Tibetan
ད་ཅིང་འཕྲོ་ན༔ ཅི་བྱེད་དགོས་པ་མེད་སྙམ་པའི་འདུན་པ་བཏང་ལ༔ བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ཞེན་ལོག༔ ཐབས་ཤེས་དང་མོས་གུས་ཀྱིས་ལམ་དུ་བསླང་༔ དེ་ནས་ལྟ་བའི་སྐབས་ཀྱི་ལམ་སློང་ལ་ནན་ཏན་བྱའོ༔ དེས་སེལ་ལོ་གསུངས་སོ༔ ༈ དོན་གསུམ་པ་འབྱམས་པའི་སྐྱོན་ལ་གཉིས༔ མ་གོ་བས་འབྱམས་པ་དང་༔ རྐྱེན་གྱིས་འབྱམས་པའོ༔ མ་གོ་བས་འབྱམས་པ་ནི༔ སྒོམ་ཐུན་དུ་གཅོད་མ་ཤེས་པས་ཇི་ཙམ་བསྒོམས་ཀྱང་བོགས་མེད་པའོ༔ གདམས་པ་དང་༔ བླ་མ་ལ་ལོག་ལྟ་སྐྱེ༔ ཉམས་རྟོགས་གོ་བ་ཤན་མ་ཕྱེད་པས་གླེན་སྒོམ་དུ་སོང་བའོ༔ དེ་ལ་ནི་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་གདབ༔ གདམས་པ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེད༔ སྒོམ་ཐུན་དུ་བཅད་ལ་གྲངས་མང་བར་བྱ༔ བྱ་བ་དང་མ་འདྲེས་པར་སེང་ངེ་ཡེར་རེ་བསྒོམ༔ གསལ་དུས་ན་འཕྲོ་བཅད་ནས་བསྒོམ༔ དེས་འབྱམས་པ་ཆོད་ནས་ཉམས་མྱོང་གོང་དུ་འཕེལ་གསུངས་སོ༔ གཉིས་པ་རྐྱེན་གྱིས་འབྱམས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་དུག་ལྔ་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ལ་འབྱམས་ནས༔ ཡེངས་ཏེ་དྲན་པས་མི་ཟིན་པའོ༔ དེ་ལ་གཉེན་པོས་འཕྲལ་དུ་སླེབ་པར་བྱས་ལ༔ སྣང་བའི་འཛིན་པ་དུམ་བུར་བཅད་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ༔ མཚོ་རྒྱལ་གོལ་ས་དེ་ཆོད་པར་འདོད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཕག་སྣའི་གཏུན་བུ་མཐོང་གསུངས་སོ༔ ཡང་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ གསང་སྔགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་མ་ལགས་སམ་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་དང་ཨ་ཅང་ཆེས་ཏེ༔ དུག་གིས་ལྟོ་ཡོང་བ་རྨ་བྱ་ལས་མེད༔ ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་ལམ་དུ་འཁྱེར་ནུས་པའི་གང་ཟག་དེ་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་ལས་དཀོན༔ གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་གྲོགས་སུ་འཆར་ཏེ་ཐ་མ་ལ་དུག་ཏུ་འགྱུར༔ དབང་པོ་ཐ་མ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བ་རང་ཟབ་གསུངས༔ དང་པོ་སྤངས་པས་ཇི་ཙམ་ན་ཀློང་དུ་འགྱུར་ཞུས་པས༔ ཉོན་མོངས་པ་དང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཤར་ནས་ཞེན་ཆགས་གང་ཡང་མི་སྐྱེ༔ བྱུང་ཡང་དགག་མི་དགོས༔ གནོད་པ་མེད༔ མ་བྱུང་ཡང་བསྒྲུབ་བློ་མི་སྐྱེ་རེ་བ་མེད༔ དེ་ཙ་ན་ལམ་དུ་སློང་བ་ཡིན༔ མངོན་ཞེན་མ་ལོག་གི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་སྦྲང་བུ་རྩི་བཅུད་ལ་ཆགས་པ་དང་འདྲ༔ མཚོ་རྒྱལ་གོལ་སའི་གཅོད་ལུགས་དེ་བཞིན་དུ་གྱིས་དང་གསུངས༔ ༈ དོན་གསུམ་པ་སྤྱོད་པའི་གོལ་ས་ལ་གཉིས་ཏེ༔ སྤྱོད་པ་དུས་མིན་གྱི་གོལ་ས་དང་༔ སྤྱོད་པ་སྤྱིའི་གོལ་སའོ༔ དང་པོ་ནི་བདུན་ལས༔ དང་པོ་བུང་བ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཏེ༔ ལས་དང་པོ་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་པ་ལས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་དུས་སུ་སྤྱད་ན་ལོག༔ རི་དྭགས་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་སྤྱོད་པ་ལས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་དུས་སུ་སྤྱད་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་གྱི་དབང་དུ་འགྲོ་བས་ལོག་པའོ༔ ལྐུགས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི༔ ཉམས་མྱོང་གནད་དུ་ཚུད་པའི་དུས་སུ་སྤྱོད་པ་ལས༔ བུང་བ་ལྟ་བུའི་དུས་སུ་ཚིག་དོན་མི་ཕྱེད་པས་སྤྱད་ན་ལོག་པའོ༔ ཐི་བྱ་ཚང་ཚོལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ནི་རང་ལ་ཉམས་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་སྤྱོད་པ་ལས༔ ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དྲོད་མེད་ན་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བས་ལོག་པའོ༔ སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི༔ ཉམས་བརྟན་པའི་དུས་སུ་སྤྱོད་པ་ལས་ཉམས་མྱོང་དུས་སུ་སྤྱད་ན༔ དོན་གྱི་མཐའ་མི་རྙེད་པས་ལོག་པའོ༔ སེང་གེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི༔ ལྟ་བ་ཀློང་དུ་གྱུར་པའི་དུས་སུ་སྤྱོད་པ་ལས༔ ཉམས་མྱོང་དུས་སུ་སྤྱད་ན་སྣང་བ་གཞན་གྱིས་ནོན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་གདེང་དུ་མ་གྱུར་པས་ལོག་པའོ༔ ཁྱི་ཕག་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི༔ དབང་གི་དུས་སུ་སྤྱོད་པ་ལས༔ དུས་མིན་དུ་སྤྱད་ན་མཁའ་འགྲོའི་ཆད་པ་ཡོང་བས་ལོག་པའོ༔ སྤྱོད་པ་མ་ལོག་པར་སྤྱད་ན་རང་སྣང་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤར་བས་གཞན་སྣང་མ་དད་པ་བསྒྱུར་ནུས༔ བསད་པ་གསོ་ནུས༔ རྫུ་འཕྲུལ་གང་ཡང་འགྲུབ་སྟེ་སྣང་བས་འབྱུང་བ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ནུས་སོ༔ གོང་གི་སྤྱོད་པ་དེ་རྣམས་ལོག་ན་སྤྱོད་པ་གོལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་ངོ་༔ མཚོ་རྒྱལ་དེར་མ་གོལ་བར་འདོད་ན་སྤྱོད་པ་གཞུང་དང་མཐུན་པར་གྱིས་དང་གསུངས་སོ༔ གཉིས་པ་སྤྱིའི་སྤྱོད་པའི་གོལ་ས་ནི༔ འཕྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་གཟོ་ཡང་ཆོས་དང་མི་མཐུན༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་ན་ཚུལ་འཆོས་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ སྤྱོད་པའི་གོལ་ས་ཡིན༔ མཚོ་རྒྱལ་ལར་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་མ་གོལ་བ་ཅིག་འདོད་ན་སྤྱོད་པ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱེད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ཞིག་གྱིས་དང་གསུངས༔ ༈ དོན་བཞི་པ་འབྲས་བུའི་གོལ་ས་ལ་གཉིས་ཏེ༔ གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གོ༔ དང་པོ་གནས་སྐབས་ཀྱི་གོལ་ས་ནི༔ གདམས་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཐུན་མོང་གི་འབྲས་བུ་ལ་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ནས་ང་རྒྱལ་དང་རློམ་པ་སྐྱེས་ན༔ མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་འགགས་པས་གོལ་བ་ཡིན་ནོ༔ མཐར་ཐུག་གི་གོལ་ས་ནི༔ འབྲས་བུ་ཐོབ་ཀྱང་རེ་དོགས་མ་ཞིག་ན་འབྲས་བུ་རྒྱུར་གོལ་བ་ཡིན༔ མཚོ་རྒྱལ་དེར་མ་གོལ་བར་འདོད་ན་རེ་དོགས་ཀྱི་རྒྱུ་གཞི་མེད་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་དང་གསུང་༔ ཡང་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ མངོན་སུམ་རིག་པའི་གནད་འདི་རྟོགས་ན
Chinese
现在继续，放下认为没有什么需要做的想法，以慈悲和怜悯来转变执着，以方便和虔诚来引导道路，然后努力在见解的时刻引导道路，这样就能消除（错误），他这样说。总而言之，第三个是散乱的过失，有两种：因不理解而散乱和因外缘而散乱。因不理解而散乱是指：不知道如何切断禅修的时间，无论禅修多久都没有效果，对教导和上师产生邪见，因为没有区分经验、证悟和理解，所以变成了愚蠢的禅修。对于这种情况，要向上师祈祷，对教导产生定解，切断禅修的时间并增加次数，不要与世俗事务混杂，清晰明了地禅修，在清晰的时候切断念头并禅修，这样就能切断散乱，经验和证悟就会增长，他这样说。第二种是因外缘而散乱，是指被外在的因缘所迷惑，对五毒和六识的显现产生散乱，心神恍惚，无法保持正念。对于这种情况，要立即采取对治措施，将显现的执着切成碎片，并将其理解为如幻。措嘉（མཚོ་རྒྱལ，莲妃，也称卡千措嘉）说，如果想要切断那个错误的地点，就要看到烦恼如同猪鼻子的磨刀石。还有，觉姆（ཇོ་མོ，比丘尼）问道：密宗行者不是将所有的烦恼都转化为道用吗？上师回答说：转化为道用是非常困难的，只有孔雀才能用毒药来滋养身体。没有断除烦恼就能转化为道用的人，比乌昙婆罗花还要稀有。对于根器上等的人来说，烦恼会成为朋友，但最终会变成毒药；对于根器下等的人来说，断除烦恼才是最深刻的。觉姆问道：最初断除烦恼后，多久才能转化为空性？上师回答说：所有的烦恼和欲望都如幻般显现，不会产生任何执着，即使产生了也不需要压制，没有危害，即使没有产生也不需要追求，没有期望，那时才能转化为道用。在没有转变先前的执着之前，将烦恼转化为道用就像蜜蜂迷恋花蜜一样。措嘉，按照切断错误地点的方法去做吧，他这样说。总而言之，第三个是行为的错误地点，有两种：不合时宜的行为的错误地点和普遍的行为的错误地点。第一个有七种，第一个是像蜜蜂一样的行为，是指在闻思修之前就行动，这是指最初的。
English
