃的君王，無執著地顯現時，自解脫的君王在三時中不會改變。唉！再好好想想吧！對於從基礎上未經調整的實相智慧，如果在道上以見、修、行來調整，那就是顛倒，不是原始的狀態。基礎和道混淆，就無法獲得果實。哈哈！對於精華的意義，沒有什麼可修的，沒有什麼可看的，沒有什麼可做的，對果實的執著也消失了。無法用「這個」來表示，本來就是圓滿廣大的。不要用執著來玷污清淨的心。當對境的執著和系縛的木樁被拋棄時，法身和智慧的自性不會分離。任何顯現都是無戲論的、本來空性的法身。各種顯現不會停止，是圓滿受用身。顯現即解脫，無執著，任何顯現都是化身。本來解脫，保持原狀，是不變的金剛身。實相平等，是現證菩提身。顯現和心識二元對立在原始狀態中解脫。本質是自性大悲的精華。寂靜的君王不會分離、改變。那時，能取和所取與無所緣是一體的，超越了「是」與「非」的邊界，是法界。各種顯現是光明
English
Alas! Holding onto the notion of "experiencing emptiness devoid of foundation" becomes a binding even when abiding in the natural state. This obscuration of knowledge never leads to liberation. If there is no mind of deliberate clinging and attachment, ordinary awareness flows naturally, like a clear river, unburdened by acceptance or rejection. Being primordially liberated, what adjustments are even needed? If one doesn't adjust from the ground up, and doesn't modify on the path, the fruit will spontaneously manifest on the ground. If one adjusts, fear is the nature of reality. Even if one strives for emptiness, it's just a mental experience of non-thought, and the fearless Dharmakaya of the Victorious Ones will not be accomplished. For the primordial, unmade, primordially liberated state, if one cultivates with any effort on the path, the unmade king, the Dharmakaya, will not change. To presume that one has attained spontaneous perfection is a reversal of cause and effect, a completely wrong understanding of reality. If one judges with discriminating mind from the very beginning, and strives to sow the seeds of effort on the path, ultimately presuming to obtain excellent fruit, it's all in vain. If one doesn't adjust the natural state from the ground up, and doesn't adjust on the path, without any effort, how can one obtain the fruit of the primordial state? Alas! Friends, when the heart of the essence of self-nature, the king without support, arises without clinging, the self-liberated king does not change in the three times. Alas! Think about it carefully again! For the wisdom of reality that is unadjusted from the ground up, if one adjusts with view, meditation, and conduct on the path, that is a reversal, not the primordial state. Confusing the ground and the path, one will not attain the fruit. Haha! For the meaning of the essence, there is nothing to meditate on, nothing to see, nothing to do, and attachment to the fruit vanishes. It cannot be indicated as "this," it is primordially complete and vast. Do not defile the pure mind with clinging. When clinging to objects and the stake of bondage are abandoned, the nature of the Dharmakaya and wisdom is inseparable. Whatever arises is non-dual, primordially empty Dharmakaya. Various appearances do not cease, it is the perfect Sambhogakaya. Appearance is liberation, without clinging, whatever appears is the Nirmanakaya. Primordially liberated, remaining as it is, is the unchanging Vajrakaya. The equality of reality is the manifest enlightenment body. The duality of appearance and mind is liberated in the primordial state. The essence is the heart of great compassion of self-nature. The peaceful king does not separate or change. At that time, the grasper and the grasped are one with non-objectification, transcending the boundaries of "is" and "is not," it is the Dharmadhatu. Various appearances are clear light
Chinese
如镜子一般。 否定肯定取舍皆无平等性， 显现心识周遍离边各别觉。 当下自然生起解脱事业成。 具足五种智慧本来自显现， 莫作能取所取执着任其住。 随心所欲以平常心自处解脱， 本然原始即是大圆满。 嗟呼益友们种种念头心， 于能取所取二相谛听且谛听。 无色无形体性不可取， 无作无改本自清净中， 若作此等否定肯定取舍者， 如有人于空中以心结绳索。 紧松等等各别执着故， 外境解脱彼虚空之结亦解。 于此谛听否定肯定有何用？ 以孩童之心所测度之法等， 理由借口虽有此然无意义， 于无有之法各别执着而流转。 虚空之自性本自清净中， 无作无改绳结又何有？ 自缚自解唯是心所作。 如是心性虚空之自性中， 纵作百种否定肯定取舍结， 无否定肯定离取舍希忧， 无勤无作超离束缚之牢笼， 彼等皆是自性虚空之结。 如于无意义之语作否定肯定。 显有轮回苦乐六道之错觉， 虽似我执影像真实一般， 然不真如幻术水月之影像。 未悟无有显现错觉之自性， 故孩童徒劳于无意义之事物。 轮回涅槃无二幻化之嬉戏， 未悟执为真实故众生迷。 觉悟之瑜伽士轮回涅槃自处解脱， 清净之心性智慧之海中， 二取错觉忽生之冰雹。 生已融化冰雹解脱为水。 无始时来串习之习气， 如于长久黑暗中燃灯一般， 刹那觉悟自解脱超脱寂灭。 嗟呼觉悟轮回自性之时， 不需另舍此轮回。 如守田人绳索及岔路口之木桩等， 知其自性无惧敌蛇之时， 彼等显现亦无需舍弃。 如非金之
English
Like a mirror. Negation, affirmation, acceptance, rejection, all without duality, in equality, Appearances and mind all-pervasive, free from bias, individually realized. Primordially descended, self-arisen, spontaneously liberated, the activity accomplished. Endowed with the five wisdoms, self-arisen from the beginning, Do not cling to grasping and the grasped, let it be as it is. With a mind of contentment, naturally liberated in ordinariness, It is the natural state, the primordial state, the Great Perfection. Alas, friends, various thoughts of the mind, Listen and listen to this appearance of grasping and the grasped. Without color, without form, essence ungraspable, Without fabrication, without alteration, in the purity from the beginning, To make this or that negation, affirmation, acceptance, or rejection, Is like someone tying knots in the sky with their mind. Tightness, looseness, and so on, clinging to them separately, When the external is liberated, the knots in the sky are also undone. Listen to this, what use is negation or affirmation? For all the dharmas examined by the mind of a child, Reasons and excuses may exist, but there is no meaning, Clinging separately to non-existent dharmas, one wanders. In the nature of the sky, pure from the beginning, Without fabrication, without alteration, where are the knots? Self-bound, self-liberated, it is only done by the mind. Likewise, in the nature of mind, the nature of the sky, Even if a hundred knots of negation, affirmation, acceptance, and rejection are made, Without negation or affirmation, free from hope and worry about acceptance and rejection, Without effort or striving, transcending the cage of bondage, All of that is just the nature, knots in the sky. It is like making negations and affirmations about meaningless words. This illusion of existence, samsara, happiness, suffering, the six realms, Although the image of self-grasping seems like reality, It is not true, like an illusion, like a reflection of the moon in water. Not realizing the nature of the illusion of non-existence, Therefore, children exhaust themselves over meaningless things. In the play of illusion, without duality of samsara and nirvana, Not realizing it, beings are confused by clinging to it as real. The yoga of realization, samsara and nirvana liberated in their own place, In the pure nature of mind, the ocean of wisdom, The sudden hail of dualistic misperception. Having arisen, it melts, the hail is liberated into water. Even the habitual tendencies accumulated from beginningless time, Like raising a lamp in long-lasting darkness, In an instant of realization, self-liberated, transcending sorrow. Alas, at the time of realizing the nature of samsara, There is no need to separately abandon this samsara. Like a watchman, a rope, and stakes at a crossroads, Knowing their nature, when there is no fear of the enemy snake, There is no need to abandon those appearances. Like something that is not gold,