Tibetan
་ཐག་ཆོད་པས་ལྟ་བ། དེ་ལ་ཉམས་ལེན་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་བྲལ་བ་དགོས། བྲལ་ན་སྐྱེད་མེད་པར་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་བརྩོན་འགྲུས་ཤུགས་ལ་འབྱུང་བ་བསྒོམ་ལ། དེ་ལ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་སྤྱོད་ན་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གྲངས་སྣང་ཞིང༌། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་སྒྲ་ཐོས་ལ་སྒོ་ལྔ་མ་འགགས་ཀྱང་འདོད་པའི་རྟོག་པ་མེད་ཅིང༌། ཡིད་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་འདོད་པ་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྟོག་པ་འཁྲུལ་བར་ཤེས་ནས་རྒྱུ་འབྲས་མཁྱེན་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་ཞིང་མི་དགེ་བ་བཅུའི་སེམས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་འགྱུ་བས་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། འབྲས་བུ་རང་སེམས་ཡེ་ཤེས་དང་འབྲེལ་བར་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཉམས་གོང་འཕེལ་ཞེས་བཤད་ལ། །རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་ཚེ། གསལ་སྣང་གི་ཆ་སྟོང་གསུམ་གང་བ་བལྟས་ཀྱང་ཁྱབ་པ་གཉིས་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ནུབ་ཅིང༌། གང་འདོད་པའི་དབང་འབྱོར་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ནུས་ཤིང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་དུས་ན་གཉིས་འཛིན་གྱི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི། དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ན་ཉམས་ལེན་དེ་ལས་མཆོག་མེད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། རྣམ་པ་འདི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ལུས་གནད་ལྟ་སྟངས་རྣམས་ནི་དང་པོའི་རྐྱེན་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ནི། འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ། དབྱིངས་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྣང་བ་ཀུན་ལ་རང་གཟེར་བཏབ། ཞེས་བྱ་བ་དབྱིངས་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་ནང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྣང་བ་ཡིན་པས། གཟུགས་སོགས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དེ་དང་བསྲེས་ལ་ཐ་དད་མེད་པར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། །སྣང་བ་ལོགས་སུ་བཞག་དབྱིངས་ཀྱི་འབར་བ་ཟླ་ཉི་འོད་འཇའ་ཚོན་ཐིག་ལེ་སྐུ་སྣང༌། ལོགས་གཅིག་ཏུ་བཞག་པས་མི་ཡོང་ངོ༌། ། རིག་པ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣལ་དུ་དབབ། །ཅེས་པ་ནི། རིག་པའི་དབྱེ་བ་ལྔ་ལ་མཁས་ཤིང་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ད་ལྟ་དབྱིངས་དང་འབྲེལ་བ་དང་རྩ་ནང་ནས་བརྒྱུད་དེ་ཤར་བ་དང༌། ཤར་བ་དང་པོ་རྒྱང་ཞགས་མིག་གི་ཆུ་ལ་ཤར་ཞིང༌། དེ་ནས་ཕྱི་ནམ་མཁར་སྣང་བས་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་དུ་མར་སྣང་བར་ཟད་ཀྱི། ཁོ་རང་ནི་དང་པོ་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་ཐམས་ཅད་འགྲེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ཡིན་པ་དེ་གོ་བར་བྱའོ། །ལྟ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དྲག་ཏུ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་གཟིར། །ཞེས་པ་ནི།སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ལ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་བཞག་པ་ནི། གང་གི་ཡང་མཐར་
Chinese
以决断来见。对此，需要一刹那也不离开修习。如果离开，就如同无收益一般，以感官的显现来见，修习精进的力量生起。对此，如果无有聚集分离地行持，则身和刹土显现如微尘的数量。听闻大乘的法音，五根门虽未关闭，却没有贪欲的分别念。心中了知那些形象和贪欲以及无色界的分别念是错乱的，从而生起了知因果的智慧，不善的十种心念一刹那也不动摇，因此称为行持。为了果位自心与智慧相联而显现，故说为修习增上。当觉性达到极限时，即使观看充满三千世界的明亮显现，普遍的二取错乱也会消失。获得随心所欲的自在，能利益一切众生。当一切法耗尽之时，远离一切二取的习气，这是三世一切善逝的密意，没有比那更殊胜的修习了。因为那个理由，修习此种方式的身要和观看方式等只是最初的助缘而已。将本体作为要点来敲打是这样说的：为了指示法界，在一切显现上打上自己的钉子。所说法界如前所示，是从内在的因缘中显现的，因此，将色等一切显现与之混合，无有差别地修习。将显现单独放置，法界的火焰，日月光芒，彩虹，明点，身像显现，单独放置是不会出现的。为了稳固觉性，将自性安住于本然。意思是，精通觉性的五种分类，金刚链现在与法界相连，从脉中流出而显现。最初的显现出现在眼水的远射绳上，然后显现在外面的虚空中，显现出多种形状和颜色，仅此而已。但它自己从最初到最后都不会改变，一切都在变化，但它不被一切所染污，应该理解这一点。为了指示见地，猛烈地敲打链。意思是，在显空无别中，眼等感官，境和有境，一切知识都放下，无论什么
English