Now continuing, let go of the thought that there is nothing to do, transform attachment with loving-kindness and compassion, guide the path with skillful means and devotion, and then strive to guide the path at the moment of view, so that (errors) can be eliminated, he said. In short, the third is the fault of distraction, which has two types: distraction due to not understanding and distraction due to external conditions. Distraction due to not understanding means: not knowing how to cut off the time of meditation, no matter how long you meditate, it will have no effect, giving rise to wrong views towards the teachings and the guru, and because you have not distinguished between experience, realization, and understanding, it becomes foolish meditation. For this situation, pray to the guru, generate certainty in the teachings, cut off the time of meditation and increase the number of times, do not mix with worldly affairs, meditate clearly and distinctly, cut off thoughts and meditate when it is clear, so that distraction can be cut off, and experience and realization will increase, he said. The second is distraction due to external conditions, which refers to being distracted by external conditions, being distracted by the appearance of the five poisons and the six consciousnesses, becoming absent-minded, and unable to maintain mindfulness. For this situation, take immediate countermeasures, cut the attachment to appearances into pieces, and understand it as illusory. Tsogyal (མཚོ་རྒྱལ, Lotus Consort, also known as Kharchen Tsogyal) said, if you want to cut off that wrong place, you must see afflictions as a whetstone for a pig's snout. Also, Jomo (ཇོ་མོ, Bhikshuni) asked: Aren't all the afflictions of Tantric practitioners transformed into the path? The guru replied: Transforming into the path is very difficult, only peacocks can nourish their bodies with poison. A person who can transform afflictions into the path without abandoning them is rarer than the Udumbara flower. For people with superior faculties, afflictions will become friends, but in the end, they will turn into poison; for people with inferior faculties, abandoning afflictions is the most profound. Jomo asked: After initially abandoning afflictions, how long will it take to transform into emptiness? The guru replied: All afflictions and desirable qualities appear like illusions, and no attachment will arise, even if they arise, there is no need to suppress them, there is no harm, even if they do not arise, there is no need to pursue them, there is no expectation, only then can they be transformed into the path. Before the previous attachment is transformed, transforming afflictions into the path is like a bee being fascinated by nectar. Tsogyal, do it according to the method of cutting off the wrong place, he said. In short, the third is the wrong place of behavior, which has two types: the wrong place of untimely behavior and the wrong place of general behavior. The first has seven types, the first is bee-like behavior, which refers to acting before listening, thinking, and meditating, this refers to the initial.
Chinese
乌鸦的行持是在禁行时使用则错谬。如野兽般的行持，是在修持道时使用，若在禁行时使用，则三摩地会被他者所控制，故是错谬。如哑巴般的行持，是在经验要点融入时使用，若如蜜蜂般不辨词义时使用则错谬。如鸟雀筑巢般的行持，是在自生证悟时使用，若三摩地没有暖热则会变成障碍，故是错谬。如疯子般的行持，是在证悟稳固时使用，若在经验时使用，则无法找到意义的边际，故是错谬。如狮子般的行持，是在见解成为空性时使用，若在经验时使用，则显现会被他者压制，因此无法成为其自信，故是错谬。如狗猪般的行持，是在降伏时使用，若非时使用，则会受到空行母的惩罚，故是错谬。若行持不颠倒，则自显现会如法性般显现，能转变他人不信，能使已死复活，任何神通都能成就，能以显现来控制诸元素。若以上的行持颠倒，则称为行持错谬，不会产生结果。措嘉，若想不颠倒，就使行持与经论相符吧，如是说。第二，共同行持的错谬之处是：暂时的行持虽然美好，却与佛法不符，不入于佛道，则称为矫饰，是行持的错谬之处。措嘉，若想在行持方面不颠倒，无论做什么样的行持，都要使其入于佛道，如是说。第四，果的错谬之处有二：暂时和究竟。第一，暂时的错谬之处是：修持口诀后，若将共同的果视为殊胜，生起我慢和傲慢，则会阻碍究竟的果，故是错谬。究竟的错谬之处是：即使获得果，若希望和恐惧未消除，则果会变成轮回的因。措嘉，若想不颠倒，就要知道希望和恐惧的根源是空性的，如是说。又，措姆问道：若证悟现量觉性的要点，
English
The conduct of a crow is wrong if practiced during a retreat. The conduct of a wild animal is practiced when taking the path into experience, but if practiced during a retreat, samadhi will be controlled by others, so it is wrong. The conduct of a mute person is practiced when experience has entered the essential point, but if practiced like a bumblebee, without distinguishing the meaning of words, it is wrong. The conduct of a bird building a nest is practiced when one has self-arisen experience, but if there is no warmth in samadhi, it will become an obstacle, so it is wrong. The conduct of a madman is practiced when experience is stable, but if practiced during the time of experience, one will not find the limit of meaning, so it is wrong. The conduct of a lion is practiced when the view has become emptiness, but if practiced during the time of experience, appearances will be suppressed by others, so it will not become confidence in itself, so it is wrong. The conduct of a dog and pig is practiced during subjugation, but if practiced at the wrong time, there will be punishment from the dakinis, so it is wrong. If conduct is practiced without being reversed, self-appearance will arise as dharmata, so it can transform the disbelief of others, it can revive the dead, any siddhi can be accomplished, and one can control the elements with appearance. If the above conduct is reversed, it is called mistaken conduct, and no result will arise. Tsogyal, if you want not to be mistaken, make your conduct in accordance with the scriptures, he said. Second, the mistakes of general conduct are: even if temporary conduct is pleasing, it is not in accordance with the Dharma, and if it does not go on the path of the Buddha, it is called hypocrisy, which is a mistake of conduct. Tsogyal, if you want not to be mistaken in the direction of conduct, whatever kind of conduct you do, make it go on the path of the Buddha, he said. Fourth, there are two mistakes of the result: temporary and ultimate. First, the temporary mistake is: if, after taking the instructions into experience, one considers the common result to be supreme and arrogance and pride arise, the ultimate result will be blocked, so it is a mistake. The ultimate mistake is: even if the result is obtained, if hope and fear are not eliminated, the result will become the cause of samsara. Tsogyal, if you want not to be mistaken, know that the root of hope and fear is emptiness, he said. Again, Jomo asked: If one realizes the key point of manifest awareness,