Seeing with determination. For this, it is necessary not to be separated from practice even for a moment. If separated, it is like being without benefit, seeing with the manifestation of the senses, cultivate the arising of the power of diligence. If one practices this without gathering or separating, then the body and the realms appear as the number of atoms. Hearing the sound of the Mahayana Dharma, although the five sense gates are not closed, there is no conceptualization of desire. Knowing in the mind that those forms and desires and the conceptualizations of the formless realm are mistaken, wisdom that knows cause and effect arises, and the mind of the ten unwholesome actions does not move even for a moment, therefore it is called conduct. Because the fruit, one's own mind, is manifestly connected to wisdom, it is said to be increasing practice. When awareness reaches its limit, even if one looks at the clear appearance filling the three thousand worlds, the delusion of pervasive dualistic grasping will subside. Having obtained the power of whatever one desires, one is able to benefit all sentient beings. When all dharmas are exhausted, being separated from all the imprints of dualistic grasping is the intention of all the Sugatas of the three times, there is no practice more supreme than that. For that reason, the physical postures and ways of looking when practicing this method are only the initial conditions. Striking the essence as the key point is said like this: In order to indicate the expanse, drive one's own peg into all appearances. The expanse that was taught before is appearance from internal causes and conditions, therefore, mix all appearances such as form with it and practice without difference. Putting appearances aside, the blazing of the expanse, the light of the sun and moon, rainbows, bindus, and appearances of the body, will not appear if put aside separately. In order to stabilize awareness, settle the essence in its natural state. This means being skilled in the five divisions of awareness, the vajra chain is now connected to the expanse and arises flowing from within the channels. The first appearance appears on the far-reaching rope of the eye's water, and then it appears in the outer sky, appearing in various shapes and colors, that is all. But it itself does not change from beginning to end, everything changes, but it is not stained by everything, that should be understood. In order to indicate the view, strike the chain fiercely. This means that in the inseparability of appearance and emptiness, the senses such as the eye, the object and the subject, all knowledge is put down, whatever
Tibetan
མ་ལྷུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་དང་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཉིས་གཅིག་པོ་མ་ཡོར་སོ་སོར་བཞག །གཅིག་ཟུང་འཇུག་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རིག་པ་དབྱིངས་སུ་བཙོན་དུ་གཟུང༌། །ཞེས་པ་ནི་སྔར་བསྒོམས་པའི་གནད་བསྟན་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ལུས་ནི་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འདུག་སྟངས་རྣམས་ལ་རང་ལུས་སྦྱང༌། །ངག་ནི་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ལྐུགས་པ་ལྟ་བུར་གནས། །སེམས་ནི་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་ལྟ། །ཞེས་པ་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བྱ་བ་གཞན་རྒྱབ་ཏུ་ལིངས་ཀྱིས་བསྐྱུར་ལ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། དགེ་བ་བཅས་ནས་མི་དགེ་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རང་དགར་འཇོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བའི་འཁྲུལ་པ་རྒྱུན་བཅད་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི། སྟོང་གཟུགས་དབྱིངས་རིག་གི་སྣང་བ་ནས་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཡིད་ལ་སྣང་བའི་བར་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་ཞིང་མ་འགགས་པར་སྤྱད་དགོས་ཀྱིས། སྟོང་གཟུགས་འདི་བདེན་གྱིས་སངས་རྒྱས་འདི་རང་ཡིན་ལ་སྣང་བ་འདི་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་འདི་ལ་ཞེན་པ་གྱིས་བྱས་ཀྱང་མི་ཕན་པའི་དོན་ནོ། །མདོར་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལམ་གྱི་དྲོད་ཚད་འཛིན་པ་ལ་རྟགས་དང་ཚད་བཤད་པ་ནི་གལ་ཆེའོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་རུ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་དང༌། རང་གིས་ནང་ནས་རྟོགས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་ཚད་དང༌། དབྱིངས་རིག་གི་སྣང་ཆའི་རྟགས་གསུམ་འཛོམ་མ་འཛོམ་ལྟ་བ་གལ་ཆེའོ། །དེ་གསུམ་མ་འཛོམ་ན་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མང་ཡང་མི་ཕན། ཤེས་རབ་ཆེ་ཡང་མི་ཕན། ལུས་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་བྱུང་ཡང་མི་ཕན་ནོ། །རྒྱ་ཆེ་བར་རྒྱུད་གདམས་ངག་ལས་གསུངས་ཀྱང་མ་སྤྲོས་སོ། །འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གནད་མ་གོ་བར། ལ་ལ་རྫོགས་ཆེན་བྱར་མེད་དུ་བཤད་ཟེར་ནས་ལུས་ངག་ཉོན་མོངས་རང་དགར་འཇོག་པ་དང༌། ལ་ལ་དགེ་སྡིག་ལ་ཕན་གནོད་མེད་ཟེར་ནས་སྡིག་སྤྱོད་དགེ་བ་སྐྱུར་བ་དང༌། ལ་ལ་སྟོང་གཟུགས་དབྱིངས་རིག་མཐོང་བས་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཟེར་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཤེས་རབ་ལ་དམོད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་བསམ་དུ་མེད་ཟེར་ནས་གཏི་མུག་ཏུ་འཇོག་པ་དང༌། ལ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་རིག་བྱ་དང་རྟོག་གེ་ཡང་ཡིན་ཟེར་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཤེ་བ་དང༌། ལ་ལ་སྟོང་རྐྱང་གིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཟེར་ནས་རང་འཇིག་རྟེན་
Chinese
不堕落的缘故。其他和鲁古久德的见解二者，不要混为一谈，要各自安放。不是将二者合一。为了使智慧稳固，将觉性囚禁于法界之中。这说的是先前修习的要点。为了使身体稳固，在各种坐姿中调伏自身。为了使语言稳固，恒常安住如哑巴一般。为了使心稳固，恒常观待鲁古久德。这是说，要身语意将世间之事抛诸脑后，而加以修持。不是说断绝善行之后，就放任不善的身语意三门。为了断绝显现的错乱，应当习惯于空性。这是说，从空形、法界觉性的显现，到法与法性在心中显现之间，一切都要无有戏论、空寂且不间断地运用。不是说空形是真实的，所以这个佛就是自己，而且显现也是智慧，所以执着于此也没有用的意思。总而言之，为了现证具足一切功德的空性，才宣说这一切。因此，把握道路的温度，说明其征象和尺度是很重要的。也就是，从外在来说，瑜伽士被他人所见，以及自己从内在证悟来说，获得或未获得自在的尺度，以及法界觉性的显现之相是否圆满，这三者是否具备，观看这一点很重要。如果这三者不具备，即使有众多的空形本尊也没有用。即使智慧广大也没有用。即使身上出现神通也没有用。虽然在广大的续部和窍诀中有所宣说，但这里没有广说。像这样，如果不理解修持的要点，有些人说大圆满是无为，就放任身语烦恼；有些人说善恶没有利益和损害，就舍弃善行而行恶；有些人说见到空形法界觉性就是成佛，就诽谤一切智智的智慧；还有些人说空性不可思议，就安住在愚痴之中；有些人说佛的种姓觉性也是分别和思辨，就呵斥空性；有些人说仅仅依靠空性就能成佛，就自己……
English
It is because of not falling. The views of others and Lugu Gyud, the two should not be mixed together, but should be placed separately. It is not to combine the two into one. In order to stabilize wisdom, imprison awareness in the realm of reality. This refers to the key points of previous practice. In order to stabilize the body, train your body in various postures. In order to stabilize speech, always remain like a mute. In order to stabilize the mind, always look to Lugu Gyud. This means that the body, speech, and mind should cast aside worldly affairs and engage in practice. It does not mean that after cutting off virtuous deeds, one should let the three doors of body, speech, and mind indulge in non-virtue. In order to cut off the delusion of appearances, one should become accustomed to emptiness. This means that from the appearance of empty forms and the awareness of the realm of reality, to the appearance of Dharma and Dharmata in the mind, everything should be used without elaboration, empty, and without interruption. It does not mean that empty forms are real, so this Buddha is oneself, and appearances are also wisdom, so clinging to this is useless. In short, in order to realize the emptiness that possesses all qualities, all of this is spoken. Therefore, it is important to grasp the temperature of the path and explain its signs and measures. That is, from the outside, the yogi is seen by others, and from the inside, one's own realization, the measure of whether or not one has obtained freedom, and whether the three signs of the appearance of the realm of reality and awareness are complete, it is important to see whether these three are present. If these three are not present, even if there are many empty form deities, it is useless. Even if wisdom is vast, it is useless. Even if miracles occur in the body, it is useless. Although it is spoken of extensively in the tantras and instructions, it is not elaborated here. Like this, if one does not understand the key points of practice, some say that Dzogchen is non-action, and let the body and speech indulge in afflictions; some say that good and evil have no benefit or harm, and abandon virtue and engage in evil; some say that seeing empty forms and the awareness of the realm of reality is enlightenment, and slander the wisdom of omniscient knowledge; others say that emptiness is inconceivable, and abide in ignorance; some say that the Buddha's lineage awareness is also discrimination and speculation, and scold emptiness; some say that one can attain enlightenment by emptiness alone, and then...